Το ποίημα της Παρασκευής: Στα μάτια τα μαβιά

Σώματα που γερνάνε,

παχαίνουμε,

δεν ξέρουμε που πάμε,

πηγαίνουμε,

μνήμη αναπαριστάμε

και κλέβουμε εντυπώσεις.

Σε όλα αισχρές εκπτώσεις.

Δουλεύουμε αλλήλους,

και έχουμε για φίλους άυλους,

στους βίους τους παράλληλους.

Συγνώμη.

Δεν το θελα το τόπι,

στο πέταξα.

Στα αυγά μου πάλι έκατσα.

Φιλιά!

Στα μάτια τα μαβιά,

τα άυπνα.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

19 points
Upvote Downvote

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
  Εγγραφείτε  
Ειδοποίηση για