Το ποιήμα της Παρασκευής: Λουλούδια πλαστικά

Απ’ το ‘να στ’ άλλο πέφτουνε,

σε λάθη π’ αποφεύγουνε

γλυστράνε.

Καβούρια περπατάνε,

τ’ ανάποδα.

Μένουν τα μέλλοντα άγονα.

Στις σκάλες που τρεκλίζουν

διψούν να δουν ν ανθίζουν

όνειρα βασικά,

λουλούδια πλαστικά.

Τώρα πια ούτε κλαίνε,

τα γράφουν , δεν τα λένε.

Σε κώδικα.

Να μοιάζουνε ανώδυνα.-

in

Αξιολογήστε το άρθρο

13 points
Upvote Downvote

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
  Εγγραφείτε  
Ειδοποίηση για