Το ποίημα της Παρασκευής: Φίνος Φίλμς

Φηλά τους καρπούς,

ανοίγει το μάτι κι ο νους.

Τεντώνει το χέρι,

γελά το αστέρι.

Κορδέλες, κοτσίδια

στη  βίλα τα ίδια:

γλυκειά η μαρμελάδα,

σωφέρ και λιακάδα,

φυσάει ο Μπάτης,

θυμώνει ο ντάντης,

πατά στη στιγμή

το ροζ του κουμπί.

Εκείνος,

Δε σπάει το χατήρι,

τη Μοίρα οικτίρει,

σαν γράφει το τσεκ.

Ποτίζουν τα μπεκ.

Φουρό και φουστάνια,

ματιά-αεροπλάνα,

ραδιάκι στο χέρι,

αϊλάϊνερ-νυστέρι,

ξασμένο μαλλί,

τσίχλα ηχηρή…

And this is the end…

Γλυκό happy-end…

in

Αξιολογήστε το άρθρο

14 points
Upvote Downvote

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
  Εγγραφείτε  
Ειδοποίηση για