Το ποίημα της Παρασκευής: Έρνεστ και Μόμπι

Σε πέρατα αρμενίζει,

Μονάχος του καπνίζει,

Ο ήλιος τον χτυπά,

Τα κόκκαλα είν’ υγρά.

Ρήγματα στις παλάμες,

Στα μάτια λίμνες γλαύκες,

Το βλέμμα καρφωμένο,

Σ΄ορίζοντα ταμένο.

Ψάχνει να βρει αυτό

-το τέρας το φριχτό-

Που τον καταδιώκει,

Του νου του την απόχη.

Πάλι τον καρτερεί.

«Ρε Μόμπι είσαι εκεί;

Είσαι φριχτό θηρίο,

Λευκός σαν το μνημείο,

Γερό θυμητικό,

Και πάθος για κακό.»

«Μα εγώ θα σ’ αφανίσω,

Κοντάρι θα σου μπήξω,

Θα βάψω το νερό

Μ’αίμα μεταλλικό.

Είσαι για μένα ο στόχος

Νου και κορμιού μου πόθος,

Όνειρο της ζωής.

Έλα! Γιατί αργείς;»

«Να σε κατατροπώσω,

Τον θρίαμβο να νιώσω,

Να ρθει στο μάτι η φλόγα,

Ιαχών κραυγές στο στόμα.»

«Εχθρέ μου μισητέ,

Στόχε ιδανικέ,

Φίλος μοναδικός,

Άδειος ο Ωκεανός» .-

in

Αξιολογήστε το άρθρο

11 points
Upvote Downvote

3
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
1 Θέματα σχολίων
2 Απαντήσεις θεμάτων
0 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
2 Συντάκτες σχολίων
She-WolfΔιαλεχτή Κιούση Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
She-Wolf
Μέλος
Συμμετέχων

Loved it!