Ακολουθώντας τον δρόμο
που θα με φέρει
Στην αυτο-καταστροφή
Κι’όμως τον ακολουθώ
Ώστε να φτάσω στον προορισμό μου
Ακολουθώντας τον δρόμο τον πιο δύσκολο τον πιο σκληρό νους και ψυχή ματώνουν
-Αυτός ο δρόμος, λέει: είναι γεμάτος αγκαθωτά δέντρα. Σε γρατζουνάν. Είναι μια ατελείωτη ανηφόρα. Μα στην άφιξη… Έκανε παύση– Δεν είχα φτάσει και νόμιζα πως έφτασα.
Ακολουθώντας τον δρόμο που θα με οδηγήσει σε έμενα σε εσένα στο φως που θέλω να αντικρίσω στην ανύπαρκτη αιωνιότητα. Πάντως εγώ συνεχίζω να ακολουθώ.Γιατί στο κάτω κάτω η ζωή δεν είναι μια γέφυρα από χνουδωτά σύννεφα μια ηλιόλουστη μέρα, είναι ένας κεραυνός μια στιγμή που έρχεται και φεύγει ένα δευτερόλεπτο, ένας χρόνος, ένας αιώνας τόση μικρή μα και μεγάλη…
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
