Το μαλακομάνιουαλ ή πώς να διαχειριστείς αυτόν που «δε φταίει ποτέ»

Με αφορμή την ερώτηση για τον σύντροφο από τον οποίο δε θέλει να χωρίσει η Pillow και το σχόλιο της Γβρμ.

Ένας τέτοιος άνθρωπος ήταν ο πρώην γαμπρός μου. Πάντα έφταιγε η αδερφή μου. Εγώ δεν είχα αντιληφθεί ότι συνέβαινε αυτό, γι’αυτό και κανονικά του τα έχωνα όταν κάτι μου την έσπαγε. Δεν καβγαδίζαμε καν απλά δεν προσπερνούσα και δεν χάιδευα αυτιά. Ό,τι δηλαδή, έκαναν όλοι άλλοι, που μάλλον ήξεραν τι γίνεται. Ξέρω πλέον γιατί όλοι τον άφηναν να κάνει ό,τι θέλει και “μόνο η πόντια τον έβαζε στη θέση του”.  Μόνο η πόντια μάλλον δεν ήξερε, ότι έτσι εκθέτει την αδερφή της στη βία του. Το έμαθα αφού χώρισαν, 30 χρόνια μετά, όταν έλεγα στην ανεψιά μου αγανακτισμένη ότι μόνο εγώ τα έχωνα και δεν έβγαζε κιχ, οι άλλοι τον κοιτούσαν και μου απάντησε, χωρίς παράπονο, ενημερωτικά εντελώς, ότι “τα έβγαζε μετά στη μαμά”.

Αν το ήξερα νωρίτερα, δεν ξέρω τι θα είχα κάνει. Είχα από παιδάκι χαμηλή ανοχή σε τέτοιους ανθρώπους, ίσως επειδή παιδάκι ήμουν όταν γνώρισα κι αυτόν, που ήταν κυριολεκτικά ο διάολος μεταμφιεσμένος. Ήταν “εκείνος”, που σου λέει ότι θα είναι το μυστικό σας, κάτι που πρέπει όταν συμβεί, να τρέξεις να το πεις παντού, παντού. (ξέρετε τι να πείτε στα παιδιά σας: Τα μυστικά είναι κακό.) Αλλά δυστυχώς, δεν ήταν αυτό το χειρότερο που έκανε. Έκανε πολλά. Κανείς δεν “έχει ένα κακό”. Το κακό είναι ιός και μολύνει. Είναι τοξικό. Αυτός ο άνθρωπος λοιπόν είναι που με έκανε να μην ανέχομαι. Του χρωστάω και χάρη σα να λέμε, γιατί δεν ανέχομαι και προστατεύομαι, ως αντίδραση στο ότι ανέχτηκα και δεν προστατεύτηκα από εκείνον. Πάντα κατάφερνε να του χρωστάς στο τέλος.

Επειδή λοιπόν δεν ανέχομαι, φέτος το καλοκαίρι, την είπα και στον πεθερό, γιατί δεν άντεξα άλλο. Δεν μου ζήτησε κανείς ν’αντέξω, το αντίθετο. Εγώ επιδίωξα να μη μείνει η σχέση μας τυπική, όπως προσπαθούσε να την κρατήσει ο άντρας μου, γιατί δεν ήξερα καθόλου πώς είναι να έχεις μια τυπική σχέση, με κάποιον που είναι και δεν είναι συγγενής σου. Δεν ήξερα πώς να το κάνω, δεν είχα εκπαιδευτεί έτσι. Δεν ήξερα πώς να προστατεύομαι, πώς να αποφεύγω. Ήξερα να διαχειρίζομαι και είχα μάθει ότι η διαχείριση, είναι η αντιπαράθεση. Που κατέληγε στη διαπραγμάτευση του δίκαιου. Είναι το δίκιο όμως, κάτι προς διαπραγμάτευση; 

Φέτος λοιπόν δεν έκατσα να διαπραγματευτώ όταν δεν του άρεσε που του είπα ότι ίσως δεν πήρε σωστά τη μέτρηση του σακχάρου της πεθεράς, ότι θα πάνε τη Δευτέρα στο φαρμακείο και θα δουν τι έγινε, ότι οι φωνές περισσότερο την επιβαρύνουν και ότι σίγουρα θα είναι κάπως ανεβασμένο γιατί τρώει, «να το πάρεις εσύ τότε που ξέρεις» μου φώναξε και σηκώθηκα λέγοντας αγανακτισμένη και εντελώς αδιάφορη για το τι θα πει ότι δεν μπορώ άλλο, φτάνει. Η αλήθεια είναι ότι δε φανταζόμουν ότι θα έλεγε αυτό που κρατούσε τόσα χρόνια, με χλεύη στη φωνή “φύγε, τράβα ξάπλωνε στο κρεβάτι”. Αν δεν είχα κάνει ψυχοθεραπεία, θα είχα γυρίσει και δε θέλω να σκέφτομαι τι θα είχε γίνει. Δεν ξέρω πώς τα κατάφερα και δε γύρισα, τα κατάφερα όμως.

Δε θα σταθώ στο τι έγινε μέχρι την άλλη μέρα που φύγαμε, δεν έγινε κάτι, απλά κρατιόμασταν σε απόσταση μόνοι μας, μέχρι την ώρα αναχώρησης. Σε μια κίνηση χειρισμού, με ρώτησε αν θέλω να μου βάλει το τάδε ζαρβατικό, για να δείξει ανωτερότητα αλλά στην ουσία να μου δώσει κάτι που ξέρει ότι θέλω και κανονικά θα το είχε βάλει από μόνος του. Για να του χρωστάω, για να μου θυμίσει ότι τον έχω ανάγκη, ότι μου δίνει κάτι που χρειάζομαι. «Όπως θέλετε», του είπα, με αυτή την έκφραση και τον τόνο που έχουμε όταν μας ρωτάνε αν θέλουμε διάδρομο ή παράθυρο και πραγματικά δε μας νοιάζει, όταν το μόνο που μας απασχολεί, είναι να φτάσουμε σώοι.

Πολλοί νομίζουν ότι είναι εύκολο να φύγεις από τον έλεγχο κάποιου. Δεν είναι. Αυτό το ξέρουν όσοι δυσκολεύτηκαν, αλλά έφυγαν. Η αδερφή μου δεν έφυγε ποτέ, κι ας τη χώρισε αυτός. Ακόμα την ελέγχει, στέλνοντας ένα μήνυμα, είτε ευθέως είτε με μεσάζοντες. Δε θέλησε ποτέ να φύγει γιατί την έπεισε ότι χωρίς εκείνον, αυτή είναι ένα τίποτα. Της τάισε την χαμηλή αυτοεκτίμηση. Και όταν αποκαλύφθηκαν τα εγκλήματα του και δεν μπορούσε πια να λέει ότι δε φταίει, την έκανε συνένοχη. Την έπεισε, χωρίς καμία προσπάθεια, ότι είχε συναινέσει.

Αυτό είναι το χειρότερο που μπορεί να συμβεί, αν αποφασίσεις να διαχειριστείς κάποιον που ξεσπάει πάνω σου, αντί να τον χωρίσεις. Αν τον χωρίσεις, θα έχεις αποκτήσει τη δύναμη να κατακτήσεις τον κόσμο όλο, ακριβώς επειδή θα έχεις καταφέρει κάτι δύσκολο, αλλά όχι ακατόρθωτο.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

45 points
Upvote Downvote

46
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
18 Θέματα σχολίων
28 Απαντήσεις θεμάτων
1 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
23 Συντάκτες σχολίων
Scotland for Holidaysπόντια ιντερνάσιοναλJoan_twistPo the PandaΣουβλίτσα Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Soterman
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Εγώ πάντως δεν καταλαβαίνω ποιό είναι το δίδαγμα αυτής της ιστορίας, τι θέλει να μας πει ο δημιουργός της ιστορίας, και γενικά ποιό είναι το νόημα δημοσίευσης της.

idril
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Δεν πειράζει Soterman, δεν απευθύνεται η κάθε ιστορία σε ολόκληρο το ακροατήριο. Συγκεκριμένα πιστεύω πως δεν απευθύνεται σε οποιονδήποτε δεν έχει ποτέ κληθεί να κρατήσει ευαίσθητες ισορροπίες μεταξύ άλλων ανθρώπων και να καταλάβει αν κάτι πάει στραβά, ώστε να βοηθήσει τα αδύναμα μέλη.
Για πολλούς λόγους όλο αυτό εμπίπτει στην έννοια emotional labour, και παραδοσιακά το επωμίζονται οι γυναίκες.

lioness
Μέλος
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

thumbs up idril, πολύ ωραίο σχόλιο : )

Λένα Φουτσιτζή
Editor
Συντονιστής Κοινότητας
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Περιεχομένου
Χρόνια συμμετοχής
Θρύλος

Κατά κάποιο τρόπο χαίρομαι που έγραψες ένα τόσο αναίσθητο σχόλιο, γιατί ήταν αφορμή να σου απαντήσει η idrill.

Soterman
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

και που απάντησε η @idrill τι κατάφερε; απλά με κατηγόρησε ότι δεν έχω κληθεί να κρατήσω ευαίσθητες ισορροπίες και συνεπώς δεν καταλαβαινω την ιστορια… δηλαδή το σχόλιο της @idrill με έβαλε στην θέση μου ή έκανε την ιστορία της @πόντια ιντερνασιοναλ πιο αξιόλογη; η ιστορία δημοσιεύεται με τίτλο “πως να χειριστείς αυτόν που δεν φταίει ποτέ” και όχι απλά δεν απαντάει σε αυτο το ερώτημα (πέρα από κάτι γενικολογίες) αλλά όπως φαίνεται και από σχόλια άλλων users δεν έχει συνοχή, έχει πολλά κενά και δημιουργεί απορίες. Σίγουρα βγάζει έναν έντονο πόνο, αλλά πέρα απο το έντονο συναίσθημα δεν νομίζω ότι… Διαβάστε περισσότερα »

Λένα Φουτσιτζή
Editor
Συντονιστής Κοινότητας
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Περιεχομένου
Χρόνια συμμετοχής
Θρύλος

Δεν καταλαβαίνεις γιατί είναι κακή ιδέα η αγένεια και η επιθετικότητα. Δεν μπορώ να σε κάνω εγώ να το καταλάβεις, αν δεν μπορείς από μονος σου.

Soterman
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Λυπάμαι πραγματικά που δεν βρήκες κάτι ουσιαστικότερο να πεις και επί του θέματος παρά να μου επιτεθείς προσωπικά. Καλή συνέχεια εύχομαι.

Υ.Γ. είμαι σίγουρος ότι και αυτό το μήνυμα θα διαγραφεί…

Λένα Φουτσιτζή
Editor
Συντονιστής Κοινότητας
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Περιεχομένου
Χρόνια συμμετοχής
Θρύλος

Και αυτό σε σχέση με ποια; Με τα άλλα που επίσης δημοσιεύτηκαν;
Δεν είπα ότι είσαι αγενής γενικά ως άνθρωπος, αλλά ότι ήταν αγενές το σχόλιο που έκανες. Τι να κάνουμε, ήταν.

Φούστα Κλαρωτή
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Ωραία βρε @soterman, τι άλλο θέλεις να σου πούμε; Η idril πολύ ευγενικά προσπάθησε να σου εξηγήσει τι θέλει να πει ο ποιητής και γιατί ίσως δεν ταυτίστηκες κι εσύ με αυτή την ιστορία. Πραγματικα δεν πειράζει που δεν καταλαβαίνεις αυτό το κείμενο. Κι εγώ δεν καταλαβαίνω ούτε ταυτίζομαι με τα πάντα εδώ μέσα και έξω από δω. Μείνε στη σελίδα αυτή, παρακολούθησε λίγο καιρό ακόμα με ανοιχτό μυαλό σου και μετά από μερικούς μήνες ελπίζω να καταλαβαίνεις

Λένα Φουτσιτζή
Editor
Συντονιστής Κοινότητας
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Περιεχομένου
Χρόνια συμμετοχής
Θρύλος

Επειδή δεν του άρεσε του ίδιου, το συμπέρασμα του είναι ότι δεν έπρεπε να είχε γραφτεί ποτέ. Και μετά παρεξηγείται που του είπα ότι είναι αγενές αυτό που λέει.

Haifischnet
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Συνεργάτης

Μπορεί να είναι από αυτούς που “δεν φταίνε”.

idril
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

@soterman Είναι αστείο που πιστεύεις πως σε “κατηγορώ”. Οι ευαίσθητες ισορροπίες είναι μεγάλο βάρος, ξέρεις. Είσαι βασικά τυχερός που ο ρόλος σου δεν περιλαμβάνει τη διατήρησή τους, κι έτσι δεν χρειάζεσαι να σπαταλάς ενέργεια που μπορείς να αφιερώσεις σε άλλα θέματα. Το τίμημα είναι η δυσκολία κατανόησης εκείνων που αναλαμβάνουν το βάρος, εκούσια ή όχι. Το βλέπω και στο συντρόφι μου, που δεν ανέλαβε ποτέ το ρόλο, και όπως το καταλαβαίνω πλέον, δεν του το ζήτησε και κανείς. Ο δικός του ρόλος είναι τα πρακτικά ζητήματα, και σπάνια θα πληγώσει κάποιον αν πει όχι ή φέρει επαγγελματία να διορθώσει μια… Διαβάστε περισσότερα »

Mitsi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Πάντως από την εμπειρία μου, όταν κάποιος προσπαθεί να κρατήσει τυπικές σχέσεις και όχι ουσιαστικες σχέσεις με την οικογένειά του σημαίνει ότι ξέρει πολύ καλά τι κάνει, και όσοι βγήκαμε από οικογένειες με ουσιαστικούς δεσμούς συνήθως αδυνατούμε να κατανοήσουμε. Έτσι την πατησε και η κουμπάρα μου που ο άντρας της δε μιλούσε καν στη μάνα του και μεσολάβησε ώστε να αποκτήσουν σχέσεις. Το έχει μετανιώσει πολλάκις από τότε.

Between Worlds
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Άουτς!

idril
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Πόσο δίκιο έχεις Μήτση! Το συντρόφι μου είχε δηλώσει πολύ ξεκάθαρα ότι έχει τυπικές σχέσεις με την αδελφή του, για δικούς του λόγους. Φαγώθηκα να τον πείσω να αποκαταστήσει τη σχέση τους, επειδή η δική μου σχέση με τις αδελφές μου είναι καλή και τον λυπόμουν που δεν έχει το ίδιο. Δεν βελτιώθηκε κάτι ουσιαστικά, μόνο επιφανειακά, ώσπου ήρθαν τα δύσκολα με θάνατο στην οικογένεια. Τώρα πλέον το τι βιτριόλι έχω φάει, δεν λέγεται. Περνάω πλέον όσο χρόνο επισκεπτόμαστε το πατρικό του σε διαρκή άμυνα και κρατάω κλειστό το στόμα μου προς αποφυγή καβγάδων. Και φυσικά, η απάντηση είναι ανασήκωμα… Διαβάστε περισσότερα »

AllesGoed
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Κάποιοι άνθρωποι είναι λες και ο στόχος τους στη ζωή είναι να ταλαιπωρούν άλλους ανθρώπους

Blah blah
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Αχ Πόντια μου, πόσο σε καταλαβαίνω. Εγώ με την σειρά μου έχω κακοποιητικη πεθερά. Στο τελευταίο γεγονός είπα στον άντρα μου, ότι για μένα τελείωσε. Την έσβησα από παντού. Ζωή και σοσιαλ. Και τώρα κάνει το ίδιο. Ρωτάει αν θέλουμε λαχανικά από τον κήπο της για να τρώω καλά. Για να της χρωστάω. Μετά από 10 χρόνια όμως το έχω πάρει το μάθημα μου. Είπα στον σύζυγό μου ότι αν δεν μου ζητήσει συγνώμη, δεν υπάρχει γυρισμος. Και δεν θα ζητήσει, όπως δεν το έχει κάνει τόσα χρόνια γιατί όταν θα κάνει πάλι τα ίδια, τότε θα είναι αλλιώς. Το… Διαβάστε περισσότερα »

Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

Στην πρώτη παράγραφο μιλάς για το γαμπρό σου. Στη δεύτερη πάλι για τον γαμπρό σου μιλάς ή για κάποιον άλλο ? Στην τρίτη, τέταρτη και πέμπτη μιλάς για τον πεθερό σου ? Στις δύο τελευταίες μιλάς για το γαμπρό σου.
Βέβαια η δεύτερη παράγραφος είναι και η πιο καθοριστική (και ανατριχιαστική).
Γιατί αλλιώς βέβαια είναι όταν απλώς δεν χωνεύουμε κάποιον, δεν μας ταιριάζει η προσωπικότητά του κλπ. και αλλιώς όταν υπονοείς γεγονότα στη δεύτερη παράγραφο, που ξεφεύγουν κάθε κοινωνικής και ανθρώπινης σύμβασης.

bella ciao
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Για εμένα η σχέση μιας γυναίκας με την οικογένεια του άντρα της ειναι μακράν η πιο δυσκολη.. αυτοι οι άνθρωποι είναι κάτι σαν φορεμενοι συγγενείς! Ειμαι παρα πολύ τυχερή που τα πεθερικά μου ειναι εξαιρετικοί άνθρωποι αλλά πάντα νιώθω μια αμηχανία διπλα τους.. Παντα προσέχω πώς μιλάω μπροστά τους, πάντα δυσκολεύομαι να επέμβω οταν καυγαδιζουν με τον γιο τους,παντα κατι κλωτσάει μεσα μου οταν πρέπει να αλλάξω το πρόγραμμα μου για χαρη τους.. υποθέτω πως η καλύτερη λύση ειναι τελικά η απόσταση…

idril
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Τι απαίσιο, και πώς να το γνωρίζεις πού ξεσπά ο καθένας, σε κάθε περίπτωση;

Ευχαριστούμε Πόντια, μας ανοίγεις τα μάτια.

(το fast tracking της ιστορίας εντυπωσιακό, και δίκαιο!)

Σουβλίτσα
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Εγώ πάντως όχι απλώς κατάλαβα την ιστορία σου Πόντια αλλά καταλαβαίνω βαθιά μέσα μου αυτά που περιγράφεις. “Πολλοί νομίζουν ότι είναι εύκολο να φύγεις από τον έλεγχο κάποιου. Δεν είναι. Αυτό το ξέρουν όσοι δυσκολεύτηκαν, αλλά έφυγαν.’ Ειδικά αυτή η φράση μου έφερε δάκρυα. Δε μοιράζομαι την ιστορία μου γιατί η πρώτη φράση όλων είναι αυτή: Μα καλά κι εσύ τι καθόσουν; Γιατί δεν έφευγες; Και δεν αντέχω κι αυτό το βλέμμα της λύπησης από κάποιους ενώ εγώ νιώθω πια τόσο δυνατή.Μόνο εδώ γράφω καμιά φορά κάποια περιστατικά, σκόρπιες πληροφορίες. Οι γνωστοί και οι φίλοι επισήμως ξέρουν πως έφυγα γιατί… Διαβάστε περισσότερα »

Betty Boop
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Πάντα μ΄αρέσουν αυτά που γράφεις. Δείχνουν μια βαθιά κατανόηση της ανθρώπινης κατάστασης και μας βοηθάς και μας να βαθύνουμε την αντίληψή μας.

Granita Lemoni
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Ειλικρινά σε θαυμάζω, Πόντια, από τα σχόλιά σου και τα γραπτά σου. Το μόνο που θα πω είναι μη μασάς και μην σκεφτείς ούτε για μια στιγμή ότι εξ αιτίας σου “τα άκουγε” η αδερφή σου ή η πεθερά σου. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν τη συμπεριφορά που έχουν γιατί έχουν την ανοχή του κοινωνικού περίγυρου, δυστυχώς…