Το 24ωρο ενός ζευγαριού: Στο σπίτι μας ο καθένας κάνει τη δουλειά του και δεν τα μπλέκουμε

Εκείνη

9:00. Ξυπνάω γύρω στις 9 και ξέρω ότι ο άντρας μου είναι καθισμένος στο σαλόνι ή στο μπαλκόνι με τον δεύτερο καφέ του και ότι με περιμένει έχοντας φτιάξει το δικό μου. Ακριβώς το ίδιο συμβαίνει κάθε μέρα εκτός απ’ όταν είμαστε χώρια, τα τελευταία 15 χρόνια. 

9:30 Πίνουμε καφέ μαζί κι εγώ πηγαίνω στην κουζίνα. Αρχίζω να ετοιμάζω τα υλικά του φαγητού της ημέρας, βράζω είτε τα ζυμαρικά είτε τα όσπρια, κόβω τις σαλάτες. Στο σπίτι μας ο καθένας κάνει τη δουλειά του και δεν τα μπλέκουμε, η μαγειρική είναι δική μου υπόθεση. Πριν την καραντίνα ούτε που φανταζόμουν ότι θα έχω το χρόνο να μαγειρέψω πρωί. 

10:40 Έχω ντυθεί και πάω στο γραφείο μου. Δεν διαβάζω τις ειδήσεις του δικηγορικού μου συλλόγου γιατί θυμώνω ανεξέλεγκτα. Κάθε μέρα είναι χειρότερη από την προηγούμενη όσον αφορά εμάς και κάθε τινκ στο κινητό μου από νομικό σάιτ μου υπενθυμίζει την υποβάθμιση του επαγγέλματός μου. 

12:00 Ξεκινάω το γράψιμο και θα συνεχίσω, με διαλείμματα ζωής, μέχρι το βράδυ. Μιλάω με πελάτες. 

14:00 Βάζω μια φόρμα, κωδικός 6 και πάω για τρέξιμο. Δεν μου αρέσει καθόλου το τρέξιμο, είμαι των βαρών και του kick boxing αλλά είναι η μόνη διαθέσιμη επιλογή αυτές τις μέρες. 

15:00 Παίρνω τον άντρα μου τηλέφωνο. Λέμε καμιά βλακεία που διαβάσαμε στο ίντερνετ και γελάμε, λέμε τι πρέπει ν’αγοράσουμε οπωσδήποτε όταν πάμε σουπερμάρκετ, μου λέει αν έγινε κανένα ευτράπελο στη γειτονιά, μοιραζόμαστε τα νέα των φίλων μας αν υπάρχουν. Δεν μιλάμε για την πανδημία. 

16:00 Συνεχίζω το γράψιμο ενώ μασουλάω κάτι άνοστο όπως καρότα, μήλα ή αγγούρια. Θα φάω σπίτι. 

18:00 Κατά τις έξι έχω τελειώσει με τα βαριά και πάω σπίτι. Στο δρόμο παίρνω κάποια απ’τις κοντινές μου φίλες τηλέφωνο. Προτιμώ να τις ακούω να μιλάνε και ειδικά αυτή τη χρονιά, νιώθω πολύ καλά που τόσο άξιες γυναίκες είναι φίλες μου. 

18:30 Μπαίνω σπίτι, φιλάω τον άντρα μου, κάνω ντουζ και πάω ευθύς αμέσως στην κουζίνα να μας φτιάξω να φάμε. Όταν μαγειρεύω όλα τα κακά του κόσμου υποχωρούν και το μόνο μου δίλημμα είναι “να βάλω ινδικά ή ελληνικά μπαχαρικά; να ψήσω τις πατάτες ή να τις τηγανίσω;”

19:30 Κάπου τώρα το μαγείρεμα τελειώνει και τον φωνάζω να’ ρθει. Τρώμε μαζί και μου λέει πώς πέρασε τη μέρα του. Συνήθως σ’ αυτή τη συζήτηση πρωταγωνιστούν οι αστείες ειδήσεις της ημέρας όπως αυτή η φοβερή είδηση του 19 με το γουρούνι που μέθυσε και πλακώθηκε με μια αγελάδα. Είμαστε σ’ έναν άτυπο ανταγωνισμό για το ποιος θα έχει την καλύτερη. 

20:15 Έχουμε φάει και αυτός αναλαμβάνει την κουζίνα ενώ πάω στον υπολογιστή να συνεχίσω τη δουλειά. Συνήθως κάπου εδώ έχω θυμηθεί επιπλέον πράγματα που πρέπει να γίνουν και συνήθως περιλαμβάνουν επικοινωνία με πελάτες/λογιστές/δημόσιες υπηρεσίες οπότε γράφω μέιλς και τα προγραμματίζω για τις 8 το επόμενο πρωί. 

22:00 Ο άντρας μου έρχεται και κάθεται δίπλα μου. Αυτή η κίνηση είναι μια μεταμφιεσμένη ερώτηση. Σημαίνει “θες να κλείσεις τον υπολογιστή και να κάτσουμε”; Παίζουμε κι οι δύο πιάνο οπότε κάπου τώρα, τις περισσότερες μέρες θα παίξουμε τίποτα χαζό στο αρμόνιο. 

23:30 Βάζουμε πλυντήριο και τακτοποιούμε λιγάκι. Αν έχουμε κανονίσει να μιλήσουμε με φίλους στο εξωτερικό, τώρα είναι που θα κάνουμε μερικές κλήσεις ή μια βιντεοκλήση. 

00:15-3:30 Ο άντρας μου έχει κοιμηθεί. Εγώ διαβάζω κρυφά. Κρυφά απ’τον εαυτό μου γιατί δεν θέλω να παραδεχτώ ότι χτενίζω κάθε ΦΕΚ και ότι διαβάζω κάθε μα κάθε άρθρο για την κατάσταση στα νοσοκομεία,εδώ, στο εξωτερικό,όπου έχουμε φίλους. Το παίζω αδιάφορη απέναντι σε όσα συμβαίνουν και δεν θέλω να τα συζητάω με κανέναν, ούτε μαζί του.  Εκείνος νομίζει ότι διαβάζω βιβλία. Φροντίζω πάντως κάθε βράδυ να βάζω τον σελιδοδείκτη μου πιο μπροστά σε ό,τι έχω στο κομοδίνο μου. Ο ύπνος με παίρνει πάντα απρόοπτα ενώ διαβάζω ειδήσεις μέχρι τελικής πτώσεως. 

Εκείνος

6:00 Ξυπνάω. Από παιδί ξυπνάω νωρίς, προτιμώ να ξυπνάω 5 αλλά με το γάμο αναγκαστικά αλλάζεις ωράρια. 

6:30 Πάω στο σαλόνι και γυμνάζομαι. Εδώ και έξι χρόνια έχω αποκτήσει μια ρουτίνα καλλισθενικής γυμναστικής. Με βοηθάει να νιώθω παραγωγικός ειδικά τώρα. 

7:15 Κάνω ντουζ και ανοίγω τον υπολογιστή. Μπαίνω στις τράπεζές μας, κοιτάζω λογαριασμούς καταθέσεων, προγραμματισμένες πληρωμές, τι έχουμε στον λογαριασμό έκτακτης ανάγκης. Ελέγχω σχεδόν δεκαπέντε φορές τη μέρα αν είμαστε απολύτως εντάξει στις οικονομικές μας υποχρεώσεις.

8:00 Κόβω καφέ να μυρίσει το σπίτι. Έχω ήδη πιει έναν, τώρα φτιάχνω τον δικό της. Σκέφτομαι ότι ο καφές είναι η ραχοκοκαλιά του γάμου μας. 

9:00 Κάπου τώρα ξυπνάει κι εκείνη κι έρχεται. Κουλουριάζεται δίπλα μου και ξέρω ότι της αρέσει που γυμνάζομαι κάθε πρωί. 

9:30 Γράφω σ’ένα χαρτί όσα πρέπει να κάνω αυτή τη μέρα. Σταμάτησα να δουλεύω τον Μάρτιο, έχω αναλάβει έκτοτε όλα τα του σπιτιού. 

10:00 Βάζω μουσική και βγαίνω στο μπαλκόνι να φτιάξω τα φυτά. Αλλάζω χώμα, κλαδεύω ό,τι χρειάζεται, ποτίζω. Αν έχουμε βασιλικό, μάραθο ή ρίγανη τα κόβω και τα βάζω σε βαζάκια. Η γυναίκα μου κάνει σάλτσες. 

11:30 Βάζω μια σκούπα, καθαρίζω τη μπανιέρα και το νιπτήρα, κάνω ένα πέρασμα τους καθρέφτες. Μαλώνουμε συχνά για τους καθρέφτες, εκείνη τους κάνει με ένα παλιό μπλουζάκι, εγώ μ’εφημερίδα. 

12:30 Κατεβαίνω στο γκαράζ. Έχω κάποια εργαλεία εκεί και σκέφτομαι ότι το εργαστήρι μου είναι κλειστό σχεδόν ένα χρόνο. Είμαι ξυλουργός. Λίγους μήνες πριν την πανδημία τραυμάτισα σοβαρά το χέρι μου και μόλις ξέσπασε όλο αυτό, αποφασίσαμε να μείνω σπίτι για λίγο. Προχωράω τη δουλειά σε ό,τι χρειαζόμαστε, κανένα πιάτο,κανένα ράφι, κανένα δώρο αν έχουμε φίλους που γιορτάζουν στο μέλλον.

15:00. Σταματάω τη δουλειά γιατί με παίρνει τηλέφωνο. Μιλάμε λίγο, λέμε πώς πάει η μέρα μας.

15:15. Aνεβαίνω σπίτι και ανοίγω τον υπολογιστή. Προσπαθώ να πάρω μία εξ αποστάσεως πιστοποίηση στον προγραμματισμό. Έχω αρχίσει να σκέφτομαι αλλαγή επαγελματικής πορείας. Το χέρι μου ίσως δε φτιάξει. 

19:30 Σταματάω το διάβασμα γιατί θα με φωνάξει να φάμε. 

20:30 Φάγαμε και φτιάχνω τα πιάτα. Τα στιβάζω στο πλυντήριο κι όταν μαζευτούν θα το βάλουμε. Συνήθως μπαίνει ένα πλυντήριο ανά τρεις μέρες. 

21:00 Πάω για ποδήλατο.

22:00 Συνήθως όταν γυρνάω δουλεύει. Όταν κάθομαι στο κρεβάτι σταματάει και ασχολούμαστε με μουσική. Λόγω μουσικής γνωριστήκαμε. 

23:30. Εκείνη κάνει βιντεοκλήσεις με φίλους μας, εγώ είμαι κουρασμένος και λέω κανένα γεια. Έχω βρει πατέντα και κανονίζω να βάζω πλυντήριο εκείνη την ώρα. Μ’ενοχλεί να της λένε “πού είναι ο τάδε, πες του να΄ρθει να τον δούμε λίγο”.

00:00. Συνήθως μ’έχει πάρει ο ύπνος. Η γυναίκα μου διαβάζει μέχρι αργά. Τώρα στην καραντίνα, τα βιβλία την κάνουν να ξεχνιέται από το άγχος που της προκαλεί η πανδημία. Εμένα πάντα με άγχωναν περισσότερο.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News