Τι σημαίνει τέλος πάντων υγιής σχέση μεταξύ δύο ατόμων;

Ερωτήσεις απαντημένες από την ψυχολόγο, Φαίνια Ξανθοπουλίδου.

Η ερώτησή μου είναι για την Φαίνια την οποία θέλω και να ευχαριστήσω και τις διαφωτιστικές απαντήσεις της. Όταν αντιμετωπίζω χειριστικές/δύσκολες συμπεριφορές διαβάζω για να ενημερωθώ για το πώς να τις αντιμετωπίσω. Πρόσφατα για παράδειγμα αντιμετώπισα το λεγόμενο ‘manipulative giving’ από φίλη μου όπως έπειτα ανακάλυψα διαβάζοντας για αυτό, ότι δηλαδή κάποιος σου προσφέρει συνέχεια για να σε αναγκάσει έμεσα να υποκύπτεις σε επιθυμίες του που θα αρνιόσουν μέσω του αισθήματος της υποχρέωσης. Η ενημέρωση με βοηθάει πολύ να βάζω όρια και να αναγνωρίζω συμπεριφορές. Παρατηρώ όμως ότι οι χειριστικές συμπεριφορές είναι συχνές. Μάλλον είναι υπερβολικά κοινές και για αυτό τις αναφέρουμε κιολας; Με αυτά που παρατηρώ νιώθω ότι η ψυχική υγεία και οι υγειείς σχέσεις είναι πολύ σπάνιο φαινόμενο. Τι σημαίνει τελος παντων υγιής σχέση μεταξύ δύο ατόμων; Ότι εμείς οι ίδιοι οχυρωνόμαστε απέναντι στις προβληματικές συμπεριφορές και απλώς πλέον δεν μας επηρεάζουν; Σας ευχαριστώ

“Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας”.

Η οριοθέτηση είναι από τα πιο δύσκολα πράγματα που έχει υποχρέωση να κάνει ο καθένας μας, και σχετίζεται τόσο με την αποδοχή θετικών συναλλαγών όσο και με την αποδοχή αρνητικών (για τις οποίες ο κόσμος μιλάει συχνότερα). Είναι προφανές ότι ένας άνθρωπος που προσφέρει, είτε το κάνει εσκεμμένα είτε το κάνει χωρίς συνειδητές διεργασίες, αναμένει κάποια ανταμοιβή. Κάποιοι την αναμένουν από τον ίδιο άνθρωπο που του προσφέρουν, κάποιοι από το σύμπαν, πάντως είναι νομίζω ασφαλές να θεωρήσουμε πως η χριστιανική στάση προσφοράς (η οποία και αυτή αναμένει τη βασιλεία των ουρανών, εδώ που τα λέμε) είναι σπανιότερη έως και ανύπαρκτη. 

Αν για οποιοδήποτε λόγο συναντήσουμε ανθρώπους στο περιβάλλον μας που μας προσφέρουν αφειδώς, νομίζω ότι θα έπρεπε να προστατέψουμε τους εαυτούς μας οριοθετώντας αυτή την προσφορά και εν τέλει να μην την αποδεχόμαστε αν δεν μπορούμε να ανταποδώσουμε αντίστοιχα. Ωστόσο αυτή η ανταπόδοση πρέπει να γίνεται βάσει των δικών μας επιτρεπτών ορίων. Επομένως αν ο άλλος ζητάει κάτι που δεν μπορούμε ή δεν θέλουμε να ανταποκριθούμε, τότε θα πρέπει να μην υποκύψουμε στον συναισθηματικό εκβιασμό (που πολλές φορές εμείς οι ίδιοι κάνουμε στον εαυτό μας, εξαιτίας ακριβώς της συνθήκης που έχουμε επιτρέψει να ισχύει, κατά την οποία έχουμε γίνει αποδέκτες μεγάλης προσφοράς από κάποιους). 

Με αυτά που προανέφερα, μπορείς να πεις με σιγουριά πως οι δικές σου συμπεριφορές δεν περιέχουν τίποτα το χειριστικό; Πως δρας ανεξάρτητα από τις προσδοκίες σου και είσαι σε θέση πάντοτε να τις καταπιέζεις, προκειμένου να εξασφαλίσεις την απόλυτη ελευθερία κινήσεων από τους άλλους ανθρώπους; Πως μπορούμε να αξιολογήσουμε μία συμπεριφορά ως απαλλαγμένη από προσδοκίες; 

Η υγιής σχέση είναι η σχέση που λειτουργεί για τους ανθρώπους που βρίσκονται μέσα σε αυτή, και η σχέση που τους κάνει να αισθάνονται καλά περισσότερες φορές από άσχημα. Δεν οχυρώνεται κανείς απέναντι στις προβληματικές συμπεριφορές, σφυρίζοντας αδιάφορα. Επιλέγει ανθρώπους δίπλα του που οι προβληματικές τους συμπεριφορές (όλοι έχουμε, κανείς δεν εξαιρείται) δεν τον κάνουν δυστυχισμένο.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

in

Αξιολογήστε το άρθρο

46 points
Upvote Downvote

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
  Εγγραφείτε  
Ειδοποίηση για