Τι είναι το τρανσφοβικό αστείο;

Ένα τρανς άτομο μας εξηγεί πώς το χιούμορ πληγώνει

Υπάρχουν αρκετές “πυραμίδες” στο διαδύκτιο- εικόνες που απεικονίζουν την σεξιστική, ρατσιστική, ομοφοβική βία σε layers. Οι πυραμίδες αυτές ξεκινούν από το “απλό αστείο” και φτάνουν στην πρόκληση έντονης σωματικής βλάβης. Μια τέτοια πυραμίδα για παράδειγμα υπάρχει εδώ.

Ένα πράγμα για το οποίο είμαι σχεδόν πεπεισμένη είναι ότι, κάποιες φορές, οι άνθρωποι (το ίδιο και εγώ η ίδια, συχνά κάνω λάθη, πάντα χρειάζεται να είμαι πιο προσεκτική) κάνουμε τέτοια αστεία από αφηρημάδα, και έχοντας άγνοια για το πόσο, λιγότερο ή περισσότερο, μπορούν να βλάψουν. Συχνά δηλαδή, δεν υπάρχει κακή πρόθεση.

Επίσης είμαι πεπεισμένη πως “αστεία” σαν και αυτά μπορεί να προκαλέσουν τραύματα, ή έστω, να φέρουν γραντζουνιές σε μια σχέση, που μετά για να τις επουλώσεις χρειάζεται πολύ μεγάλα αποθέματα αγάπης. Το κείμενο αυτό στοχεύει στο να φωτίσει ίσως λιγάκι καλύτερα όψεις του ρατσιστικού αστείου που μπορεί να είναι βλαβερό, και πιο συγκεκριμένα, του τρανσφοβικού.

Δύο σχόλια που είδα σε φιλικούς τοίχους πρόσφατα στο fb: ένας άνθρωπος συζητάει για την επιθυμία και την προσπάθειά του να κόψει το τσιγάρο. Όμορφα σχόλια από κάτω, ενθαρρυντικά και υποστηρικτικά. Ένας άλλος βρίσκει καλή την ιδέα να του προτείνει να κόψει και τον καφέ. Και ένας τρίτος απαντάει: “καλά δεν θα κόψει και το πουλί του ο άνθρωπος”.

Ε, αυτό δεν είναι αστείο. Είναι βία. Το να κάνει ένας τρανς άνθρωπος επέμβαση στα γενετικά όργανα πολλές φορές είναι (για όσα άτομα το επιθυμούν, δεν κάνουμε, για διάφορους λόγους, όλα τα τρανς άτομα πλήρη ιατρική φυλομετάβαση) το τελευταίο στάδιο σε μια πολύχρονη πορεία προς την αυτοπραγμάτωση, το φως, μια βαθιά ανάσα ώστε να μπορέσει να ζήσει τον εαυτό του πιο αυθεντικά. Δεν είναι κάτι παράξενο, αστείο ή κατώτερο.

Το ότι συχνά ίσως φαίνεται σαν αστείο, έχει να κάνει σε μεγάλο βαθμό με το λεγόμενο κοινωνικό στίγμα. Κι αν, για μεγάλο τμήμα της κοινωνίας, σήμερα (ευτυχώς) μας φαίνεται σχεδόν εξωφρενικό το ότι ως το 1990 η ομοφυλοφιλία κατηγοριοποιούταν επισήμως ως ψυχική διαταραχή, τις συνέπειες αυτού του επιστημονικού λάθους οι λεσβίες και οι γκέι τις βιώνουν έντονα στα σώματα τους ακόμη και σήμερα. Γιατί οι γενιές πριν απο μας μάθανε πως το να είσαι λοατκι+ είναι κάτι σχεδόν άρρωστο, κάτι κακό, κάτι για να ντρέπεσαι πάρα πολύ, κάτι για να κρύβεσαι. Αυτό είναι ένα γενεαλογικό τραύμα που προσπαθούμε, όσο μπορούμε, να θεραπεύσουμε.

Ως προς τα τρανς άτομα είμαστε ένα βήμα πιο πίσω. Η επικύρωση της πλήρους αποπαθολογικοποίησης της τρανς ταυτότητας έγινε μόλις δύο χρόνια πριν. Η επιστήμη έχει κάνει πολλά καλά, αλλά ως προς τους λοατκι+ ανθρώπους έχει κάνει εκκωφαντικά λάθη. Η αλλαγή των λαθών αυτών δεν γίνεται πάντα με εύκολο τρόπο. Γενιές και γενιές γενναίων και ευαίσθητων ανθρώπων της κοινότητας έχουν βγει μπροστά συχνά σχεδόν με αυτοθυσία, για να μπορούμε εμείς σήμερα να αναπνέουμε λίγο καλύτερα και κάπως περισσότερο.

Πίσω στα αστεία, πάλι από το fb: υπάρχει αυτό το παιχνίδι που μπορείς να βάλεις μια φωτογραφία δική σου ή μιας φίλης και να δεις: αν είσαι “γυναίκα”, πώς θα ήσουν αν ήσουν “άντρας” ή και το ανάποδο. Πληζ, αν είσαι cis άνθρωπος, μην το παίξεις. Είναι περίεργο. Μπες στη θέση όλων εμάς που προσπαθούμε να βιώσουμε τη ρευστότητα του φύλου μας σε εναν κόσμο που κάτι τέτοιο συχνά το αντιμετωπίζει με φόβο ή και μίσος. Που αυτή η ρευστότητα φέρνει διακρίσεις ή και επιθέσεις όταν ψάχνουμε για εργασία ή και όταν απλώς περπατάμε στο δρόμο ή πηγαίνουμε στο φούρνο. Ένας λόγος παραπάνω- μην μετά το παιχνίδι κάνεις το αστείο, σχολιάζοντας την “τρανς” εκδοχή της καινούριας φωτογραφίας: “Ευτυχώς που δεν μας βγήκες έτσι” !

Επίσης: Η λέξη “τραβέλι” θεωρείται εδώ και χρόνια από μεγάλο μέρος της κοινότητας ως κακοποιητική. Έχει τύχει να ακούσω  cis γυναίκα να πει επειδή δεν της έχει ταιριάξει το μακιγιάζ όπως θα ήθελε ότι μοιάζει “σαν τραβέλι”. Ένα αστείο που υποτιμά τις τρανς γυναίκες δηλαδή. Πιθανόν χωρίς να το καταλαβαίνει, το αστείο αυτό ενισχύει το στίγμα και κατά κάποιον τρόπο συνεχίζει το (άδικο) κορόιδεμα που μεγάλο μέρος των λοατκι+ ανθρώπων δέχεται στο σχολείο. Να πω ότι δεν είναι αυτονόητο ότι οι τρανς γυναίκες βαφόμαστε όλες. Άλλες το κάνουν πολύ, άλλες λίγο, άλλες καθόλου. Όπως αρέσει στην καθεμιά.

Την επόμενη φράση χρειάζομαι να τη γράψω με κεφαλαία: ΟΙ ΤΡΑΝΣ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΜΟΡΦΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ. Δεν είναι οκ στα σώματα που ήδη κουβαλάνε άδικο και μεγάλο κοινωνικό στίγμα να τους δίνουμε με τα λόγια μας ακόμη μια κλωτσιά (το ίδιο ακριβώς ισχύει και για τα χοντροφοβικά αστεία εν μέσω καραντίνας πχ ότι από το πολύ “καθησιό” θα πάρουμε “παραπανίσια” κιλά- my body is not your post-quarantine nightmare λένε συχνά οι άνθρωποι με χοντρό σώμα και έχουν απόλυτο δίκιο).

Σε ένα άλλο στιγμιότυπο. Μια φίλη έπιασε την κουβέντα σε μια άλλη φίλη για μια ταινία που πρωταγωνιστής ήταν ένας τρανς άντρας σε περίοδο ιατρικής φυλομετάβασης, και η πρώτη γέλασε επειδή της φάνηκε αστείο ότι έχει κάνει επέμβαση στο στήθος αλλά όχι στα γενητικά όργανα. Τρανσφοβικο αστείο alert. Κάποια τρανς άτομα κάνουν μονάχα ορμονοθεραπεία. Κάποια δεν κάνουν. Έτσι πάει κάποιες φορές. Ή κάνουν κάποιες μονάχα επεμβάσεις. Ίσως περιμένουν μια πιο κατάλληλη στιγμήγια να το κάνουν, ή δεν έχουν τα χρήματα, ή απλώς δεν το επιθυμούν.

Δεν γίνεται η αντίδραση μας σε κάτι τόσο πυρηνικό για τη ζωή ενός ανθρώπου όπως είναι, στην περίπτωση πολλών τρανς ανθρώπων, η διαδικασία ιατρικής φυλομετάβασης, να είναι τα γέλια. Αυτό που γίνεται όταν συζητάμε για τους τρανς ανθρώπους, είναι να κοιτάζουμε να δούμε πως θα βελτιώσουμε τα κενά νόμου που έχει το νομοσχέδιο νομικής αναγνώρισης ταυτότητας φύλου που ψηφίστηκε πριν δύο χρόνια στη βουλή και επίσης πως θα κατοχυρώσουμε το αυτονόητο ανθρώπινο δικαίωμα: τα ασφαλιστικά ταμεία να καλύπτουν τα έξοδα της μετάβασης

Κάτι τελευταίο για την ώρα, που είναι κάπως πιο λεπτό από τα πιο χοντροκομμένα αστεία: αν μια φίλη ή συνεργάτιδα σου πει ότι θέλει να παρακολουθήσει ένα φεστιβάλ ταινιών με τρανς θεματική, μην πεις “α δεν μ’ αρέσουν αυτά” δείχνοντας απροθυμία να ακούσεις περισσότερα. Υπάρχει η περίπτωση απέναντι σου να έχεις ένα τρανς άτομο, που το σώμα του απλώς δεν το έχει φέρει ακόμη στο coming out. Με την αντίδραση σου αυτή, παρέα με την αρκετά σκοτεινή για την ώρα πραγματικότητα τα trans friendly spaces να είναι για την ώρα σχετικά λίγα, ίσως του περιορίζεις ή και κόβεις την ανάσα που με χρόνια προσωπικής (μάλλον μοναχικής, λόγω της συστημικής τρανσφοβικής βίας) προσπάθειας παλεύει να βρει.

Αλλά και αυτό να μην ισχύει, να μην είναι δηλαδή το συγκεκριμένο άτομο τρανς, πως γίνεται να ακούς για μια οποιαδήποτε κοινωνικά αδικημένη ομάδα (το ίδιο ισχύει και για ανθρώπους με αναπηρία ή για people of colour ή και για όποια άλλη ομάδα δέχεται διακρίσεις) ότι προσπαθεί να οργανωθεί και να βρει τη φωνή της, μέσω καλλιτεχνικών αφηγήσεων, συζητήσεων, ή πολιτικών διεκδικήσεων (με κόπο που μάλλον είναι δίκαιο να πούμε πως συχνά τα υπόλοιπα πιο προνομιούχα άτομα είναι πολύ δύσκολο να φανταστούμε) και να λες, α αυτό δεν με ενδιαφέρει;

Λένε συχνά άνθρωποι από το black lives matter ότι η ζωή δεν είναι φτιαγμένη ώστε να συμπεριλαμβάνει people of colour με ίσο τρόπο. Ότι οι θεσμικές δομές, και οι λεπτομέρειες της καθημερινότητας, δεν είναι σχεδιασμένες ώστε να καλωσορίζουν και τα άτομα που δεν είναι λευκά. Ότι τα λευκά άτομα χρειάζεται να τους ακούσουμε προσεκτικά. Όχι να συζητάμε για αυτούς, χωρίς αυτούς. Και ότι αν τα λευκά άτομα δουν το πρόβλημα της φυλετικής ανισότητας και ως δικό τους πρόβλημα που πρέπει και οι ίδιοι να λύσουν, αυτό θα βοηθήσει πολύ.

Επίσης νομίζω λένε ότι είναι συχνά αβάσταχο το βάρος να πρέπει να παραμερίσουν τον πόνο και την οργή που νιώθουν για την απαξίωση και το τραύμα, να το μετατρέψουν σε ψυχραιμία και καλοσύνη (μια μετάβαση που συνήθως για να γίνει χρειάζεται πάρα μα πάρα πολύ διάβασμα και λεπτοδουλεμένη συναισθηματική νοημοσύνη- που αν συνυπολογίσουμε εδώ την ταξική ανισότητα που δυσκολεύει ακόμη περισσότερο την πρόσβαση σε δομές όπου τα μαθαίνεις αυτά, μάλλον δεν είναι σχήμα λόγου να μιλήσουμε για κάτι σαν άθλο) και να εκπαιδεύσουν τα άλλα άτομα γύρω τους για το τι σημαίνει λευκό προνόμιο. Νομίζω ότι είναι αρκετά ασφαλές να πούμε πως, για τη στιγμή που είναι ο κόσμος μας, πάνω κάτω τα ίδια ισχύουν και για άτομα που είναι τρανς, σε σχέση με άτομα που είναι cis. Οι cis άνθρωποι είναι που χρωστάνε να φτιάξουν έναν κόσμο που να αγκαλιάζει και τους τρανς.

To χιούμορ, το αστείο ή το να κατάφερεις να κάνεις ένα πρόσωπο που αγαπάς να χαμογελάσει είναι ένα από τα πιο όμορφα πράγματα στον κόσμο. Ας σκεφτούμε μονάχα μήπως το αστείο μας την ίδια στιγμή που το κάνουμε βλάπτει μεγάλες ομάδες ανθρώπων διαφορετικών από εμάς, που συχνά από μικρή ηλικία καταπιέζονται συστηματικά. Το φύλο του άλλου ανθρώπου, η χώρα του άλλου ανθρώπου, τα κιλά του άλλου ανθρώπου, ο σεξουαλικός προσανατολισμός του άλλου ανθρώπου δεν είναι κάτι αστείο. Μπορούμε να βρούμε αστεία που να κάνουν τον κόσμο μας καλύτερο;

υ.γ. Η σχετική βιβλιογραφία από όσο ξέρω είναι πολύ μεγάλη, και δεν είμαι το κατάλληλο άτομο για να προτείνω ως προς αυτό, έχω αρκετά τυφλά σημεία και προσπαθώ να μαθαίνω διαρκώς όσο μπορώ. Εδώ ένα χρήσιμο κείμενο για τα “αστεία” και τα mircroaggressions της καθημερινότητας, με πιο συγκεκριμένες αναφορές για τις ζωές των λοατκι+ ανθρώπων.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

in

Αξιολογήστε το άρθρο

33 points
Upvote Downvote

16
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
8 Θέματα σχολίων
8 Απαντήσεις θεμάτων
2 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
10 Συντάκτες σχολίων
lady gagaEmiΑιλουροειδέστατοPonemenosspourgitis Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
εξωγήινη
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ήρωας

Έχουμε δρόμο ακόμα μπροστά μας, ακόμα και μέσα στην κοινότητα. Προσωπικά δεν διστάζω να τσακωθω αν αντιληφθώ τρανσοφοβια, έχω κάνει μεγάλο καυγά σε δύο πρώην μου. Μια πρώτη επαφή με το τι σημαίνει να έχεις γεννηθεί σε σώμα που δεν σου ταιριάζει την είχα αρκετά μικρή, διαβάζοντας Ιζαμπελ Αλιέντε, νομίζω ήταν το βιβλίο ‘Του Έρωτα και της Σκιάς’, αλλά μπορεί να θυμάμαι λάθος, πάνε χρόνια. Το είχε όμως θέσει τόσο ωραία, σαν κάτι τόσο φυσιολογικό, που άνοιξε το μυαλό μου για πάντα. Η ζωή για τα τρανς άτομα είναι ήδη αρκετά δύσκολη, δεν πειράζει να ξεβολευτουμε λίγο για να μην… Διαβάστε περισσότερα »

Αιλουροειδέστατο
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Ήταν στην “Εύα Λούνα” (Μελέσιο/ Μιμί).

Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ήρωας

Σκέφτομαι οι τρανς άνθρωποι, τι περνάνε στην ζωή τους… Εδώ οι ομοφυλόφιλοι βιώνουν ακόμα φοβερό bullying… Τι να πω, κουράγιο γιατί δυστυχώς τα πράγματα αλλάζουν αργά σε αυτόν τον κόσμο. Να ξέρετε ότι υπάρχουμε κι εμείς που δεν πρόκειται να σας επιτεθούμε και μακάρι να έχουμε και το θάρρος να σας στηρίξουμε στις επιθέσεις που δέχεστε.

Μέλος
Συμμετέχων

Ευχαριστούμε για το άρθρο που ήταν πολύ διαφωτιστικό. Υπάρχει πολύ μεγάλη τρανσοφοβία εν είδη πλάκας ( κ όχι μόνο) στην Ελλάδα αλλά κ σε ολόκληρο τον κόσμο που μόλις τα τελευταία χρόνια έχει αρχίζει να αναγνωρίζεται και να κατονομάζεται. Χαίρομαι πολύ για τον παραλληλισμό του λευκού προνομίου με το cis προνόμιο γιατί είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι μια λευκή μεσαίας τάξης cis straight χωρίς αναπηρία γυναίκα παρόλο που καταπιέζεται από την πατριαρχία κ τους λευκούς cis άνδρες γεννήθηκε με ένα προνόμιο κ καταπιέζει κ αυτή με τη σειρά της αλλες ομάδες όπως τις τρανς γυναίκες, τις μουσουλμάνες, τις μαύρες γυναίκες… Διαβάστε περισσότερα »

Ponemenosspourgitis
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Είμαι σούπερ καταπιεστής. Δηλώνω με πλήρη συνείδηση ότι είμαι άκρως ισλαμοφοβικός και άκρως χριστιανορθοδοξοφοβικός. Ναι φοβάμαι παρά πολύ και μου προκαλεί πλήρη απέχθεια ότι το 2020 δεν έχουμε ακόμα σεξουαλικη διαπαιδαγώγηση, φοβάμαι τις θρησκείες σας που δογματικά έμειναν χιλιάδες χρόνια πίσω, φοβάμαι την θρησκεία της αγάπης που δεν ανέχεται τις γυναίκες, τους ομοφυλοφιλους, ακόμα και αυτούς που πιστεύουν την ίδια θρησκεία με παραλλαγές. Φοβάμαι την θρησκεία που Δεν επιτρέπει στην κόρη μου να κάνει σεξ πριν τον γάμο, φοβάμαι την θρησκεία που θεωρεί ότι είναι δικαίωμα του άντρα να χτυπάει κάθε μέρα την γυναίκα του, φοβάμαι την θρησκεία που κουκουλώνει… Διαβάστε περισσότερα »

Μέλος
Συμμετέχων

Τι λες ρε παιδί μου. Δεν μπορείς τις θρησκείες επειδή δεν αποδέχονται τους ομοφυλόφιλους αλλά εσένα σε πιάνει απέχθεια όταν βλέπεις γυναίκες με μαντίλα. Μήπως δεν είναι ότι έχεις θεμα αλλά έχεις μουσουλμάνους φίλους φτάνει να μην προκαλούν; Υπάρχουν μουσουλμάνες φεμινίστριες και ακτιβιστριες που παλεύουν για να αλλάξουν όχι μόνο τη θέση της γυναίκας στη δικές τους κοινότητες αλλά κ τη θέση των μουσουλμάνων γυναικών στη δύση. Κ μάντεψε. αυτές οι γυναίκες φοράνε μαντίλα και μπουρκίνι στην παραλία επειδή το θέλουν αλλά δυστυχώς υπάρχουν άνθρωποι που τις κοιτάνε ακόμα με απέχθεια και τους συμπεριφέρονται υποτιμητικά. Αυτές οι γυναίκες έρχονται αντιμέτωπες… Διαβάστε περισσότερα »

Ponemenosspourgitis
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Αλίκη ευχαριστώ για το Ρε παιδί μου, είμαι 55 χρονών και πάντα παίρνω κουράγιο όταν με θεωρούν παιδί. Επέτρεψε μου να παραθέσω και εγώ μια σούρα από το κοράνι….. Οι άνδρες, είναι οι προστάτες κι οι κύριοι των γυναικών, γιατί ο ΑΛΛΑΧ έχει χαρίσει ανώτερο βαθμό στους άνδρες απ’ τις γυναίκες, κι επειδή ξοδεύουν απ’ τις περιουσίες τους. Γι’ αυτό οι ενάρετες γυναίκες πρέπει να είναι με ευσέβεια πειθαρχικές, κι όταν ο άνδρας τους απουσιάζει πρέπει να προστατεύουν ό,τι τους ανέθεσε ο ΑΛΛΑΧ να φυλάγουν. Όσο για τις γυναίκες εκείνες, που φοβάστε για την παρακοή τους συμβουλέψτε τες πρώτα, έπειτα… Διαβάστε περισσότερα »

Emi
Μέλος
Συμμετέχων

Είναι οι μουσουλμανες φεμινιστριες που μάχονται υπέρ της κατάργησης της μαντίλας και είμαστε κ εμείς εδω οι δυτικές που μιλάμε υπέρ της επιλογής στη μαντίλα.δεν τις προδιδουμε λιγο;

Ponemenosspourgitis
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Καταρχάς να ζητήσω ολόψυχα συγνώμη από την τρανς γιατί έκανα κατάχρηση με ένα φαινομενικά άσχετο θέμα, σε αυτό το νήμα. Αλλά πιστεύω ότι η θρησκεία παίζει μέγιστο ρόλο στη διαμόρφωση της συνείδησης ενός ατόμου. Έμι δεν θέλω να προδώσω κανέναν άνθρωπο που καταπιέζεται. Αλλά όταν η θρησκεία δίνει νομιμοποίηση στο να χτυπάς την γυναίκα σου, και όχι μόνο αυτό δικαιολογεί και δίνει άφεση στην γυναικοκτονία, δεν ξέρω τι άλλο να γράψω, το παλεύω να μην έχω θυμό. Άλλο είναι οι μουσουλμάνες φεμινίστριες, και άλλο οι φεμινίστριες που ζουν σε μουσουλμανική χώρα. Το να πιστεύεις ότι το κάθε αρσενικό της οικογένειας… Διαβάστε περισσότερα »

fantasmataki
Επισκέπτης
Συμμετέχων
fantasmataki

Το “τραβέλι” είναι όντως προσβλητική και κακόηχη λέξη, αλλά ειχα την αίσθηση ότι αφορά drag άτομα και όχι trans. Δηλαδή “βάφεται σαν τραβέλι” = βάφεται τόσο έντονα που μοιάζει με drag queen. Όχι;

cyora
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ειδικός

Συγκινήθηκα με το κείμενό σου. Ευχαριστούμε για τον χρόνο σου. Είναι πολύ επεξηγηματικό και χρήσιμο.

Μέλος
Συμμετέχων

Το παιχνίδι το έπαιξα πριν μήνες. Το αποτέλεσμα μου έδειξε πόσο μοιάζω του πατέρα μου (μου το λένε από μικρή αλλά η εικόνα με έκανε να το χωνέψω ας πουμε). Δε ζει οπότε συγκινήθηκα γιατί ήταν σαν να τον έβλεπα στην ηλικία μου. Αυτή ήταν η δική μου εμπειρία με αυτό

lady gaga
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Έχω παρόμοια εμπειρία. Το δοκίμασα σε κινητό φίλης και η εικόνα που προέκυψε θα μπορούσε να είναι φωτογραφία του αδερφού μου, ο οποίος πέθανε πριν λίγο καιρό.

Emi
Μέλος
Συμμετέχων