Τα σαγόνια του (πατριαρχικού) καρχαρία

Το άλλο κρίσιμο ζήτημα αυτού του κειμένου είναι το πόσο ασφαλές είναι να κολυμπάει κανείς με καρχαρίες

Μήνυμα στο viber. Ο αδερφός μου ο κοσμογυρισμένος, είναι στα νησιά Φίτζι και μόλις τον παρακάλεσα να μου φέρει μαγνητάκι. Όχι για πρώτη φορά βέβαια, τον έχω παρακαλέσει να μου φέρει μαγνητάκι από το Χονκ Κονγκ, το Τόκυο, τη Νέα Υόρκη, έστω από τη Σαντορίνη. “Εύα σοβαρέψου, μόνο οι τουρίστες κάνουν τέτοιες συλλογές,” μου απαντάει χρόνια τώρα. Η επιμένουσα νικά. Την επόμενη φορά που θα πάει λέει, γιατί σίγουρα θα ξαναπάει λέει, σκέφτεται να ανοίξει σχολή καρχαριοκαταδύσεων στα Φίτζι.

Αν κάποια καταλαβαίνει την ανάγκη για αδρεναλίνη είμαι εγώ, αλλά λιλ μπρο, σαρανταρίζουμε όπου να’ναι, μα τη Φρέγια, κολύμπι παρέα με καρχαρίες; “Δεν είναι λίγο επικίνδυνο;” του γράφω, “…το καρχαριοκολύμπι;” διεκρινίζω -για να μην υπάρξουν μπερδέματα και χάσω το μαγνητάκι. “Είναι λίγο,” μου απαντάει. “Όχι όμως όσο ο καρκίνος”.  Ώπα. Ναι, καμιά φορά αργώ λίγο να τα πιάσω. Περί του καρκίνου πρόκειται.

Ο αδερφός μου, ο κοσμογυρισμένος. Ο αδερφός μου, ο πολυαγαπημένος. Ο αδερφός μου, ο ένας από τους λίγους ανθρώπους που με ξέρουν και καταφέρνουν να με αγαπάνε ολόκληρη. Ο αδερφός μου, που πέρσι τέτοιο καιρό πήγε στο νοσοκομείο με ενόχληση στους όρχεις, διαγνώστηκε με φλεγμονή και πήρε μια απλή αντιβίωση, για να διαπιστώσει τρεις μήνες μετά πως έχει καρκίνο στον όρχι και πρέπει να κάνει επειγόντως ορχεκτομή και δυο κύκλους χημειοθεραπείας. Ο αδερφός μου, που τώρα ψάχνει να βρει τα πατήματά του στην άκρη του κόσμου, κολυμπώντας με καρχαρίες.

Θέλω να σας μιλήσω για τον καρκίνο των όρχεων. Και προβληματίζομαι αν είναι σωστό να χρησιμοποιήσω την πλατφόρμα αυτή, που είναι από τις λίγες που έχουμε για να υψώνουμε τη δική μας φωνή, για να μιλήσω για έναν από τους τρόπους που η πατριαρχία εγκλωβίζει και τους άντρες. Γιατί γενικά πιστεύω, πως τώρα που αρχίσαμε να μιλάμε, θα πρέπει επιτέλους να μιλάμε εμείς για τα δικά μας προβλήματα, να φέρουμε αυτά στο επίκεντρο του διαλόγου μας. Αρκετά από αυτά που θέλω όμως να σας πω, με αφορμή τον καρκίνο των όρχεων του αδερφού μου, συχνά είναι στο επίκεντρο του διαλόγου μας, ούτως ή άλλως.

Ο συγκεκριμένος τύπος καρκίνου, αφορά έναν στους 270 άντρες. Είναι ο πιο συχνός τύπος κακοήθειας στους άντρες μεταξύ 20 και 40 και ο δεύτερος πιο συχνός τύπος κακοήθειας στους νέους άντρες μεταξύ 15 και 19 ετών, με το 6% των περιπτώσεων να αφορά παιδιά και εφήβους και το 8% άντρες άνω των 55. Τα “καλά” νέα είναι ότι ο καρκίνος των όρχεων είναιθεραπεύσιμος σε ποσοστό 95%, με τα ποσοστά να αυξάνονται ανάλογα με το στάδιο στο οποίο εντοπίζεται ο καρκίνος. (Πληροφορίες από εδώ και εδώ).

Όταν αρρώστησε ο αδερφός μου, ο ουρολόγος του μας είπε πως οι περισσότεροι ασθενείς του, τον επισκέπτονται, όταν ο καρκίνος έχει ήδη προχωρήσει.  Πως ο καρκίνος των όρχεων είναι για τους άντρες, ό, τι ο καρκίνος του μαστού για τις γυναίκες, μόνο που υπάρχει πολύ λιγότερη ευαισθητοποίηση και ενημέρωση γύρω από το ζήτημα. (Πολύ ενδιαφέρον σε σχέση με τη σύγκριση βρήκα αυτό εδώ το άρθρο).

Γιατί όμως; Ας παραβλέψουμε ότι η ιατρική είναι ανδροκρατούμενο επιστημονικό πεδίο και με καλή πίστη να πούμε πως οι  φωνές των επιστημόνων δεν είναι αρκετά ηχηρές (αν και ακούγουνται ηχηρότατα όταν πρόκειται για ζητήματα που αφορούν το γυναικείο σώμα -και πιο συγκεκριμένα την αστυνόμευσή του- όπως ο θηλασμός). Τι γίνεται με αυτούς που διαδίδουν το μήνυμα; Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης εξακολουθούν να είναι ανδροκρατούμενος χώρος. Γιατί όλες αυτές οι ανδρικές φωνές, που δεν αμφισβητούν στιγμή τη δικαιωματικότητά τους, δε μιλάνε για κάτι τόσο σημαντικό; Για κάτι που θα μπορούσε να σώσει ζώές;

Γιατί πατριαρχία. Που χτίζεται μεταξύ άλλων, γύρω από το μύθο του υπερδύναμου φιρφιρινιού και των φίλων του των δυο. Το στερεότυπο μας διδάσκει πως οι άνδρες αρέσκονται όσο τίποτε άλλο να ασχολούνται με το φιρφιρίνι τους. Και όμως, δεν ασχολούνται πάντα αρκετά ή έστω τόσο ποιοτικά, ώστε να μπορούν να ανιχνεύσουν τα συμπτώματα όταν κάτι δεν πάει καλά. Και ακόμη και αν τα ανιχνέυσουν, διστάζουν να τα αντιμετωπίσουν. Γιατί αν το φιρφιρίνι είναι το κέντρο του σύμπαντος, το χρυσό λαχείο, που σου έλαχε με τη μετατροπή του Χ σε Ψ,  τι γίνεται με εσένα, πώς στέκεσαι και ποιος είσαι όταν κάτι δεν πάει καλά με το αυτό; Από τους γιατρούς συνιστάται, όπως ακριβώς για το μαστό, αυτοεξέταση με μηνιαία ψηλάφιση. Δεν ξέρω αν εσείς πετύχατε ποτέ τη σχετική καμπάνια ενημέρωσης του ανδρικού κοινού, αν δεν την πετύχατε μην ανησυχείτε, είναι γιατί δεν έγινε (στον ελληνικό χώρο).

Στο δωμάτιο του νοσοκομείου μετά την επέμβαση τα αδέρφια μου, οι σύντροφοι μας, η μητέρα μου και εγώ είμαστε ανακουφισμένοι. Ο καρκίνος είναι στάδιο Ι. Θα χρειαστεί χημειοθεραπεία και μετά από κάποιο καιρό θα το θυμόμαστε σαν έναν εφιάλτη που πέρασε και ακούμπησε λίγο μόνο. Ο εγχειρισμένος κάνει χαζά αστεία για μοναρχίες για να μας κάνει να γελάσουμε. Ξέρω, λιλ μπρο, οι άντρες δεν κλαίνε. Και ο πατέρας μου έκανε χαζά αστεία για να μας κάνει να γελάσουμε την περασμένη φορά που βρεθήκαμε όλοι μαζί σε δωμάτιο νοσοκομείου. Αλλά δεν γύρισε ποτέ σπίτι.

Οι φίλοι που έρχονται στο επισκεπτήριο είναι σαστισμένοι. “Θα μπορείς να λειτουργήσεις σεξουαλικά;”, “θα μπορείς να κάνεις παιδιά;” (Ναι και με εξωσωματική γονιμοποίηση -λόγω χημειοθεραπείας- ναι). Και μετά στο διάδρομο ψιθυριστά “Ε, είναι και ευαίσθητο σημείο αυτό, είναι ο ανδρισμός του”. Μάλιστα. Εδώ ο κόσμος χάνεται βαρκούλες αρμενίζουν. Μου θυμίζουν το φίλο μου τον παιδικό, που όταν ο πεντάχρονος γιος του χρειάστηκε να κάνει περιτομή λόγω φίμωσης, η μεγαλύτερη ανησυχία του ήταν αν ο πεντάχρονος -ξαναλέω- γιος του θα επηρεαστεί μελλοντικά στο σεξ και αν θα υποστή πλήγμα στον ανδρισμό του. Εκεί σε αυτή τη λέξη, στη λέξη “ανδρισμός” είναι που ανοίγει η μαύρη τρύπα.

Ανδρισμός αρσενικό  (o πληθ. προφορικός ή για το όργανο)

  1. κυρίωςτο ανδρικό φέρσιμο, το γενναίο φρόνημα, η υπερηφάνεια, η ικανότητα του άνδρα να προστατεύει όσα κοινωνικά θεωρούνται δική του ευθύνη, η βασική ιδιότητα του άνδρα,  όπως αυτός νοείται ως οντότητα ανατομικά, ορμονικά και ψυχικά, συμπεριφερικά
  2. τα ανδρικά όργανα αναπαραγωγής
  3. η γενναιότητα στην ανάληψη ευθυνώνΠρέπει να έχεις τον ανδρισμό να παραδέχεσαι και τα λάθη σου”.

Αν δεν ανέβηκε και σε εσάς η πίεση με τον ορισμό της λέξης “ανδρισμός”, χαίρομαι που δεν είστε ακόμη στο σημείο να σωματοποιείται το θυμό σας με την πατριαρχία. Με κάποιο νήμα που χάνεται στα βάθη των αιώνων τα ανδρικά όργανα αναπαραγωγής, μπλέχτηκαν με τη γενναιότητα στην ανάληψη ευθυνών, το γενναίο φρόνημα και την περηφάνεια, με το ανδρικό φέρσιμο, “την ικανότητα του άνδρα να προστατεύσει όσα κοινωνικά θεωρούνται” δικό του προνόμιο, εμ συγγνώμη, “ευθύνη” (χαμογελάστε παρακαλώ στην κάμερα, για εμάς τις χρήζουσες προστασίας χτυπάει η καμπάνα).  Και το μπλέξιμο έγινε Γόρδιος δεσμός και ο Γόρδιος δεσμός τα δεσμά μας.

Είναι αυτός ο “ανδρισμός”, αυτή η στερεότυπη αντίληψη ότι αν υπάρχει κάποιο πρόβλημα με τα γεννητικά ανδρικά σου όργανα είσαι “λιγότερο άνδρας”, και άρα λιγότερο περήφανος, γενναίος, υπέυθυνος, ικανός να προστατεύσεις, αυτός ο ατέρμονος ανταγωνισμός, μεταξύ ανδρών, από τον οποίον κανένας τελικά ποτέ δεν βγαίνει κερδισμένος, που εμποδίζει τους άντρες να ψαχτούν. Είναι οι εκφράσεις που χρησιμοποιούν για να επιβεβαίωσουν την ιδέα που έχουν για την αρρενωπότητά τους (ενδεικτικά: “Έχει πολύ μεγάλα @@”, “θα σου κόψω τα @@”, “πάρε τα @@ μου”, κτλ.) Είναι ο (σχεδόν αβάσιμος) φόβος τους για τυχόν μελλοντική σεξουαλική ανικανότητα, για λιγότερο “ανδρισμό”, που τους αποτρέπει να απευθυνθούν εγκαίρως στο γιατρό.

Το μπέρδεμα μεγαλώνει ακόμη περισσότερο αν αναλογιστεί κανείς πως αναφερόμαστε συχνά στο φιρφιρίνι ως ξεχωριστή οντότητα. Στο α,μπά γελάμε διακωμωδώντας τον Γιακουμή, εκτός α,μπα, έχουμε συχνά ακούσει για τον τυπάκο αυτόν που έχει τις δικές του διαθέσεις, τις ανεξάρτητες από τον ανδρικό εγκέφαλο και που άγει και φέρει τους άνδρες. Ειδικά δε, αν τον προκαλέσει το γυναικείο φύλο. Αυτό είναι ακόμη πιο επικίνδυνο. Αν το φιρφιρίνι δεν υπακούει σε εγκεφαλικές εντολές και έχει τη δική του αυτόνομη προσωπικότητα, που υπακούει μόνο σε όσα το εξάπτουν, τότε δεν είναι καθόλου να απορείς για όλο το victim-blaming της κουλτούρας του βιασμού.

Όχι, σε καμία περίπτωση δε θέλω να πω με τα παραπάνω , πως το ενδεχόμενο να υπάρξουν επιπλοκές ή δυσλειτουργία στη σεξουαλική ζωή του οποιουδήποτε, είναι ευχάριστο ή απλό. Λέω όμως ότι το πατριαρχικό στερέοτυπο που θέλει την σεξουαλική επίδοση και τα γεννητικά όργανα του άνδρα να καθορίζουν όλη του την ύπαρξη, μπορεί να στοιχίσει υπό συνθήκες την ύπαρξη αυτή.

Διάβαζα αυτό εδώ το άρθρο του 1983 για τον καρκίνο των όρχεων, όπου περιγράφεται, μεταξύ άλλων ο δισταγμός των γιατρών στο παρελθόν, να προχωρήσουν σε ορχεκτομή, επειδή και οι ίδιοι συσχετίζαν τους όρχεις με την αρρενωπότητα.  Στο άρθρο σχολιάζεται και ο σεξισμός των χειρούργων στην αντιμετώπισή τους όταν υπήρχε υποψία καρκίνου στο ανδρικό και στο γυναικείο γεννητικό σύστημα: “καμιά ωοθήκη δεν είναι αρκετά καλή για να παραμείνει και κανένας όρχις δεν είνα ιαρκετά κακός για να απομακρυνθεί” (”no ovary is too good to leave in and no testis too bad to take out,”). Ευτυχώς, η ιατρική θεώρηση έχει προχωρήσει από το 1983, τουλάχιστον όσον αφορά την επείγουσα αναγκαιότητα να απομακρυνθεί ο ύποπτος όρχις. Αρκεί να εντοπιστεί εγκαίρως.

Το άλλο κρίσιμο ζήτημα αυτού του κειμένου είναι το πόσο ασφαλές είναι να κολυμπάει κανείς με καρχαρίες; Οι πιθανότητες να σου επιτεθεί καρχαρίας είναι 1 στις 3.748.067. Δεν κατάφερα να βρω αν οι πιθανότητες αυξάνονται όταν κολυμπάς περικυκλωμένος από καμιά δεκαριά καρχαρίες. Η λογική λέει πως μάλλον αυξάνονται, όσο αυξάνεται ο αριθμός των καρχαριών. Από την άλλη πρέπει να συνυπολογίσουμε πως στην περίπτωση αυτή κολυμπάς εκπαιδευμένος ώστε να μην κάνεις οτιδήποτε μπορεί να σε καταστήσει μεζεδάκι. Άρα τελικά οι πιθανότητες μειώνονται (Fiji islands, here I come). Όσο ο Γόρδιος δεσμός που περιέγραψα παραπάνω δεν έχει κοπεί, οι πιθανότητες που σίγουρα αυξάνονται όταν κολυμπάς με καρχαρίες είναι οι πιθανότητες να αποδείξεις το “γενναίο” σου “φρόνημα”. Έτσι δεν είναι λιλ μπρο;

in ,

Αξιολογήστε το άρθρο

125 points
Upvote Downvote

16
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
13 Θέματα σχολίων
3 Απαντήσεις θεμάτων
4 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
13 Συντάκτες σχολίων
She-WolfChainReactionMarinaΕύα Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Διαλεχτή Κιούση
Μέλος
Δημιουργός Εικόνων
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Εθισμένος στα Lenoji
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Εύχομαι περαστικά! Ωραία ιδέα να μοιραστείς την ιστορία του αδερφού σου εδώ. Μου άρεσε πολύ η οπτικη- δεν την ειχα- και η αισιοδοξία που έχει το κείμενό σου .

verve de vie
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Συμμετέχων

Γραφεις κ α τ α π λ η κ τ ι κ α! Το κειμενο ρεει, ειναι ενδιαφέρον & λες δυσκολες αληθειες με χιουμορ.

leas
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Από τα ωραιότερα κείμενα που έχω διαβάσει εδώ. Περαστικά του εύχομαι!

Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Μέντορας

“Ανδρισμός = η γενναιότητα στην ανάληψη ευθυνών” Συμφωνώ απολύτως: από αύριο όλοι οι άντρες να αναλάβουν με γενναιότητα την ευθύνη να μεγαλώσουν αυτοί τα παιδιά τους!

Louk Ritia
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Ειδικός

Εύχομαι ολόψυχα να είναι όλα περαστικά για τον αδερφό σου και θαυμάζω τη δύναμή του! Μ’ άρεσε και μένα πάρα πολύ η οπτική σου, είναι σκέψεις που δεν μπήκα στη διαδικασία να κάνω ποτέ. Επίσης, μου θύμισες το country τραγούδι sometimes it takes balls to be a woman, που όταν ήμουν μικρότερη για καιρό δεν μπορούσα να καταλάβω αν είναι σεξιστικό ή όχι.

Laurel
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Διαβαζω και κλαιω. Να ζησετε να χαιροσαστε ο ενας τον αλλον.

Aguafiestas
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Τι ωραία γραφή!!! Να χαίρεσαι τον λιλ μπρο και να σε χαίρεται κι εκείνος. Βουρ για καρχαρίες!

justthat
Μέλος
Συμμετέχων

Πραγματικά με άγγιξε. Πολύ ωραίο κείμενο.

Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Ένα εξαιρετικό κείμενο με ένα θέμα που πραγματικά δεν γνώριζα. Περαστικά στον αδεφό σου και συνέχισε να γράφεις και να κολυμπάς!