Σπιτικό φαγάκι

Ζω στο εξωτερικό με τους δυο αδερφούς μου, είμαστε Τρίδυμα. Δεν έχουμε συγγενείς εδώ που σπουδάζουμε και είμαστε 18. Είμαι το μόνο κορίτσι και δυστυχώς της περισσότερες δουλειές στο σπίτι τις κάνω εγώ. Το θέμα είναι ότι μόνο εγώ ξέρω να μαγειρεύω οπότε η θα φάμε από το φαΐ που θα έχω ετοιμάσει (κοτόπουλο, φάκες, μπριάμ, κρέας με πατάτες…) τα κλασικά μαμαδίστικα φαγητά, η θα κάνουν μακαρόνια η θα φάμε κάτι έτοιμο τύπου νουντλς, πίτσα κτλ. Προσέχω την διατροφή μου και προσπαθώ να έχω πάντα μαγειρεμένο φαγητό ιδικά όταν γυρνάω κουρασμένη, είναι κάτι που έχω καταφέρει με πολύ οργάνωση. Σήμερα λοιπόν δεν ήθελα να φάω σπιτικό φαγάκι, ήθελα την σαβούρα και αυτό έκανα (ενώ είχα κοτόπουλο στο ψυγείο έτοιμο). Μιλάω με τον μπαμπά μου και εκεί με ρωτάει τι θα “φάμε” του απαντάω και μου λέει να μην τρώμε “έτοιμα” (τσακώθηκα). 1- 95% του φαγητού μας είναι σπιτικό 2-δεν έχω δει φοιτητή ειδικά πρώτο χρόνο να μην τρώει ποτέ κατεψυγμένα και 3 δεν μπορώ να προβλέπω φαγητό και για τους 3 μας κύριος λόγου του ότι δεν τρώμε τα ιδία.

Όλο αυτό μου δημιουργεί άγχος, και πριν φύγουμε ο καθένας (συγγενείς) είχε και από μια ανησυχία. Λοιπόν 4 μήνες περάσανε, το σπίτι μου είναι καθαρό, δεν έχουμε πεθάνει από την πείνα, το σπίτι έχει πάντα φρέσκα φρούτα και λαχανικά (που τρώμε και δεν σαπίζουν), δεν έχουμε πέσει στα ναρκωτικά, και γυμναστήριο πηγαίνω, και φωτιά δεν έχουμε πάρει και τα νευρά μου έχουνε σπάσει!Υστερική; I don’t think so…

in

Αξιολογήστε το άρθρο

8 points
Upvote Downvote