Προσωπική ιστορία: «Στενοχωριέμαι που δεν αθλούμαι επειδή είμαι έγκυος»

«Μη μιλάς για τα αρνητικά, δεν υπάρχουν, είσαι μανούλα τώρα»

Γεια σας κι από μένα! Χτες το βράδυ διάβασα την ιστορία αυτής της κοπέλας και δε θα πω ότι ταυτίστηκα ακριβώς, αλλά κάτι ένιωσα να σαλεύει μέσα μου, κι επειδή όπως ολόσωστα παρατήρησε, εδώ μέσα νιώθω άνετα να τα πω, θα τα πω.

Πριν από λίγο καιρό έμαθα ότι κι εγώ είμαι έγκυος. Στα 38 μου, πρώτη εγκυμοσύνη, με έναν υπέροχο, ήρεμο, υποστηρικτικό σύντροφο, που ακόμα και τώρα βουρκώνω όταν σκέφτομαι πόσο καλός είναι, πόσο σταθερός και πόσο δίπλα μου από την πρώτη στιγμή, κι ας σοκαριστήκαμε κι οι δύο. Θα κάνω σπόιλερ αλέρτ και πλοτ τουίστ ταυτόχρονα και θα σας πω από την αρχή ότι δεν υπάρχει καμία δραματική και αγωνιώδης προσπάθεια να αποκτήσουμε παιδί, παίζει να έγινε την πρώτη φορά που ήμασταν πιο χαλαροί, δεν το σχεδιάζαμε, γνωρίζαμε βέβαια τις πιθανότητες, που, μεταξύ μας, δεν ήταν και οι μεγαλύτερες σε αυτή την ηλικία. Δεν μετρήσαμε μέρες, δεν πήραμε θερμοκρασίες, δεν κάναμε εξετάσεις ούτε σπερματεγχύσεις ούτε εξωσωματική. Απλά έμεινα έγκυος. Δεν το περιμέναμε ακριβώς ούτε όμως το θεωρούσαμε και απίθανο τελείως. Τελοσπάντων, μας ήρθε λίγο απότομο, δεδομένου ότι ούτε καν μένουμε μαζί, γιατί είχαμε πει να τελειώσουμε ένα σπίτι που έχει αυτός και να μετακομίσουμε μία και καλή, μέσα στο επόμενο 6-7 μήνες, αλλά χαλαρά. Ε, τώρα πάλι αυτό θα γίνει, δίχως το χαλαρά!

Επίσης, είμαι ακόμα έγκυος, ούτε εδώ υπάρχει κάποιο τραγικό γεγονός. Γενικώς, προς το παρόν, όλα βαίνουν καλώς, η κοιλίτσα φουσκώνει, κλπ κλπ.

Τι μας ζαλίζεις τότε, κοπελιά;

Θα ήθελα να προσπαθήσω να εξηγήσω πως νιώθω. Όταν προσπαθώ να το εξηγήσω σε άλλους (σε μια φίλη που είναι επίσης έγκυος, στη μαμά μου, στις αδερφές μου) νιώθω ότι εισπράττω επίπληξη. Καλά, έμεινες έγκυος τόσο εύκολα και παραπονιέσαι; Καλά, σου έχει δοθεί το υπέρτατο δώρο, η απόλυτη τιμή να εκπληρώσεις το σκοπό σου και δεν είσαι εκστατικά ευτυχισμένη νυχθημερόν; Καλά, εδώ περιμένεις παιδί κι εσύ κλαις γιατί σου έκοψε ο γιατρός το τρέξιμο και πας στους αγώνες και βλέπεις τους υπόλοιπους με κολάν και αθλητικά κι εσύ φοράς την πιο φαρδιά σου φόρμα; Είσαι χαζή; Μη μιλάς για τα αρνητικά, δεν υπάρχουν, είσαι μανούλα τώρα, ξέχνα τα αυτά, τι σημαίνει θα ξαναρχίσεις το τρέξιμο, εννοείς θα τρέχεις πίσω από το παιδί, μην κάνεις όνειρα ότι θα δουλεύεις έγκυος (η δουλειά μου περιλαμβάνει πολλά ταξίδια, και την αγαπώ, ήταν το όνειρό μου από τα 16 μου), θα πρέπει να σταματήσεις, τώρα είσαι μανούλα και άρα μόνο θετικά και όμορφα συναισθήματα, αγάπη μόνο. Ω θεοί.

Κι όλα αυτά που σκέφτομαι; Δεν ξέρω αν είμαι ενθουσιασμένη, δεν ξέρω αν θα αντέξω όλες αυτές τις αλλαγές και τις στερήσεις, σίγουρα δεν είμαι μόνο χαρούμενη, έχω και αρνητικά συναισθήματα, και προσπαθώ διαβάζοντας, με ενδοσκόπηση και από εδώ μέσα, να τα αποδεχτώ, να τα αγκαλιάσω και να τα διαχειριστώ. Δεν είμαι η μόνη ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία, κι αυτό με βοηθάει όταν το σκέφτομαι. Ήθελα να κάνω παιδάκι, θέλω ακόμα, στις καλές στιγμές, που είναι πολλές, το σκέφτομαι σαν μια υπέροχη μεγάλη περιπέτεια, σαν έναν αγώνα από αυτούς που τρέχω στα βουνά, με στροφές, όμορφες εικόνες και κάθετες ανηφοριές. Στις κακές στιγμές, που επίσης είναι πολλές, το σκέφτομαι σαν ένα απέραντο ξενύχτι και μια ελαφρώς παράνοια. Κι έχω τύψεις γι’ αυτές τις κακές στιγμές. Εκεί ήθελα να καταλήξω με το παραλήρημά μου. Ότι έχω τύψεις που δεν είμαι συνέχεια χαρούμενη και που κλαίω καμιά φορά και που δε θέλω να στερηθώ τις ασχολίες μου. Και μετά σκέφτομαι την κατάθλιψη, επιλόχεια ή και πριν, ελέγχω τον εαυτό μου για συμπτώματα και κάθε φορά νιώθω λίγο καλύτερα.

Έχω τον υπέροχο σύντροφό μου, του μιλάω ξεκάθαρα για όλα αυτά, τα ακούει, τα κατανοεί και με στηρίζει, έχει βγάλει το πρόγραμμα προπονήσεων και για τους δυο μας, πως θα το κάνουμε εκ περιτροπής, έχω και την κουμπάρα μου που κάνει την ίδια δουλειά με δυο παιδιά και μια απόξεση, και τα έχει ζήσει όλα αυτά απ’ την καλή και την ανάποδη και απλά με κοιτάει και ξέρω ότι ξέρει πως είναι. Έχω όμως και όλους τους άλλους που με κοιτούν επιτιμητικά και μου λένε “μόνο ευγνώμων να είσαι”. Ε, δεν είμαι μόνο ευγνώμων, είμαι και μπερδεμένη και φοβισμένη και αγχωμένη.

Αυτά είχα να πω κι εγώ. Επαναλαμβάνω ότι ξέρω ότι δεν είμαι μόνη μου, κι ευχαριστώ Α,μπα για την ευκαιρία να μιλήσω για όλα αυτά. Κι αν είστε κι άλλες εκεί έξω που είστε στη 12η εβδομάδα κύησης και μερικές φορές εύχεστε να είχε έρθει ένα χρόνο αργότερα, ψυχραιμία.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

46 points
Upvote Downvote

64
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
23 Θέματα σχολίων
41 Απαντήσεις θεμάτων
1 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
30 Συντάκτες σχολίων
EvilsapilaΦούστα Κλαρωτήrakoun Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Glamazon
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Δεν θέλω να φάω φασολάκια-“Tα παιδάκια στην Αφρική πεινάνε”.
Παραπονιέμαι για τις πολλές ώρες δουλειάς-“Άλλοι θα παρακαλούσαν να έχουν δουλειά τέτοιες εποχές”
Γκρινιάζω επειδή είμαι κοντή-“Υπάρχουν και οι νάνοι”
Γκρινιάζω επειδή είμαι ψηλή-“Υπάρχει και ο Αντετοκούμπο”

Ε αι στο καλό με τον καθένα.

Μάνα Κουράγιο
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Με άλλα λόγια είσαι ένας εντελώς φυσιολογικός άνθρωπος. Με τα άγχη, τις ελπίδες, τις απορίες, τις προσδοκίες και μια καρδιά γεμάτη αντικρουόμενα συναισθήματα όπως συμβαίνει σε όλες τις έγκυες γυναίκες. Όλα τα άλλα είναι διαφημιστικά κόλπα.

Queen of spades
Μέλος
Συμμετέχων

Με το καλο να υποδεχτειτε το μωρακι σας, Καρδερινα! Εγω δεν εχω παιδια ακομα, αλλα αυτα που περιγραφεις τα εχω σκεφτει και ειναι απ τα μεγαλα αγχη μου ως προς τη διαδικασια (μετα τα θεματα υγειας, εννοειται). Φοβαμαι πως θα μου λειψει η ανεξαρτησια μου, η αυτονομια μου με καποιον τροπο. Τις περισσοτερες φορες που μοιραζομαι αυτες τις σκεψεις με φιλες/ους, με η χωρις παιδια, εισπραττω αντιστοιχες απαντησεις με σενα: θα εισαι μανα και δε θα νιωθεις πια την αναγκη να δουλευεις/ασκεισαι/εχεις χρονο για τον εαυτο σου, κτλ. Ειναι οι ιδιοι ανθρωποι που οταν ο συντροφος μου λεει πως θα… Διαβάστε περισσότερα »

rakoun
Μέλος
Συμμετέχων

ρε παιδιά αλήθεια….ποιός σας λέει ότι μόλις γίνεις μάνα δε θα νιώθεις την ανάγκη να δουλεύεις, να γυμνάζεσαι, να έχεις προσωπικό χρόνο κτλ? Μου κάνει τρομερή εντύπωση. Τί τρομοκρατία είναι αυτή? Από ποιον?

Queen of spades
Μέλος
Συμμετέχων

Ε, ονοματα προφανως δε μπορω να πω 🙂 Παντως θα εκπλαγεις, το πιο προσφατο περιστατικο ηταν την προηγουμενη βδομαδα οταν εγκυος φιλη μου που τα συζητουσαμε, μου ελεγε οτι οταν κανω παιδι δε θα νιωθω την αναγκη πια να δουλευω τοσο και να μενω μεχρι αργα. Οχι δε θα μπορω λογω παιδιου και τρεξιματος, ειπε συγκεκριμενα οτι δε θα θελω πια. Κι αυτο το εχω ακουσει για ολα, οπως λεω πραπανω, απο τη γυμναστικη μεχρι δουλεια και ταξιδια. Καταλαβαινω οσους σκεφτονται ετσι, καταλαβαινω και πως θα πρεπει να παω τις αναγκες μου στην ακρη φυσικα, αλλα δεν σκεφτομαστε ολοι το… Διαβάστε περισσότερα »

rakoun
Μέλος
Συμμετέχων

ίσως εννοεί πως θα θέλεις να μην αργείς πια – θα θέλεις να γυρίζεις στο μωρό σου. Λογικό και πίστεψε με ισχύει. Και γενικά είναι θέμα το π.χ – άργησα στη δουλειά, αν πάω και για γυμναστική/καφέ με μια φίλη/σούπερ μάρκετ διάολε , δε θα το προλάβω ξύπνιο. Τα ίδια ακριβώς θα θέλεις όμως οι προτεραιότητες αλλάζουν-γι’αύτο δεν υπάρχει αμφιβολία…

Φούστα Κλαρωτή
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Σταματάς να έχεις τέτοιες ανάγκες γιατί ως γνωστόν στο μαιευτήριο σου κάνουν δώρο και μια λοβοτομή!

Mitsi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Καλέ η Σάρλοτ έτρεχε κανονικά με την κοιλιά τούρλα, όλα πια τα έχει δείξει το sex and the city,από τη στιγμή που έχεις καλή εγκυμοσύνη γιατί σου το έκοψε ο γιατρός το τρέξιμο;

Rebecca de Winter
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Advocate

Ζητώ προκαταβολικά συγγνώμη γιατί σήμερα ειμαι εκνευρισμένη και γράφω εκνευρισμένα σχόλια. Ρε συ, με συμπάθεια στο λέω, τι θα άλλαζε έναν χρόνο αργοτερα; και πάλι θα είχες τη ζωή σου να κάνεις. Το “μόνο ευγνώμων να εισαι” είναι μια παπαριά και μισή, δεν είμαστε ρομπότ, και εκνευρισμένη και αγχωμένη και ο,τι θες θα είσαι. Και λογικό είναι να φοβάσαι και να σου πω κατι; Όσο μεγαλώνουμε τόσο περισσότερο φοβόμαστε. Όταν κάνουμε παιδιά μικροί έχουμε άγνοια κινδύνου. Όμως, όπως και σε όλα τα πράγματα, έτσι κι εδώ, αν είναι κάτι που το θέλουμε συνειδητά, επιλέγουμε κατά κάποιο τρόπο να επικεντρωθούμε στα… Διαβάστε περισσότερα »

sapila
Μέλος
Συμμετέχων

Θα ακουστω λιγο επικριτικη, αλλα 38 χρονων εισαι και προφανως ξερεις πως γινονται τα παιδια. Δεν τυχαινουν. Προφανως αποφασισατε να κανετε παιδακι με τον πολυ υποστηρικτικο σου συντροφο και ησασταν τυχεροι που δεν μπλεξατε με γιατρους να τρεχετε και να μη φτανετε. Σε αυτες τις περιπτωσεις δεν την μπορω την γκρινια, προσωπικα. Δεν σου ζητησε κανεις να εισαι εκστασιασμενη, αλλα εχεις ενα “πακετο” που α) ηταν δικη σου αποφαση, β)αλλες γυναικες φτυνουν αιμα να αποκτησουν και γ)αν δεν το ειχες θα ειχες φρικαρει big time, πιστεψε με. Για να μην παρεξηγηθω: μια εγκυμοσυνη ειναι ενας κυκεωνας αντικρουομενων συναισθηματων και μια… Διαβάστε περισσότερα »

Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Επίσης “τα παιδάκια στην Αφρική πεινάνε” 😌

Chaotic Jester
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Αυτό το “δεν σου ζήτησε κανείς να είσαι εκστασιασμένη”, το συμπεραίνεις από το κομμάτι που περιγράφει αυτούς που της ζητάν να είναι εκστασιασμένη, εφαρμόζοντας κάποια προηγμένη τεχνική επαγωγικής λογικής που εμείς δεν γνωρίζουμε;

sapila
Μέλος
Συμμετέχων

Τι ακριβως δεν καταλαβες απο τα λεγομενα μου, να σου εξηγησω. Κατα τα αλλα η γραφουσα καταλαβε το point μου, οποτε μου αρκει.

no-no
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Μη σκέφτεσαι καν ότι θα σταματήσεις να κάνεις αυτά που αγαπάς επειδή θα κάνεις παιδί, γιατί να τα σταματήσεις; Δεν κατάλαβα, οι μανάδες δεν δουλεύουν; Δεν ταξιδεύουν; Δεν τρέχουν στα βουνά; Κάνε ένα πιο χαλαρό προγραμμα γυμναστικής τώρα που είσαι έγκυος, η γιατρός μου είχε πει να κάνω ότι έκανα και πριν, αρκεί να σταματάω όταν νιώσω κάποιο πόνο. Και αργότερα επιστρέφεις στο τρέξιμο, μην ανησυχείς, το σώμα σου θα θυμηθεί εύκολα αυτά που έκανε. Στο αεροπλάνο μπορείς να μπεις μέχρι και τον 8ο, αν νιώθεις καλά γιατί όχι; Η πρώτη θα είσαι ή η τελευταία; Ο καθένας έχει μια… Διαβάστε περισσότερα »

Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Στη ζωή όλα είναι ρευστά. Πρέπει να μπορούμε να προσαρμοζόμαστε σε όλες τις καταστάσεις. Πρέπει επίσης να μπορούμε να ξεχωρίσουμε το ουσιώδες από το επουσιώδες. Δεν μπορούμε να είμαστε σε μια αιώνια εφηβεία, πρέπει και να μεγαλώσουμε. Επίσης κάποιο εμπόδιο που υπάρχει σήμερα, αύριο με το καλό δεν θα υπάρχει, οπότε μπορούμε να συνεχίσουμε το πρόγραμμά μας. Ελπίζω να κατάλαβες τι σου έγραψα.

Μέλος
Συμμετέχων

Λοιπόν, ήμουν στην ίδια φάση λιγο καιρό πριν μόνο που αντί για ένα περίμενα δύο μωρά (σοκ!). Τους τρεις πρώτους μήνεςτης εγκυμοσύνη έκλαιγα κάθε μέρα, μετά βαρέθηκα. Πολύ φυσιολογικά αυτά που αισθάνεσαι, ξέρεις παίρνει χρόνο για να πάμε από το ‘εγώ’ στο ‘εμείς’. Όχι ότι θα χάσεις τον εαυτό σου μετά το μωρό, εάν θες παντα θα βρίσκεις προσωπικό χρόνο. Δεν μου αρέσουν οι συμβουλές αλλά μια που μου δόθηκε από μια δις διδυμομανα είναι ‘don’t take things too seriously’ (μένω εξωτερικό) και με βοηθάει ακόμα. Η φύση θα κάνει την δουλειά της και νομίζω μετά από λίγο καιρό πάρα… Διαβάστε περισσότερα »

Διαλεχτή Κιούση
Μέλος
Δημιουργός Εικόνων
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Εθισμένος στα Lenoji
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Ναι, αβολη η εγκυμοσύνη δεν λέω, και η γέννα επίσης . Διαταράσσονται τα δομημένα υπάρχοντα συστήματα, γι αυτο, κι οι αλλαγές φέρνουν αμηχανία και ξεβόλευμα, αλλά θα περάσει., και θα οργανώσεις τη ζωή σου με τις εκάστοτε νέες συνθήκες. Εμένα θυμάμαι μ’ ενοχλούσε πολύ στις εγκυμοσύνες- μέσα σ’ όλα- το ότι δεν μπορούσα να κοιμηθώ μπρούμυτα, φαντάσου…

sktpsx
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Advocate

αυτο!! πως το ειχα ξεχασει!! ο υπνος μπρουμυτα..

Luthien
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Χαχα η αδερφή μου έλεγε ότι αμέσως μόλις γεννήσει θα κάνει τρία πράγματα: θα βάλει τακούνια, θα φάει πατατάκια (δεν μπορούσε να τρώει αλάτι από ένα σημείο και μετά) και θα κοιμηθεί μπρούμυτα. Μάλιστα είχε βάλει ένα πακέτο πατατάκια στην τσάντα του μαιευτηρίου 😀

Διαλεχτή Κιούση
Μέλος
Δημιουργός Εικόνων
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Εθισμένος στα Lenoji
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Χαχαχα! Εγω μολις εμαθα για τη δευτερη εγκυμοσυνη σκεφτηκα δυο πραγματα: τους εμετους κ τον υπνο μπρουμυτα!