Η εγκυμοσύνη, η λοχεία και η μητρότητα είναι γεγονότα που σκεπάζονται από ένα υποχρεωτικό πέπλο ευδαιμονίας, τόσο υποχρεωτικό, που όταν τα πράγματα δεν είναι όπως σε διαφήμιση απορρυπαντικού, κάνει τις γυναίκες να έχουν τύψεις που δεν πετάνε στα σύννεφα. Είναι συνταρακτικές αλλαγές στη ζωή μιας γυναίκας που μπορεί πράγματι να τη φέρουν σε μια κατάσταση μόνιμης ευτυχίας, αλλά πολύ συχνά έχουν μια δύσκολη, ανείπωτη πλευρά, που συζητιέται μόνο ψιθυριστά, ή και καθόλου. Υπογονιμότητα. Εξωσωματική. Αποκόλληση πλακούντα. Αποβολή. Διαβήτης κύησης. Υποχρεωτική ακινησία για μήνες. Υπέρταση. Πρόωρη γέννα. Βρέφος με προβλήματα υγείας. Πάμπολλες επιπλοκές, δυσκολίες, ματαιώσεις και πάρα πολύ άγχος, αγωνία, και ευθύνη, τεράστια ευθύνη.
Ζητήσαμε από γυναίκες να μας γράψουν για αυτή την πλευρά, την πραγματική, αυτή που δεν λέγεται και οι περισσότερες ζουν μόνες τους, γιατί σχεδόν ντρέπονται να ομολογήσουν ότι φοβούνται, ότι δεν ξέρουν πώς θα καταφέρουν να τα βγάλουν πέρα. Η ανταπόκριση ήταν χειμαρρώδης.
Η ιστορία της Φαίδρας, με τα δικά της λόγια
Όλα ξεκινούν πολλά χρόνια πριν από το σήμερα, στην πρώτη μου επίσκεψη στο γυναικολόγο. Μια αγωνία και ταυτόχρονα μια σιγουριά, ότι για κάποιο λόγο θα ακούσω το δυσάρεστο. Ωστόσο, όλα πάνε καλά. Μάλιστα, θυμάμαι τη γυναικολόγο να μου λέει «Να προσέχεις πολύ, είσαι πολύ γόνιμη».
Γίνομαι 18 χρονών και περνάω σε μια σχολή χωρίς να τη θέλω αλλά χωρίς να ξέρω και τι άλλο θα μπορούσα να κάνω. Δεν μου άρεσε τίποτα ουσιαστικά αλλά και σε όλα έβρισκα ένα ενδιαφέρον. Κάπως έτσι, καταλήγω στο Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού.
Εκεί κάνω τη σημαντικότερη γνωριμία της ζωής μου έως τώρα, αυτήν με την κολλητή μου. Περνάνε τα χρόνια όσο μπαινοβγαίνουμε στη σχολή και στις καφετέριες του πανεπιστημίου. Μετά από τρία χρόνια, σε μια στιγμή αδυναμίας, εκμυστηρεύομαι στην κολλητή μου τον φόβο μου, ο οποίος εξακολουθεί να υπάρχει παρότι με έχουν επιβεβαιώσει για το αντίθετο. Θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι της είχα πει «Έχω ακόμη το φόβο ότι δεν θα μπορώ να κάνω παιδιά. Ότι θα είμαι η γυμνάστρια που δουλεύει ανάμεσα τους και δεν μπορεί να αποκτήσει δικό της. Όλοι οι γονείς θα με λυπούνται».
Εξακολουθώ να μεγαλώνω, παίρνω πτυχίο και δουλεύω από εδώ και από εκεί. Κάποια στιγμή, λόγω άγχους και αλλαγής περιβάλλοντος, μου σταματάει η περίοδος για έξι μήνες. Μένω εκεί πιστή να περιμένω και να πιστεύω πως θα έρθει όταν χαλαρώσω.
Κάνω εξετάσεις ορμονικές και μου βρίσκουν μια μικρή ορμονική διαταραχή, αναμενόμενη κιόλας λόγω της διακοπής περιόδου μου. Μου προτείνουν αντισυλληπτικά, τα οποία και δεν παίρνω λόγω προσωπικής επιλογής. Αποφασίζω να αντιμετωπίσω το πρόβλημα με εναλλακτικές μεθόδους και εμπιστεύομαι έναν γιατρό ο οποίος μου δίνει κάποιες κατευθύνσεις τις οποίες και ακολουθώ. Μπουμ! Σε ένα μήνα ήρθε.
Συνεχίζω κανονικά, ενώ φράσεις όπως «Τα burger σκοτώνουν τις ωοθήκες» , «Το στρες καταστρέφει τη γονιμότητα» φαίνονται να με κυνηγούν σε καθημερινή βάση.
Εκείνο ήταν το πιο όμορφο καλοκαίρι της ζωής μου! Ένιωθα ευγνώμων. Είχα περίοδο, αγόρι, φίλες και την οικογένεια μου. Ήμουν απόλυτα υγιής, κάτι που ήμουν και όλα τα προηγούμενα χρόνια αλλά δεν ήξερα την αξία του. Κάνω ορμονικές εξετάσεις μετά από πέντε μήνες και όλα είναι φυσιολογικά.
Έπειτα από τέσσερις μήνες περίπου μετά τις τελευταίες εξετάσεις, σταματάει και πάλι η περίοδος. Έχω σταματήσει πλέον να ακολουθώ τις οδηγίες του γιατρού. Η γυναικολόγος μού ζητάει να επαναλάβω τις εξετάσεις το οποίο και κάνω. Βγαίνουν τα αποτελέσματα, τα οποία μου στέλνουν σε email σε εμένα και τη γιατρό μου. Τα ανοίγω αλλά δεν τα «διαβάζω» καθ’ ότι δεν ξέρω τις φυσιολογικές τιμές.
Περνάνε κάποιες μέρες όπου βγαίνοντας από το γυμναστήριο, μουδιάζουν τα χέρια μου και νιώθω χάλια. Και θυμάμαι τις εξετάσεις μου. Τηλεφωνώ στη γυναικολόγο η οποία μου λέει «Έλα κοπέλα μου. Είχα στο νου μου να σε πάρω. Ναι, είδα τις εξετάσεις σου. Θέλω να έρθεις να μιλήσουμε από κοντά». Πάω από εκεί, και μου εξηγεί ότι οι εξετάσεις αυτές δεν ταιριάζουν σε μια κοπέλα τόσο νέα.
Στο μεταξύ δεν έχω πολυκαταλάβει τι γίνεται. Πάω την επόμενη μέρα στο γυναικολόγο της μαμάς μου, οποίος είναι πολύ καλός. Βλέπει τα αποτελέσματα και μου λέει «Άντε καλέ. Λάθος είναι! Επανέλαβε σήμερα τις εξετάσεις που έχεις περίοδο», όπως και έκανα. Ξαναβγαίνουν τα αποτελέσματα, ίδια και χειρότερα.
Από εκεί ξεκινάει ένα τρενάκι τρόμου στο οποίο δεν υπάρχει ζώνη πρόσδεσης. Γιατροί, μικροβιολόγοι ενδοκρινολόγοι και γυναικολόγοι, άλλοι πιο νέοι και άλλοι πιο γέροι. FSH, LH, AMH και εσύ είσαι σε μια φάση «Τι μου λέτε τώρα;». Η απάντηση δεν είναι άλλη από την «Πρόωρη εμμηνόπαυση».
«Δεν έχω ξαναδεί στη ζωή μου τόσο υψηλές ορμόνες σε κοπέλα τόσο νέα», «Η ΑΜΗ σου είναι τόσο χαμηλή, ουσιαστικά μηδενική» (0,01), «Λυπάμαι, πραγματικά αλλά δεν μπορείτε να κάνετε κάτι», «Είναι εξαιρετικά σπάνιο» είναι λίγες από τις φράσεις που άκουσα από τους γιατρούς που επισκέφθηκα. Πριν προλάβω καν να καταπιώ, ερχόταν η επόμενη μπουκιά και από πάνω η επόμενη, κι εγώ περίμενα πότε θα πνιγώ.
Αυτό που εννοώ είναι ότι μέσα σε λίγες μέρες και αφότου άκουσα όλα τα παραπάνω, έπρεπε να ακούσω τα υπόλοιπα όπως «Άσε τη γονιμότητα, στην άκρη. Υπάρχουν κίνδυνοι υγείας τους οποίους πρέπει να ρυθμίσουμε», «Προέχει η υγεία σου, έχεις μεγάλο ρίσκο για καρδιαγγειακά νοσήματα και οστεοπόρωση». Τι να σου περιγράψω βρε Α,μπα.
Άλλοι είπαν να ξεκινήσω αμέσως θεραπεία με ορμονική υποκατάσταση άλλοι να περιμένω να δω τη φυσική πορεία. Ωάρια δεν υπήρχαν πάντως.
Τα έγραψα όσο πιο συνοπτικά μπορούσα. Το τι ένιωσα και το τι πέρασα και το τι περνάω δεν το ξέρει και δεν το καταλαβαίνει κανείς. Ακολουθώ τις συμβουλές του ψυχιάτρου μου και είμαι καλύτερα. Γιατί μέσα σε όλα αυτά έχω και κατάθλιψη. Αναμενόμενο νομίζω.
Χάρηκα που έκανες αυτό το κάλεσμα για να γράψουμε τις δικές μας ιστορίες και έσπευσα να σου γράψω για δύο λόγους:
Ο πρώτος είναι ότι δεν περίμενα ποτέ ότι κάποιος θα ήθελε να ακούσει τη φωνή μου. Και ο δεύτερος είναι ότι έχω τόσο μεγάλη ανάγκη να βρω κάποιον που να έχει το ίδιο πρόβλημα με εμένα και να τον ακούσω, να ακούσω τη δική του ιστορία και να τον νιώσω μέσα από την ιστορία του όπως θα με νιώσει και εκείνος.
Δεν θέλω να καταλήξω να γράψω μια δακρύβρεχτη ιστορία, γιατί δεν είμαι έτσι σαν άνθρωπος. Έχω ωριμάσει πολύ μέσα από αυτήν την ιστορία. Προσπαθώ ακόμη και προσπαθώ πολύ. Συνειδητοποίησα, ότι όταν ένιωσα για πρώτη φορά πως ίσως θέλω να κάνω παιδί, πριν γίνουν όλα αυτά, διαπίστωσα πως δεν θα μπορώ. Αλλά εκείνον δεν τον νοιάζει. Αυτό με έκανε να νιώθω λίγο καλύτερα ήταν και αυτό που με σκότωνε, ότι δηλαδή μέσα μου το ήξερα.
Σε ευχαριστώ για τα βιβλία που έχεις προτείνει. Συνέχισε να το κάνεις. Διάβασα αρκετά αυτό το διάστημα που ήμουν χάλια. Τα απόλαυσα όλα.
Ο ψυχίατρος μου λέει να αποδεχτώ την κατάσταση ως τη χειρότερη πιθανή έτσι ώστε να μην ζω με την ελπίδα. Οπότε προσπαθώ να εναρμονιστώ με την ιδέα του ότι δεν θα μπορέσω να κάνω παιδιά. Και αν προκύψει κάτι διαφορετικό, θα είναι αναγκαστικά και θετικό.
Η συγκεκριμένη ιστορία είχε και συνέχεια. Λίγους μήνες μετά, έλαβα το εξής μέιλ:
Πριν από τα Χριστούγεννα, πηγαίνοντας στον γιατρό για το κλασικό ραντεβού όπου διαπιστώθηκε ότι παρά την ορμονοθεραπεία που κάνω καθαρά για λόγους υγείας δεν παράχθηκε κάποιο ωάριο, είχα αρχίσει να εναρμονίζομαι με την ιδέα της ανικανότητάς μου. Ο ψυχίατρος μου έκανε τρομερή δουλειά.
Μόλις σε ένα χρόνο κατάφερα να κοιτάω τον εαυτό μου στον καθρέπτη και να σκέφτομαι ότι θα βρω λύση να διοχετεύσω την αγάπη μου σε ένα υιοθετημένο παιδί, όταν έρθει η ώρα. Με τον φίλο μου γενικά δεν κάναμε προσπάθειες για να κάνουμε παιδί, κάτι το οποίο μου είχε προταθεί σαν έκτακτη λύση σε κάποια στιγμή που εντοπίστηκε ένα ωάριο. Είχαμε αποφασίσει από κοινού ότι δεν θέλουμε να φέρουμε ένα παιδί στον κόσμο επειδή μας το λέει κάποιος σήμερα γιατί θα ήταν μια τελείως εγωιστική απόφαση. Όσο περνούσε ωστόσο ο καιρός, και το πρόβλημα υγείας μου μας έδενε όλο και περισσότερο.
Έχοντας πάλι κάποιες διαταραχές πήρα τηλέφωνο τον γιατρό μου ο οποίος μου είπε ότι προφανώς είχαν να κάνουν με την έλλειψη κύκλου. Στο σημείο αυτό, του τόνισα ότι είμαι πάρα πολύ πρησμένη και κυριολεκτικά δεν μου κάνουν τα ρούχα μου.
Μου ζήτησε να κάνω ένα τεστ εγκυμοσύνης για να σιγουρευτούμε ότι δεν θα πάρω ορμόνες στη μέση μιας εγκυμοσύνης και το οποίο βγήκε θετικό. Κόντευα τον δεύτερο μήνα. Κυριολεκτικά, οι γιατροί μου έτριβαν τα μάτια τους, από τον γυναικολόγο μου μέχρι και την μικροβιολόγο που μου έπαιρνε σχεδόν κάθε βδομάδα αίμα.
Δεν ξέρω ποια ήταν η συνταγή επιτυχίας, ξέρω όμως ότι όλες όσες αντιμετωπίζετε παρόμοιο πρόβλημα με το δικό μου, δεν πρέπει να αμελήσετε την ψυχική σας υγεία.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Αυτη η στήλη ειναι πραγματικό δωρο για ολους τους νέους ανθρωπους, αντρες κ γυναικες. Ειλικρινα κλαιω καθε φορα απο τις ιστοριες αλλα κ απο συγκινηση που υπαρχει αυτη η γωνία του Ίντερνετ, οπου πραγματικοί ανθρωποι μιλανε για πραγματικές ζωές που δεν ειναι γυαλιστερές κ γελαστές, χωρις ομως να ναι κ δακρύβρεχτα μελό. Πραγματικα Λένα, σαγαπω πολυ. Θελω να σε τσιμπήσω να δω οτι εισαι αληθινή!
Φαιδρα, εισαι φοβερο παιδι, σου ευχομαι να πανε ολα ομορφα κ με το καλο να δεχτείτε το παιδακι σας, ειστε ομαδαρα. ❤️🌹
Είμαι διαβητική τύπου 1-από παιδί-κ τον Ιουνιο του 2016 σταμάτησε η περίοδος μου για 9 μήνες. Γυμναζόμουν καθημερινά, έτρωγα κανονικά κ μ εγκράτεια, πρόσεχα πάντα το ζάχαρο μου, ήμουν 35 όταν στο 2ο μήνα αμηνόροιας ξαφνικά ξύπνησα κυριολεκτικά ένα πρωι 10 κιλά πάνω απ τη κατακράτηση. Εκανα ό,τι εξετάσεις μπορούσα να κάνω, σε πάμπολλους γιατρούς διάφορων ειδικοτήτων, κανείς δε καταλάβαινε γιατί σταμάτησε, γιατί πρήζομαι, γιατί πονάει όλο μου το σώμα.Ορμονικές φυσιολογικές, ζάχαρο σταθερά χαμηλά-τότε- στομαχικο/ενδοκρινολογικο/καρδιολογικο/νεφρολογικο/γυναικολογικά, φυσιολογικά. Αφού η αιτία δεν βρισκόταν, κατέληξα στ αντισυλληπτικά, η περίοδος επανήλθε σε 21 μέρες απ το 1ο χάπι (τότε κ τα σταμάτησα), αλλά είναι… Διαβάστε περισσότερα »
Ανατρίχιασα με τη συνέχεια, σχεδόν βούρκωσα. Εύχομαι να είσαι πάντα δυνατή κι ευτυχισμένη.
Με συγκίνησε πολύ η ιστορία σου. Χαίρομαι πάρα πολύ που ήρθε ένα μωράκι στη ζωή σου, πρώτα πρώτα γιατί ήταν κάτι που ήθελες και όχι μια ανέλπιστη “λύση” στο “πρόβλημα”, έπειτα γιατί φαίνεται να έχεις με τον σύντροφό σου μία όμορφη σχέση και αυτό είναι πολύ πολύ σημαντικό για να μεγαλώσει ένα παιδί σε ένα σωστό οικογενειακό περιβαλλον. Σας εύχομαι ό,τι καλύτερο!
Ευτυχής κατάληξη και ελπίζω όταν γεννηθεί το παιδάκι με το καλό να πηγαίνετε σε κανονικούς γιατρούς και όχι σε τύπου εναλλακτικά.
Φαίδρα, συγκινήθηκα με την ιστορία σου. 🙂 Ευχαριστούμε που τη μοιράστηκες μαζί μας. Με το καλό να έρθει το μωράκι σας και να είστε πάντα αγαπημένοι!
Συγχαρητηρια!! Τι ευτυχης καταληξη!
Μια ερωτηση: γιατί είναι τόσο συχνό το φαινομενο (τουλαχιστον στις συζητησεις στα ελληνικά, πργματικες και ιντερνετικες) να θεωρουνται τα αντισυλληπτικα ουσια του σατανα;
Επειδη τα αντισυλληπτικά χρησιμοποιούνται τα τελευταία 50 χρόνια και έχουν γίνει πολλές έρευνες σχετικά με την αξιοπιστία τους και ασφαλεία τους, γιατί στην Ελλάδα υπάρχει τέετοιος φόβος;
Παρατήρησα ότι η κοπέλα της ερώτηση δεν τα πήρε λόγω ‘προσωπικής επιλογήσ’, η φιλη παραπάνω πηρε 1 χαπι και σταματησε αμέσωσ μόλις της ηρθε περιοδος. Κυκλοφορεί τίποτα τύπου ‘τα εμβόλια προκαλουν αυτισμο΄στα ελληινκά σαιτ αλλα σε αντισυλληπτικά;
Ειλικρινης απορία.
Πολύ σωστη απορία, κ οντως ισχυει οτι το ταμπού ειναι τεραστιο. Κ οι ίδιοι οι φαρμακοποιοί, που ειναι επαγγελματίες της υγειας κ θα πρεπε να ναι ενημερωμένοι κ ουδέτεροι, το αντιμετωπίζουν με φοβερο συντηρητισμό κ δεν διστάζουν να κανουν shaming κ να λενε την οποιαδηποτε άκυρη Αποψαρα στους πελάτες τους επι του θεματος. Το στερεότυπο παει ως εξης: «Θε γεμιςεις τον οργανισμό σου ορμόνες που προκαλούν καρκινο». Κ εχει μεσα κ πολυ κρυμμενη δυσκολια αποδοχής της ελευθερίας επιλογής που προσφερει στις γυναικες.
Έπαιρνα αντισυλληπτικα για 2 χρόνια (πρόσφατα-ήταν νέας γενιάς) και μάλιστα άλλαζα τη δόση σύμφωνα με το γιατρό μου.. όλες αυτές οι ορμόνες μου δημιούργησαν μια μίνι κατάθλιψη συν ότι ήμουν φουσκωμένη συχνά πυκνά και είχα αιμορραγίες συχνά πυκνά. Το χειρότερο ήταν όταν σε κάποια φάση μου συνταγογράφησαν φτηνα γενόσημα.Θεωρώ ότι πρέπει να αποφεύγονται εκτός αν συντρέχει σοβαρός λόγος. Και όχι δεν έχω ηθικούς φραγμούς!
Συμφωνώ με τα παραπάνω, καλό είναι να μη δαιμονοποιούμε τα αντισυλληπτικά. Για κάθε γυναίκα στην οποία δημιούργησαν πρηξιμο, είμαι σίγουρη ότι υπάρχει άλλη μια στην οποία δεν παρουσίασαν κανένα πρόβλημα (οπως είμαι εγω ας πούμε). Αυτό δεν σημαινει τίποτα όπως καταλαβαίνετε. Τα αντισυλληπτικά υπάρχουν γιατι καλύπτουν συγκεκριμένες ανάγκες και όλες οι γυναίκες είναι ελεύθερες να τα επιλέγουν ή όχι, χωρίς να αισθάνονται ότι θα καταστρέψουν την υγεία τους και τη ζωή τους όταν τα πάρουν.
“Το στερεότυπο παει ως εξης: «Θε γεμιςεις τον οργανισμό σου ορμόνες που προκαλούν καρκινο».” Περίεργο γιατί έχουν γίνει χιλιάδες έρευνες επί των αντισυλληπτικων και επιπλέον πριν γίνει συνταγογράφηση ο γιατρός παίρνει το οικογενειακο ιστορικό ούτως ώστε εάν συντρέχει ο παραμικρός φόβος καρδιοπαθειών/καρκίνου μαστού κλπ δε στα δίνουν. Μάλλον είναι επειδή εξυπηρετούν και την σεξουαλική ελευθερία όπως είπες Joan_twist. Τι να πω, εμένα με εξυπηρετούν πολλαπλώς (και πολυκυστικες και τον οικογενειακο προγραμματισμο). Αλλά ήμουν ούτως ή άλλως θετική στο να τα πάρω και τα παίρνω στη μισή ζωή μου και πράγματα που έχουν αλλάξει ,έλθει και παρέλθει με τον οργανισμό μου… Διαβάστε περισσότερα »
Έχω την αίσθηση ότι μάλλον όλα αυτά τα προβλήματα προκλήθηκαν, επειδή έτρεχε σε ομοιοπαθητικούς αντί για κανονικούς γιατρούς.
Πολύ εύλογη απορία, είμαι φαν των αντισυλληπτικών, κ μάλλον δε το διατύπωσα σωστά στην αφήγηση μου ποια είναι η δική μου σχέση μαζί τους.Πήρα με οδηγία της γιατρού τόσα χάπια όσα θα χρειάζονταν μέχρι να επανεκινηθεί η περίοδος μου-συνολικά 21 τελικά- ήθελα να τα συνεχίσω, αλλά η γιατρός με απέτρεψε αφού είμαι σε σταθερή σχέση κ δν τα χρειάζομαι για αντισύλληψη. Επίσης, ούτε πολυκυστικές έχω, οπότε η γιατρός με συμβούλεψε να μη τα συνεχίσω, παρά τα σκαμπανευάσματα του κύκλου μου, λόγω συνολικά βεβαρημένου ιατρικού μου ιστορικού. Γυναικολογική αιτία δεν μου έχει βρεθεί ώστε να μου φανούν χρήσιμα ως τώρα τουλάχιστον.… Διαβάστε περισσότερα »
Κλαίω πρωί πρωί στο γραφείο.. <3
Ανατρίχιασα και βουρκωσα!!! Δεν έχω λόγια να περιγράψω πόση χαρά ένιωσα για σένα Φαίδρα και όχι μόνο για το αποτέλεσμα! Μου έφτιαξε τη μέρα αυτή η ιστορία!!
Πόσο όμορφη ιστορία! Με το καλο το μωρακι σας!