Προσωπική ιστορία: Με έβαλε σε ένα δωμάτιο, άρχισε να με φιλάει και να με χαϊδεύει

Αγαπητή α,μπα παίρνω πολλή βαθιά εισπνοή για να αποτυπώσω γραπτώς αυτό που συνέβη πριν 29 χρόνια (ήμουν 7-8 ετών).

Σ´ευχαριστώ που μού δίνεις αυτή την ευκαιρία. Μεγάλωσα στην Αθήνα. Οι γονείς μου, άφηναν την μικρή μου αδερφή και μένα στην γιαγιά μου και τον παππού μου σε ένα πανέμορφο νησί, για όλο το καλοκαίρι μέχρι να ανοίξουν τα σχολεία. Και ήταν μαγικά. Στην γειτονιά κατοικούσαν θείες και ξαδέρφια και οικογενειακοί φίλοι. Κοντολογίς, ένιωθαν ασφάλεια οι γονείς μου ότι τίποτα δεν θα μπορούσε να συμβεί. Ένα μεσημέρι, φορούσα το αγαπημένο μου φόρεμα, έπαιζα στην αυλή, όταν με φώναξε ο γείτονας (άντρας της κολλητής της γιαγιάς μου και φίλος του μπαμπά μου) να βγω από την αυλή και να τον ακολουθήσω στο σπίτι του για να μου δώσει κάτι. Η γιαγιά μου ήταν στην κουζίνα και ετοίμαζε το μεσημεριανό. Όταν του ειπα ότι πρέπει να ρωτήσω την γιαγιά μου, μού απάντησε ότι θέλει να μου δώσει κάτι για να της το πάω. Κι έτσι τον ακολούθησα. Με έβαλε σε ένα δωμάτιο και άρχισε να με φιλάει και να με χαϊδεύει.

 

Είχα παγώσει και μουδιάσει, δεν έφερα καμία αντίσταση. Ακόμα και τώρα που γράφω νιώθω αυτό το μούδιασμα. Παράλληλα μού έλεγε, με πολύ ήρεμη φωνή ότι εάν αποκαλύψω κάτι στην γιαγιά μου ή στους γονείς μου θα σκοτώσει τον μπαμπά μου. Κάποια στιγμή τελείωσε όλο αυτό, δεν μπορώ να προσδιορίσω πόσο κράτησε, μού φάνηκε για πάντα. Με είχε χαϊδέψει παντού, στο στήθος που δεν είχα και στα γεννητικά μου όργανα. Άνοιξε τα κουμπιά του παντελονιού του και έμεινε με το εσώρουχο. Και κάπου εκεί μού λέει να φύγω και να μην αποκαλύψω σε κανέναν τι συνέβη. Έτρεξα στο μπάνιο του σπιτιού της γιαγιάς μου, άρχισα να πλένομαι παντού με μανία, τον μύριζα πάνω μου, ήθελα παση θυσία να αποβάλλω την μυρωδιά του και τα αποτυπώματά του. Αδυνατώ να περιγράψω την συναισθηματική μου φόρτιση. Πήγα στην κουζίνα, η γιαγιά μου με ρώτησε που ήμουν και εγώ με αδιανόητη ηρεμία, απάντησα στου τάδε. Και εκεί θυμάμαι το βλέμμα της, ήταν σαν να τα κατάλαβε όλα. Δεν είπε τίποτα, παρά μόνο όταν ο παππούς και η αδερφή μου πήγαν για ύπνο, με έπιασε ήρεμα και μου έκανε ερωτήσεις. Και τα είπα όλα.. με συμβούλευσε να μην το αποκαλύψω στον μπαμπά μου γιατί θα του έκανε κακό και θα έμπαινε φυλακή.. κι αυτό έκανα.. δεν το είπα ποτέ.. πέρασα ατελείωτα βράδια στο παιδικό μου κρεβάτι να κλαίω και να κλαίω και να κλαίω.. η γιαγιά μου δεν το ανέφερε ποτέ ξανά μεταξύ μας.. έφυγε πριν από 3 χρόνια.

Κάθε καλοκαίρι έπρεπε να ανεχτώ 2-3 βράδια που έπρεπε να τρώμε μαζί με αυτόν και αυτό που έκανα ήταν ότι φορούσα εκείνο το αγαπημένο μου φόρεμα γιατί ήθελα να του δείξω ότι δεν ξέχασα ποτέ. Παράλληλα, σκαρφιζόμουν ιστορία φανταστική και πολύ χαρούμενη και καθ’όλη την διάρκεια του τραπεζιού έπαιζα «ταινία» στο κεφάλι μου. Πέρασαν τα χρόνια, ήμουν στο γυμνάσιο πια, όταν μπήκα μια μέρα στο σπίτι μετά το σχόλασμα και μού λέει η μητέρα μου ότι ο τάδε σκοτώθηκε με τον πιο βίαιο και βασανιστικό θάνατο: του έσκασε δυναμίτης στα χέρια και αργοπέθαινε μέχρι να έρθει τον λιμενικό να τον πάρει καθώς ήταν σε μια βραχονησίδα. Οι γιατροί είπαν ότι χαροπάλευε μόνος του για 2 ώρες προτού πεθάνει. Στο άκουσμα αυτής της είδησης ένιωσα ανείπωτη χαρά, ανακούφιση, ΔΙΚΑΙΩΣΗ.. και τότε αποφάσισα ότι δεν θα τον αφήσω να με νικήσει, θα σκοτώσω όλους αυτούς τους δαίμονες που ερχόντουσαν κάθε βράδυ στο κρεβάτι μου και θα πάρω εγώ τον έλεγχο της ζωής μου.

Κι έτσι εκείνη την μέρα, έβαλα εκείνο το μεσημέρι σε ένα κουτάκι και το κλείδωσα. Έζησα πολύ ωραία ζωή, έκανα ωραίες σχέσεις, έχω έναν εξαιρετικό σύζυγο και μια υπέροχη κόρη. Για πολλά χρόνια, είχα θυμό με τους γονείς μου, θεωρούσα ότι θα έπρεπε να είχαν καταλάβει, να με είχαν προστατέψει. Είχα μπερδευτεί μέσα σε όλο αυτό, άργησα να συνειδητοποιήσω ότι έπρεπε να είχα θυμό με την γιαγιά μου, όχι με τους γονείς μου..

Θαυμάζω όλες τις γυναίκες που βγαίνουν θαρραλέα και αποκαλύπτουν τέτοια συμβάντα δημοσίως. Δεν θα το κάνω όμως γιατί οι γονείς μου δεν χρειάζεται να το μάθουν μετά από τόσα χρόνια. Αποκαλύπτω την ιστορία μου σε αυτή την πλατφόρμα διότι θέλω να προστατέψω την κόρη μου. Οι γονείς μου με παρακαλούν να την στέλνω το καλοκαίρι σε αυτούς και βρίσκω δικαιολογίες για να το αποφύγω. Η ερώτησή μου είναι εάν υπάρχουν οδηγίες χρήσης απέναντι σε τέτοιου είδους περιστατικά, πως μπορώ να την προφυλάξω από τέτοιου είδους τέρατα, πως να μην παγώσει ή να μην μουδιάσει..

Δεν έχω καμία πρόθεση να την κλείσω σε μια χρυσή φυλακή επειδή έτυχε σε μένα κάτι τόσο κακό. Ούτε θέλω να της στερήσω δικές της στιγμές με τους παππούδες της. Πρέπει όμως να ξέρω ότι μπορώ να την εμπιστευτώ. Τι άλλο μπορώ να κάνω; Κλείνοντας να πω, ότι αποτελείς κοινωνικό έργο, θεωρώ ότι πρέπει να προσπαθήσουμε να ενταχθεί στα σχολεία ένα κοινωνικο πρόγραμμα για τα αγόρια και τα κορίτσια που μεγαλώνουμε.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

162 points
Upvote Downvote

49
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
32 Θέματα σχολίων
17 Απαντήσεις θεμάτων
6 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
34 Συντάκτες σχολίων
AlouteroΜαύρο Γατίπόντια ιντερνάσιοναλ Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Karderinaki
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Εγώ είπα στη μάνα μου τι έζησα στα 7-8 μου, άκουσα κι εγώ αρχικά την κλασσική ατάκα “Μη πεις τίποτα γιατί θα γίνει φονικό. Ο πατέρας σου κ ο μεγάλος σου αδερφός θα τον σκοτώσουν. Θα κλείσει το σπίτι μας”. Δεν είπα τίποτα .
Όταν έκανα την κόρη μου μετά από λίγα χρόνια και της είπα πως φοβάμαι μήπως “εκείνος” την πλησιάσει όπως εμένα. Καταλήξαμε με τη μάνα μου να με κατηγορεί πως είμαι μια ψεύτρα.

ΥΓ. Ο “εκείνος” είναι ο άλλος αδερφός μου.

Cycling in the rain
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Advocate

Θα γίνω σκληρή: η μάνα σου δε φοβήθηκε το φονικό. Η μάνα σου φοβήθηκε την κατακραυγή και αυτό που εξέλαβε η ίδια ως δικής της αποτυχία.
Στη θέση σου θα τον κρατούσα μακριά όπως ο διάολος το λιβάνι. Και αν άκουγα ανυπόστατες κατηγορίες θα απειλούσα ότι αν δε μείνει μακριά θα τα αποκαλύψω όλα.

Φούστα Κλαρωτή
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Πώς άντεξες ρε κορίτσι, όλα αυτά τα χρόνια να έχεις επαφή μαζί τους. Τι δύναμη κρύβεις κι εσύ μέσα σου….

DrStrange
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Έχω μια κόρη 7 ετών. Εδώ και δύο περίπου χρόνια της έχουμε μιλήσει και ελπίζω προετοιμάσει για ανάλογα περιστατικά. Επίσης την έχουμε ενθαρρύνει να μας λέει τα πάντα και να μη φοβάται για τυχόν συνέπειες. Ελπίζω να το έχουμε καταφέρει… Η πιθανή αντίδραση του πατέρα δε νομίζω ότι θα ήταν τόσο λόγω ανδρικού εγωισμού, όσο λόγω έλλειψης εμπιστοσύνης στον τρόπο απονομής δικαιοσύνης. Έχοντας 2 παιδιά δεν μπορώ να αποκλείσω την πιθανότητα από Dr Strange να γίνω Thor σε αμοκ σαν αυτό που τον είχε πιάσει όταν έφτασε στη Wakanda και φώναξε “Bring me Thanos”. Αλλά ελπίζω να μη χρειαστεί να… Διαβάστε περισσότερα »

Cycling in the rain
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Advocate

Η γιαγιά ήξερε αλλά αυτόν τον άφησε να βρίσκεται πάλι κοντά στην εγγονή της.

Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Μέντορας

Μήπως θα έπρεπε να πας σε έναν ψυχολόγο να του μιλήσεις για όλο αυτό και σε έναν παιδοψυχολόγο για τα ερωτήματα που έχεις σχετικά με το πώς θα προστατεύσεις το παιδί σου;

Aloutero
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Θα χτίσεις έναν ισχυρό δεσμό με την κόρη σου και θα της εξηγήσεις πολλές φορές, ότι όταν την αγγίζουν χωρίς να θέλει, έχει δικαίωμα να πει όχι και να νευριάσει. Δεν θα την πιεζεις ποτέ να φιλήσει και να αγκαλιάσει κανέναν. Ούτε καν εσένα και τον μπαμπά της. Έτσι θα μάθει ότι εκείνη ορίζει το σώμα της. Πολλά παιδιά πιέζονται να “δώσουν ένα φιλάκι στη θεία” και αυτό τους μαθαίνει να αγνοούν το ένστικτο και τη δική τους επιθυμία. Και δεν θα αφήνεις κανέναν να την πιεζει για “μια αγκαλίτσα”. Δεν χρειάζεται να έχει λόγο να αρνηθεί. Το να μη… Διαβάστε περισσότερα »

Μαύρο Γατί
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ειδικός

Τι όμορφο σχόλιο Aloutero! Πραγματικά εύχομαι να υπήρχε αυτή η λογική πάντα και όχι να αρχίσουμε να το σκεφτόμαστε τώρα που μαθαίνονται τέτοιες απαίσιες ιστορίες. Τα παιδιά έχουν ένστικτο και ξέρουν πολύ καλά τι θέλουν, δεν υπάρχει λόγος να τα πιέζουμε να κάνουν πράγματα. Κι εγώ θυμάμαι με φρίκη τις μετά βία αγκαλιές που με βάζανε να δίνω γιατί λόγω αυτισμού δε μου αρέσει καθόλου να αγγίζω και να με αγγίζουν. Ακόμα και τώρα, μεγάλη γυναίκα, δυσκολεύονται πολύ να το δεχτούν, ιδίως το σόι απ’ το χωριό.

Aloutero
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Ούτε εμένα μου αρέσει να με αγγίζουν άνθρωποι που δεν γνωρίζω ή που δεν συμπαθώ. Ένας συνεργάτης με άγγιξε φιλικά στον ώμο την περασμένη βδομάδα και τραβήχτηκα απαλά. Με κοίταξε παραξενεμένος και δεν έδωσα καμία σημασία. Συνέχισα να του μιλάω σαν να μην τρέχει τίποτα. Πλέον δεν το ανέχομαι από κανέναν κι όποιος παρεξηγηθεί, ξύδι.
Ελπίζω να το κάνεις κι εσύ.♥️

Filodigit
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Αντίστοιχα εμένα, δε με θυμάμαι να κλαίω ποτέ. Ποτέ. Που κ που μου έρχεται στο μυαλό, δε σκέφτηκα ποτέ να το πω στους γονείς μου, αυτή είναι η πρώτη φορά που το ξεστομιζω. Δε ξερω τι θα ειχε συμβεί αν το έλεγα. Ούτε θέλω να μάθω 33 χρόνια μετά. Σίγουρα πάντως θα φτυσω στον τάφο του όταν πεθάνει με το καλό.

Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Μέντορας

“δεν το είπα ποτέ.. πέρασα ατελείωτα βράδια στο παιδικό μου κρεβάτι να κλαίω και να κλαίω και να κλαίω.. “. Η ιστορία της ζωής των γυναικών εδώ και χιλιάδες χρόνια.

Αθανασία
Μέλος
Συμμετέχων

Η ιστορία της ζωής των παιδιών που κακοποιούνται σεξουαλικά, εδώ και χιλιάδες χρόνια.

Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Μέντορας

“με συμβούλευσε να μην το αποκαλύψω στον μπαμπά μου γιατί θα του έκανε κακό και θα έμπαινε φυλακή”. Η ουσία της υπόθεσης πιστεύω ότι είναι αυτή η φράση. Και αναρωτιέμαι, ποιόν να κατηγορήσω: την γιαγιά που κουκούλωσε ένα έγκλημα παιδεραστίας; Ή τον πατέρα που μπορεί όντως αν το μάθαινε αντί να πάει στην αστυνομία και να προσπαθήσει να στηρίξει το παιδί του, να σκότωνε τον παιδεραστή (λόγω αντρικού εγωισμού) με αποτέλεσμα να πάει φυλακή και το, ηδη τραυματισμένο από την σεξουαλική κακοποίηση, παιδί να μην έχει τον πατέρα του κοντά του;

Mirka Janic
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Αυτή ήταν η εκτίμηση της γιαγιάς, δεν ξέρεις τι θα έκανε ο πατέρας άρα δεν μπορείς να τον κατηγορήσεις. Και επίσης, ιστορικά αλλά και τώρα,οι λόγοι που οδηγούν στην αυτοδικία δεν ήταν ο αντρικός εγωισμός (εγώ δε θα είχα θέμα να του άνοιγα το κεφάλι αν πειραζε το παιδί μου πάντως και είμαι γυναίκα) αλλά η έλλειψη του Νόμου. Απλά σκέψου τι αντιμετώπιση έχουν οι καταγγελίες βιασμού και πόσα περιστατικά κυκλωμάτων παιδεραστίας έχουν κουκουλωθει.

Αθανασία
Μέλος
Συμμετέχων

“Αντρικός εγωισμός”; Θα έπρεπε να είμαι πολλά χιλιόμετρα μακριά από αυτό το γουρούνι αν συνέβαινε στην δική μου κόρη, για να μην τον στείλω να δει τα ραδίκια ανάποδα. Ναι, θα έσφιγγα δόντια και ψυχή για να κάνω αυτό που πρέπει να κάνω σαν μητέρα και να αγκαλιάσω το παιδί μου και να το στηρίξω να ξεφύγει από τον εφιάλτη. Να είμαι ήρεμη για να μην το τρομάξω και να μπορέσω να του δώσω την σιγουριά ότι έκανε το απολύτως σωστό να μου μιλήσει και να με εμπιστευτεί. Αλλά μάρτυράς μου ο Θεός ότι δεν μπορώ να πω με σιγουριά… Διαβάστε περισσότερα »

Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Μέντορας

Αθανασία, αν τόν σκοτώσεις τότε θα πας φυλακή άρα το παιδί σου θα στερηθεί την μητέρα του που θα την έχει ανάγκη για να ξεπεράσει όσα πέρασε. Αν λοιπόν αγαπάς το παιδί σου, γιατί να τον σκοτώσεις;

Φούστα Κλαρωτή
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Γιατί θολώνει το μυαλό σου, βρε Φωτεινή μπροστά στη φρίκη αυτής της παραβίασης. Με το χέρι στην καρδιά, στη σκέψη ότι κάποιος θα πειράξει το παιδί μου – ιδίως σεξουαλικά- θα πρέπει να με συγκρατήσουν με αλυσίδες για να μην του κάνω κακό. Η σκέψη/αντίδραση είναι η ίδια είτε μιλάμε για μητέρα είτε για πατέρα. Η διαφορά έγκειται στο ότι οι άντρες είναι πιο εύκολο να το κάνουν και πράξη. Και λόγω σωματικής διάπλασης και λόγω αυτοπεποίθησης (δεν μπορώ να βρω την κατάλληλη λέξη, αλλά νομίζω καταλαβαίνετε πού το πάω).

mongrel
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Μόνο που δεν ξέρουμε τι θα έκανε ο πατέρας, αυτός ήταν ένας φόβος της γιαγιάς.

Cycling in the rain
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Advocate

Δε νομίζω ότι η γιαγιά φοβήθηκε την αντίδραση του πατέρα, αλλά της επιπτώσεις αυτής ως κατακραυγή στο χωριό. Η ίδια θεώρησε ότι δεν προστάτεψε την εγγονή της.

Φούστα Κλαρωτή
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Δεν ξέρω αν εννοείς το ίδιο πράγμα, cycling, εγώ σκέφτηκα επίσης ότι η γιαγιά ήθελε να προστατεύσει στην υπόληψη της εγγονής αν “έβγαινε” προς τα έξω η αλήθεια. Στο μυαλό της ήθελε ίσως να τη γλιτώσει από το στίγμα…Δεν ξέρω….

Karlee
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Advocate

Δεν ειναι αντρικος εγωισμος να θες να τιμωρησεις αυτον που εκανε κακο στο παιδι σου.

Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Μέντορας

Karlee, χρησιμοποίησα τον όρο “αντρικος εγωισμος” γιατί πολλοί άντρες θεωρούν την οικογένεια τους κτήμα τους, του τύπου: “Είσαι γυναίκα ΜΟΥ, είστε τα παιδιά ΜΟΥ γι αυτό θα κάνετε ότι λέω εγώ.”. Όσο για την τιμωρία, για αυτό υπάρχουν τα δικαστήρια’ η αυτοδικία δεν είναι λύση.

Balou
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Μου συνέβη κάτι παρόμοιο. Ήμουν δώδεκα, βοηθούσα στη δουλειά συγγενικού μου προσώπου. Φίλος οικογενειακος, που μέχρι τότε με είχε κάνει να πιστέψω ότι ήταν δεύτερος πατέρας, με στρίμωξε ένα βράδυ και με φίλησε με το ζόρι, τη στιγμή που ήμουν έτοιμη να μπω στο αυτοκίνητο του, για να πάμε να πάρουμε φαγητό. Έφυγα τρέχοντας και την επόμενη μέρα είχα ήδη επιστρέψει σπίτι, όπου το εκμυστηρεύτηκα στη μάνα μου. Η αντίδραση της ίδια ακριβώς. Μη το πεις στον πατέρα σου. Και δε το έχει ξανασυζητήσει ποτέ. Ακόμη και τότε, μου ήταν ξεκάθαρο, ποσό λάθος ήταν η αντίδραση αυτή. Εκείνα τα χρόνια… Διαβάστε περισσότερα »

Scotland for Holidays
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Θεωρω οτι μεχρι να ενταχτει στα σχολεια καποιο προγραμμα για τα αγορια και κοριτσια που μεγαλωνουμε, πρεπει να μαθουμε στα παιδια μας, κυριως στα κοριτσια, να ακουν το ενστικτο τους. Αν μια κατασταση τα κανει να νιωθουν αβολα να το λενε. Επισης, να μην τα πιεζουμε να αγκαλιαζουν/να φιλανε συγγενεις και φιλους δικους μας. Να αγκαλιαζουν και να φιλανε οποιον θελουν, από μονα τους. Κι οχι απο ευγενεια. Τρωμε υπερβολικη πιεση απο πολυ μικρες, να ειμαστε ευγενικες, να βαζουμε φιλτρο σε ολες μας τις αντιδρασεις, ενιοτε και σκεψεις. Πρεπει να δειχνουμε στα παιδια και να τα βοηθαμε να καταλαβουν οτι… Διαβάστε περισσότερα »

papercut
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Κατάφερες να κάνεις μια υγιή οικογένεια έχοντας αντιμετωπίσει κάτι τέτοιο εντελώς μόνη σου. Αυτό που έχεις κατορθώσει είναι πολύ δύσκολο. Θα σταθώ σε μία λεπτομέρεια σχετικά με την κόρη σου. Λες ότι θέλεις να ξέρεις ότι μπορείς να την εμπιστευτείς. Καταλαβαίνω τι εννοείς, όμως κάτι δε μου κάθεται σε αυτή τη λέξη. Με φοβίζει (λόγω δικών μου βιωμάτων ίσως) γιατί νιώθω σαν να μπαίνω στη θέση της κόρης (που η μαμά της θέλει να την εμπιστευτεί ότι μπορεί να προστατευθεί) , και νιώθω μια μεγάλη ευθύνη και φόβο. Αυτό που εννοώ είναι ότι αν το παιδί πάρει το μήνυμα ότι… Διαβάστε περισσότερα »