Προσωπική ιστορία: «Είμαι περήφανη για τον πατέρα μου»

Θέλω να μοιραστώ μαζί σας την ιστορία του πατέρα μου

Ένας άντρας που μεγάλωσε χωρίς να κάνει τίποτα στο πατρικό του σπίτι και η μητέρα του τα είχε όλα στο πιάτο, ώσπου έφτασε στο σημείο να θεωρεί αυτονόητο πως είναι ο πασάς. Γνώρισε τη μητέρα μου παντρεύτηκαν και ήρθε στην Αθήνα (είναι Βολιώτης).

Από τις ιστορίες της μητέρας μου εννοείται πως είχε την ιδιοσυγκαρία του πασά και μετά το γάμο. Όμως μέσα σε 8 χρόνια η αλλαγή ήταν απίστευτη. Εννοείται πως η μητέρα μου είναι υπεύθυνη για αυτήν την αλλαγή. Έμαθε λοιπόν να πλένει πιάτα (στην αρχή υπήρχαν πολλά σπασμένα ποτήρια), έμαθε να μαγειρεύει και πλέον στα 50 του χρόνια έχοντας αποκτήσει πρόσφατα ένα μωρό (το 3ο αδερφάκι μου) συντηρεί το νοικοκυριό και μεγαλώνει το μωρό (είναι δημόσιος υπάλληλος οπότε πήρε όσες άδειες μπορούσε). Η μητέρα μου ως ιδιωτική υπάλληλος σε πολύ απαιτητική θέση δεν γινόταν να καθίσει καιρό στο σπίτι. Ο πατέρας μου την υποστηρίζει και κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του να βοηθήσει.

ΕΙΜΑΙ ΠΕΡΗΦΑΝΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

128 points
Upvote Downvote

14
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
8 Θέματα σχολίων
6 Απαντήσεις θεμάτων
1 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
9 Συντάκτες σχολίων
thermoSIFOUNASPeggy OlsonΜαρία Ιουλμά Δεκαοκτώ ΑυγάJelly RollΕντελβάις Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Louk Ritia
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Ειδικός

Θα πω μπράβο στον μπαμπά, αν και δε μ’ αρέσει να επιβραβεύω τα αυτονόητα, αλλά τηρουμένων των αναλογιών, πράγματι φαίνεται να εξελίχθηκε. Ακόμα μεγαλύτερο μπράβο όμως στη μαμά (κρίμα που δεν της το αναγνωρίζεις), εκείνη είχε πιο πολλά εμπόδια να ξεπεράσει, περισσότερα τείχη να γκρεμίσει, μεγαλύτερο αγώνα να δώσει για να μην αφήσει την πατριαρχική νοοτροπία του πατέρα σου να την καταπνίξει.

Sleepy yet busy
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Με όλη την αγάπη και τον σεβασμό…τα εύσημα ανήκουν στον μπαμπά και μόνο…το ότι άλλαξε ήταν δική του επιλογή. Εαν δεν το ήθελε,η μαμα ο,τι κ αν έκανε δε θα μπορούσε να κάνει τίποτα. Μπράβο λοιπόν στον μπαμπά που άλλαξε και μπράβο στη μαμά για την επιλογή που έκανε. 🙂

Elfa
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Να τον χαίρεσαι και να τον καμαρώνεις το μπαμπά σου! Είχα κι εγώ τέτοιο μπαμπά (σπάνιο είδος γιατί μιλάμε για τη δεκαετία του 70-αρχές 80). Οπότε, πολύ λογικά απέκτησα και τέτοιο αδελφό! (η νύφη μου μόνο αφού γεννήθηκε και το δεύτερο μωρό συνειδητοποίησε ότι ο άντρας της είναι έτσι μόνιμα και δεν περνάει φάση)

Peggy Olson
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Κι εγω είμαι περήφανη για το μπαμπα, γιατι μεγαλωσα με εναν τετοιο μπαμπα. Που έπλενε τα πιατα που εγ’ω σιχαινομουν. Που συζητουσαμε για πολιτικα, ενω εγω ντυνομουν για ραντεβου. που αφηνω τα ραντεβου για να συζητησω με το μπαμπα μου. γιατι εχει αποψη.

Εντελβάις
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Μπράβο στον πατέρα σου αλλά και στη μητέρα σου για την “ταχύρρυθμη εκπαίδευση”!

Eleni Pe
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Αχ σκέφτομαι ότι ποτέ δεν θα λάβουμε παρόμοια ιστορία με αντίστροφα τα φύλα και τίτλο “Είμαι περήφανη για τη μητέρα μου”…

Μαρία Ιουλμά Δεκαοκτώ Αυγά
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

δεν μας είπες πώς ακριβώς τον άλλαξε!

Jelly Roll
Μέλος
Δημιουργός Κειμένων
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Θέλουμε κξ άλλους τέτοιους μπαμπάδες!