Προσωπική ιστορία: Eγώ και ο μπαμπάς μου

Δεν θα γράψω πολλά και δεν θα γράψω για καμία άκρως τραυματική εμπειρία. Θέλω να μοιραστώ μαζί σας όμως κάτι που από νωρίς με έκανε να αναρωτιέμαι τι λάθος έκανα σαν νεαρή γυναίκα. Spoiler alert: τίποτα λάθος δεν έκανα. Στα φοιτητικά μου χρόνια κυρίως, όταν ήμουν με τον μπαμπά μου οι δυό μας ενίοτε μας περνούσαν για ζευγάρι. Όχι πάντα, αλλά και πάλι έχω πορτοφόλιο ιστοριών.

Εγώ πάντα μικρόδειχνα. Νομίζω όχι μόνο λόγω των γονιδίων, αλλά και γιατί ποτέ δεν βαφόμουν ιδιαίτερα και συνήθως φορούσα πολύ κάζουαλ ρούχα. Για να καταλάβετε, στα 27 στο Λονδίνο, δεν μου πούλησαν κρασί στο σουπερμάρκετ ακόμα και όταν τους έδειξα ταυτότητα (άλλη ιστορία αυτή όμως). Ο πατέρας μου από την άλλη, πάντα μεγαλόδειχνε. Του λείπουν μαλλιά, έχει άσπρα γένια από μικρός, και έχει δουλέψει τόσο πολύ στη ζωή του όπου η κούραση διαγράφεται μόνιμα στο πρόσωπό του.

Μας έχουν περάσει για ζευγάρι πολλές φορές αλλά θα διηγηθώ τις δύο που με ενόχλησαν περισσότερο. Στην πρώτη ιστορία εγώ ήμουν 19 χρονών και έδειχνα μάλλον 17 και ο πατέρας μου που θα ήταν κοντά στα 50, έδειχνε πιο κοντά στα 60. Είμαστε σε παραλιακή ταβέρνα λίγο έξω από την Αθήνα ένα ηλιόλουστο μεσημέρι καθημερινής. Τα τραπέζια είναι πάνω στο βότσαλο, δίπλα στο κύμα, και γενικά το μέρος είναι ήσυχο. Στο παραδιπλανό τραπέζι κάθεται παρέα που όπως καταλαβαίνω μάλλον είναι ομάδα συναδέλφων. Από τη στιγμή που κατεβήκαμε από το αμάξι, κάτσαμε στο τραπέζι, παραγγείλαμε, δεν μας άφησαν από τα μάτια τους. Αφού ακόμα θυμάμαι και τι φορούσα (αθλητικά, ξεβαμμένο τζιν, ροζ πουλόβερ). Όταν, δε, ο πατέρας μου άνοιξε το μπουκάλι το κρασί και με σέρβιρε, εκεί οι συνάδελφοι του παραδιπλανού τραπεζιού ξετρελάθηκαν με το θέαμα (που νόμιζαν) ότι τους προσφέραμε και έλεγαν μεταξύ τους για πλάκα να φωνάξουν τον Τριανταφυλλόπουλο να μας βγάλει βίντεο. Ήταν ακόμα αυτές οι εποχές αν θυμάστε. Αυτό κράτησε μέχρι που έφυγαν. Εμείς καταλαβάμε τι συμβαίνει, αλλά τους αγνοήσαμε και κάτσαμε να τα πούμε, να φάμε και να πιουμε.

Η άλλη φορά ήταν η γειτόνισσα της μητέρας μου. Οι γονείς μου ήταν ήδη χωρισμένοι, εγώ πάλι κάπου στα πρώτα 20. Ήταν καλοκαίρι και δούλευα στο μαγαζί του πατέρα μου και με το σχόλασμα με πήγαινε σπίτι. Σε μία άσχετη συζήτηση της μητέρας μου με την γειτόνισσα, της αναφέρει για την κόρη της που δουλεύει με την μπαμπά της. Και η γειτόνισσα τότε αναφωνεί «Α! Ο πατέρας της είναι αυτός που την φέρνει κάθε μεσημέρι με το αμάξι;» Αυτό συνέβη επίσης στην Αθήνα.

Αυτά και άλλα περιστατικά με έκαναν να αναρωτηθώ τότε επανειλημμένα τί είναι αυτό που κάνει κάποιους όταν δουν έναν μεσήλικα και μία έφηβη ή νέα γυναίκα μαζί να συμπεράνουν πως είναι παράνομο ζευγάρι που πρέπει να βγει στην εκπομπή του Τριανταφυλλόπουλου; Ενώ βάσει πιθανοτήτων είναι πιο πιθανό να είναι γονιός-κόρη; Η γειτόνισσα που είχε τόση παρατηρητικότητα ώστε να ξέρει το καθημερινό μου πρόγραμμα, πώς δεν πρόσεξε πως εγώ και ο μπαμπάς μου έχουμε την ίδια μύτη; Ρητορικές ερωτήσεις, βέβαια. Για ένα διάστημα, ναι, καθόμουν και αναρωτιόμουν αν κάτι στη συμπεριφορά μου ίσως να φαίνεται προκλητικό, αν κάνω κάτι λάθος. Πολύ γρήγορα κατάλαβα πως τίποτα τέτοιο δεν συνέβαινε. Απλά πέσαμε θύματα στερεοτύπων.

Ανέφερα πριν τις ηλικίες και το πόσο φαινόμασταν γιατί αν, για παράδειγμα, εγώ ήμουν 25 και φαινόμουν 29 και ο πατέρας μου ήταν 50 και φαινόταν 40, ίσως να το καταλάβαινα περισσότερο. Αλλά τότε δεν θα είχε ίντριγκα μάλλον η υπόθεση, ενώ ο 60άρης με την 18άρα προσφέρει άλλο θέαμα.

Αυτά που λέτε, Λένα και Αμποπαρεά. Και εις άλλα με υγεία.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

in

Αξιολογήστε το άρθρο

54 points
Upvote Downvote