Προσωπική ιστορία: Από την αρχή σκέφτηκα πως δεν είναι γυναικολόγος

Μια αναγνώστρια της Α, μπα διηγείται την εμπειρία της σε ένα βρώμικο γυναικολογικό ιατρείο

Είναι ο γιατρός που μερικές φορές ξέρει περισσότερα για εμάς απ’ ό,τι η μαμά μας. Είναι μια σχέση που μπορεί να έχει ζεστασιά και υποστήριξη, αλλά πολύ συχνά καταλήγει από άβολη μέχρι προσβλητική. Μια ζωή ακούμε να κρατάμε τα πόδια μας κλειστά, και ξαφνικά πρέπει να νιώσουμε άνετες εκεί, διάπλατα, με έναν φακό ανάμεσα στα πόδια μας, για να ακούσουμε άλλη μια φορά «πότε θα κάνεις παιδί; περνάνε τα χρόνια».
Γράψτε μας την πιο αξιοσημείωτη εμπειρία σας στον γυναικολόγο. Μπορεί να είναι καλή, κακή, αστεία ή εξοργιστική. Χρειάζεται να ακουστούν αυτές οι ιστορίες για να καταλάβουν όλες οι γυναίκες ότι αν δεν τους αρέσει ο/η γιατρός τους, δεν χρειάζεται να τον/την υπομένουν. Κάπου υπάρχει ένας γυναικολόγος που δεν θα τις δει ως αναπαραγωγικές μηχανές, αλλά ως ανθρώπους με τερτίπια, προτιμήσεις, και με δικαίωμα στο να μην θέλουν να κάνουν παιδί τώρα, μετά, ή οποτεδήποτε.

Στείλτε μας την ιστορία μέσω του α μπα, απο τη φόρμα «έχεις κάτι να μοιραστείς μαζί μας», ή στο μέιλ lenfou@gmail.com

Η ιστορία της no_roots με τα δικά της λόγια:

Μέχρι να παντρευτείς σε ρωτάνε πότε θα παντρευτείς. Όταν παντρευτείς σε ρωτάνε πότε θα κάνεις παιδί. Όταν, με τα πολλά, τους λες ότι δεν σου κάθεται το παιδί, σε ρωτάνε γιατί δεν κάνεις εξωσωματική. Όταν λες ότι δεν σου κάθεται ούτε η εξωσωματική, όλοι έχουν να σου προτείνουν ένα γιατρό που είναι «ο καλύτερος» και φυσικά καλύτερος από τον δικό σου.

Στα πλαίσια, λοιπόν, μιας τέτοιας σύστασης γυναικολόγου και αφού μας τα είχαν πρήξει κανονικά, αποφασίσαμε να τον δοκιμάσουμε. Ο εν λόγω γιατρός ήταν ξάδερφος του άντρα της ξαδέρφης του άντρα μου (!) και γυναικολόγος των περισσότερων γυναικών του σογιού του. Και φυσικά εξαίρετος επιστήμων, με πολλές επιτυχίες εξωσωματικής στο ιστορικό του και επίσης πολύ τυχερός, γιατί όπως όλοι ξέρουμε «χρειάζεται κι αυτό»!

Το ραντεβού κανονίστηκε από τον άντρα της ξαδέρφης ώστε ο γιατρός «να μας προσέξει», εφόσον ήμαστε του ξαδέρφου κλπ και φυσικά να μας κάνει και καλύτερη τιμή. Ψάξαμε κι εμείς στο internet, τον βρήκαμε, όντως ασχολούνταν με εξωσωματικές και είχε ένα μεγάλο διώροφο ιατρείο κάπου στο κέντρο της Αθήνας. Όλα ωραία και καλά, μαζεύουμε τις εξετάσεις μας και πάμε.

Έβρεχε, στο κέντρο χαμός, με τα πολλά φτάσαμε, το ιατρείο βρισκόταν σε πολυκατοικία εν τέλει και στα κουδούνια δεν απαντούσε κανείς. Δηλαδή ούτε γραμματεία το διώροφο, ούτε και μαία σκέφτηκα εγώ, εκτός αν την έφερνε μαζί του. Παίρνω τηλέφωνο το γιατρό, ήταν στο δρόμο αλλά μη φύγουμε, έρχεται. Και ήρθε.

Το ιατρείο ήταν όντως μεγάλο, αλλά άδειο, σκοτεινό και βρώμικο. Πολύ βρώμικο. Αυτός μεγάλος, παχουλός-παχουλός, με χοντρά δάχτυλα και ένα συνεχές «ασούμε» (από το ας πούμε) στην ομιλία του. Του εξηγώ ότι στην προηγούμενη εξωσωματική τα φάρμακα μου έκαναν φοβερούς πονοκεφάλους, ότι δεν θέλω να ξαναπάρω φάρμακα και ότι προτιμώ εξωσωματική σε φυσικό κύκλο. Εκείνος δεν κάνει φυσικούς κύκλους, αλλά τα φάρμακα που θα μου δώσει δεν θα έχουν παρενέργειες γιατί αυτά που είχα πάρει δεν ήταν «καλά» και τα δικά του είναι καλύτερα. Τον είχα απορρίψει ήδη.

Και ερχόμαστε στο καλύτερο… Οι εξωσωματικοί σε βλέπουν συνήθως τη 2η μέρα του κυκλου, δηλαδή με περίοδο. Φτάνει η ώρα της εξέτασης, λοιπόν, με στέλνει μέσα να ετοιμαστώ και πιάνει την κουβέντα με τον άντρα μου. Μαία πουθενά. Εγώ στην καρέκλα με τα πόδια ανοιχτά, περίμενα.. και περίμενα.. και περίμενα. Και εκεί που περίμενα παρατήρησα ένα βρώμικο, χρησιμοποιημένο γάντι μιας χρήσης δίπλα στο ματσούκι του υπερήχου και πουθενά προφυλακτικά. Και αφού πλέον είχα περιμένει πολλή ώρα, σηκώνομαι, πάω μέσα και του λέω «έχω περίοδο, θέλω να βάλω το βρακί μου, θα έρθετε;»! Και έρχεται. Και βάζει το βρώμικο, χρησιμοποιημένο γάντι στο ματσούκι του υπερήχου αντί για προφυλακτικό.

Εντάξει, όλα καλά, δεν βρήκε τίποτα μεμπτό, οπότε σίγουρα θα μπορεί να μας βοηθήσει, αρκεί να το θέλω πολύ και βεβαίως να μην αγχώνομαι! Είναι λίγο πιο ακριβός από τους άλλους (ευτυχώς που ήταν του ξαδέρφου κλπ), αλλά είναι και ο καλύτερος και ας μην ξεχνάμε το τυχερός. Για να επισημάνει, δε, την αυθεντία του μας έδωσε και ένα φυλλάδιο του μεγαλύτερου κέντρου εξωσωματικής στην Αθήνα, με τον ίδιο φωτογραφημένο δίπλα στον ιδρυτή του κέντρου. Μα πως είναι δυνατόν, σκέφτηκα εγώ! Τελικά το φυλλάδιο ήταν τυπωμένο το 2006 και η ιστορία αυτή συνέβη το καλοκαίρι του 2017.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

14 points
Upvote Downvote