Προσωπική Ιστορία: Από αντικοινωνική σε “υπεύθυνος υγειονομικά πολίτης”

Ακούω πλέον, δειλά δειλά, διάφορους γνωστούς να λένε ότι απόλαυσαν την καραντίνα, ότι τους βόλεψε. Εγώ απόλαυσα, και απολαμβάνω ακόμα, όχι τον εγκλεισμό και την απομόνωση, αλλά το social distancing και την αποθάρρυνση της ανθρώπινης επαφής εν στενή έννοια. Αυτή είναι η ιστορία μου.

Για ένα μεγάλο μέρος της ζωής μου με θεωρούσαν αντικοινωνική. Πολλοί, κυρίως οι γονείς μου και δάσκαλοι ή καθηγητές μου στο σχολείο και έπειτα ορισμένοι εργοδότες και συνάδελφοι, δεν έμπαιναν καν στον κόπο να το κρύψουν: μεταξύ άλλων, με έχουν αποκαλέσει κοινωνικά απροσάρμοστη, ψυχρή, κοινωνικοφοβική, αγοραφοβική, έχουν πει ότι δεν κατέχω βασικές κοινωνικές δεξιότητες, ένας καθηγητής μου με είχε χαρακτηρίσει αυτιστική, το ίδιο είχα ακούσει και από εργοδότη (αφότου έφυγα από τη δουλειά), άλλος καθηγητής συμβούλευε τους γονείς μου να με πάνε σε ψυχίατρο, άλλος με είχε ρώτησε γιατί δεν έχω διάγνωση για aspergers. Το αμάρτημά μου; Δυσκολευόμουν σε μεγάλο βαθμό με την ανθρώπινη επαφή: απέφευγα χειραψίες, όταν δεν μπορούσα να τις αποφύγω η δυσφορία μου ήταν εμφανής, κρατούσα απόσταση από τον άλλον τουλάχιστον ενός μέτρου, τρελαινόμουν όταν κάποιος ερχόταν πιο κοντά, πεταγόμουν όταν, στο πλαίσιο της κοινωνικής καθημερινότητας κάποιος μου έπιανε το χέρι ή τον ώμο, με τους φίλους και τις φίλες μου χαιρετιόμασταν από μακριά (πάλι καλά το σέβονταν οι περισσότεροι όταν ενηλικιώθηκα).

Οι γονείς μου, φύσει διαχυτικοί και με αγαπούν πολύ, όλο φιλιά, αγκαλιές, αιφνιδιαστικά “πιασίματα” χωρίς λόγο, και όσες φορές και να τους έλεγα πόσο με εκνευρίζει η συνθήκη αυτή δεν καταλάβαιναν, πόσες φορές έχουμε τσακωθεί για αυτό δεν λέγεται. Όπως έχω κατά καιρούς “δυσαρεστήσει” παλιούς φίλους, παλιους συνεργάτες κτλ., γιατί εκλαμβάνεται ως αγένεια όταν δεν ήμουν πρόθυμη για φιλικές αγκαλιές και σταυρωτά φιλιά ή σε αιφνιδιαστικά πλην όμως καθημερινά πιασιματα. Δεν ήταν ότι συχαινόμουν, απλά αγχωνόμουν υπερβολικά. Νεύρωση. Παράλληλα είχα θέμα με τον κοσμο, τον συνωστισμό (μάθαμε και αυτή τη λέξη ένεκα κορωνοιου), τα υπεργεμματα τρένα και μπαρ, τις συναυλίες και τις πορείες, που για πολλά χρόνια απέφευγα, την πρωινή προσευχή που δεν μπορούσα να αποφύγω. Με τον καιρό το ξεπέρασα, μεγάλωσα και το πάλεψα με τον εαυτό μου, και τουλάχιστον έγινα πλήρως λειτουργική και σε διαπροσωπικό και σε επαγγελματικό επιπεδο.

Και ήρθε ο κορωνοϊός και το “social distancing” έγινε θεσμός. Οι άνθρωποι κρατάνε την απόσταση των δύο μέτρων σχεδόν ευλαβικά, οι γονείς μου (ναι επέστρεψα κι εγώ στο πατρικό μου εσπευσμένα πριν κλείσουν τα συνορα από χώρα που είχε χτυπηθεί αλύπητα από τον ιό)  συμπεριφέρονταν σαν να είμαι φορέας του ιού και δεν έμπαιναν καν στο δωμάτιό μου τον πρώτο μήνα της επιστροφής μου, τα λέγαμε από την πόρτα. Πλέον (τώρα που έληξε η καραντίνα και επιστρέψαμε σε μία κάποια κανονικότητα), όποτε βλέπω από κοντά φίλους, γνωστούς, παλιους συμφοιτητές ή συνεργάτες μου όλοι σχεδόν αποφεύγουν την επαφή, τις χειραψίες και τα φιλιά όπως ο διάολος το λιβάνι, συνωστισμός δεν υπάρχει σχεδον πουθενά (γιατί απαγορεύεται και γιατί τον αποφεύγουμε συστηματικά πλέον με τις παρέες μου) και εγώ νιώθω, έστω και υπό αυτές τις περίεργες συνθήκες, ότι οι κοινωνικές συνήθειες έγιναν “στα μέτρα μου”. Βασικά στα παλιά μου μέτρα, τα “αντικοινωνικά” μου μέτρα.  Και από “αντικοινωνική” και “απροσαρμοστη” στην εφηβεία μου, μου έμελε να γίνω “υπεύθυνος και ευσυνείδητος υγειονομικα πολίτης” (όχι ότι αυτό το τελευταίο έχει ιδιαίτερο νόημα).

Αυτά, με την ευχή και την ελπίδα να γυρίσουν οι ζωές μας σε μία κανονικότητα όσο το δυνατόν γρηγορότερα.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

-14 points
Upvote Downvote

16
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
8 Θέματα σχολίων
8 Απαντήσεις θεμάτων
0 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
10 Συντάκτες σχολίων
Mia ideaMrs Dalloway4η Νέας Ζωής Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Rebecca de Winter
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Συνεργάτης

Παρουσιάζεις τη δική σου πλευρά των πραγμάτων οκ.
Απλώς δεν καταλαβαίνω τη δεικτικότητα σχετικά με την αντίδραση των άλλων σε αυτή τη δική σου θέαση των διαπροσωπικών σχέσεων. Η αγένεια δεν δικαιολογείται, προφανώς, και ακόμη και να μην το έλεγες θα ήμουν σίγουρη ότι θα είχες δεχτεί αγενή σχόλια, πέρα από αυτό ομως μας περιγράφεις μια μεγάλη απόκλιση από τη συνήθη κοινωνική συμπεριφορά, οπότε γιατί αυτή η ειρωνεία;

Δηλαδή, εγώ μπορεί να ειμαι 120 κιλά και να ειμαι μια χαρά με αυτό, δεν μπορώ όμως να έχω πίκρα που οι άλλοι θα με θεωρούν χοντρή.

Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Συμμετέχων

Οι άλλοι να κοιτάνε τη δική τους την κοιλιά και την καμπούρα τους και να μη τους νοιάζει ποιος είναι χοντρός ή αδύνατος, κοινωνικός ή αντικοινωνικός, αυτιστικός κλπ. Πάντοτε προτιμούσα την απομόνωση και σιχαινομουν τις ομαδικές δραστηριότητες. Όταν ήμουν 6 ετών πήγαινα στο ωδείο της επαρχιακής πόλης που μεγάλωσα (η μητέρα μου με είχε γράψει προκειμένου να κοινωνικοποιηθώ). Κάποια στιγμή λοιπόν η καθηγήτρια έπιασε τη μητέρα μου μπροστά μου και της έδωσε κάτι χαρτιά με τα στοιχεία ψυχιάτρων και ψυχολόγων για αυτιστικά παιδιά. Ευτυχώς η μάνα μου της πέταξε τα χαρτιά στα μούτρα, την έβρισε και φύγαμε. Εννοείται δεν ξαναπήγα.… Διαβάστε περισσότερα »

Mrs Dalloway
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Συμμετέχων

Μπορεί να μην έκανε διάγνωση η γυναίκα, απλά να πρότεινε κάτι ως δασκάλα που θεωρούσε ότι ίσως σε βοηθούσε. Και το βρίσιμο γιατί; Δεν είναι προσβολή ο αυτισμός.

Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Συμμετέχων

Όταν κάποιος σου λέει: το παιδί σου έχει την τάδε ασθένεια, αυτό δεν αποτελεί “διάγνωση”; Ο αυτισμός εννοείται ότι δεν είναι προσβολή και αυτό δε θα το έλεγα ποτέ από τη στιγμή που έχω ξαδέρφια με αυτισμό. Ωστόσο όταν ο παιδίατρος έχει διαβεβαιώσει τους γονείς σου ότι δεν έχεις την ασθένεια, δε μπορεί να παρεμβαίνει ο κάθε τυχάρπαστος, “επί παντός επιστητού γνώστης” και να λέει την αποψάρα του. Αυτό ήθελα να πω…

Lou
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Μολις ανακαλυψα με ανακουφιση οτι δεν ειμαι ο μονος ανθρωπος, που αποφευγει τη φυσικη επαφη εκτος σχεσης. Ειδικα τη χειραψια. Μισω, σιχαινομαι, απεχθανομαι τη χειραψία.

Μαύρο Γατί
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ήρωας

Πάρα πολύ, πάρα πολύ, ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ φίλη μου. Ναι σε όλα!

Lou
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Μαύρο Γατί, σε αγαπώ!

Μαύρο Γατί
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ήρωας

♥️♥️♥️♥️♥️

(Να πω την αλήθεια μου προτιμώ τη χειραψία. Τουλάχιστον τα χέρια είναι πιο εύκολο να απολυμανθουν. Από τις αγκαλιές και τα σταυρωτά φιλιά – ΙΟΥ – δε σωζεσαι)

Lou
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Ναι, αλλά σταυρωτό φιλί θα σου δώσει ένας φίλος/μία φίλη, έχεις κάποια σχέση, μια οικειότητα. Τέλος πάντων, τους φίλους μας τους αγαπάμε με τα ελαττώματά τους. Δεν είναι τόσο φρικαλέο! Και οι αγκαλιές είναι ΠΑΝΩ από τα ρούχα! Ενώ χειραψία (ίουυυυ) θα κάνεις είτε με κάποιον εντελώς άγνωστο είτε με κάποιο γνωστό, ο οποίος για απροσδιόριστο λόγο θέλει να σε χαιρετάει με αυτόν τον τρόπο. Είχα ένα μαθητή που κάθε φορά με χαιρετούσε με χειραψία. Κάθε φορά έλεγα “ξέρεις, έχω βάλει μεγάλη ποσότητα κρέμας χεριών”, αλλά δεν τον πτοούσε καθόλου. Ή σε πρώτο επαγγελματικό ραντεβού, τι θα κάνεις; Θα πεις,… Διαβάστε περισσότερα »

Evey
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Συμμετέχων

Είχα μια σχέση κάποτε ο οποίος δεν ήθελε να τον ακουμπάνε, εμένα μόνο άφηνε και αυτό μόνο όταν ξαπλώναμε. Η αλήθεια είναι ότι το έπαιρνα προσωπικά και το θεωρούσα εξωφρενικό, δεν μου είχε εξηγήσει και κάτι σχετικά με αυτό. Δε σκέφτηκα και πότε να τον ρωτήσω, νόμιζα ότι είναι περίεργος εκείνος.
Γενικά, αυτό που έχω καταλάβει είναι ότι το να χαρακτηρίσουμε κάποιον μας είναι πανεύκολο..εγώ ας πούμε η καθόλα “φυσιολογικη’ δε σκέφτηκα να τον ρωτήσω μα γιατί δε θες να σε ακουμπάνε. Ποιος στερείται κοινωνικών δεξιοτήτων τώρα;; Ε, ποιος;

Fuchsia
Επισκέπτης
Συμμετέχων
Fuchsia

Αυτα τα σταυρωτα φιλια ειναι μανία στην Ελλαδα . Ειναι κατι το εξωφρενικο. Δεν ειναι καν φιλιά μονο σμίγουν τα μάγουλα.
Παραείναι οικείο για να το κανεις συνεχως και με τον οποιονδηποτε συναντησεις οπως ειθισται στην Ελλαδα.
Καθε δυο βηματα και μοιραζεις σταυρωτα φιλια. Ελεος. Ασε που ειναι και δηθεν.
Γι ´αυτο λεω ειναι εξωφρενικο!!

Mia idea
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Στην Ελλάδα τουλάχιστον το κάνουν με αυτούς που ξέρουν, έξω το κάνουν και με αγνώστους χώρια που τα φιλιά είναι 3.

ακρίδα
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Αχ εγώ δεν αντέχω τους ανθρώπους που έρχονται πολύ κοντά σου για να σου μιλήσουν και επίσης αυτά τα άτιμα σταυρωτά φιλιά!!! Μπλιάξ! Ειδικά όταν συναναστρέφομαι Γάλλους δεν μπορούσα μεχρι πρότινος να γλιτώσω από πουθενά.

Fuchsia
Επισκέπτης
Συμμετέχων
Fuchsia

Η κολλητή μου το εχει παράπονο που ο πατέρας της της ελεγε διαρκως οτι εχει αποκλινουσα συμπεριφορά.
Εγώ της ελεγα να μην στεναχωριεται και οτι ο πατερας της δεν ξερει τί σημαινει ο ορος αποκλινουσα συμπεριφορα: στην πραγματικότητα ειναι κοινωνιολογικός όρος και σημαινει παραβατική (νομικά) συμπεριφορά και αναφερεται αποκλειστικα σε εφηβους που κανουν παρανομη χρηση ουσιών, που κλέβουν, ασκούν βία σωματική με ξυλο σε αλλους κλπ.
Εσυ δεν εχεις αποκλίνουσα συμπεριφορα.

Mia idea
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Εγώ πάλι δεν κατάλαβα γιατί σου φάνηκε τόσο περίεργο που οι δάσκαλοι αναγνώρισαν κάποια πιθανά σημάδια αυτισμού η φάσματος και προετρεψαν τους γονείς σου να το κοιτάξουν. Κι ήθελα να ξερά με ποια δικαιολογία οι γονείς σου αδρανησαν???