Προσωπική ιστορία: αναξιόπιστες αφηγήτριες και κατάχρηση εξουσίας

Η άνιση δυναμική μεταξύ καθηγητή – φοιτήτριας

Πριν από λίγους μήνες, ξαναβρέθηκα με δυο παλιές φίλες και συμφοιτήτριες (στο εξής: Κορίτσι με Υπέροχο Χαμόγελο και Μάτια -ΚΥΧΜ- και Κορίτσι με Υπέροχα Μάτια και Χαμόγελο -ΚΥΜΧ-), από τα χρόνια των προπτυχιακών μας σπουδών στα Γιάννενα. Είχαμε χαθεί εντελώς τα τελευταία 4 χρόνια και όχι χωρίς λόγο. Για να είμαι ειλικρινής, δεν ήμουν καθόλου σίγουρη ότι ήθελα να τις συναντήσω, μιας και η παρέα μας δεν είχε λήξει ακριβώς καλά. Μέχρι να ξαναβρεθούμε οι τρεις μας να πίνουμε μπύρα σε κάποιο μπαρ των Εξαρχείων, πίστευα ότι ήξερα τον λόγο, αλλά μετά από εκείνη τη συνάντηση, διαπίστωσα ότι γνώριζα πολύ λίγα. Η συζήτηση, δεδομένης της σχετικής παγωμάρας που αρχικά επικρατούσε, κατέληξε κάπως αργά – και σκόπιμα, από πλευράς μου – στα γκομενικά μας. Είχαμε ήδη μιλήσει για τον μη-τσακωμό μας τότε, όμως γνώριζα ότι η συζήτηση δεν είχε κλείσει και ήμουν αποφασισμένη να μην την αφήσω ανοιχτή. Εκείνο που δεν γνώριζα ήταν ότι το κλείσιμο που επεδίωκα θα οδηγούσε στο άνοιγμα μιας άλλης συζήτησης. Και μετά μιας άλλης. Και ότι τελικά θα έμενα με την έντονη αίσθηση ότι κάτι πρέπει να κάνω με αυτές τις συζητήσεις.

Θα ήθελα πολύ να πω ότι η παρέα με τις ΚΥΧΜ και ΚΥΜΧ δεν σταμάτησε εξαιτίας των προαναφερθέντων «γκομενικών» (καταχρηστικός ο πληθυντικός,  δεν ήταν πολλά). Θα ήθελα πολύ η ιστορία αυτή να μην περιέχει κλισέ ήδη από την δεύτερη παράγραφο. Θα ήθελα να μπορώ να υποστηρίξω ότι δεν θα υπάρξουν άλλες αφορμές στη συνέχεια να την απαξιώσει ο αναγνώστης, ως απλή αφήγηση κάποιου γκομενοκαυγά μεταξύ φοιτητριών. Δεν μπορώ να κάνω τίποτα από τα παραπάνω: η παρέα μας έσπασε για αγόρι, το οποίο κι εγώ και η ΚΥΧΜ ερωτευτήκαμε. Δεν ξέρω αν αυτός (στο εξής: Ναρκισσιστική Διαταραχή –ΝΔ-) μας ερωτεύτηκε και τις δύο ή μία από εμάς ή καμία τελικά και μικρή σημασία έχει κάτι τέτοιο, αφού και με τις δυο μας έκανε κάποιου είδους σχέση, όπως μάθαμε εκείνο το βράδυ.

Γνωρίσαμε τον ΝΔ στο αμφιθέατρο. Εκτός αμφιθεάτρου, εγώ τον γνώρισα αφού το ΚΥΧΜ τον είχε γνωρίσει και επί τα αυτά. Με το «αυτά» εννοώ εκείνα στα οποία φαίνεται να συναινείς, αλλά δεδομένου ότι εξαρχής μόνο ένα μέλος βρίσκεται σε θέση ισχύος, η εν λόγω συναίνεση παραχωρείται στη βάση μιας ικανότητας για αυτενέργεια, που, στην πραγματικότητα, ως φοιτήτριες, δεν πολυ-είχαμε. Πράγματι, ο ΝΔ ήταν καθηγητής μας. Είμαι βέβαιη ότι σιχαίνεται αυτά τα αρχικά, όμως δεν μπορεί να τα σιχαίνεται περισσότερο απ’ όσο εγώ την κατάχρηση εξουσίας. Μας περνούσε 20 χρόνια περίπου, ήταν πολύ γοητευτικός, αρκετά δημοφιλής στη σχολή και κυρίως ανάμεσα στις φοιτήτριες. Παρακολουθούσαμε τις διαλέξεις του με ενδιαφέρον: ήταν έντονα πολιτικοποιημένος, καλλιεργημένος, γνώριζε καλά τον μεταδομισμό του, ήταν προσιτός στους φοιτητές, συχνά-πυκνά τον πετύχαινες να πίνει μπύρες μαζί τους. Αρκετές από εμάς τον βρίσκαμε ακαταμάχητο.

Τον γνώρισα μέσω των κοριτσιών, ένα απόγευμα που πίναμε καφέ οι τρεις μας κι εκείνος έτυχε να περνάει από το σημείο που καθόμασταν. Έκτοτε ξεκινήσαμε μια επικοινωνία στα όρια μεταξύ φλερτ και κάζουαλ παρέας, που κράτησε 2 χρόνια, μέχρι τελικά να γίνει κάτι που έμοιαζε με σύντομη σχέση. Στέλναμε μηνύματα στο Facebook, ανταλλάσσαμε μουσικές, βγαίναμε έξω μέχρι αργά, κουβεντιάζαμε με τις ώρες για βιβλία, μουσική, τη σχολή, τις παρέες μας, τα εφηβικά μας κολλήματα, και πολλά άλλα που δεν τα θυμάμαι πλέον. Αυτό που θυμάμαι έντονα, ωστόσο, ήταν η προσπάθεια που κατέβαλλα συνεχώς να είμαι πνευματώδης, να φανώ έξυπνη, να μην είμαι ανοιχτό βιβλίο, υπό τον φόβο ότι αυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί εναντίον μου, να υπερβώ πνευματικά και ρητορικά την ηλικία και τις περιορισμένες, σε σχέση με τις δικές του, εμπειρίες μου, να μην φανώ μικρή και «λίγη». Φαινόταν ότι έπιανε: με αντιμετώπιζε, αρχικά τουλάχιστον, ως ίση μ’ εκείνον, γελούσε με τα αστεία μου, έκανε συνεχώς κομπλιμέντα, έδειχνε ότι περνούσε καλά μαζί μου. Δεν χρειάζεται να πω πώς ένιωθα: ένας άνθρωπος που θαύμαζα για την ευφυία του έδειχνε ότι με εκτιμά και με θεωρεί όμοια μ’ εκείνον, πράγμα που, παρά την προσπάθειά μου να μένω προσγειωμένη, δεν μπορώ να μην παραδεχτώ ότι μου δημιουργούσε μια αίσθηση αυταρέσκειας. Θυμάμαι, επίσης, το άγχος που είχα να μην καταλάβουν τίποτα οι συμφοιτητές μου για την παρέα που κάναμε εκτός σχολής, το οποίο με οδηγούσε στο να είμαι απολύτως τυπική μαζί του όταν συναντιόμασταν εκεί και να αποφεύγω το μελίσσι που συγκεντρωνόταν γύρω του στα διαλείμματα. Είχα ενοχές που έβρισκα τον καθηγητή μου ελκυστικό. Έλεγα στον εαυτό μου ότι το να βγαίνουμε για οποιονδήποτε άλλο λόγο εκτός από φιλικά θα ήταν χάσιμο χρόνου και για τους δυο μας. Άλλωστε, δεν γνώριζα αν βρισκόταν σε σχέση ή όχι, γεγονός που έκανε την έλξη που αισθανόμουν γι’ αυτόν να μοιάζει ακόμη πιο ανάρμοστη. Παράλληλα, θυμάμαι την ανόητη περηφάνια που ένιωθα όταν αντιλαμβανόμουν το βλέμμα του πάνω μου σε άσχετες στιγμές, και μια φορά που, κουκουλωμένη με πιτζάμες στον καναπέ μου και έτοιμη για ύπνο, έλαβα μήνυμα στο κινητό κάπου μετά τις δύο τα ξημερώματα, στο οποίο με ρωτούσε αν βρισκόμουν «κάπου έξω».

Μπορεί γενικά από τους συμφοιτητές μου να κρυβόμουν, όχι όμως κι από τα κορίτσια. Οι ΚΥΧΜ και ΚΥΜΧ γνώριζαν ότι έβγαινα με τον ΝΔ και γρήγορα αντιλήφθηκα ότι η πρώτη δεν ήταν πολύ εντάξει μ’ αυτό. Η αλήθεια είναι πως είχα από πριν την αίσθηση ότι ήταν κάπως τσιμπημένη μαζί του και στην πρώτη ευκαιρία την ρώτησα αν ισχύει κάτι τέτοιο. Παρά την άρνησή της, σιγά σιγά απομακρυνθήκαμε, μέχρι να σταματήσουμε να μιλάμε εντελώς. Το ίδιο συνέβη και με την ΚΥΜΧ. Με τον ΝΔ συνεχίσαμε να μιλάμε με διαλείμματα, μέχρις ότου, λίγο πριν μετακομίσω από την πόλη, παραδέχτηκε ότι το ενδιαφέρον του για εμένα ήταν παραπάνω από φιλικό, και καταλήξαμε σπίτι του.

Ήδη από την πρώτη εβδομάδα ο τρόπος που με αντιμετώπιζε άλλαξε. Εκεί που προηγουμένως με κολάκευε και με έκανε να νιώθω ότι είμαστε ίσοι, άρχισε να εντοπίζει και να μου επισημαίνει πράγματα που δεν έκανα καλά: περνούσα υπερβολικά πολλή ώρα στο ίντερνετ, διάβαζα υπερβολικά πολλές κριτικές και σχόλια άλλων, αντί να κάνω τις δικές μου, απολάμβανα να διαβάζω αρθρογράφους που περιέγραφαν βιώματα τα οποία εγώ ποτέ δεν θα αποκτούσα και γιατί να θέλω να τα αποκτήσω στην τελική, αφού επρόκειτο για μια ζωή που εκείνος θεωρούσε επιφανειακή και πεζή. Άκουγα μουσική που τον έκανε να θέλει να ξεριζώσει τα αυτιά του, για ποιο λόγο μου άρεσε η r’n’b; Τι ελκυστικό μπορεί να έβρισκα στην περσόνα της Rihanna; Γιατί δεν διόρθωνα τη δυναμική της σχέσης με τους γονείς μου; Γιατί δεν ήμουν λίγο πιο ανεξάρτητη; Είχα όλα τα φόντα να γίνω λίγο πιο ενδιαφέρουσα, γιατί δεν γινόμουν λοιπόν; Κάποια στιγμή συνέκρινε κιόλας το πώς ήμουν στο σεξ σε σχέση με τις πρώην του. Φωναχτά. Είχαμε μόλις κάνει σεξ.

Πολύ σύντομα κατάλαβα ότι προσπαθούσε να με διαμορφώσει σύμφωνα με τα γούστα και τις απόψεις του και συχνά αστειευόμουν με τις φίλες-φίλες μου ότι ο ΝΔ με βλέπει πιο πολύ σαν πρότζεκτ παρά σαν γκόμενα. Λέγαμε, έλεγα «κούνια που τον κούναγε» και χασκογελούσα-με σατανικά. Λες και το να είσαι «η αντιστεκόμενη» (δικά του λόγια) υποδεικνύει κάτι το θετικό για μία σχέση, ακόμη και κάποια με ημερομηνία λήξης, όπως κι οι δυο γνωρίζαμε. Σύμφωνα με τον ΝΔ, «έπρεπε» να επανεξετάσω τους όρους της σχέσης με τους γονείς μου, αλλά η δυναμική μεταξύ μας δεν έδειχνε να τον προβληματίζει καθόλου: εκείνος ήταν ο Καθηγητής κι εγώ αυτή που αμυνόμουν συνεχώς απέναντι σε ό,τι βίωνα ως μια επίμονη, άλλοτε διακριτική και άλλοτε όχι, προσπάθεια παραβίασης των ορίων μου. Ανησυχούσε, επίσης, μήπως μάθει κανείς για τη σχέση μας. Αντίθετα, εγώ, έχοντας απομακρυνθεί γεωγραφικά από το κοινό μας περιβάλλον, δεν συμμεριζόμουν αυτή την ανησυχία. Κάποια στιγμή που ανέφερα ότι οι φίλες μου ήξεραν, αγχώθηκε και μου είπε ότι ήλπιζε πως ήταν εχέμυθες. Όταν τον κοίταξα ερωτηματικά, έσπευσε να απαντήσει πως δεν θα ήταν εκείνος που θα είχε το πρόβλημα. Σε τέτοιες περιπτώσεις,είπε, η φοιτήτρια γίνεται στόχος αρνητικών σχολίων και αμφισβήτησης των ακαδημαϊκών της ικανοτήτων από συνομηλίκους και μη.

Στη γλώσσα του ίντερνετ, την οποία αντιπαθούσε, η επικοινωνία μας σταμάτησε με ό,τι αποκαλείται ghosting. Καμία έκπληξη εδώ: η δυσκολία που είχε να συντονίζει όσα λέει με αυτά που κάνει ήταν γενικευμένη. Παρόλα αυτά δεν το χώνεψα αμέσως. Δεν μπορούσα να διανοηθώ πώς κάποιος που θαύμαζα και σεβόμουν είτε δεν ενδιαφέρθηκε να με απορρίψει ρητά είτε θεώρησε ότι δεν θα μπορούσα να διαχειριστώ κάτι τέτοιο, και με άφησε αντ’ αυτού να το συνάγω. Φαντάζομαι όμως πως ο σεβασμός που του έτρεφα, μέχρι τότε, δεν μετρούσε σε κανένα επίπεδο για εκείνον. Αρχικά ήμουν πολύ θυμωμένη μαζί του, αλλά, όταν σταμάτησα να περιμένω τη δική του συνδρομή στο να πάω παρακάτω, κατάλαβα πως ήμουν θυμωμένη με τον εαυτό μου. Όπως πίστευα τότε, με δική μου θέληση είχα μπει στο «σωρό». Εγώ, η ξύπνια, δεν με ξεγελάς εύκολα εμένα, ξέρω όλα τα τρικ. Η εικόνα που είχα για τον εαυτό μου υπέστη πλήγμα, έτσι όπως την είχα πατήσει, λες και ήμουν καμία άβγαλτη.

Η επίγνωση περί του τι ακριβώς μου συνέβη και ποια η θέση μου μέσα σ’ όλο αυτό προέκυψε σε μεγάλο βαθμό όταν ξεκίνησα να διαβάζω τη στήλη της Α, μπα;. Ήμουν εγώ υπεύθυνη για το ότι είχα αγνοήσει τις καμπάνες, μεταξύ άλλων, όχι όμως και για τη συμπεριφορά του ΝΔ απέναντί μου. Δεν με αφορούσε ούτε η προτίμηση ούτε η απόρριψή του. Κατέληξα να νιώθω ένα μείγμα αδιαφορίας και οίκτου για εκείνον. Δεν επρόκειτο για το είδος του οίκτου που σε θλίβει και σε ταράζει, ούτε για το είδος του οίκτου που σου δημιουργεί την αίσθηση του επιτακτικού, ότι πρέπει να κάνεις κάτι, να πάρεις θέση, αλλά για τον οίκτο που συμβαδίζει με την ολοκληρωτική απώλεια κάθε ίχνους σεβασμού για τον άλλο.

Αυτό άλλαξε όταν ξαναβρέθηκα με τις ΚΥΧΜ και ΚΥΜΧ˙ ή, πιο σωστά, εκείνο που άλλαξε ήταν ο οριακά αδιάφορος τρόπος με τον οποίο αντιμετώπιζα την όλη περιπέτεια μέχρι τότε. Δεν ήμουν περήφανη για το χρόνο που μου είχε πάρει να το πετύχω, όμως τα είχα καταφέρει. Κι έπειτα από τόσο καιρό, όσα έμαθα από τα κορίτσια άλλαξαν τα δεδομένα. Έμαθα ότι ήδη πριν αρχίσω να βγαίνω μαζί του, ο ΝΔ είχε σχέση με την ΚΥΧΜ. Ότι όσο καιρό βγαίναμε, εκείνος φρόντιζε να την πληροφορεί ότι εγώ ήμουν που τον «πολιορκούσα». Ότι την είχε πείσει, όπως είχε επιχειρήσει να κάνει και με εμένα, ότι άσχημα πράγματα θα (της) συνέβαιναν εάν μιλούσε σε κάποιον για τη σχέση τους (η ίδια η ΚΥΜΧ πληροφορήθηκε γι’ αυτήν σχετικά αργά, δεδομένης της μεταξύ τους στενής φιλίας). Έμαθα κι άλλα πράγματα που δεν αφορούν στην ιστορία μου και, επομένως, δεν είναι δουλειά μου να γράψω γι’ αυτά, αλλά, αν μη τι άλλο, δικαιολογούν απόλυτα το ψευδώνυμό του για το παρόν κείμενο. Αυτή τη φορά, θύμωσα μαζί του και μόνο. Δεν σκοπεύω να γίνω εμπαθής, όμως είμαι σίγουρη ότι τίποτα θετικό δεν δείχνει για έναν μεσήλικα κάτοχο διδακτορικού, καθηγητή ανώτατης εκπαίδευσης, η συνειδητή προσπάθεια να δημιουργήσει κόντρα μεταξύ δυο εικοσάχρονων φοιτητριών του.

Πέρα από αυτό, μου έγιναν πιο ξεκάθαρα ορισμένα μοτίβα. Οι άνδρες σαν τον ΝΔ δεν έχουν από μόνοι τους τόσο μεγάλη σημασία. Ο ίδιος ο ΝΔ δεν έκανε τίποτα το τραγικό, ανεξάρτητα από το πόσο άσχημα το βίωσα όταν συνέβη. Θέλω να πω, θα μπορούσε να ήταν χειρότερο, δεν με παρενόχλησε κιόλας. Όμως τέτοιοι άνδρες έχουν τόση εξουσία στον μικρόκοσμό τους, που τυχαίνει να είναι και δικός μας (για μεγαλύτερο ή μικρότερο διάστημα), ώστε το να τους εγκαλέσεις για τη συμπεριφορά τους θα σήμαινε ότι μπαίνεις οικειοθελώς σε μπελάδες. Θα σήμαινε ότι αφήνεις περιθώριο σε τρίτους να αμφισβητήσουν τα κίνητρα, ακόμη και την ίδια σου τη μνήμη. Σχεδόν ποτέ δεν φαίνεται μια τέτοια διαδικασία να αξίζει το όποιο τίμημα. Και τι στοιχεία έχεις; Μόνο ό,τι θυμάσαι και ό,τι ένιωσες.

Η εμπειρία μου με τον ΝΔ απείχε πολύ από το εξιδανικευμένο αφήγημα που συχνά κυκλοφορεί αναφορικά με σχέσεις μεταξύ φοιτητριών και καθηγητών. Αν και πρόκειται για θέμα ταμπού, εξακολουθεί να εξάπτει τη φαντασία, κάνοντας αρκετούς να παραβλέπουν τα προβληματικά, από ηθικής πλευράς, σημεία που ενέχονται, κι έχουν να κάνουν με ζητήματα συναίνεσης και κατάχρησης εξουσίας. Η σχέση που είχα με τον ΝΔ μπορεί να ήταν συναινετική, όμως δεν ήταν καθόλου ισότιμη.

Εκείνος εξακολουθεί να εργάζεται, να γράφει, να επιμελείται, να εποπτεύει, να δημοσιεύει, να διδάσκει. Αυτά δεν είναι τυχαία, ούτε συμβαίνουν εν κενώ. Παντού υπάρχουν άνδρες σαν τον ΝΔ. Έχουν συναδέλφους που τους εκτιμούν, συνεργάτες, φοιτητές που τους θαυμάζουν, φίλους – έχουν το ελεύθερο. Σε κάποιον ιεραρχικά ανώτερό τους ή σε κάποιον εκτός της κοινότητάς τους, η επιρροή που ασκούν μπορεί να φαίνεται ασήμαντη. Για όσους όμως εξαρτώνται με κάποιον τρόπο από αυτούς, η εξουσία που κατέχουν είναι αρκετή να φοβίσει, να φιμώσει. Αυτή η εξουσία προκύπτει από τη θεσμική στήριξη που απολαμβάνουν, φανερή ή υπονοούμενη. Κάποτε, σε συζήτησή μας για το θέμα της σεξουαλικής παρενόχλησης από καθηγητές σε φοιτήτριες, ο ΝΔ είχε ισχυριστεί ότι τα θύματα είναι θεσμικά απροστάτευτα, καθώς υπάρχει μια τάση κουκουλώματος τέτοιων περιστατικών από τις αρμόδιες αρχές στα πανεπιστήμια, και ψέματα δεν έλεγε.

Η εξουσία που έχουν άνδρες σαν τον ΝΔ, επίσης, συνδέεται με την κουλτούρα εκείνη που, αν και καθιστά εμάς αποκλειστικά υπεύθυνες για την ανάδειξη τέτοιων συμπεριφορών (με το να μιλάμε δημόσια, π.χ.), εντούτοις, όταν το κάνουμε, αμφισβητεί τα κίνητρα, ακόμη και την ίδια μας την αντίληψη. Την περίοδο που είδα τις ΚΥΧΜ και ΚΥΜΧ ξανά, είχα ήδη σχέση με ένα υπέροχο αγόρι. Ακόμη κι εκείνος, όταν άκουσε όσα είχα μάθει από την ΚΥΧΜ, με ρώτησε μεταξύ άλλων τι περίμενα και υπονόησε ότι θα έπρεπε να έχω ψυλλιαστεί κάτι. Το θέμα είναι ότι κάθε φορά που κάνουμε τέτοιες ερωτήσεις, κάθε φορά που αντιμετωπίζουμε τέτοια ζητήματα με τη λογική του άσπρου – μαύρου, ασχέτως από το τι προθέσεις έχουμε, συμβάλλουμε στη διαιώνιση της κουλτούρας που δίνει το ελεύθερο σε άτομα σαν τον ΝΔ να λειτουργούν ανενόχλητα στις μικρές τους κοινότητες.

Είμαι σίγουρη ότι ο ΝΔ, όπως και η ΚΥΧΜ, έχουν τη δική τους εκδοχή, όμως αυτή η ιστορία είναι μόνο δική μου. Και, σε κάθε περίπτωση, θεωρώ πως έχουμε το δικαίωμα να κάνουμε ό,τι θέλουμε με τις ιστορίες μας. Ακόμη κι αν αυτό σημαίνει να τις εκθέτουμε (στην πραγματικότητα, τους εαυτούς και τις εμπειρίες μας εκθέτουμε) στο διαδίκτυο, στα social, στο έλεος αγνώστων που γνωρίζουν καλύτερα από εμάς, που θα ήταν πιο υποψιασμένοι στη θέση μας, που θα κάνουν ένα σωρό υποθέσεις για τα κίνητρά μας. Παράλληλα, αναμένεται από εμάς να μαθαίνουμε η μία από τις εμπειρίες της άλλης, να εντοπίζουμε και να αποφεύγουμε τις κακοτοπιές, να προφυλαχθούμε μόνες μας, να επιτηρούμε διαρκώς άτομα του περιβάλλοντός μας, όμως να το κάνουμε ήσυχα, στο παρασκήνιο, ώστε να μην διαταράξουμε την τάξη των πραγμάτων κι εκείνοι που ακούγονται περισσότερο στους κύκλους μας να συνεχίσουν να ακούγονται ανενόχλητοι. Ξέρω ότι αυτό το κείμενο δεν γίνεται να αποτρέψει άνδρες σε θέσεις ισχύος από το να αντιμετωπίζουν τις τάξεις και τα γραφεία τους σαν λογαριασμούς στο Tinder˙ η κατάσταση είναι πιο σύνθετη και συνδέεται με συστήματα σκέψης και συμπεριφοράς, που βρίσκονται πίσω από τη τάση μας να αγνοούμε τέτοιου τύπου μικροπεριστατικά. Από την άλλη, όπως ανέφερα, κάτι έπρεπε να κάνω με τις συζητήσεις που άνοιξαν εκείνο το βράδυ στα Εξάρχεια. Αυτό το κείμενο νιώθω πως είναι ό,τι καλύτερο μπορώ.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

62 points
Upvote Downvote

47
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
21 Θέματα σχολίων
26 Απαντήσεις θεμάτων
0 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
30 Συντάκτες σχολίων
leaslogladyMargaritaβλαχάκι(το)idril Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Μίλτος Παπάρας
Μέλος
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Δεν κατανοώ το hashtag “παρενόχληση” αλλά ας το προσπεράσω.Νομίζω αγαπητη φίλη οτι αναλυεις υπερβολικά πολυ το γνωστό και χιλιοειπωμένο κονσεπτ “καθηγητης-φοιτητρια” που στη δική σου περίπτωση είναι και πολυ λάιτ. Πιστευω οτι σε έτσουξε που τω καιρώ εκεινο σας είχε και τις δύο και εξου το μακρόσυρτο κείμενο που δεν καταλήγει κάπου εκτός απο το να μας πείσεις οτι είναι παπάρας (οχι μίλτος,ο απλος ο παπάρας) για να σου πεσει πιο ελαφρύ το κερατο. Παραξενεύτηκες που ο μεσήλικας( οταν ομως ησασταν στο ανάκλιντρο ηταν ξερολούκουμο,μετά εγινε μεσήλικας) ,κατοχος διδακτορικού είναι ταυτόχρονα σαλιάρης και πέφτουλας?Γιατι ,είχε μαθημα στο διδακτορικό “αποφυγη σαλιαροσύνης”?… Διαβάστε περισσότερα »

Ederra
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Ακριβώς έτσι. Πάντως loglady το αφηγείσαι ωραία.

Joan_Twist
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

Όλα αυτά θα ίσχυαν αν ήταν μια ισότιμη σχέση δυο τυχαίων ανθρώπων που δεν συνδέονταν με άλλο τρόπο. Στην προκειμένη περίπτωση υπήρχε θέση εξάρτησης/εξουσίας, ο καθηγητής είναι σε ανώτερη θέση από τη φοιτήτρια μέσα στο πανεπιστήμιο, με όλα τα προνόμια κ ευθύνες που αυτό συνεπάγεται, κ η φοιτήτρια εξαρτάται από τον καθηγητή στις σπουδές της. Είναι πολύ απλό, όσο απλό είναι κ να πεις «μεγάλη είσαι έπρεπε να ξέρεις». Δεν πάει όμως έτσι, αυτοσ με την εξουσία έχει κ την ευθύνη. Για κάποιο λόγο άλλωστε απαγορεύονται οι σχέσεις μεταξύ καθηγητών κ φοιτητών όλων των βαθμίδων, αλλιώς είμαστε όλοι ενήλικες κ… Διαβάστε περισσότερα »

Ophelia
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Μίλτο, πόσο εύστοχα τα σχόλιά σου! “Αποφυγή Σαλιαροσύνης”… 😂

Έχω ζήσει παρόμοια εμπειρία με ακόμα μεγαλύτερο άτομο. Ναι είναι άσχημο, νιώθεις προδομένη και από τον εαυτό σου και από τον άλλο. Καλά έκανες, φίλη μας, που μοιράστηκες την ιστορία σου. Συμφωνώ ότι πρόκειται για εκμετάλλευση εξουσίας. Όμως οι έννοιες παρενόχληση και κακοποίηση που αναφέρθηκαν στα hashtags και στα σχόλια, θεωρώ πως δεν έχουν την παραμικρή σχέση με το περιστατικό. Εδώ που τα λέμε, μακάρι η παρενόχληση να ήταν απλά ένα συναινετικό σαλιάρισμα.

Marina
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ενθουσιώδης

Η αλήθεια είναι πως θα συμφωνήσω εν μέρη με τον Μίλτο. Δεν υπήρξε εξάρτησης μεταξύ τους γιατί αν κατάλαβα καλά είχε τελειώσει κι η σχέση τους δημιουργήθηκε λίγο πριν φύγει από την πόλη.
Το θέμα της ισοτιμίας και της εξάσκησης εξουσίας έχει να κάνει με τον άνθρωπο-χαρακτήρα ο οποίος προφανώς γι αυτό κι επέλεγε μικρές κοπέλες που θεωρούσε ότι μπορούσε να διαμορφώσει όπως ήθελε.
Και μετά έχουμε να κάνουμε και με την εξαπάτηση από μέρους του.

Εντελβάις
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Μόνο εμένα μου φάνηκε τρομερά επιτηδευμένος ο τρόπος γραφής;; Εντάξει την πάτησες με ένα μεγαλύτερο άντρα που σας δούλευε και τις 2 αλλά για όνομα, δε μιλάμε για παρενόχληση ούτε για κατάχρηση εξουσίας.
Τώρα για την έλξη μαθητών από καθηγητές τι να σου πω, υπήρχε πολύ πριν ανακαλυφτεί ο τροχός.

Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Μέντορας

{… ήμουν θυμωμένη με τον εαυτό μου. Όπως πίστευα τότε, με δική μου θέληση είχα μπει στο «σωρό». Εγώ, η ξύπνια, δεν με ξεγελάς εύκολα εμένα, ξέρω όλα τα τρικ. Η εικόνα που είχα για τον εαυτό μου υπέστη πλήγμα, έτσι όπως την είχα πατήσει, λες και ήμουν καμία άβγαλτη. } Aχ μωρέ, αχ! Αυτή η έννοια που έχουμε όλες οι γυναίκες να μην μπούμε στον ΣΩΡΌ. Να μην γίνουμε μια από τις πολλές. Να είμαστε η μία, η ξεχωριστή, η διαφορετική. Και όλα αυτά φυσικά αφορούν την θέση που θέλουμε να έχουμε στη ζωή ενός άντρα. Δηλαδή, αν ένας… Διαβάστε περισσότερα »

Μίλτος Παπάρας
Μέλος
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Mπράβο Φωτεινή ,μου αρεσε το σχόλιο σου.Νομιζω οτι είναι μια αρρώστια της νιότης η τόση λαχτάρα για να ξεχωρίσεις και μαλιστα στα ματια ενος προσώπου εγνωσμένου κύρους (για σενα) .Βλέπεις, το νιάτο και η ομορφιά φωνάζουν απο χιλιόμετρο οπότε η λαχτάρα είναι να σε λένε πνευματώδη,ψαγμένη,μοναδική!Ο καθηγητακος λοιπον αφ ενος γοητευτηκε απο τα κάλλη της,αφ ετέρου απο την πνευματικοτητα της και να σου η επιβεβαίωση και ο εγωισμός στο ρετιρέ!
Μετά εμαθε οτι τις είχε χαρέμι και οτι φορουσε τη φανελα με το νουμερο 8 και επαθε το ταράκουλο.Δε βαριέσαι,να ταν τα νιατα δυο φορες τα γηρατεια καμια.

δήθεν
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Πραγματικά αν υπάρχει ένα συμπέρασμα/δίδαγμα από αυτή την ιστορία είναι αυτά τα δύο. Η ανάγκη να ξεχωρίσουμε από το “σωρό” και η ανάγκη για επιβεβαίωση οχι μέσα από τη δική μας εξέλιξη αλλά μέσα από την αποδοχή ενός άντρα που έχει αυτά που θαυμάζουμε (πνευματώδης, μορφωμένος, φτασμένος, με απήχηση στους φοιτητές κτλ κτλ). Είναι μεγάλη παγίδα, και γι αυτό θεωρώ οτι είναι χρήσιμες τέτοιες ιστορίες. Γιατί είναι πιο εύκολο να αναγνωρίσεις την κατάσταση από απόσταση, αλλά δυσκολότερο όταν είσαι “πρωταγωνιστής”. Ίσως όμως με την έκθεση σε τέτοιες ιστορίες βοηθηθεί κάποιος στο να αναγνωρίσει μια τέτοια μελλοντική κατάσταση. Κατα τ’άλλα θα… Διαβάστε περισσότερα »

BabyDoll
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Συνεργάτης

Φωτεινή και Μίλτο νομίζω οτι είστε σκληρές με την κοπέλα, εκτός κι αν εσείς στα 20 σας είσασταν συνειδητοποιημένες, είχατε μια άριστα διαμορφωμένη προσωπικότητα που οι κολακείες 40άρηδων καθηγητών σας άφηναν παγερά αδιάφορες και φυσικά αν δεν είχατε κάποιον εγωισμό ούτε είχατε κάνει λάθη στα γκομενικά σας. Αν είσασταν έτσι τοτε δικαιολογημένα δεν καταλαβαίνετε πως είναι μια 20χρονη κοπέλα που κολακεύεται επειδή ενας καθηγητής με τα διπλά της χρόνια και κύρος την “ξεχωρίζει”. Η loglady δεν υπερασπίζεται τον 20χρονο εαυτό της, ίσα ίσα λέει πόσο λάθος έκανε και κατηγορεί τον εγωισμό και την έπαρση που είχε. Το κείμενο όμως επικεντρώνεται… Διαβάστε περισσότερα »

Firaris
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Τόση ειρωνεία και κυνικότητα από μερικούς εδώ μέσα δεν την καταλαβαίνω. Λες και δεν ξέρουμε πόσο εύκολο είναι να χειραγωγηθεί ένα κορίτσι αυτής της ηλικίας από κάποιον τόσο μεγαλύτερό της και σε αυτή τη θέση. Κατά τη γνώμη μου, τα μέλη ΔΕΠ που συνάπτουν σχέσεις με φοιτητές τους θα έπρεπε να αποβάλλονται από το Παν/μιο.

Mirka Janic
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

Ήξερε καλά τον μεταδομισμο του.
Αλήθεια τώρα;!

Μίλτος Παπάρας
Μέλος
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

εγω διαβασα σοδομισμο στην αρχή,αλλα οκ ειμαι και απο χωριο.

Kostis93
Επισκέπτης
Συμμετέχων
Kostis93

Είμαι σίγουρος ότι το αντικείμενο των σπουδών σου ήταν θεωρητικό (τα Οικονομικά συμπεριλαμβάνονται), διότι τέτοιες π@παριές είναι σχεδόν ίδιον των Θεωρητικών. Από τη στιγμή που υπήρξε ξεκάθαρη συναίνεση, όλα τ’ άλλα είναι περίτεχνα φληναφήματα. Σε κορόιδεψε, σου είπε ψέματα, σε χειραγώγησε; Ναι. Αυτό που έζησες ήταν παρενόχληση; Σε καμία περίπτωση. Η σχέση ήταν άνιση, όπως λες; Ναι, αλλά το ήξερες ότι θα ήταν πριν την κάνεις. Ήσουν είκοσι κι αυτός σαράντα. Ήταν ο καθηγητής σου, ffs. Κι εγώ έχω κοιμηθεί με καθηγητές μου (ένας παρολίγον καθηγητής μου έγινε σύντροφος για δύο χρόνια). Ξέρω πόσο κολακευτικό, πόσο ιντριγκαδόρικο είναι. Από τη… Διαβάστε περισσότερα »

Margarita
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Το γεγονός οτι έχεις κοιμηθεί κι εσυ με καθηγητές σου δεν καταλαβαίνω τι σχέση έχει με την κατάθεση της προσωπικής εμπειρίας της κοπέλας. Η προσωπική σου εμπειρία δεν απορρίπτει/επικυρώνει την ουσία του συγκεκριμένου πόστ. Είναι απλά μια άσχετη πρόσθεση που δεν προσδίδει τίποτα στη συζήτηση που ανοίγει η κοπέλα της ιστορίας. Οι χαρακτηρισμοί σου ειναι έντονοι, ακατάλληλοι και ιδανικά θα ευχόμουν να μην ηταν αποδεκτοί σε αυτό εδώ το σαιτ. Θα σου πρότεινα να διαβάσεις σχετικά με το τι σημαίνει παρενόχληση και συγεκριμενα, αναφορικά στη σύνδεση της παρενόχλησης και της θέσης εξουσίας σε εκπαιδευτικά και άλλου είδους ιδρυματα και οργανισμούς.… Διαβάστε περισσότερα »

MagosTouOzz
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Θα διαφωνήσω και εγώ λίγο με τα σχόλια, όντως την πήραμε λίγο από τα μούτρα την κοπέλα. Ακόμα την πονάει η ιστορία αυτή και για αυτό έγραψε στην Αμπα.
Ανήκει η ιστορία στο κίνημα metoo; Ούτε απ’έξω!!
Έπρεπε να γράψει ολόκληρο δοκίμιο, για να μας πει μια μάλλον συνηθισμένη ιστορία για τα δεδομένα της ακαδημαϊκής κοινότητας; Όχι ιδιαίτερα !!
Αρέσει στην κοπέλα να φαίνονται τα γραπτά της σε κοινή θέα; Με τρέλα

idril
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Με αφορμή το κίνημα #metoo κάθησα και επανεξέτασα προηγούμενες σχέσεις μου, αλλά και την τωρινή, και εντόπισα πολλές περιπτώσεις που είτε μού ήταν πλέον ξεκάθαρο πως χειραγωγήθηκα, είτε άσκησα εγώ ανεπίτρεπτη συναισθηματική βία. Αν δεν είχα διαβάσει τις ιστορίες άλλων γυναικών, πιθανότατα θα έμεναν στο χρονοντούλαπο χωρίς αυτή την ανάλυση. Και ναι, βρήκα κάποιες περιπτώσεις που ίσως θα ήταν άξιες ενός δοκιμίου, ως άσκηση και ως κάθαρση. Το ότι υπάρχει αυτός ο ιστότοπος όπου θα μπορούσα να μοιραστώ τυχόν τέτοιο δοκίμιο μόνο χαρά και αισιοδοξία μου φέρνει. Όπως είπαν και άλλοι στα πανεπιστήμια υπάρχουν συγκεκριμένοι κανόνες που διέπουν τις σχέσεις… Διαβάστε περισσότερα »

βλαχάκι(το)
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Συνεργάτης

Hear, hear!
Και, πραγματικά, επιτέλους μ’ αυτόν τον μανιχαϊσμό απόλυτο κακό vs απόλυτα καλό και αθώο, πιο εκνευριστικό, βαρετό και μονοδιάστατο από τον χαρακτήρα

βλαχάκι(το)
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Συνεργάτης

Ουπς έμεινε μισό.
Από τον (απόλυτα) κακό χαρακτήρα, λοιπόν, του shape of water.
(Μιλάω με ταινίες σήμερα).

zero-gravity
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Εικόνων
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

H αλήθεια είναι πως ο τρόπος που σου φαίρεται ο αλλος μπορεί να αλλάξει το τρόπο που τον βλέπεις και απο “πιπίνι” να τον κάνει εκμεταλευτή μεσήλικα. Δε καταλαβαίνω γιατι αυτό να ερμηνευεται σα να εμπεριεχει κάποιο δόλο “Τώρα που σε απέρριψε τον αδειάζεις”… Καλώς να είμαστε υποψιασμένοι ομως στο τέλος θα χαρακτηριστούμε παρανοικοί, κανονικά δεν θα επρεπε να λειτουργούμε συνεχώς προληπτικά. Ναι, και οι 2 έχουν ευθύνες. Αυτός ομως εξαπάτησε συστηματικά και χρησιμοποιησε όλα τα πλεονεκτήματα που έχει.Σύμφωνοι πως έχει κακά προγνωστικά η σχέση με ακαδημαικό και με τετοια διαφορά ηλικίας. Η κοπέλα ομως ήθελε να το μοιραστεί. ‘Αλλωστε… Διαβάστε περισσότερα »