Προσωπική ιστορία: Αδιαφορούσα, με χώρισε και καλά έκανε!

Ήμουν με ένα παιδί, έμενε σε άλλη πόλη, ανά δύο τρεις εβδομάδες ερχόταν στην πόλη που σπούδαζα γιατί εκτός από εμένα εδώ είχε τους φίλους του και την οικογένειά του. Όλα ήταν όμορφα!

Έτρεχα σε αμφιθέατρα, παρακολουθήσεις, εργαστήρια, καφέδες και ταβερνάκια με τις παρέες μου, sleep over τις φίλες μου και στο σπίτι μιλούσα με το αγόρι με την υπέροχη φωνή, γλυκόλογα, χαζομάρες, phone sex, τσακωμοί… Ας είναι καλά οι τηλεφωνικές εταιρίες που έδιναν τόσο χρόνο, που για να τον καταναλώσεις έπρεπε να έχεις περισσότερη τηλεφωνική δραστηριότητα και από τηλεφωνήτρια σε εταιρία τηλεπωλήσεων. Και μετά από τέσσερις μήνες, όταν ήρθε για την καθιερωμένη επίσκεψη στην πόλη μου, μου ανακοίνωσε ότι θέλει να χωρίσουμε γιατί “αδιαφορούσα και δεν μπορούσαμε να συνεχίσουμε έτσι!”. Στην αρχή έπαθα ένα μικρό σοκ…

Λέω τα βγάζει από το μυαλό του και ψάχνει δικαιολογίες! Και γιατί δε μου είπε τίποτα να το διορθώσουμε, να σώσουμε αυτό το όμορφο ειδύλλιο; Ο ηλίθιος που με άφησε τώρα που όλα είναι τόσο όμορφα! Αλλά όσο περνούσε ο καιρός τόσο συνειδητοποιούσα πως είχε δίκιο ότι τον είχα γραμμένο και πως μου χτυπούσε τα καμπανάκια αλλά εγώ δεν τα άκουγα.Δεν είναι ότι δεν είχα αισθήματα για αυτόν. Περνούσα όμορφα όταν ζουζουνίζαμε και όταν συζητούσαμε, περνούσα όμορφα όταν ερχόταν και κάναμε βόλτες και βγαίναμε. Αλλά περνούσα ομορφότερα όταν ήμουν με τις φίλες μου, με την παρέα μου, με τους καθηγητές μου, με τα βιβλία μου. Δεν το συνειδητοποιούσα, όμως έβγαινε στη συμπεριφορά μου. Η καθημερινότητά μου ήταν γεμάτη, συναισθηματικά γεμάτη. Κάθε τι γέμιζε ένα κομμάτι μέσα μου. Το κομμάτι που του είχα αφιερώσει το γέμιζε με το παραπάνω και ήταν κάτι που δεν μπορούσε να γεμίσει κανένας άλλος. Δεν είναι ότι δεν είχα αισθήματα, ότι δυσανασχετούσα, ότι με δυσαρεστούσε. Γι’αυτό και όταν με ρωτούσε αν υπάρχει πρόβλημα του έλεγα όχι, όλα είναι καλά. Δε του έλεγα ψέματα, δεν τον κοροΐδευα. Ηταν πραγματικά ένα πολύ όμορφο και πλήρες κομμάτι στη καθημερινότητά μου.

Προφανώς όμως εγώ δεν γέμιζα το κομμάτι που μου είχε αφιερώσει αυτός. Η δικιά του καθημερινότητα απαιτούσε μεγαλύτερη συμμετοχή από εμένα. Μετά το χωρισμό άρχισα να συνειδητοποιώ όλες τις φορές που μου γκρίνιαζε πως δεν μιλάμε αρκετά, όλες τις φορές που αδιαφορούσα, όλες τις φορές που έβαζε τους κοινούς μας γνωστούς να μου πουν να μην τον έχω τόσο στο φτύσιμο. Ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι για αυτήν του την τελευταία επίσκεψη δεν τον ρώτησα ποτέ πότε ταξιδεύει, δεν του έστειλα “καλό ταξίδι”, δεν τον ρώτησα αν έφτασε. Ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι είχα να επικοινωνήσω μαζί του κανένα 48ωρο, όταν στις δυο τη νύχτα μου ήρθε ένα μήνυμα “έφτασα καλά” και έφαγα κάνα 2λεπτο να αναρωτιέμαι τι θέλει να πει ο ποιητής -έφταιγε και το κρασί στο ταβερνάκι ολίγον τι.

Μα καλά πώς ήμουν τόσο στραβή και δεν είδα τα σημάδια, δεν άκουσα τα παράπονά του; Μα γιατί αδιαφορούσα! Ήταν τρίτος ή τέταρτος στις προτεραιότητές μου. Το μυαλό μου προβληματιζόταν για την εργασία που είχα να παραδώσω, για την κολλητή που ήταν στεναχωρημένη που δεν της είχε απαντήσει ακόμα το χ “γαϊδούρι”, για την πρόοδο που έπεφτε πάνω στην εκδρομή που είχαμε κανονίσει και αναγκαστήκαμε να την ακυρώσουμε -και όταν το είπα σκασμένη στο αγόρι μου απάντησε “Είχατε κανονίσει εκδρομή;;;” “Α ναι! Δε στο είχα πει;”. Λογικό είναι το μυαλό να κάνει shut down στα προβλήματα του νούμερου 4. Δε θα κάτσει να πάθει overload. Δεν αντιλαμβανόταν το πρόβλημα ή το θεωρούσε τόσο μικρό που δεν άξιζε να ασχοληθεί. Δεν ήμουν κακιά, ούτε αυτός ήταν κακός. Απλά δεν τον ήθελα όσο με ήθελε ή καλύτερα όσο ήθελε να τον θέλω. Εγώ ήμουν πλήρης από την αλληλεπίδρασή μας σε ποσότητα και ποιότητα. Αυτός όχι. Και έκανε το σωστό: Με χώρισε!

Μετά το πρώτο δίμηνο που ήμασταν στον ενθουσιασμό και τα μέλια, ακολούθησε ένα δίμηνο στο οποίο αδιαφορούσα. Μου έδωσε δύο μήνες περιθώριο να διορθωθώ, μου το ζήτησε, με προειδοποίησε, έβαλε το περιβάλλον μου να μου μιλήσει. Όταν είδε ότι δεν χαμπαριάζω, δεν προσπάθησε να με ψυχαναλύσει, δεν άρχισε τα μακροσκελή, αλλεπάλληλα, επίμονα παράπονα, δεν έχασε τον ύπνο του να αναρωτιέται γιατί τον έχω τριτοτέταρτο στη ζωή μου, δεν αυτομαστιγώθηκε για το τι κάνει λάθος, δε σακάτεψε την ψυχολογία του προσπαθώντας να μου τραβήξει τη προσοχή και να να με φέρει στον ίσιο δρόμο. Δεν άφησε να περάσουν έξι μήνες ή ένας χρόνος αναλογιζόμενος πώς θα γυρίσουμε στους ονειρικούς πρώτους μήνες. Δεν κάθισε να ανεχτεί μια συμπεριφορά που δεν του άρεσε. Δε θεώρησε χρέος του να το παίξει ψυχαναλυτής μου. Δεν έκανε υπομονή για κάποιον που δεν τον θεωρούσε αρκετά σημαντικό στη ζωή του. Δεν ξέρω αν το ήξερε τότε (εγώ τώρα το βλέπω), αλλά το μέλλον μας ήταν γραμμένο με μαθηματική ακρίβεια: Εγώ δε περνούσα άσχημα και δε θα έπαιρνα τη πρωτοβουλία να χωρίσω γιατί δεν είχα λόγο. Κάποια στιγμή που θα έβρισκα κάποιον που θα τον θεωρούσα πιο ενδιαφέροντα, θα τον χώριζα. Κι αυτός θα έμενε με την υπομονή και την απορία πώς αυτή δεν ήταν αρκετή για να μου κινήσει το ενδιαφέρον. Ή θα εγκλωβιζόμασταν και οι δύο σε μια μέτρια σχέση για πολύ πολύ καιρό, χάνοντας ευκαιρίες για κάτι καλύτερο.

Την διαφορά την καταλαβαίνω στη σχέση που είμαι τώρα: Καθε τι που θα μου πει θα κάτσω να το επεξεργαστώ, να το ερμηνεύσω, να το συζητήσω μαζί του και να προσπαθήσω να το λύσω ή να το διορθώσω. Κι αυτός κάνει το ίδιο για εμένα. Γιατί νοιαζόμαστε ο ένας για τον άλλον, γιατί είμαστε πρώτη προτεραιότητα ο ένας του άλλου. Ήθελα να τα γράψω αυτά γιατί η συμπεριφορά του πρώην είναι παράδειγμα προς μίμηση! Γιατί αυτή είναι η σωστή συμπεριφορά όταν είμαστε σε μία σχέση που δεν μας ικανοποιεί, δεν μας γεμίζει, δε μας αρέσει, αν κάνουμε μια προσπάθεια για αλλαγή και δε βρούμε έμπρακτη ανταπόκριση. Έγραψα τόσο λεπτομερώς την δικιά μου πλευρά, για να δείτε πως δεν έχει νόημα να ψυχαναλύεις τον άλλον ή να κάνεις υπομονή ή να προσπαθείς με τα λόγια να αλλάξεις τα συναισθήματά του ή να περιμένεις από αυτόν την πρωτοβουλία, άμα δει τα στραβά, να τερματίσει την σχέση. Αν τα βλέπεις εσύ είναι αρκετό. Όσοι βρίσκονται σε Γόρδιο δεσμό, πρέπει να τον κόψουν και όχι να βασανίζονται για το πώς θα τον λύσουν. Κάντε το όπως ο πρώην μου!

in

Αξιολογήστε το άρθρο

116 points
Upvote Downvote

9
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
5 Θέματα σχολίων
4 Απαντήσεις θεμάτων
2 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
8 Συντάκτες σχολίων
KarleeΦούστα ΚλαρωτήMia idea Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ειδικός

Μου κανει μεγαλη εντυπωση που οταν σε χωρισε σοκαριστηκες κι αναρωτιοσουν γιατι δεν σου μιλησε για να σωσετε το “ομορφο ειδυλλιο” οπως το αποκαλεσες, ενω παρακατω μας λες σε 2 σημεια οτι εβαζε τριτους να σου κανουν παραπονα για την αδιαφορια σου. Δλδ… δεν ησουν μονο εξω απο αυτην την σχεση, ησουν εξω κι απο τον εαυτο σου. Θεωρω οτι αν δεν ειχες βρει εναν (ικανοποιητικο) επομενο, τωρα θα τον νοσταλγουσες και θα μας ρωτουσες πως να το μαζεψεις… Επισης, μην εισαι καθολου σιγουρη οτι φερεσαι διαφορετικα επειδη βρηκες τον σωστο ανθρωπο. Πιθανως πηρες το μαθημα σου απο αυτον τον… Διαβάστε περισσότερα »

Ικμάδα
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Αμπα εσύ;

Λένα Φουτσιτζή
Editor
Συντονιστής Κοινότητας
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Περιεχομένου
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Θρύλος

?

Κοσμική Νεράιδα
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Και πολύ έκατσε ο άνθρωπος..καλά που το παραδέχεσαι.αν και ομολογώ,φευγαλέα μου πέρασε η σκέψη ότι το κείμενο το έστειλε το αγόρι της υπόθεσης κάνοντας να φανεί πως είναι η κοπέλα XD

Mia idea
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Πάρα πολύ μου άρεσε η ανάλυση στο τέλος και χειροκροτώ με ενθουσιασμό! Απλά ξεκινώντας να διαβάζω την περιγραφή της σχέσης ότι μιλούσαν ατέλειωτες ώρες στο τηλέφωνο κλπ, δεν είδα πως οδηγηθήκαμε στο “είχα 48 ώρες να επικοινωνήσω”. Τι ίσχυε τελικά? Φάσκει και αντιφάσκει λίγο, νομίζω ήθελε λίγο διόρθωμα η αρχή για να περιγράφει καλύτερα τη στάση της κοπέλας στη σχέση, ή αν υπήρξε κάποιο σημείο καμπής μετά το οποίο κάτι άλλαξε, να το λέει ξεκάθαρα. Τεσπα, η ουσία είναι η ανάλυση στο τρίτο ας πούμε μέρος. Πάντως κάπου στη μέση όταν έγραφε ότι η δική της καθημερινότητα ήταν γεμάτη από… Διαβάστε περισσότερα »

Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ήρωας

Ωραία τα λέει η κοπέλα, αλλά δεν μπορώ να μην σκεφτώ το εξής: Αν ένα κορίτσι έλεγε σε ένα αγόρι: {Σε χωρίζω γιατί δεν είμαι ψηλά στις προτεραιότητες σου}, το αγόρι θα απαντούσε: {Μα φυσικά και η γυναίκα μου δεν θα είναι ψηλά στις προτεραιότητες μου! Πρώτη μου προτεραιότητα είναι η δουλειά (γιατί τι άντρας είμαι αν δεν βγάζω λεφτά;) , δεύτερη η οικογένεια μου (ο ΠΑΤΈΡΑΣ και η αγία μήτερα) , τρίτη οι φίλοι μου (γιατί η αντρική φιλία είναι πολύ πιο ισχυρή από την γυναικεία) και τετάρτη (και καταιδρωμενη) έρχεσαι εσύ.

Φούστα Κλαρωτή
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

????

Karlee
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Συνεργάτης

Φωτεινη, το λεω με καθε καλη προθεση, καθε φορα που βλεπω σχολιο σου (και στην αμπα και στη lifo) ειναι γεματο απαξιωση για το ανδρικο φυλο κ βεβαιο για την αδιαφορια/κακη συμπεριφορα προς τη γυναικα. Δε σε ξερω προσωπικα, αλλα σα να σε βασανιζει κατι κ σιγουρα να σε εμποδιζει να γνωρισεις τον αλλο πραγματικα. Να του δωσεις το benefit of a doubt, εστω. Δεν ξερω γιατι το εγραψα αυτο εδω, αλλα ενιωσα την αναγκη να στο πω.

Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ήρωας

Δεν λέω ότι όλοι οι άντρες, πάντα, είναι έτσι. Λέω ότι οι περισσότεροι άντρες, τις περισσότερες φορές, είναι έτσι, απλά γιατί μπορούν. Κοίταξε γυρω σου την πλειοψηφία των αντρων, συζήτησε με άντρες, και πες μου αν κάνω λάθος. Αν ζούσαμε σε μια γυναικοκρατουμενη κοινώνια όπου οι γυναίκες θα είμασταν το πλούσιο φύλο, άρα θα κάναμε ό,τι θέλαμε, πιθανότατα και εμείς να φερομασταν άσχημα στους άντρες. Όσο για το τι με βασανίζει, με βασανίζει αυτό που βασανίζει όλες τις φεμινίστριες αυτού του κόσμου: το πόσους αιώνες έχουμε ακόμα να διανύσουμε για να απολαύσουμε την ζωή που απολαμβάνουν οι άντρες – και… Διαβάστε περισσότερα »