Προκαλεί κατάθλιψη η διακοπή του θηλασμού;

Απάντηση από τον γυναικολόγο του ‘Α, μπα’, Νίκο Αθανασόπουλο

Σε ένα παλιότερο άρθρο είχε δημοσιευθεί το ακόλουθο σχόλιο: “η κατακόρυφη πτώση της προλακτίνης δημιουργεί άσχημα συναισθήματα ( είναι σαν μια μίνι κατάθλιψη ). Το είχε πει ο γιατρός μου ( και άλλος ένας γιατρός σε μια φίλη όταν έπαθε μαστίτιδα και δεν ήξερε γιατί έκλαιγε). ”

Το ερώτημα είναι πάρα πολύ δύσκολο (έως και αδύνατον) να απαντηθεί. Γενικά μπορούμε να πούμε πως η κατάθλιψη (όπως και όλες οι παθήσεις που αφορούν στην ψυχική σφαίρα) είναι τρομερά πολύπλοκη και δεν έχει κατανοηθεί ικανοποιητικά ο μηχανισμός με τον οποίο δημιουργείται. Επομένως η εξήγηση “έπεσε η προλακτίνη και έπαθες κατάθλιψη” είναι πολύ απλοϊκή και μάλλον απέχει πάρα πολύ από την πραγματικότητα. Επιπλέον, τα υψηλά επίπεδα προλακτίνης είναι αυτά που έχουν συσχετισθεί με αισθήματα άγχους/κατάθλιψης και όχι τα χαμηλά.

Η εγκυμοσύνη, ο τοκετός, η λοχεία, ο θηλασμός και  οι πρώτες ημέρες της γέννησης ενός παιδιού (σύνολο ενάμιση χρόνο περίπου) είναι μια πολύ δύσκολη περίοδος στην ζωή της γυναίκας. Πέρα από τις δραματικές αλλαγές οι οποίες συμβαίνουν στο σώμα της και τις οποίες καλείται να αντιμετωπίσει, πρέπει να προσαρμοστεί και σε εξίσου δραματικές αλλαγές στον τρόπο ζωής της. Επιπλέον, κάθε γυναίκα έχει τις δικές τις προσδοκίες για την εμπειρία της τεκνοποίησης, οι οποίες προκύπτουν κυρίως από τις προσλαμβάνουσές της, από τον κοινωνικό και από τον οικογενειακό της περίγυρο. Δυστυχώς, και ο περίγυρος έχει προσδοκίες και απαιτήσεις πολλές φορές για το πώς θα ανταποκριθεί η γυναίκα “στην πρόκληση της εγκυμοσύνης”.

Η πραγματικότητα όμως της έλευσης ενός παιδιού (ειδικά του πρώτου) σπάνια ανταποκρίνεται στις προσδοκίες της γυναίκας. Η εγκυμοσύνη μπορεί να είναι πολύ πιο δύσκολη από ό,τι αναμενόταν, ο τοκετός να είναι μια τραυματική εμπειρία, ο θηλασμός να μην πάει καλά (γιατί, κακά τα ψέμματα, ο θηλασμός είναι δύσκολος), ή το οικογενειακό περιβάλλον να μην είναι αρκούντως υποστηρικτικό. Όλα αυτά είναι παράγοντες που μπορεί να οδηγήσουν τη γυναίκα να αποκτήσει καταθλιπτικά συμπτώματα, ή και κανονική επιλόχειο κατάθλιψη.

Μια γυναίκα που αποφασίζει να διακόψει τον θηλασμό, το πιο πιθανό είναι πως νιώθει περισσότερο την πίεση της κοινωνίας και του οικογενειακού της περιβάλλοντος επειδή “δεν ανταποκρίθηκε στο ρόλο της”, επειδή “δεν κάνει το καλύτερο για το παιδί της” και επειδή “τι μάνα είναι αυτή που θα δώσει στο παιδί της χημικά”. Δυστυχώς και οι επίσημοι φορείς στην Ελλάδα έχουν προβεί σε μη ρεαλιστικές συστάσεις όσον αφορά στον θηλασμό, παραφουσκώνοντας τα δυνητικά οφέλη του, με αποτέλεσμα να έχει δημιουργηθεί μια κουλτούρα που παρουσιάζει το μητρικό γάλα ως μαγικό φίλτρο για όλα τα προβλήματα και τον θηλασμό την πιο εύκολη διαδικασία του κόσμου. Οι ελληνικές οδηγίες π.χ. συστήνουν θηλασμό για 2 ή και παραπάνω χρόνια, ενω οι πιο ρεαλιστικές οδηγίες της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιάτρων και του Εθνικού Συστήματος Υγείας του Ηνωμένου Βασιλείου συστήνουν αποκλειστικό θηλασμό για 6 μήνες και από εκεί και πέρα μόνο σε περίπτωση που το θέλει πραγματικά και η μητέρα και το παιδί, συνέχιση του θηλασμού μέχρι το 1 έτος ή και παραπάνω.

Ο αρχικός σκοπός του κινήματος για τον θηλασμό ήταν να παρέχει υποστήριξη στις γυναίκες που ήθελαν να θηλάσουν, και στην δημιουργία ενός φιλικού περιβάλλοντος για αυτές και το παιδί τους, στην εξασφάλιση υποστήριξης από τον εργοδότη και στην αποφυγή χορήγησης συμπληρώματος όταν αυτό δεν είναι πραγματικά ανάγκη να γίνει. Στην χώρα μας κατέληξε να υπάρχει μέσω των δήθεν ενημερωτικών εκπομπών, ιστοσελίδων και γνωστών ομάδων του facebook ένας μηχανισμός δημιουργίας ενοχών για όλες τις υπόλοιπες γυναίκες που είτε δεν επιθυμούν να θηλάσουν, είτε θέλουν να θηλάσουν για μικρό χρονικό διάστημα, είτε να παρέχουν στο παιδί μεικτή διατροφή με συνδυασμό θηλασμού και συμπληρώματος.  Παραδείγματος χάριν, σε καμία από τις ενημερωτικές ιστοσελίδες δεν αναφέρεται πως στις χώρες του δυτικού κόσμου μόνο 7 στις 10 γυναίκες  φεύγουν από το μαιευτήριο θηλάζοντας αποκλειστικά. Επιπλέον, μόνο 3 στις 10 γυναίκες συνεχίζουν με αποκλειστικό θηλασμό μετά από 3 μήνες. Δεν αναφέρεται ξεκάθαρα πως για να λάβει ένα βρέφος τα περισσότερα από τα οφέλη του θηλασμού δεν απαιτείται αποκλειστικός θηλασμός, ούτε διάρκεια πάνω από 4 μήνες. Γενικά δεν αναφέρεται πουθενά ξεκάθαρα η απλή αλήθεια: “Ο θηλασμός είναι δύσκολος, και γι αυτό τα ποσοστά θηλασμού είναι τόσο χαμηλά”.

Δεν είναι και πολύ δύσκολο τελικά για μια γυναίκα που σταματάει το θηλασμό και αντιμετωπίζει όλα τα ανωτέρω να πάθει κατάθλιψη… Η μείωση των επιπέδων προλακτίνης μάλλον δεν παίζει και τόσο σημαντικό ρόλο στην όλη κατάσταση.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

21 points
Upvote Downvote
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Saudades
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Καλησπέρα κι από μένα και καλές γιορτές σε όλους ! Όταν είδα το άρθρο πριν λίγο δεν πίστευα στα μάτια μου… νόμιζα ότι κάποιος έχει μπει στο μυαλό μου κ με παρακολουθεί. Διανύω την περίοδο της “λεχωνείας” και θηλάζω το πρώτο μου παιδάκι από την 2η μέρα της ζωής του συνεχόμενα κ αποκλειστικά (το πρώτο εικοσιτετραωρο πήρε φόρμουλα γιατί έκανα καισαρική). Πριν γεννήσω είχα αποφασίσει ότι θα θηλάσω αποκλειστικά κυρίως γιατί δεν ήθελα να δώσω στο μωράκι τις χημειες που πλασάρουν στο “ξένο” γάλα ή φόρμουλα ή πως αλλιώς το λένε, όπως δεν θα ήθελα να αναπνέει και τον μολυσμένο… Διαβάστε περισσότερα »

Cloud on Toast
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Η γυναίκα καταπιέζεται όχι μόνο απο αυτούς που επιβάλλουν το θηλασμό, αλλά και αυτούς που είτε επιβάλλουν συγκριμένους όρους: μέχρι 40 ημερών, μέχρι τριών, μόνο σπίτι σου, πήγαινε να θηλάσεις στο μπάνιο, κουκουλώσου ολόκληρη, θα το θηάζεις μέχρι να πάει φαντάρος, μη το θηλάσεις άλλο θα γίνει γκέι κτλ. Επίσης γυναίκες που θελουν να θηλάσουν δεν έχουν την κατάλληλη πληροφόρηση και υποστήριξη, καθώς και το θεσμικό πλαίσιο δεν τις βοηθά να μείνουν σπίτι, αν το επιλέξουν, αλλά τις υποχρεώνει την άμεση επιστροφή στην εργασία. Ο θηλασμός, μιας και είμαστε θηλαστικά, ήταν μέχρι τη δεκαετία του πεντήντα επιβίωση. Είναι υπέροχο που… Διαβάστε περισσότερα »

Μπουρμπουλήθρα
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Πολύ σωστά τα λες. Συμφωνώ. Με απογοήτευσε το άρθρο. Εγώ θεωρώ πως κάθε γυναίκα πρέπει να κάνει ό,τι θέλει και δουλειά όλων μας είναι να την υποστηρίξουμε σε αυτό. Αλλά έχω κουραστεί να ακούω ότι ο θηλασμός δεν είναι και κάτι ουσιαστικό. Το αρχικό άρθρο λέει για “ελληνικές οδηγίες” vs. “τις ξένες τις καλές τις διεθνείς” (ή κάπως έτσι νιώθω ότι πλασάρεται). Οι οδηγίες δεν είναι μόνο ελληνικές. Είναι του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας και είναι 6 μήνες αποκλειστικός θηλασμός και μετά ως τα 2 έτη θηλασμός και στερεές τροφές. (Από 6-24 μηνών ο θηλασμός δεν είναι αποκλειστικός. Αυτό σημαίνει ότι… Διαβάστε περισσότερα »

Λένα Φουτσιτζή
Editor
Συντονιστής Κοινότητας
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Περιεχομένου
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Θρύλος

Για το ιατρικό κομμάτι θα απαντήσει ο ίδιος ο Νίκος. Αλλά θα πω εγώ τα δικά μου εδώ. Ο παγκόσμιος οργανισμός υγείας αντιμετωπίζεται ως η Αγία Γραφή και ερμηνεύεται με τον αντίστοιχο ζήλο. Ως αυτό που είναι, δίνει συστάσεις για τον παγκόσμιο πληθυσμό. Για όλη τη γη. Αναμενόμενα, οι οδηγίες πρέπει να έτσι ώστε να καλύπτουν όλους τους ανθρώπους χωρίς καμία εξαίρεση. Αυτό σημαίνει ότι οι οδηγίες είναι στα απολυτως τραβηγμένα όρια της ασφάλειας, και ορθά πράττει. Ο ΠΟΥ δίνει συστάσεις. Δεν καταδικάζει ούτε προς τη μια πλευρά, ούτε προς την άλλη. Εμείς, ακούμε τις συστάσεις, και αποφασίζουμε. Δεν είναι… Διαβάστε περισσότερα »

Μπουρμπουλήθρα
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Φυσικά και είναι απλά συστάσεις. Εμένα δεν μου άρεσε ο τρόπος που παρουσιάστηκαν. Δηλαδή οι συστάσεις του ΠΟΥ που λένε 2 χρόνια δεν αναφέρθηκαν καν. Οι συστάσεις της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιάτρων και του Εθνικού Συστήματος Υγείας του Ηνωμένου Βασιλείου που λένε 6 μήνες αναφέρθηκαν και μάλιστα ως “ρεαλιστικές”. Υπάρχουν και χώρες που συστήνουν πάνω από 2 χρόνια, αν είναι να αναφέρουμε τις συστάσεις να δίνουμε μια πλήρη εικόνα, αυτό λέω, μην περιοριζόμαστε μόνο στους οργανισμούς που τυχαίνει να δίνουν το minimum. Εγώ ονειρεύομαι έναν κόσμο που κανένας δεν θα στραβοκοιτάει ούτε τη μάνα που δίνει μπουκάλι στο νεογέννητο ούτε τη… Διαβάστε περισσότερα »

Λένα Φουτσιτζή
Editor
Συντονιστής Κοινότητας
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Περιεχομένου
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Θρύλος

Κι εγώ σε αυτό ελπίζω. Θα γίνει αν σταματήσει να θεωρείται η γυναίκα κύριος και συχνά αποκλειστικός φροντιστής μωρών. Όταν σταματήσει να θεωρείται η μητρότητα ο προορισμός της γυναίκας. Το βαρύ πρόσημο του θηλασμού έχει να κάνει με τη θέση της και όχι με τα οφέλη του. Τα οφέλη είναι το γνωστό προπέτασμα που χρησιμοποιεί η κοινωνία για να χειραγωγεί τις γυναίκες. “το παιδί σου δεν το σκέφτεσαι;” όταν έχει να κάνει με την ανεξαρτητοποιηση της. Γι’αυτό είναι πολιτικό το θέμα και έχει σημασία ποιος δίνει συστάσεις και τι είδους είναι και πώς τις χρησιμοποιούμε και ποιος τις ερμηνεύει, και… Διαβάστε περισσότερα »

Isn't it ironic?
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Πες τα γιατρέ και πες τα Λένα! Ν’αγιασει το στόμα σας και το χέρια σας και τα πληκτρολόγια. Εννοείται ότι είναι και θέμα πολιτικό και θέμα κουλτούρας. Θήλασα αποκλειστικά για 6μηνες και μετά μαζί με στέρεες τροφές για ένα χρόνο. Στο μεσοδιάστημα 2 φορές μαστίτιδα. Με πόνους που δε θέλω να θυμάμαι. Είχα κάνει και τράπεζα γάλακτος, στο ένα στήθος το μωρό στο άλλο το θηλαστρο με την ελπίδα ότι κάποιος (η μητέρα μου) θα ταισει το μωρό μπας και επιστρέψω στην έρευνα μου όπως ήθελα. Δε βρέθηκε κανείς, ο άντρας μου που προσπάθησε όσες μέρες ήταν κοντά μας (λίγες… Διαβάστε περισσότερα »

Μπουρμπουλήθρα
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Γιατρος δεν είμαι, αλλά πραγματικά δεν καταλαβαίνω. Δηλαδή από 6-24 μηνών μια γυναίκα στην Αφρική είναι καλύτερο να συνοδεύει τις στερεές τροφές με μητρικό γάλα, ενώ μια γυναίκα στην Ευρώπη είναι αδιάφορο αν τις συνοδεύει είτε με μητρικό είτε με φόρμουλα; Ποιος ο λόγος διαφοροποίησης;

(Δεν ξέρω τι λένε οι ελληνικές οδηγίες ακριβώς, δεν τις έχω ψάξει γιατί δεν διαβάζω ποτέ επιστημονικά κείμενα στα ελληνικά, κατάλοιπο από την εποχή του διδακτορικού που τα διαβάζαμε όλα στα αγγλικά, αν λένε “τουλάχιστον”, όντως δεν είναι καλή μετάφραση.)

Μπουρμπουλήθρα
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Συνεχίζω να μην καταλαβαίνω. Είναι σαν να λέμε ότι επειδή μπορώ να δώσω φόρμουλα πρέπει να δίνω. Θα συμφωνήσουμε να διαφωνούμε σε αυτό το κομμάτι.

Μπουρμπουλήθρα
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Αρχικά, λέτε ότι ο ΠΟΥ κάνει τις συστάσεις που κάνει έχοντας υπόψη τις χώρες του αναπτυσσόμενου κόσμου. Άρα, ο λόγος που συστήνει “περισσότερο” θηλασμό, είναι ότι σε αυτές τις χώρες λόγω υγιεινής στην παρασκευή φόρμουλας και έλλειψης στερεών τροφών, ο θηλασμός συμβάλει στην μείωση της θνησιμότητας. Άρα, στις δυτικές κοινωνίες που δεν έχουμε τέτοια προβλήματα, ο θηλασμός δεν προσφέρει κάτι ιδιαίτερο έναντι της φόρμουλας από 6-24 μηνών. Εγώ αυτό καταλαβαίνω από το σύνολο των σχολίων σας. Αυτό είναι το κομμάτι που διαφωνώ. Πιστεύω με βάση τα όσα έχω διαβάσει τα τελευταία χρόνια ότι ο θηλασμός έχει κάτι παραπάνω να προσφέρει… Διαβάστε περισσότερα »

Blah blah
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Γέννησα πριν 40+ μέρες το πρώτο μας παιδί. Μετά από αγώνα με εξωσωματικές. Είμαι 40 χρόνων πλέον και ήξερα ότι γενικά τα πράγματα είναι δύσκολα. Πριν γεννήσω η ερώτηση που βαρέθηκα να απαντάω ήταν το αν θα θηλάσω. Και από τα πρώτα πράγματα που με ρώτησαν μετά την γέννα ήταν το, αν θηλάζω. Και αφού θηλάζω μπράβο. Και ήθελα τόσο πολύ να τους πω, δηλαδή αν δεν θήλαζα? Προτίμησα να σταματήσω να απαντάω και να απολαύσω το χρόνο με το παιδί μας. Όμως πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω τί κόλλημα τραβάνε με κάτι στην τελική που δεν τους αφορά, και… Διαβάστε περισσότερα »

Maria
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Θήλασα τα δίδυμα παιδιά μου για τρεις μήνες. Έκανα υπερπροσπάθεια και αυτό είχε ως αποτέλεσμα να αρρωστήσω 4 φορές από μαστίτιδα ενώ είχα μείνει 45 κιλά και δε μπορούσα με τίποτα να πάρω βάρος. Όσο εγώ μίκραινα λοιπόν τα παιδιά μεγάλωναν. Και φυσικά ήμουν χαρούμενη και φυσικά ήμουν αποφασισμένη να συνεχίσω τουλάχιστον μέχρι να γίνουν 6 μηνών. Αλλά μετά την 4η μαστίτιδα (είναι χάλια κατάσταση η μαστίτιδα, υψηλός πυρετός, πόνος και αδυναμία φοβερή) όταν για ακόμη μία φορά δεν είχα δύναμη ούτε να τις πάρω αγκαλιά, ο παιδίατρος των παιδιών και ο γυναικολόγος μου, μου είπαν και οι δύο ότι… Διαβάστε περισσότερα »

βλαχάκι(το)
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Συνεργάτης

έτσι!
και -πραγματικά- την σήμερον ημέρα αισθάνομαι πως η πίεση και η γκρίνια αφορά στις γυναίκες που δεν (μπορούν να) θηλάζ(σ)ουν (ειδικά μιλώντας για διάστημα έως 6 μήνες ή ένα χρόνο) και ουχί το αντίθετο.

mpizeli
Μέλος
Συμμετέχων

Ομοιοπαθούσα εδώ.Θήλασα το παιδί μου και εγώ τρεις μήνες, γιατί μέσα σε αυτό το διάστημα έπαθα 3 φορές βαρβάτη μαστίτιδα, λόγω υπερπαραγωγής γαλακτος. Τι και αν έβαζα θηλαστρο μετά απο κάθε θηλασμό,το πρόβλημα εμφανιζόταν ξανά και ξανά. Μέχρι που ο γιατρός μου μετά την τελευταία μαστίτιδα,που ήταν και η χειρότερη, μου είπε οτι πρέπει να διακόψω το θηλασμό, γιατί αν συνεχιστεί αυτό κάποια στιγμή θα φτάσω σε σημείο να χρειαστώ χειρουργείο. Απίστευτη ταλαιπωρία και για εμένα και για το παιδί,με αποκορύφωμα βέβαια οτι την τελευταία εβδομάδα πριν διακόψω το θηλασμό,ζυγισαμε το παιδί,και ενω φυσιολογικα θα έπρεπε να ειχε πάρει τουλάχιστον… Διαβάστε περισσότερα »

fantasmataki
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Αυτό με την προλακτίνη είναι ένα λάθος που αναπαράγεται από κάποιους γυναικολόγους. Άσχετα με αυτό, φαίνεται να υπάρχει συσχέτιση κατάθλιψης – διακοπής θηλασμού:
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3449190/

Λένα Φουτσιτζή
Editor
Συντονιστής Κοινότητας
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Περιεχομένου
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Θρύλος

Χρειαζόταν έρευνα για να διαπιστωθει αυτό; Προφανώς και συσχετίζεται, αφού έχουμε δώσει τόσο τεράστιο βάρος στο θέμα.

fantasmataki
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Ε ναι. Πάντα χρειάζεται έρευνα. Αλλιώς είναι απλά μια παρατήρηση.

Cloud on Toast
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Χωρίς έρευνα ειναι απλά αποψάρα.

Λένα Φουτσιτζή
Editor
Συντονιστής Κοινότητας
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Περιεχομένου
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Θρύλος

Η διαπίστωση χωρίς ερμηνεία δεν λέει και πολλά.

fantasmataki
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Λέει. Ότι υπάρχει συσχέτιση. Και ότι δεν είναι η τρελή του χωριού η κάθε γυναίκα που λέει ότι δε νιώθει καλά μετά τη διακοπή του θηλασμού. Το να βρεθεί και να αποδειχτεί ο μηχανισμός πίσω από αυτή τη συσχέτιση είναι αντικείμενο άλλων ερευνών.

Λένα Φουτσιτζή
Editor
Συντονιστής Κοινότητας
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Περιεχομένου
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Θρύλος

Καταλαβαίνω το νόημα της έρευνας. Δεν αμφισβητώ το γεγονός. Άλλο είναι αυτό που σχολιάζω.

Μπουρμπουλήθρα
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Γενικά, εδώ στο site κατά καιρούς έρχονται ερωτήσεις για τον θηλασμό. Σε όλες υπάρχει μια “αύρα” για την πατριαρχική κοινωνία που μας αναγκάζει να θηλάζουμε. ΝΑΙ, είναι υπαρκτό πρόβλημα. ΑΛΛΑ, νιώθω ότι υπάρχει μια μονόπλευρη παρουσίαση. Υπάρχουν και γυναίκες που θέλουν να θηλάσουν και δεν υποφέρουν λόγω αυτού. Που έχουν υποστηρικτικό περιβάλλον, έχουν άδεια μητρότητας, έχουν χίλια προνόμια και θέλουν και μπορούν. Σε ΑΥΤΕΣ, πρέπει να τους πούμε ότι με ‘γεια τους με χαρά τους, μπορούν να το κάνουν. Όχι να τις κάνουμε να νιώθουν οι περίεργες που τραβάνε τις συστάσεις στα άκρα. Μην πάμε να λύσουμε το πρώτο θέμα… Διαβάστε περισσότερα »

Chandler_is_a_girl
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Συμφωνώ πάρα πολύ με το σχόλιό σου. Δε μου επέβαλε κανείς να θηλάσω. Ίσα ίσα που δέχτηκα και σχόλια τύπου “πότε θα σταματήσεις να μπορούμε να το ταίσουμε και εμείς”.
Επέστρεψα στη δουλειά όταν η μικρή ήταν 3,5 μηνών. Δε λέω ότι δεν ήταν δύσκολο. ΄Ηταν πάρα πολύ. Αλλά ήθελα και το έκανα. Αποθήλασε 3,5 χρονών μόνη της.

Σοκοφρέτα
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Συνεργάτης

Όσες μα όσες φορές κι αν τεθεί αυτό το ζήτημα εδώ, θα λέγονται τα ίδια και τα ίδια γιατί πολλές που θηλάζουν δεν κατανοούν ότι εκτός από τις ίδιες, που κάνουν αυτό που θεωρείται φυσικό, φυσιολογικό και αναμενόμενο από μια μητέρα, χρειάζονται στήριξη και οι άλλες, που για τους δικούς τους λόγους δεν θήλασαν. (Σημείωση: θηλάζω εδώ και 14 μήνες).
Στήριξη σε ΌΛΕΣ τις νέες μητέρες. Ενθάρρυνση των επιλογών τους, είτε κάνουν την “καλύτερη” και κορυφαία επιλογή, είτε την αμέσως καλύτερη.

Blue Moon
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Κύριε Αθανασοπουλε, το συγκεκριμένο άρθρο σας αλλά και οι απαντήσεις σας με έχουν στεναχώρησε και απογοητεύσει πολύ. Δεν περίμενα σε μια τέτοια σελίδα να γίνεται τέτοιου είδους προπαγάνδα κατά του θηλασμού με σκοπό να προστατεύτουν οι γυναίκες που για οποιαδήποτε λόγο δεν θήλασαν. Με ένα 3% γυναικών που θηλάζουν, ουσιαστικά μια μειονότητα, με φοβερές δυσκολίες κοινωνικής φύσεως, πόλεμο από οικογένεια, επαγγελματίες υγείας και απαρχαιωμένες αντιλήψεις, μετά από 3 γενιές τουλάχιστον συστηματικου πολέμου κατα του θηλασμού σε σημείο να πρέπει οι γυναίκες από το μηδέν να μάθουν τα αυτονόητα για την τεχνική του θηλασμού (από που όμως?!?) το θεωρώ τουλάχιστον άδικο… Διαβάστε περισσότερα »

βλαχάκι(το)
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Συνεργάτης

“Το δε σχόλιο της Λένας ότι τα οφέλη του θηλασμού ‘είναι ένα γνωστό προπετασμα της κοινωνίας για να χειραγώγει τις γυναίκες’ είναι τουλάχιστον απαράδεκτο. Ουσιαστικά όσες γυναικες επέλεξαν τον θηλασμό είναι θύματα της πατριαρχιας και δεν έχουν καταλάβει τπτ για τον φεμινισμο?” Πώς συνδέεται η πρόταση α με την πρόταση β, ειλικρινά δεν καταλαβαίνω. Όταν λέμε “προπέτασμα” εννοούμε ακριβώς αυτό: δικαιολογία, άλλωθι, πρόσχημα. Αν κάποιος σε κριτικάρει (και σε κάνει σκουπίδι) επειδή δεν θηλάζεις, το πιθανότερο είναι πως δεν το κάνει επειδή νοιάζεται μη και τυχόν το ΔΙΚΟ ΣΟΥ παιδί δεν πάρει όλα του τα αντισώματα σε μία ρουφηξιά αλλά… Διαβάστε περισσότερα »

Λένα Φουτσιτζή
Editor
Συντονιστής Κοινότητας
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Περιεχομένου
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Θρύλος

Βλαχάκι, αν και καταλαβαίνω γιατί λες ό,τι λες, είναι πολύ πιο ισορρoπημένη θέση μου από αυτό που λες ότι πιστεύω. Ειλικρινά όμως δεν έχω κουράγια να γράψω ένα δοκίμιο για να γίνω κατανοητή. Αλλά και να το έγραφα, πάλι δεν θα γινόμουν, πολύ φοβάμαι, οπότε παραιτούμαι. Σίγουρα δεν πιστεύω ότι όποια θηλάζει κάνει κάποιο λάθος. Μιλάω για την κοινωνική πίεση γύρω από τον θηλασμό, το φορτισμένο θέμα που προκαλεί τόσες αντιδράσεις όπως εδώ, και την πολιτική πίσω από αυτό. Επειδή ξέρω ότι είσαι σε θέση να καταλάβεις, ελπίζω να προσπαθήσεις να το κάνεις.

βλαχάκι(το)
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Συνεργάτης

πριν κάποιο καιρό ένας συνεργάτης, στα πλαίσια μίας σχετικής συζήτησης, είπε:
αν κάποια δεν θα θηλάσει ΝΑ ΜΗΝ ΣΩΣΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΠΑΙΔΙ ΠΟΤΕ.

live and let live, ρε πόσο δύσκολο είναι αυτό;

rakoun
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

αυτό ήταν ένα δικό μου σχόλιο – αυτή λοιπόν είναι η δική μου ιστορία : το πρώτο μου παιδάκι το θήλασα αποκλειστικά μέχρι 10 μηνών. τότε ένιωσα πως πια κουραστήκαμε και οι δύο και πρέπει να αποθηλάσουμε (ναι χρησιμοποιώ πληθυντικό). άρχισα λοιπόν να αντλώ γάλα και να δίνω μπιμπερό και ο μικρός να μη το παίρνει και να προσπαθεί να βοηθήσει ο άντρας μου και εγώ να το ακούω να κλαίει και το στήθος μου να πρήζεται ξανά . Δεν κράτησε πολύ, όμως αυτές τις λίγες μέρες μέχρι να συνηθίσουμε, αμφισβήτησα πολλές φορές την απόφασή μου, στεναχωρήθηκα για το παιδί… Διαβάστε περισσότερα »

Λένα Φουτσιτζή
Editor
Συντονιστής Κοινότητας
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Περιεχομένου
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Θρύλος

Για μένα, κακώς σου το είπε ο γυναικολόγος σου. Το άγχος που είχες ήταν εντελώς κατανοητό χωρίς την ψευδοεπιστημονική “εξήγηση”. Είναι πάρα πολύ δύσκολο να ακούς το παιδί σου να κλαίει και να μην μπορείς να κάνεις αυτό που θέλει. Γιατί δεν μας αφήνουν να το ζήσουμε; Γιατί είναι τόσο ταμπού να παίρνεις μια τέτοια απόφαση;

Cloud on Toast
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Ο αποθηλασμός ειναι πολύ δύσκολος για το παιδί, άσχετα με την ηλικία (μεχρι τριών ετών μιλάμε, όχι μεγαλύτερο). Διάβαζα πως καταλήγει να ειναι ένας αγώνας ανάμεσα στις ανάγκες της μάνας για αποθηλασμό και του παιδιού για να συνεχίσει να έχει τόσο άμεση σωματική επαφή. Σε πρωτόγονες κοινωνίες που μελετήθηκαν οι γυναίκες αποθήλαζαν περίπου 2,5 με 3 χρόνια μετά τη γέννα και συχνά χρησιμοποιούσαν μεθόδους που να αποτρέπουν το παιδί τους, πχ σφιχτά καλύμματα του στήθους ή χρήση πικρών βοτάνων για να μην αρέσει στο παιδί η γεύση. Έτσι το παιδί περνούσε στην επόμενη φάση της ζωής του οπου από νήπιο… Διαβάστε περισσότερα »

Λένα Φουτσιτζή
Editor
Συντονιστής Κοινότητας
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Περιεχομένου
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Θρύλος

Δεν είναι ο αποθηλασμός απαραίτητα πολύ δύσκολος για το παιδί. Δεν είναι υποχρεωτικά αγώνας. Τέτοια λέμε και πανικοβάλλουμε τις γυναίκες από πριν, και μερικές από το πολύ ζόρισμα καταλήγουν στην κατάθλιψη.
Πολλά πράγματα μαθαίνουμε στα παιδιά μας που δεν τους αρέσουν καθόλου, όπως να φυσάνε τη μύτη τους, να κάνουν τσίσα στο γιογιό, να ντύνονται και να πλένονται μόνα τους, να λένε ευχαριστώ και παρακαλώ. Όλα αυτά με κόπο και με κλάματα γίνονται. Δεν βλέπω γιατί πρέπει ο αποθηλασμός να είναι τόσο τραυματικός, εκτός αν εμείς πιστεύουμε ότι είναι.

no_roots
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Θρύλος

Ακριβώς αυτό. Όπως μαθαίνουν όλα τα υπόλοιπα, θα μάθουν κι αυτό. Γνώμη μου, αν και δεν έχω παιδιά, από αυτά που βλέπω, είναι πως ο αποθηλασμός όταν είναι δύσκολος είναι δύσκολος από τη μητέρα. Η μητέρα σα να νομίζει πως θα είναι δύσκολος για το παιδί και τελικά σα να το κάνει δύσκολο για το παιδί. Η ανιψιά μου αποθήλασε 6 μηνών χωρίς κανένα απολύτως πρόβλημα, το ίδιο και 4 μωρά που ξέρω ακόμα. Το παιδί μιας φίλης μου αποθήλασε 4 χρονών επειδή ως τότε η μαμά φοβόταν ότι το παιδί δεν θα θέλει να αποθηλάσει. Τελικά το έκοψε μόνο… Διαβάστε περισσότερα »

Cloud on Toast
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Δεν είναι διαφορετικός ο αποθηλασμός απο αυτά που γράφεις. Δεν τον απομόνωσα, απλά εδώ για το θηλασμό μιλάμε (δεν πιστεύω οτι πρέπει να τα αναφέρουμε όλα για να μην μας που ναι αλλά για το άλλο δεν λες). Πρεπει να γίνεται και αυτός όπως και όλα τα άλλα με σεβασμό προς τη δυσκολία του παιδιού, για να το βοηθήσουμε να διαχειριστεί την απώλεια ή την αλλαγή. Δεν υπάρχει λόγος για κατάθλιψη από τη στιγμή που η απόφαση έχει παρθεί συνειδητά.

Λένα Φουτσιτζή
Editor
Συντονιστής Κοινότητας
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Περιεχομένου
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Θρύλος

Έγραψες “Ο αποθηλασμός ειναι πολύ δύσκολος για το παιδί, άσχετα με την ηλικία (μεχρι τριών ετών μιλάμε, όχι μεγαλύτερο). Διάβαζα πως καταλήγει να ειναι ένας αγώνας ανάμεσα στις ανάγκες της μάνας για αποθηλασμό και του παιδιού για να συνεχίσει να έχει τόσο άμεση σωματική επαφή”. Αν μας λες ότι το ίδιο θα έγραφες και για την πάνα (να βγάλει την πανα είναι ένας αγώνας ανάμεσα στις ανάγκες της μάνας και του παιδιού) τότε οκ, δεν το απομόνωσες. Κάτι μου λέει όμως ότι όταν το παιδί πρέπει να μαθει να βγάζει την πάνα, δεν λέμε ότι είναι ένας αγώνας ανάμεσα στις… Διαβάστε περισσότερα »

Cloud on Toast
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Βρε Λένα, ακριβώς απο κάτω έγραψα ότι “Έτσι το παιδί περνούσε στην επόμενη φάση της ζωής του οπου από νήπιο δίπλα στη μάνα έπερνε θέση στην ομάδα των παιδιών της φυλής.” Αν δεν ειναι το επόμενο στάδιο αυτό τότε τι είναι;

Λένα Φουτσιτζή
Editor
Συντονιστής Κοινότητας
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Περιεχομένου
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Θρύλος

Εγώ σχολιάζω για άλλη μια φορά αυτό που έγραψες: “ο αποθηλασμός έιναι πολύ δύσκολος για το παιδί”.
Ο αποθηλασμός δεν είναι απαραίτητα δύσκολος για το παιδί, πόσο μάλλον “πολύ”.
Όλα τα άλλα είναι επεξηγηματικά και χάνουμε την ουσία. Εγώ σε αυτό διαφωνώ.

Μέλος
Συμμετέχων

Να σφίγγει το στήθος πως το εννοείτε??

Cloud on Toast
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Το συγκεκριμένο παράδειγμα ειναι μια πρακτική προτόγονης φυλής. Δεν ειναι σύσταση για το τι να κάνουμε όταν θέλουμε να θηλάσουμε. Δεν ξέρω ακριβώς τι σημαίνει. Το παράδειγμα το έφερα για να δείξω οτι και σε φυλές που ο φεμινισμός δεν έχει ακουστεί ως έννοια οι γυναίκες αποφασίζουν πότε θελουν να σταματήσουν να θηλάζουν και βρίσκουν τρόπους είτε να μην έχει πρόσβαση το παιδί στο δτήθος είτε να μην του αρέσεις. Δεν είναι προτάσεις για να τις χρησιμοποιείσει κάποια σήμερα.