Πώς να ξεφύγω από το λούκι της βουλιμίας;

Ερωτήσεις απαντημένες από τη ψυχολόγο, Φαίνια Ξανθοπουλίδου.

Πως να ξεφύγω από το λούκι που μπήκα? ?? Δυόμισι χρόνια σχεδόν βουλιμική, έχω φτάσει στους 3-4 εμετούς σε καθημερινή βάση. Όσες προσπάθειες, κ πίστεψε με είναι πολλές, κ αν έχω κάνει τζίφος, πάλι στα ίδια γυρνάω! Είναι τρέλα αυτό το πράγμα, μα νιώθω εκείνες τις στιγμές σαν να μην είμαι εγώ , άλλη μπαίνει μέσα μου κ τα κάνει αυτά, τρέμω από την υπερένταση, τρώω τρώω κ κατευθείαν τουαλέτα. Είμαι τρελή, θα τρελαθώ, δεν ξέρω, ειλικρινά θα μου στρίψει! Για να πάω σε ειδικό ούτε λόγος, ο άντρας μου θα στενοχωρηθεί πολύ αν καταλάβει ότι έχω θέμα! 36 ετών είμαι με 2 μικρά παιδιά κ ένα βήμα πριν σαλτάρω! Βρίστε με μπας κ συνέλθω.

 

Δεν χρειάζεται να σε βρίσουμε, είμαι σίγουρη ότι αυτοτιμωρείσαι και αυτομαστιγώνεσαι κάθε στιγμή, οπότε η δική μας βοήθεια περιττεύει. Περνάς κάτι στο οποίο μόνο ειδικός μπορεί να σε βοηθήσει.  Αυτό είναι κάτι αδιαπραγμάτευτο, δεν υπάρχουν οδηγίες ούτε συμβουλές που μπορείς να ακολουθήσεις από το ίντερνετ και να βγεις από αυτό που βιώνεις, δεν είσαι αφελής, δεν υπάρχει κάτι που μπορείς να κάνεις μόνη σου και δεν το σκέφτηκες έως τώρα. Δεν ξέρω κατά πόσο έχεις ενημερωθεί για τη βουλιμία, αν έχεις διαβάσει βιβλία για την διαταραχή. Θα ήταν ενδεχομένως μια καλή αρχή, για να δεις πως αυτό που έχεις το περνούν χιλιάδες άνθρωποι σε καθημερινό επίπεδο και παλεύουν με αυτό, δεν είσαι μόνη, αλλά και πως δεν θα πρέπει να το περνάς μόνη. Πέρα από την ψυχική καταπόνηση, που είναι τεράστια, είναι σαφές πως υπάρχει και σωματική. Μόνο στην ελληνική βικιπαίδεια να ανατρέξεις, θα δεις τι επιπτώσεις μπορούν να έχουν στον οργανισμό σου οι καθημερινοί εμετοί. Αυτό σου το λέω μόνο και μόνο μήπως σε θορυβήσω, διότι έτσι και αλλιώς για μένα προσωπικά η ψυχική υγεία έχει την ίδια προτεραιότητα με τη σωματική. Έχεις μια πραγματική ασθένεια/ διαταραχή, με όνομα, που φέρει διεθνή βιβλιογραφία και η ψυχοθεραπεία (και ενδεχομένως η φαρμακοθεραπεία) είναι η μόνη λύση σε αυτό που περνάς. Όσον αφορά τον σύζυγο σου, δεν μπορώ να φανταστώ πως το να του κρύβεις αυτό το καθημερινό σου μαρτύριο τον ωφελεί περισσότερο. Σου αξίζει να ζεις μία ποιοτική ζωή με υγεία σωματική και ψυχική που σου επιτρέπει να αποδίδεις τα μέγιστα σαν σύντροφος, σαν μητέρα και σαν επαγγελματίας εάν εργάζεσαι.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

in

Αξιολογήστε το άρθρο

38 points
Upvote Downvote

7
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
7 Θέματα σχολίων
0 Απαντήσεις θεμάτων
0 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
6 Συντάκτες σχολίων
KokkinoskoufitsaIzmaFractalSad OpheliaBakaliaros Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Bakaliaros
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Αγαπητή φίλη, μόνο να φανταστώ μπορώ πόσο δυσκολο είναι να δίνεις αυτόν τον αγώνα τόσο καιρό. Ο άντρας σου θα στενοχωρηθεί και θα ανησυχήσει, αν μάθει ότι επί 2,5 χρόνια παλεύεις μόνη σου μια τόσο σοβαρή ψυχική νόσο, αυτό είναι σίγουρο, όπως είναι σίγουρο ότι θα χρειαστεί κι εκείνος ενημέρωση. Όμως είναι ο άνθρωπος με τον οποίο επέλεξες να μοιραστείς την ζωή σου και τον οποίο εμπιστεύτηκες να μεγαλώσετε μαζί δύο παιδιά. Αξίζει και στους δυο σας η ευκαιρία να γίνετε σύμμαχοι και να αλληλουποστηριχτείτε και σ αυτό το δύσκολο κομμάτι. Ξεκίνα να μάθεις από έμπειρους και καταρτισμένους επιστήμονες τί… Διαβάστε περισσότερα »

selina
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

το μόνο που θέλει ο άντρας σου και τα παιδιά σου είναι να είσαι υγιής και ευτυχισμένη, τίποτα άλλο..όσο για το πόσο καλά το κρύβεις ακόμα και αν τα καταφέρνεις τώρα θα φανεί σε κάποια στιγμή στο μέλλον και τότε θα πονέσουν περισσότερο.. οπότε σε παρακαλώ κατάλαβε πως το να πας σε κάποιον ειδικό, θα το κάνεις και για την δική τους ευτυχία.. Αν ακόμα δεν νίωθεις άνετα αυτό που σου προτείνω είναι πέρα από το δίαβασμα, να πάρεις τηλέφωνο σε κάποια απο τις κλινικές που εξειδικεύονται με αυτό και στην συνέχεια να βρεις έναν ψυχίατρο που ειδικεύεται στις διατροφικές… Διαβάστε περισσότερα »

Ophelia
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Έχω περάσει κι εγώ από αυτό το λούκι, και ακόμα υπάρχουν μικρά διαστήματα που ξανακυλάω. Όπως λέει και η Φαίνια, οι διαταραχές πρόσληψης τροφής είναι ασθένειες κι αυτές. Μην περιμένεις λοιπόν να θεραπευτούν με τη θέληση, με τη δύναμη της σκέψης, με αυτοσυγκράτηση και τέτοια. Αν ήταν έτσι δε θα υπήρχαν οι ειδικοί και πολύς κόσμος θα θεραπευόταν μόνος του.

Περιγράφεις μια κατάσταση απελπισίας και μετά λες “για να πάω σε ειδικό ούτε λόγος”. Όμως δεν μπορείς να θεραπευτείς διαφορετικά. Αν είχες σπασμένο πόδι π.χ, θα έλεγες το ίδιο;

Τέλος, σκέψου ότι ο σύζυγος και τα παιδιά σου δε χρειάζονται υγιή.

Ophelia
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

ΣΕ* χρειάζονται

Fractal
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Όταν είχα διατροφική διαταραχή έβλεπα την ανησυχία στους οικείους μου και προσπαθούσα να κρύψω το πρόβλημα. Τελικά το στηρικτικό περιβάλλον ήταν που με βοήθησε να αγαπάω το σώμα μου.
Επίσης, πιο πρακτικά, η σχέση μου με το φαγητό αποκαταστάθηκε μέσα από τον αθλητισμό, οπότε το προτείνω ανεπιφύλακτα. Με στόχο βέβαια την καλυτέρευση σ’ ένα άθλημα, που θέλει δύναμη και καλή διατροφή, κι όχι απλά εξαντλητική καύση θερμίδων!
Φυσικά ένας ειδικός θα σε καθοδηγήσει καλύτερα στο τι να κάνεις.

Cobalttürkis
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Aγαπητή φίλη,βρίσκομαι και εγώ σε αυτη την πολύ δυσκολη θέση εδώ και οκτώ χρόνια.Δεν έχω ακομη μπεί στη διαδικασία να ζητήσω βοήθεια για αυτό,αν και εχω κανει ψυχοθεραπεία για άλλα θεματα και με βοήθησε πάρα πολύ.Μετά απο ολο αυτό το διαστημα συνειδητοποιώ τη σοβαρότητα της κατάστασης και το μόνο που έχω ανακαλύψει ,είναι οτι μέσα μας,στο κεφάλι μας και στα συναισθήατα μας ,ζουμε μια ζωη αθέατη στους αλλους που όμως υπάρχει και μας επηρρεάζει για αυτό πρέπει να διορθώσεις τα τραυματα σε αυτο το εσωτερικό σου κομμάτι. Μην το αμελήσεις γιατι και να φυγει μόνο του ,το σίγουρο είναι οτι… Διαβάστε περισσότερα »

Kokkinoskoufitsa
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Εγω πάλευα χρόνια με συναισθηματική υπερφαγία. Με βοήθησε πολυ το site eatingdisorders.gr που τωρα εχει συγχωνευτεί με το e-psychology θα βρεις εκει ιστορίες παρομοιες με τη δικια σου κ θα πάρεις θαρρος με το πως το ξεπέρασαν. Με βοήθησε και το βιβλιο ” Διατροφικη Νοημοσύνη”. Αν δεν νιώθεις ετοιμη να μιλήσεις στον αντρα σου τοτε μην πιέζεσαι. Υπαρχουν πολλες ομάδες σεμιναρια group therapy κτλ αναλογα και με το ποια πόλη μένεις. Εκεί ίσως νιώσεις πιο άνετα να μιλήσεις. Δεν είσαι μόνη σου!