Πως να συγχωρήσω τον εαυτό μου για την ανεπάρκεια που είχα στην αρχή της εργασίας μου;

Ερωτήσεις απαντημένες από την ψυχολόγο Φαίνια Ξανθοπουλίδου.

Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας το εξής. Είμαι Μηχανικός σε τεχνικό γραφείο και έχω κοντά μια δεκαετία εμπειρία σε πολλά γραφεία. Στο συγκεκριμένο γραφείο είμαι κοντά 4 χρόνια. Η δουλειά είναι πολύ ενδιαφέρουσα για μένα και πραγματεύεται πάρα πολλά αντικείμενα. Όταν πήρα τη θέση δεν είχα την απαραίτητη εμπειρία για όλα αυτά, (τους το είχα δηλώσει, δεν τους κοροϊδεψα ποτέ), ενώ στην πλειοψηφία τους τα αντικείμενα μου ήταν εντελώς καινούργια. Επομένως για αρκετό καιρό μου φαίνονταν χαοτικα και άγνωστα. Με αποτέλεσμα πολλά από αυτά να τα κάνω στο περίπου, γιατί δεν είχα την πολυτέλεια να ασχολούμαι για πολύ χρόνο με το κάθε τι, αφου περίμεναν από μένα να βγάλω πολύ μεγάλο όγκο δουλειάς, και πέρα από αυτό μου επισημαιναν συχνά να μην ψειρίζω και να προχωράω γρήγορα. Προσπάθησα πολυ να ανταπεξέλθω άμεσα, και με τη βοήθεια των εργοδοτών μου που είναι εξαιρετικοι και πολύ υποστηρικτικοί αλλά και με πολλές ώρες δουλειάς. Πιστεύω πως άρχισα να γίνομαι σχετικά καλή και αποδοτική μετά από δύο χρόνια μάλλον. Σήμερα έχω αποκτήσει εμπειρία σε σχέση με το ξεκίνημα μου, αλλά αυτό ξεκίνησε να μου δημιουργεί τεράστιο άγχος. Αυτό συμβαίνει διότι το γραφείο πραγματεύεται μεγάλα και μακρόχρονα έργα, από τα οποία αρκετά είναι ακόμα στο ξεκίνημα τους, από τότε ακόμα που είχα έρθει εγώ στο γραφείο. Άρα λοιπόν φοβάμαι ότι θα βρω μπροστά μου κάποιο λάθος το οποίο το έκανα πριν καιρό, λόγω της απειρίας μου και λόγω της μεγάλης ελαστικότητας των εργοδοτών. Φέρνω την καταστροφή και νιώθω ότι μπορεί να έχω κάνει παλιά κάτι τραγικό το οποίο θα στοιχίσει πολύ στο γραφείο. Αυτά τα νιώθω γιατί τώρα που έχω πιο μεγάλη εμπειρία, αναγνωρίζω πράγματα που δεν ήξερα, και με κατηγορώ ότι στις αρχές ήμουν ελλιπής και ανεύθυνη που δεν τα έψαχνα παραπάνω, παρόλο που όταν το ξανασκεφτώ ψυχραιμα βλεπω ότι δεν είχα το χρόνο για κάτι παραπάνω ούτε και τη δυνατότητα μάλλον. Όμως μετά σκέφτομαι ότι άλλος στη θέση μου μπορεί να τα έκανε καλύτερα και πιο σωστά. Έχω συναντήσει κάποιες μικροβλακειες που έχω κάνει παλαιότερα, και ευτυχώς προς το παρόν όχι κάτι σημαντικό. Παρόλα αυτά, τα περισσότερα βράδια χάνω τον ύπνο μου από άγχος και δεν ξέρω πως να συνέλθω. Έχετε κάποια συμβουλή για το πώς να το καταπολεμήσω αυτό? Πως να συγχωρήσω τον εαυτό μου για την ανεπάρκεια που θεωρώ ότι είχα τα προηγούμενα χρόνια? Θεωρείτε ότι μόνο με ψυχολόγο λύνεται? Οι εργοδότες μου είναι ευχαριστημένοι από εμένα αλλά εγώ αυτήν την περίοδο είμαι χάλια..

 

Ρωτάς αν λύνεται μόνο με ψυχολόγο, και η απάντηση είναι ότι μάλλον ναι. Ακόμα και αν αυτό είναι ένα συγκεκριμένο πρόβλημα που έχεις στη ζωή σου, και το άγχος σου αφορά μόνο αυτό (κάτι που μου θα μου έκανε εντύπωση, γιατί οι άνθρωποι δεν είναι χαλαροί και αγχώνονται ξαφνικά, αποκλειστικά με κάτι συγκεκριμένο, πιθανολογώ ότι είσαι γενικώς αγχώδης τύπος και πως πολλά έχουν συνηγορήσει ώστε να πελαγώνεις τώρα για το παρελθόν), τότε θα ήταν πιο δόκιμο να κάνεις μια εστιασμένη θεραπεία, όπως η γνωσιο/συμπεριφοριστική, που θα σε βοηθήσει να βάλεις τα πράγματα στη σωστή προοπτική και να χαλαρώσεις με διάφορες μεθόδους.

Αρχικά να σου πω ότι η άποψη μου είναι πως το σκεπτικό σου είναι λανθασμένο. Επιρρίπτεις τεράστια ευθύνη πάνω σου, ενώ η ευθύνη είναι μοιρασμένη. Σαν νέα υπάλληλος όπως λες δεν κορόιδεψες, δεν είπες ψέματα ότι έχεις εμπειρία που δεν κατείχες και οι οδηγίες που έλαβες ήταν να βγάζεις εις πέρας την εργασία περισσότερο εστιάζοντας στην ποσότητα παρά στην ποιότητα. Καθώς οι υπεύθυνοι σου είχαν γνώση του αντικειμένου που σου ανέθεταν, φαντάζομαι, θα έλεγα πως η ευθύνη όχι μόνο δεν είναι δική σου, όπως το παρουσιάζεις ή το σκέφτεσαι, αλλά αν έπρεπε να το μετρήσουμε, η πλάστιγγα θα έγερνε προς τους εργοδότες σου. Νομίζω κατά βάθος αυτό το γνωρίζεις, αλλά όπως πολλοί άνθρωποι με ανασφάλειες και απαιτήσεις από τον εαυτό τους, είναι σαν να έχεις την ανάγκη να το ακούσεις και από κάποιον τρίτο- φαντάζομαι όμως πως δεν είμαι η πρώτη που σε επιχειρηματολογώ με αυτόν τον τρόπο, εκτός και αν δεν έχεις μοιραστεί αυτό σου το άγχος με άλλον.

Κρίμα να χάνεις τον ύπνο σου για κάτι που μάλλον δεν λύνεται- εκτός και αν πρακτικά μπορείς να ρίξεις μια ματιά σε όλα και να βρεις που έχεις κάνει λάθος, σε διάρκεια τόσων χρόνων. Επίσης μην ξεχνάς το πιο σημαντικό: Λάθη γίνονται από όλους, ακόμα και από έμπειρους στην εργασία τους.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

in

Αξιολογήστε το άρθρο

45 points
Upvote Downvote

4
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
4 Θέματα σχολίων
0 Απαντήσεις θεμάτων
1 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
4 Συντάκτες σχολίων
Μακαρονοτέρας, το αληθινόlatrov for vendettaGlamazon Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Glamazon
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Το έχω ζήσει ακριβώς όπως το λες, χρειάστηκα πολύ δουλειά με ψυχίατρο και φαρμακευτική αγωγή γιατί κατά πως φάνηκε έπασχα από ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή. Τι σήμαινε αυτό? Στεκόμουν εμμονικά σε μία ιδέα ότι ένα δικό μου λάθος μπορεί να κοστίσει στην εταιρία και το σκεφτόμουν μέρα νύχτα. Χτυπούσε το τηλέφωνο στη δουλειά, έλεγα να τώρα παίρνουν από το υπουργείο να πουν ότι το χάσαμε το έργο για ένα λάθος έγγραφο που κατέθεσα πριν δύο χρόνια. Δεν χρειάζεσαι συμβουλή για να το ξεπεράσεις. Χρειάζεσαι βοήθεια. Και αν και απ ‘οτι καταλαβαίνω είσαι σε καλύτερη κατάσταση απ ότι ήμουν τότε εγώ, θα σου… Διαβάστε περισσότερα »

v for vendetta
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Εφόσον όταν ξεκίνησες δεν είχες εμπειρία στο συγκεκριμένο αντικείμενο, οι υπεύθυνοι σου όφειλαν να ελέγχουν τη δουλειά σου και μάλλον αυτό έκαναν. Οπότε μην το σκέφτεσαι, ακόμα κι αν βρεθεί κάτι που πριν δύο χρόνια έκανες λάθος, δικαιολογείται απολύτως και διορθώνεται. Εξάλλου ως γνωστόν όποιος δεν δουλεύει δεν κάνει λάθη. Τώρα, θα μείνω στο γιατί σε αγχώνει τόσο πολύ το ενδεχόμενο αυτό. Είμαι συνάδελφος (και στη δουλειά και στο άγχος) και όταν πρόκειται να παραδώσω μία δουλειά την τσεκάρω 4 και 5 φορές, σχεδόν ψυχαναγκαστικά (τι σχεδόν..). Ολο φοβάμαι μήπως έχω κάνει πατάτα. Καταλαβαίνω όμως ότι αυτό δεν είναι και… Διαβάστε περισσότερα »

Μακαρονοτέρας, το αληθινό
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Συνάδελφε, εμένα μου φαίνεται εντελώς φυσιολογικό να βρίσκεις λαθάκια σε δουλειές που είχες κάνει στην αρχή της επαγγελματικής σου σταδιοδρομίας. Αλίμονο, αν η εμπειρία με τα χρόνια δεν βελτίωνε τον τρόπο που δουλεύουμε. Σε 10 χρόνια θα βρεις καινούρια λάθη που κάνεις τώρα. Τα λάθη πλέον μπορεί να μην αφορούν υπολογισμούς και τεχνικά θέματα, αλλά αντιμετώπιση συμπεριφορών, πελατών κλπ. Εγώ ξέρεις πόσα πράγματα θα έκανα διαφορετικά σε δουλειές μου που είχα αναλάβει δέκα χρόνια πριν? Αλλά ήμουν άλλος άνθρωπος τότε. Αν δεν έκανα εκείνα τα λάθη τότε για να ξέρω να προσέχω τώρα, θα τα έκανα τώρα και θα ήταν… Διαβάστε περισσότερα »

latro
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Σα να περιγράφεις το διδακτορικό μου.
Στο 3ο κ 4ο έτος να κατηγορώ τον εαυτό μου ότι 1ο-2ο έκανα λάθη, βλακείες.
Και οι δικαιολογίες Ναι αλλά δεν ήξερες/έπρεπε να μαθεις/κοιτα ποση εμπειρια εχεις τωρα.
Είναι αυτή η ανασφάλεια ότι ποτέ δεν είμαι καλή κ κάποιος άλλος θα το έκανε καλύτερα.
Κ πάντα όταν ξεκινάω κάτι καινούριο έχω αυτή την ανασφάλεια.
Δεν μπορώ να πω ότι έχει βελτιωθεί πολύ το πράγμα, απλά όντως τωρα έχω περισσότερη εμπειρία με αυτή την ανασφάλεια μου κ ζητάω πιο πολλή βοήθεια.
Ίσως αν το δούμε θετικα; Ότι αυτή η ανασφάλεια μας κάνει καλύτερες;