Πως μπορώ να αλλάξω την κατάσταση με την οικογένεια μου;

Ερωτήσεις απαντημένες από την ψυχολόγο Φαίνια Ξανθοπουλίδου.

Το πρόβλημα μου είναι ουσιαστικά ότι δεν βγάζω δικά μου λεφτά ακόμα γιατί σπουδάζω, και δεν έχω χρόνο για δουλειά. Συνεπώς λοιπόν οι γονείς μου μου δίνουν χρήματα για τα πάντα. Γι’αυτό το λόγο πιστεύουν ότι τους ανήκω. Να πω ότι αυτό δεν σημαίνει ότι είναι αυστηροί, δηλ. δεν τους δίνω λογαριασμό για το που πάω, πότε και με ποιους. Αλλά…. πολλές φορές ο πατέρας μου μου αναθέτει δουλειές π.χ. πήγαινε στην άλλη άκρη της πόλης να πληρώσεις αυτό, πήγαινε να φέρεις το κινητό από το αυτοκίνητο γιατί το ξέχασα, πλύνε μου τα ρούχα, σιδέρωσε, ο αδερφός σου θα έρθει να μείνει για 2 εβδ στο σπίτι σου (χωρίς να με ρωτήσει αν μπορώ, ή θέλω). Και εν-νο-εί-ται ότι είναι υποχρέωση μου να φιλοξενήσω τον ίδιο όποτε θέλει και να κοιμηθώ στον καναπέ για να πιάσει κρεβάτι. Εγώ ευχαρίστως να τα κάνω όλα αυτά γιατί είμαι ευγνώμων, όμως το θέμα είναι ότι τα θεωρεί αυτονόητα και ότι είναι υποχρέωση μου. Αν κάποια φορά πω κάτι, λέει ότι πρέπει να κάνω ότι μου πεί γιατι “εγώ πληρώνω και θα με σέβεσαι”. Πολλές φορές είναι οι φίλοι του μπροστά όταν μου λέει να κάνω κάτι, και βλέποντας τη συμπεριφορά του λένε “καλα άστο το κορίτσι, υπηρέτρια σου είναι?” Την έχω ακούσει πολλές φορές αυτήν την φράση από τους φίλους του. Το ιδανικό θα ήταν να έχουμε όση λιγότερη επαφή γίνεται, αλλά αν δεν απαντάω τα τηλέφωνα θα θυμώσει. Και τελευταίο, ενώ ξέρω ότι με αγαπάει μου μιλάει πολύ άσχημα και δεν μπορεί/αρνείται να συγκρατηθεί. π.χ. επειδή συνήθως καμπουριάζω λέει “γιατί περπατάς έτσι?” ενώ το μιμείται κοροιδευτικά. Φαίνεται αστείο αλλά πιστεψέ με δεν γελάει ούτε αυτός ούτε εγώ και το κάνει σχεδόν κάθε φορά που τον βλέπω. Και άπειρες φορές με λέει βλάκα με το πιο μισητό ύφος αν κάνω αφηρημάδα. Έχω ακόμα 3 χρόνια για να αποφοιτήσω, μπορώ να κάνω κάτι για να αλλάξω την κατάσταση μέχρι να μην μπορούν να μου λένε “εγώ πληρώνω”? (χωρίς να ρισκάρω να μείνω στο δρόμο)

-I’m in it for the money

 

Μην τα μπερδεύεις. Είναι άλλο πράγμα να σε κακοποιεί συναισθηματικά ο πατέρας σου και άλλο να θεωρεί πως εφόσον ακόμα συνδράμει για τη διαβίωση σου έχεις και εσύ κάποιες υποχρεώσεις. Το πρόβλημα είναι στη συμπεριφορά του και όχι στις πρακτικές του.

Αρχικά να ξεκαθαρίσουμε πως όποιες σπουδές και αν κάνεις, μπορείς παράλληλα να δουλεύεις, όπως κάνουν εκατομμύρια νέοι άνθρωποι στον κόσμο. Οπότε για το γεγονός ότι δεν εργάζεσαι έστω για το χαρτζιλίκι σου, είναι αποκλειστικά δική σου ευθύνη και δεν δικαιολογείται σε καμία περίπτωση επειδή σπουδάζεις. Αυτό θα σήμαινε ότι κάποιοι άλλοι άνθρωποι, λιγότεροι προνομιούχοι, που σπουδάζουν και δουλεύουν παράλληλα είναι κάποιου είδους σούπερμαν. Δεν είναι. Μάλιστα κρίνοντας από την ιστορία που μας λες, θα σε προέτρεπα να αναζητήσεις εργασία, ούτως ώστε να δείξεις με αυτόν τον τρόπο ότι α) μπορείς να είσαι ανεξάρτητη ή έστω κατά το ήμιση ανεξάρτητη, β) δεν είσαι διαθέσιμη ανά πάσα στιγμή, γ) ενηλικιώνεσαι, έχεις δικές σου ευθύνες και υποχρεώσεις, ανεξάρτητα από τη σχολή σου.

Όσον αφορά τη συναισθηματική κακοποίηση, η οποία είναι ξεκάθαρη και αδικαιολόγητη, προφανώς μιλάμε για έναν άνθρωπο που πιθανά σε κακοποιούσε με τον ένα ή τον άλλον τρόπο μεγαλώνοντας και θεωρούσε πως επειδή κάλυπτε οικονομικά τις υποχρεώσεις του απέναντι σου, τότε ήταν εντάξει. Αυτή η συμπεριφορά από τη μία είναι εδραιωμένη και δύσκολα θα αλλάξει με παρακάλια και από την άλλη αισθάνομαι πως σε ένα επίπεδο σίγουρα πιστεύεις πως σου αξίζει, ώστε να τη δέχεσαι, και αυτό μόνο κακό σου κάνει.

Δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις. Η ενηλικίωση είναι σκληρή και απαιτεί κάποιες φορές θυσίες, όταν οι γονείς έχουν την τάση να θέλουν να κρατούν δέσμια τα παιδιά τους με συναισθηματικούς και οικονομικούς εκβιασμούς. Ή θα βρεις κάποια δουλειά και θα μάθεις να ζεις πολύ λιτά- γνωρίζω ποιοι είναι οι μισθοί- με την ελπίδα ότι ο πατέρας σου θα εκτιμήσει την προσπάθεια σου και θα συνδράμει με ένα ποσό ή θα πρέπει να κάνεις υπομονή, τουλάχιστον όσον αφορά το οικονομικό κομμάτι. Εννοείται μπορείς να συζητήσεις μαζί τους, ειδικά για τις προσβολές και να εξηγήσεις πως σε κάνουν να αισθάνεσαι. Απλά δεν ξέρω αν θα έχει ιδιαίτερο αποτέλεσμα και πιθανολογώ ότι θα το έχεις ήδη κάνει.

Επίσης συνήθως οι δήμοι ή τα πανεπιστήμια παρέχουν δωρέαν ψυχολογική υποστήριξη. Δεν θα ήταν κακή ιδέα να αναζητήσεις βοήθεια εκεί.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

in

Αξιολογήστε το άρθρο

31 points
Upvote Downvote

8
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
5 Θέματα σχολίων
3 Απαντήσεις θεμάτων
0 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
8 Συντάκτες σχολίων
KritikothessalonikiaΦούστα ΚλαρωτήAlexGranita LemoniLa tarantella Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Maggie
Μέλος
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Στην ερωτηση η γραφουσα θέτει σαν δεδομένο ότι δεν έχει χρόνο να εργαστεί. Όλη η απάντηση βασίζεται στην ακύρωση αυτου του δεδομένου τύπου: Ελα τωρα τοσοι νέοι το εκαναν, κανε το κι εσυ. Εγώ έζησα τα ίδια με την γράφουσα γιατί δεν μπορούσα να δουλέψω παράλληλα με τις σπουδές για λόγους στους οποίους δεν μπορώ να αναφερθώ, όμως ελπίζω να ληφθούν σαν δεδομένο ότι δεν γινόταν να εργαστώ, και να μην προσπεραστουν στο χαλαρο. Απλά ανέχτηκα τα πάντα γιατί σκεφτόμουν ότι το να σπουδάσω είναι πιο σημαντικό και ότι σε 4 χρόνια αυτο θα τελειώσει, θα έχω καταφέρει να σπουδάσω… Διαβάστε περισσότερα »

Granita Lemoni
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Εθισμένος στα Lenoji
Συνεργάτης

Αν δεν συντρέχει λόγος υγείας πραγματικά δεν βρίσκω λόγο να μην δουλεύει παράλληλα με τις σπουδές της, κι ας πάει η σχολή 1-2 χρόνια παραπίσω, εφόσον δεν αντέχει την κατάσταση που επικρατεί. Επίσης, χωρίς να δικαιολογώ ούτε λίγο τον πατέρα της γράφουσας (τα έχω περάσει κι εγώ και καταλαβαίνω) από τη μία μεριά βλέπω μία νεαρή γυναίκα που την ενοχλεί η κατάσταση με τους δικούς της, από την άλλη όμως βλέπω ότι θεωρεί ότι οι γονείς της πρέπει να της τα έχουν όλα στο πιάτο. Γιατί δηλαδή να μην κάνει κάποιες δουλειές του σπιτιού (εννοείται ο τρόπος που το ζητάει… Διαβάστε περισσότερα »

Alex
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Φαινια, για άνθρωπο που δεν ξέρεις, είσαι αδικαιολογητα απόλυτη στο αν μπορεί να εργαστεί. Ανάλογα με το τι σπουδάζει, πόυ μένει,και τι άλλα θέματα έχει η δεν έχει, πραγματικά παίζει να μην μπορεί, η το να εργαστεί να είναι πολύ χρόνοφορο, η και πραγματικά να υπονομεύει τις σπουδές της. Ναι, το κάνουν εκατομμύρια άνθρωποι κ είναι από αξιοθαύμαστοι έως και υπερανθρωποι (κάνουν κάτι που δν θα μπορούσε να κάνει ο μέσος άνθρωπος-οποτε είναι άκυρο να το ζητάς από κάποιον που δεν ξέρεις) Πραγματικά αμφιβάλω αν ξέρεις πόσο έχουν πάει οι μισθοί. Σε νεαρες ηλικίες μπορεί να είναι 2 ευρω/ώρα και… Διαβάστε περισσότερα »

La tarantella
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Κορίτσι μου, πήγαινε σε ένα δικηγόρο να σε κατατοπίσει. Σε γενικές γραμμές, οι γονείς έχουν την υποχρέωση να συντηρούν τα ενήλικα παιδιά τους κατά τη διάρκεια των σπουδών τους, θέλουν δε θέλουν, εφόσον έχουν χρήματα. Και αν δεν θέλουν, θα εξαναγκαστούν με το νόμιμο τρόπο να το κάνουν, και μάλιστα πολύ γρήγορα. Δε σου κάνει καμία χάρη που πληρώνει. Αν δεν ήθελε να πληρώνει ας μην έκανε παιδιά, να μην έχει και τις ανάλογες ευθύνες. Ο δικηγόρος θα σου πει ακριβώς τι μπορεί να γίνει στην περίπτωσή σου, αφού σου κάνει και τις κατάλληλες ερωτήσεις. Αφού μάθεις ποια είναι τα… Διαβάστε περισσότερα »

Louk Ritia
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Βρες δουλειά κι ας τελειώσεις τη σχολή λίγο πιο αργά. Άρχισε να γίνεσαι πιο ανεξάρτητη. Οι σπουδές δεν είναι δικαιολογία για να μην αυτονομηθεις και αυτή τη στιγμή αυτή είναι η προτεραιοτητα σου. Επίσης, καλή ιδέα θα ήταν να βρεις συγκάτοικο. Οπότε και τα έξοδα μοιράζεσαι και γλιτώνεις από φιλοξενιες. Αρχίζεις να θέτεις όρια πλέον όχι γιατί θες να είσαι κακιά ή δυσάρεστη αλλά γιατί οφείλεις να προστατέψεις τον εαυτό σου. Δεν είναι ανάγκη να απαντάς σε όλα τα τηλέφωνα και δε χρειάζεται να επισκέπτεσαι συχνά το πατρικό σου. Επίσης έχει ενδιαφέρον η απραγια της μητέρας σου.

βλαχάκι(το)
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Συνεργάτης

“Επίσης έχει ενδιαφέρον η απραγια της μητέρας σου.” Να υποθέσω ότι συμβαίνει κάτι του στυλ: “εγώ πληρώνω, γυναίκα, εγώ κάνω κουμάντο και θα με σέβεσαι και πώς είσαι καημένη;” Ο πατέρας είναι, μάλλον, άνθρωπος που λογίζει τα πάντα με το χρήμα. Η προσωπική του αξία είναι αυτή και θα είχε ενδιαφέρον το εγχείρημα να βγάλει η γράφουσα ακόμη κι ένα κατοστάρικο το μήνα δικό της, αλλά κάτι στην ιδιοσυγκρασία αυτού του ατόμου με κάνει να πιστεύω ότι ίσως φερθεί “εκδικητικά”, παρ’ ολ’ αυτά θα έπρεπε να το δοκιμάσει. (πάντως, να σημειωθεί ότι την σήμερον υπάρχουν παιδιά με μεταπτυχιακά, που πιάνουν… Διαβάστε περισσότερα »

Φούστα Κλαρωτή
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Μέντορας

Πολύ καλά τα λέτε. Εγω θα επέμενα παρ’ όλα αυτά στο θέμα της δουλειάς,έστω και αν είναι μια πολύ παροδική κατάσταση μια στο τόσο πχ promotion σε πολυκαταστήματα. Οχι γιατί θα βγάζει κανέναν τρελό μισθό που θα της επιτρέψει να γίνει 100% ανεξάρτητη άμεσα. Αλλά γιατί θα δει σιγά σιγά πώς είναι να παίρνεις τη ζωή στα χέρια σου. Ας έχει η γράφουσα ένα 20ρικο στην άκρη να το χαλάει στην τελική σε μια εκδρομή που δε θα δίνει δικαίωμα στον πατέρα της να ξέρει πού ειναι και τι κάνει.

Kritikothessalonikia
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Ώς πότε πιά αυτή η συμπεριφορά του γονιού προς το παιδί; Αχ κορίτσι μου καλό να ξέρεις δεν είσαι μόνη!! Μία μεγάλη αγκαλιά συμπαράστασης από μένα. Ίσως ένα διήμερο Σαββατοκύριακο σέ καφέ; Θα προσέφερε ένα χαρτζιλίκι και θα περνούσε το μήνυμα. Καθημερινά μεροκάματα ξέρω θά υπονόμευαν την εξέλιξη των σπουδών σού. Κουράγιο και ψηλά το κεφάλι!