Στις 21 Δεκεμβρίου 1918, το Ohio State Journal δημοσίευσε μια προειδοποίηση για την παρατεταμένη πανδημία γρίπης που μάστιζε εκείνη την περίοδο την Αμερική : «Προσοχή στο γκι. Όχι μόνο οι αναγνώστες θα πρέπει να αντισταθούν στον πειρασμό ενός φιλιού στις Χριστουγεννιάτικες διακοπές, αλλά θα πρέπει γενικά να αποφύγουν τις κοινωνικές συγκεντρώσεις»
“Θα δείξετε την αγάπη σας στους δικούς σας καλύτερα φέτος μένοντας στο σπίτι σας αντί να πάτε στις ετήσιες χριστουγεννιάτικες επισκέψεις, να κάνετε οικογενειακές συναντήσεις και γενικά πάρτι” έγραφε η εφημερίδα.
Η πανδημία τα Χριστούγεννα του 1918 είχε ήδη κορυφωθεί στις ΗΠΑ από το φθινόπωρο ως μέρος του δεύτερου κύματος της νόσου της ισπανικής γρίπης, που τότε μάστιζε τον κόσμο. Παρά τις προειδοποιήσεις, ωστόσο, τα κρατικά μέτρα ήταν δύσκολο να έχουν μια υποχρεωτική και καθολική εφαρμογή, αφού τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Ασθενειών(CDC) εμφανίστηκαν μόλις το 1946 και έτσι η κρατική επιβολή και η ευθύνη για τον έλεγχο θανατηφόρων ασθενειών έπεφτε στους ώμους μικρών κοινοτήτων και δήμων.
Το Σαν Φρανσίσκο προειδοποιούσε τους πολίτες να φοράνε μάσκες και να μην συνωστίζονται, ωστόσο πολλοί αγνοούσαν τις προειδοποιήσεις, ενώ το κλείσιμο των Εκκλησιών και ιδιαίτερα την εορταστική περίοδο προκάλεσε μεγάλες και παρατεταμένες αντιδράσεις- η Εκκλησία ήταν τότε ένα ευρύ μέρος κοινωνικοποίησης για τους περισσότερους και όχι μόνο για τις μεγαλύτερες ηλικίες.
Έρευνες δείχνουν ότι οι άνθρωποι ήταν πολύ πιο πρόθυμοι να συμμορφωθούν με τις συστάσεις των δήμων τους, αφού η ίδια η έννοια πανδημίας και η επικινδυνότητά της ήταν πολύ πιο οικείες στους ανθρώπους που έζησαν τα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ου αιώνα. Οι οικογένειες έχαναν συχνά παιδιά ή αγαπημένους τους από ασθένειες όπως η διφθερίτιδα ή η πολιομυελίτιδα και ήταν πολύ πρόθυμες να συμμορφωθούν με τις συστάσεις για προστασία. Όμως, καθώς οι δήμοι έβγαζαν μόνο συστάσεις και δεν υπήρχε υποχρεωτικότητα, πολλοί άνθρωποι σκέφτονταν τι θα μπορούσαν να κάνουν για να βρεθούν με τους αγαπημένους τους τα Χριστούγεννα.
Οι οικογενειακές συγκεντρώσεις του 1918 δεν ήταν τόσο σπάνιες όσο σήμερα. Οι περισσότερες οικογένειες ζούσαν μαζί ή πολύ κοντά η μια στην άλλη και η συγκέντρωση όλης της οικογένειας για ένα γεύμα δεν είχε ούτε την επισημότητα ούτε τη μοναδικότητα των σημερινών εορταστικών συγκεντρώσεων. Οι άνθρωποι έτρωγαν και βρίσκονταν μαζί με τους αγαπημένους τους σε πολλές περισσότερες περιστάσεις από ό,τι σήμερα. Ο λόγος για τον οποίο οι Αμερικάνοι ήθελαν πολύ να επανενωθούν τα Χριστούγεννα του 18’ δεν ήταν οι γιορτές, όσο το γεγονός ότι μόλις είχε λήξει ο Α’ Παγκόσμιος και οι νέοι επέστρεφαν από τα πεδία μάχης της Ευρώπης και τις στρατιωτικές βάσεις.
Η ανακούφιση του τέλους του πολέμου και η φαινομενική παρακμή της πανδημίας, έκαναν πολλές οικογένειες να συγκεντρωθούν μαζί τα Χριστούγεννα, ορισμένες φορές με θανατηφόρες επιπτώσεις στο επόμενο-τρίτο κύμα της πανδημίας της γρίπης.
Αξίζει να θυμόμαστε ότι η χώρα βρισκόταν σε μια συλλογική ευθυμία και οι άνθρωποι ήταν πολύ πιο δύσκολο να μείνουν σπίτια τους σε αντίθεση με σήμερα, όπου η μόνη μάχη από την οποία αξιώνουμε να βγούμε κερδισμένοι είναι αυτή της δικής μας, σύγχρονης πανδημίας.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Ενδιαφέρον άρθρο, θα ήθελα όμως να κάνω ένα σχόλιο για τους συντάκτες: οι κινούμενες εικόνες μου αποσπούν πολύ την προσοχή και είναι δύσκολο να συγκεντρωθώ στην ανάγνωση.