Πώς είναι να ταξιδεύεις μόνη ως γυναίκα;

Ξεκίνησα τα σόλο ταξίδια στα 25 και τώρα είμαι 40. Έχω κάνει κάποια ταξίδια τελείως μόνη (πχ Ουκρανία, Μολδαβία, Βαλτικές, Μαδέιρα, Τουρκία κλπ κλπ), αλλά υπάρχουν και περιπτώσεις που έχω περάσει σόλο μεγάλο μέρος ευρύτερων ταξιδιών (πχ Ισραήλ, Αρμενία, Γεωργία, Αλβανία κλπ κλπ).

1) Είναι επικίνδυνο;

Γενικά όχι, δεν είναι επικίνδυνο, αρκεί να μην υπερεκτιμά μια γυναίκα (και ένα άτομο γενικότερα) τις δυνάμεις της-του και να ακολουθεί βασικούς κανόνες ασφαλείας. Έχω παρατηρήσει ότι μετά από μερικά σόλο ταξίδια κάποια άτομα αποκτούν μια ας το πούμε “υπέρμετρη αυτοπεποίθηση” και κάνουν πιο ριψοκίνδυνα πράγματα, όπου αν έχουν τύχη δε θα υπάρξει καμία συνέπεια, αν δεν έχουν όμως μπορούν να δημιουργηθούν δύσκολες καταστάσεις.

2) Υπάρχει περισσότερη παρενόχληση απ’όταν είσαι με παρέα;

Προσωπικά έχω δεχτεί μεγαλύτερη παρενόχληση σε φάσεις που είμαι με παρέα, αλλά περισσότερο σε περιπτώσεις που ενώ ταξίδευα με παρέα την άφησα για λίγο (πχ με έχει τραβήξει σε σκοτεινό δρόμο μεθυσμένος νεαρός στην πρωτεύουσα του Κιργιστάν σε φάση που είχα τσακωθεί με το συνταξιδιώτη μου και είχα γυρίσει στο δωμάτιο μόνη. Ή στην Aίγυπτο η σεξουαλική παρενόχληση ήταν απίστευτη ακόμα και όταν περπατούσαμε 2-3 γυναίκες μαζί). Στα σόλο ταξίδια έχω βιώσει κυρίως catcalling κλπ, αλλά όχι κάτι που να με ταράξει πολύ ή να νιώσω κίνδυνο. Πιστεύω ότι ένας από τους κύριους λόγους είναι ότι όταν είμαι σόλο τα αντανακλαστικά μου βρίσκονται σε πολύ μεγαλύτερη εγρήγορση, αλλά φυσικά παίζει ρόλο και η τύχη.

3) Έχεις ταξιδέψει μόνες σε χώρες εκτός ΕΕ για αναψυχή και πώς ήταν;

Ναι, έχω ταξιδέψει σε χώρες εκτός ΕΕ για αναψυχή και σε γενικές γραμμές δε μπορώ να εντοπίσω κάποια συγκλονιστική διαφορά στο βιώμά μου από ό, τι σε χώρες εκτός ΕΕ, πέρα από το γεγονός ότι συχνά χρειάζεται μεγαλύτερη προετοιμασία.

Μου έχουν συμβεί δύο “δύσκολα” γεγονότα που θυμάμαι. Το πρώτο ήταν η τρίωρη, πολύ ψυχοφθόρα ανάκριση που δέχτηκα μπαίνοντας στο Ισραήλ, επειδή είχα σφραγίδα από “εχθρική” χώρα. Το γεγονός ότι δεν είχα κάποιο άλλο άτομο για συμπαράσταση στην αναμονή, όπως άλλος κόσμος, με έφτασε σε ένα σημείο στα όριά μου, σε σημείο να θέλω να τους ζητήσω να με βάλουν σε ένα αεροπλάνο να γυρίσω στην Ελλάδα. Επίσης σε κάποια φάση με έκλεψαν στην Ουκρανία και έμεινα παντελώς άφραγκη, χωρίς να έχω συνταξιδιώτη ή συνταξιδιώτισσα να με βοηθήσουν, ενώ είχα ακόμα δυο μέρες ταξιδιού και μια διαδρομή Ουκρανία-Μολδαβία από όπου θα έπαιρνα την πτήση της επιστροφής.

Η αρχική απόγνωση και το σοκ έδωσαν τη θέση τους στην ευγνωμοσύνη για τη βοήθεια που μου προσέφεραν άγνωστοι σε μένα άνθρωποι, αλλά και στην ενίσχυση της αυτοπεποίθησής μου, καθώς κατάλαβα ότι με ψυχραιμία θα βρω την άκρη ακόμα και σε δύσκολες καταστάσεις.

4) Υπήρχαν απρόσμενα ωραία πράγματα που μπορούν να συμβούν μόνο σε καθεστώς solo;

Πέρα από το σκηνικό με την ανέλπιστη βοήθεια που έλαβα όταν έμεινα χωρίς χρήματα, κάτι όμορφο που μου συμβαίνει όταν ταξιδεύω σόλο είναι η γνωριμία με ανθρώπους που υπό άλλες συνθήκες δε θα γνώριζα επειδή θα ήμουν απορροφημένη από το μικρόκοσμο των συνταξιδιωτών μου. Όμορφες συζητήσεις στα τοπικά ΜΜΜ με ντόπιους, ανέλπιστα κεράσματα, γνήσιες προσπάθειες αγνώστων να με περιποιηθούν χωρίς να με ξέρουν, ακόμα και όταν υπάρχει γλωσσικό χάσμα.

5) Τι μέτρα ασφαλείας παίρνεις;

Ενημερώνω συχνά τους δικούς μου για τα βήματά μου, μένω σε “ασφαλείς” γειτονιές, δεν περπατάω μόνη τα βράδια στην ερημιά (παίρνω ταξί-κρατάω πινακίδες), αν μείνω σε κοιτώνα σε χόστελ επιλέγω female only, αν κάνω couchsurfing επιλέγω να μείνω σε άλλες γυναίκες ή σε οικογένειες, όχι σε single άντρες. Έχω στο νου μου να μην κουβαλάω όλα τα χρήματα/έγγραφα μαζί μου, αλλά τα μοιράζω. Σε δραστηριότητες οπως πχ πεζοπορίες πηγαίνω αποκλειστικά με κάποιο γκρουπ ή day tour. Επίσης βάζω όρια στις συζητήσεις που μπορεί να μου πιάσουν, ανάλογα βέβαια και με το τι μου εκπέμπει ο κάθε άνθρωπος.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News