To κείμενο αλιεύτηκε από το forum του Α,μπα με θέμα την εργασία σε ανδροκρατούμενα περιβάλλοντα.
Χαιρετώ όλους τους αναγνώστες!
Χάρηκα πολύ που η ιδέα μου για μια νέα συζήτηση πήρε πολύ σύντομα σάρκα και οστά και μάλιστα υπό τη μορφή νέας στήλης και ευχαριστώ πολύ τη συντακτική ομάδα αλλά και τους αναγνώστες για αυτό!
Να σας εξηγήσω λοιπόν πώς μου δημιουργήθηκε αυτή η ιδέα και βρισκόμαστε αισίως στο φόρουμ αυτό να μοιραζόμαστε εμπειρίες από το εργασιακό μας περιβάλλον.
Για αρχή λοιπόν, θα σας πω ότι είμαι Μαθηματικός. Δουλεύω εδώ και σχεδόν 16 χρόνια στον τομέα της ιδιωτικής εκπαίδευσης (φροντιστήρια, ιδιαίτερα και πλέον τα τελευταία χρόνια είμαι συνιδιοκτήτρια σε ένα φροντιστήριο).
Τη στιγμή αυτή που γράφω το αυτό το κείμενο βρίσκομαι απέναντι από τη βιβλιοθήκη μου. Μαθηματικά, Άλγεβρα, Γεωμετρία παντού. Άπειρα βιβλία. Ούτε ένα από αυτά δεν έχει γυναικείο όνομα στη θέση του συγγραφέα. Κάποιοι συγγραφείς θα μου πείτε είναι 60+ . Περιμένεις γυναίκα Μαθηματικό – συγγραφέα γεννηθείσα τη δεκαετία του 50 ή του 60; Ακόμα και στους νεότερους συγγραφείς όμως, θα βρεις μόνον σε συγγραφικές ομάδες γυναικεία ονόματα κι αυτά σπανιότατα(2 γυναίκες έχω βρει μόνο για την ακρίβεια, σε πάνω από 30-40 βιβλία).
Έπειτα μόνο με μια βόλτα, για κοιτάξτε λίγο τα φροντιστήρια της πόλης σας. Πόσες γυναίκες που έχουν σπουδάσει Θετικές Επιστήμες βρίσκονται στην ιδιοκτησία ή συνιδιοκτησία; Στην πόλη που ζω, όλα τα γυναικεία ονόματα βρίσκονται μόνο στα Κέντρα Ξένων Γλωσσών και Φροντιστήρια Φιλολογικών Μαθημάτων . Φαντάζομαι ότι σε όποια πόλη κι αν ζείτε αυτό που σας γράφω θα αντικατοπτρίζει την πλειοψηφία. Αν συμβαίνει κάτι διαφορετικό και η διαπίστωσή μου είναι λανθασμένη θα ήθελα πραγματικά να με διαφωτίσετε. Αν και νομίζω ότι δε ζω σε παράλληλο σύμπαν.
Επίσης η «αίσθηση» που υπάρχει και πλανάται είναι ότι όταν μιλάμε για άντρα Μαθηματικό – Φυσικό – Χημικό – Πληροφορικό είναι ότι αγγίζονται τα όρια της επιστημονικής ιδιοφυΐας ενώ για τα ίδια επαγγέλματα στο γυναικείο φύλο, έχουμε να κάνουμε απλά με μια καλή παιδαγωγό. Η οποία πέρα από τις βασικές γνώσεις της επιστήμης της, είναι ευγενική, χαμογελαστή και δεν τη φοβούνται τα παιδιά ώστε να ρωτήσουν τις απορίες τους. Κάτι σαν δασκάλα – νταντά 2 σε 1 με πτυχίο Θετικών Επιστημών. (Και το «δασκάλα» δεν είναι υποτιμητικό, ίσα – ίσα το θεωρώ τιμή να σε θεωρούν Δάσκαλο. Αλλά όχι «δασκαλάκο»). Το «αυτός είναι Καθηγηταράς» δεν το έχω ακούσει στο «αυτή είναι Καθηγηταρού» . Και προφανώς μέσα στον τόσο καθηγητόκοσμο που γνωρίζω, αποκλείω το ενδεχόμενο μόνο οι άντρες συνάδελφοι να είναι οι σούπερ επαγγελματίες και οι γυναίκες όχι.
Δε θέλω να πω πως δεν είμαι ευχαριστημένη από τη δουλειά μου κι από την προτίμηση του κόσμου. Ζω χρόνια από αυτή τη δουλειά κι έχω βγάλει καλά χρήματα κατά καιρούς (δεν είναι όλες οι χρονιές ίδιες). Είχα την τύχη να έχω περάσει από καλές εργοδοσίες, να σέβονται την εργασία μου και να μη νιώθω υποτιμημένη. Εδώ απλά επιλέγω να καυτηριάσω την αρνητική πλευρά γιατί αυτή είναι που είναι χρέος μου να τονίσω, από τα αρνητικά αφορμούμαστε για αλλάξουμε τα δεδομένα στο μέλλον.
Για παράδειγμα μου έχει τύχει να είμαι «η καθηγήτρια μέχρι τη Β λυκείου γιατί στη Γ θα πάμε σε έναν άντρα καθηγητή» και όχι απαραίτητα πιο έμπειρο από εμένα (εκεί πάω πάσο), αλλά για να τον φοβάται (= σέβεται )παραπάνω το παιδί (= δηλαδή οι γονείς του )για να διαβάζει περισσότερο. Κι αν θεωρήσουμε ότι είμαι μια κακή επαγγελματίας, τότε πώς δέχεσαι να κάνω χρόνια μάθημα στο παιδί σου; Πώς το αφήνεις στα χέρια μου να πάρει «κακές βάσεις»; Κι αυτού του τύπου το περιστατικό ξέρω ότι έχει συμβεί και σε άλλες συναδέλφους.
Αν λοιπόν ο άντρας καθηγητής εμπνέει τον σεβασμό περισσότερο, γιατί να μπει μια γυναίκα στη διαδικασία να βάλει το όνομά της σε μία ταμπέλα; Γιατί να κάνει τον κόπο να δημιουργήσει ένα βιβλίο; ‘Η μήπως δεν υπάρχουν εκεί έξω ικανές συνάδελφοι; Ή μήπως έκαναν την προσπάθειά τους και απέβη άκαρπη;
Αν διαβάζει κάποια συνάδελφος των Θετικών Επιστημών θα ήθελα πολύ να ακούσω την άποψή της!
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Συνάδελφος εδώ. Σε νιώθω όσο δεν πάει, ιδίως αυτό με τη Γ’ Λυκείου το αντιμετώπιζα κατακόρον, αλλά εγώ απαντούσα ότι θα το αναλάβω εγώ. Τα προηγούμενα χρόνια οι γονείς όταν μου μιλούσαν, αρχικά νόμιζαν ότι ήμουν φιλόλογος, και διέκρινα έντονα την απογοήτευση, την αμφιβολία, το ξενέρωμα (κάτι μείξη αυτών) όταν έρχονταν να μιλήσουμε για την πρόοδο των παιδιών τους στα μαθηματικά και καταλάβαιναν ότι έπρεπε να απευθυνθούν σε εμένα. Και για την πειθαρχία το άκουγα. Μέχρι που μια φορά ήταν κάποιοι γονείς μαζεμένοι, τα παιδιά έκαναν φασαρία ενώ τους είχα ζητήσει 5 λεπτά να ολοκληρώσω με τους γονείς, ε, τους… Διαβάστε περισσότερα »
Προφανώς το πρόβλημα εδώ δεν είναι το πόσα γυναικεία ονομάτα μπορείς να βρεις σε βιβλία για να στηρίξεις την άποψή σου. Έχεις συμπεράνει κάτι που είναι πασιφανές. Οι γυναίκες είναι λιγότερες στις θετικές επιστήμες, όχι γιατί είναι ανίκανες, αλλά γιατί δεν ενδιαφέρονται ή έχουν πεπειστεί ότι δεν είναι ένας τομέας που τους ταιριάζει ή στον οποίο μπορούν να είναι καλές. Η λύση; Είναι πολύ απλή, αλλά όχι τόσο απλή όσο το να γράψεις ένα post και να αποτινάξεις την ηθική υποχρέωση να την κάνεις πράξη. Λες: “Εδώ απλά επιλέγω να καυτηριάσω την αρνητική πλευρά γιατί αυτή είναι που είναι χρέος… Διαβάστε περισσότερα »
“Οι γυναίκες είναι λιγότερες στις θετικές επιστήμες.” θα πιαστώ από αυτό το σχόλιό σου για να σχολιάσω κι εγώ. Δεν είμαστε λιγότερες στις θετικές επιστήμες. Εγώ τελείωσα το λύκειο και μπήκα στο πανεπιστήμιο το 1985. Στο χημικό που σπούδασα είμασταν λίγο περισσότερες οι γυναίκες. Η αναλογία διαφέρει φυσικά από σχολή σε σχολή. Υπάρχουν σαφώς λιγότερες (έως ελάχιστες) γυναίκες στους μηχανολόγους-ηλεκτρολόγους μηχανικούς, περισσότερες στη Βιολογία και Χημεία, μοιρασμένες στο μαθηματικό κλπ. Το θέμα είναι τι καριέρα ακολούθησαν οι συμφοιτήτριές μου. Οι περισσότερες στην εκπαίδευση. Γιατί θεωρείται γυναικείο επάγγελμα, μητρικό. Λίγες, και γω ανάμεσά τους, επιλέξαμε τη βιομηχανία. Αντιμετωπίσαμε πολλά προβλήματα. Αποδοχής… Διαβάστε περισσότερα »
Χαίρομαι που δεν τα παράτησες και εύχομαι να οφείλεται στις γερές βάσεις και στην ισχυρή/θετική ιδέα του εαυτού (self-concept αλά Carl Rogers) που ανέπτυξες καθώς μεγάλωνες. Κανένας δρόμος δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα. Γι’ αυτό και ήθελα να τονίσω την σημαντικότητα που έχει η εκπαίδευση και η παιδεία στην ολοκλήρωση των στόχων και στο ξεπέρασμα των εμποδίων. Πολλές φορές νιώθω ότι οι παιδαγωγοί όλων των βαθμίδων αλλά κυρίως οι καθηγητές δεν καταλαβαίνουν πόσο βασικό ρόλο παίζει. Στην Ελλάδα είναι τρομακτική η διαπίστωση ότι 4 χρόνια σχολής σε κάνουν ικανό να διδάξεις σε αίθουσα. Την σχολική μου εμπειρία θα την χαρακτήριζα… Διαβάστε περισσότερα »
Νομίζω το πιο αστείο και ταυτόχρονα το μεγαλύτερο λάθος του αρθρου είναι η φράση: “όταν μιλάμε για άντρα Μαθηματικό – Φυσικό – Χημικό – Πληροφορικό είναι ότι αγγίζονται τα όρια της επιστημονικής ιδιοφυΐας”. Δεν ξέρω ποιος το νομίζει αυτό αλλά όποιος και να είναι να του πω ότι κάνει πολύ λάθος
ειναι θεμα μαρκετινγκ. Υπαρχουν εξισου καλοι μαθηματικοι και στα δυο φυλα , αλλα η γυναικα μαθ δεν “πουλαει”. Ουτε στη Γ λυλειου , ουτε σαν συγγραφεας. Και αφου δεν πουλαει , δεν προσπαθει κι η ιδια.
Η αντιληψη στην καθε αγορα , αλλαζει . Η ζωη αλλαζει