Οι φίλοι μου δεν καταλαβαίνουν το πρόβλημα υγείας μου

Ερωτήσεις απαντημένες από την ψυχολόγο Φαίνια Ξανθοπουλίδου.

Ήρθε η ώρα μου να γράψω κι εγώ φαίνεται, πνίγομαι τόσο που θέλω να μιλήσω κάπου και νιώθω μια κάποια ασφάλεια εδώ. Τα τελευταία χρόνια, σχεδόν 5, ίσως και παραπάνω, έχω κάποια προβλήματα υγείας που μου προκαλούν καθημερινό σωματικό πόνο, πόνο που κανείς δεν μπορεί να κατανοήσει ή ακόμη και να φανταστεί ότι έχω και που με εμποδίζει να ζω φυσιολογικά. Στην αρχή η ασθένειά μου ήταν ένα μυστήριο, σίγουρα με περνούσαν και για τρελή ή υποχόνδρια, απλώς πονούσα και κανείς δεν ήξερε γιατί, έτρεχα από γιατρό σε γιατρό χωρίς να έχω απαντήσεις , αλλά τελικά, με αφορμή ένα τυχαίο νέο πρόβλημα υγείας μου επιτέλους διαγνώστηκα με μια σπάνια ασθένεια. Το επιτέλους σε εισαγωγικά.. Ο πόνος μου είναι συνήθως πολύ έντονος, με κάποιες σπάνιες εξαιρέσεις που διαρκούν το πολύ μία μέρα ή μισή, και το χειρότερο είναι ότι όσο περνούν τα χρόνια εξαπλώνεται σε διάφορα μέρη ή όργανα του σώματός μου. Είναι πολύ λίγοι οι άνθρωποι που ξέρουν ακριβώς τι μου συμβαίνει, οι υπόλοιποι νομίζουν ότι απλώς αρρωσταίνω συχνά ή ότι τέλος πάντων παθαίνω εύκολα πράγματα, όπως για παράδειγμα τα πεθερικά μου. Προσπαθώ να ζω όσο πιο φυσιολογικά γίνεται, για παράδειγμα όταν είμαι λίγο καλύτερα θα βγω, θα τα πιω, ίσως και θα ξενυχτησω αλλά μπορεί και να περάσω εβδομάδες μέσα στο σπίτι υποφεροντας και κλαίγοντας από τον πόνο. Για να είμαι ειλικρινής έχω καταφέρει πολλές μέρες να τον αγνοώ και να συμπεριφερομαι φυσιολογικά έστω κι αν υποφέρω αλλά όταν ο πόνος μου είναι εκτός ελέγχου δεν μπορώ να κάνω απολύτως τίποτε και μου είναι δύσκολο ακόμη και να αυτοεξυπηρετηθώ. Εδώ ίσως θα έπρεπε να πω ότι δεν πονάω μόνο, κάνω και φλεγμονές και έχω και κινητική δυσχέρεια. Ο άντρας μου, η μαμά μου και η αδερφή μου είναι οι μόνοι άνθρωποι που πάνω κάτω καταλαβαινουν τι περνάω, όσο μπορούν φυσικά και είναι και αυτοί που με βοηθούν όταν χειροτερεύω. Το μεγάλο μου πρόβλημα είναι όλοι οι υπόλοιποι. Φυσικά το μεγάλο μου πρόβλημα είναι ότι πονάω πάντα, το ξέρω, είμαι και θυμωμένη, το ξέρω κι αυτό, αλλά επιπλέον δεν αντεχω καθόλου πια να είμαι με άλλους ανθρώπους, με τις φίλες μου για παράδειγμα. Νιώθω ευάλωτη, νιώθω ότι διαρκώς με κρίνουν, ότι με θεωρούν άχρηστη, υπερβολική και τεμπέλα ίσως, ακόμη και τυχερή που δεν δουλεύω και είναι σε πλήρη άγνοια της κατάστασης μου. Μέχρι που μου έρχεται να τους στείλω λινκ με την ασθένεια μου μπας και με αφήσουν ήσυχη ή πάψουν να απορούν γιατί νιώθω έτσι ή αλλιώς. Μια φίλη μου, πρώην φίλη μου να το πω καλύτερα, επικριτικά μου είπε ότι συνέχεια παθαίνω πράγματα και ότι φοβάμαι να ζήσω. Φυσικά φοβάμαι να ζήσω αφού έχει τύχει να πάω βόλτα και να μην μπορώ να γυρίσω σπίτι. Ή να βγω βόλτα όπως όλοι οι άνθρωποι στην παραλία και μετά να μείνω μέσα για δύο εβδομάδες. Ή να κάτσω λίγο παραπάνω στον υπολογιστή και μετά να είμαι με φάρμακα. Το χειρότερο όμως είναι αυτό που μου είπε η καλύτερη μου φίλη, η φίλη που την ξέρω σχεδόν 30 χρόνια (είμαστε 40), που μεγαλώσαμε μαζί και μάλλον αυτό είναι η αφορμή που σου γράφω. Πάει πάνω από ένας μήνας, ίσως και δύο, είχαμε βγει για καφέ και η κουβέντα πήγε στο θέμα των παιδιών. Με τον άντρα μου δεν έχουμε παιδιά, δεν είναι ότι δεν θέλουμε, δεν μας έχει τύχει και με τα θέματα υγείας μου δεν το έχουμε κυνηγήσει περισσότερο αφού ούτως ή άλλως τρέχω συνέχεια από τον ένα γιατρό στον άλλο. Ενδομυχα θα ήθελα πολύ να γινόμαστε γονείς παρόλο που ταυτόχρονα φοβάμαι ότι θα ήμουν η χειρότερη μάνα του κόσμου έχοντας όλα αυτά τα θέματα υγείας. Ίσως και γι αυτό δεν το κυνηγάω περισσότερο, θρηνώ όμως ήδη για την οικογένεια που ήθελα να δημιουργήσουμε και για τα παιδάκια που δεν κάναμε. Η φίλη μου λοιπόν μου είπε ότι δεν θέλω να κάνω παιδιά, ότι αν ήθελα θα είχα κάνει, και ότι μου τα λέει αυτά για να με συνεφέρει(!?). Έκλαιγα για δύο μέρες μετά. Δεν μπορώ να το ξεχάσω. Δεν ξέρω τι με πλήγωσε περισσότερο. Το ότι δεν έχει καταλάβει τίποτα; το ότι είμαι τόσο μόνη μέσα σε αυτό που ζω; το ότι θεωρεί ότι είναι επιλογή μου; το ότι αντιπροσωπεύει αυτό που πιστεύουν οι άλλοι για μένα; Δεν ξέρω..είμαι απέραντα θυμωμένη μαζί της, τόσο που θέλω να το ουρλιάξω. Μεγαλώσαμε μαζί, με αγαπάει το πιστεύω αλλά με πληγώνει. Μου έχει πει κι άλλα τέτοια παρόμοια κατά καιρούς και πάντα ήταν πιεστική στο θέμα των παιδιών. Η ειρωνεία είναι ότι πιστεύει ότι δεν θέλω να κάνουμε παιδιά, κι εγώ κλαίω μετά από κάθε παιδικό πάρτι της. Βέβαια ίσως θα έπρεπε να πω ότι δεν είμαι άνθρωπος που κλαίγομαι στους άλλους, μόνο στον άντρα μου και λίγο στη μαμά μου και επίσης όταν με βλέπουν οι φίλες μου είναι οι καλές μου μέρες που μπορώ να κυκλοφορήσω. Νιώθω ότι πρέπει συνέχεια να απολογούμαι για τα πράγματα που δεν μπορώ να κάνω, νιώθω και άχρηστη, νιώθω πολλά. Κυρίως νιώθω ότι θέλω να διώξω πολύ κόσμο από κοντά μου. Δεν αντέχω να εξηγώ, δεν αντέχω να δικαιολογούμαι , είναι πολύ δύσκολο να σε πιστέψει ο άλλος όταν η ασθένεια που έχεις δεν είναι κάτι οφθαλμοφανές. Η γιαγιά μου να φανταστείς με έλεγε φιλάσθενη. Δεν ξέρω τι ρωτάω. Ήθελα σε κάποιον να τα πω. Ξέρω όμως τι ζητάω. Κατανόηση. Και φυσικά τον εαυτό μου πίσω, όπως ήμουν πριν. Α, και μη νομίζεις ότι δεν έχω πάει σε ψυχίατρο. Πήγαινα για δύο χρόνια, με σταμάτησε εκείνη, γενικά νομίζω ότι ήταν λάθος επιλογή. Τώρα είμαι μεταξύ δύο χωρών και έχω τόσα πολλά να διευθετήσω ώσπου να μείνω κάπου μόνιμα. Είναι κι αυτό μέσα στο πρόγραμμα. Ελπίζω να μην σε κούρασα. Ήταν ένα κείμενο ασυνάρτητο όπως και το μυαλό μου. Τα φιλιά μου σε όλους εκεί που μου κρατάτε παρέα όταν είμαι σπίτι.

 

Χαίρομαι που παρακολουθούσες θεραπεία, γιατί ήταν έτσι και αλλιώς κάτι που θα σου σύστηνα. Το ότι έχεις μια υπαρκτή ασθένεια και όχι υποχονδρίαση (που είναι εντελώς υπαρκτή, και ταλαιπωρεί κανονικά τους ανθρώπους που την έχουν, ασχέτως αν είναι μια ασθένεια του νου) δεν σημαίνει ότι αυτή η ασθένεια δεν σε ταλαιπωρεί ψυχικά, κάτι που διαφαίνεται σε όλο σου το κείμενο.

Αυτό που δεν κατάλαβα ωστόσο από το κείμενο σου ήταν αν είσαι ανοιχτή με όλους τους ανθρώπους που σε περιβάλλουν, αν ξέρουν τι έχεις και ποια είναι τα συμπτώματα της ασθένειας σου. Λες για παράδειγμα «μέχρι που μου έρχεται να στείλω το λινκ…» και αναρωτιέμαι, δεν ξέρουν ακριβώς τι έχεις και τι συμπτώματα προκαλεί; Αν ξέρουν, πως συμπεριφέρονται σαν να είσαι καλά και αν δεν ξέρουν επακριβώς, πως περιμένεις εσύ να συμπεριφέρονται αναλόγως;

Η φίλη σου αισθάνομαι ότι προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στις ενοχές της που έχει την υγεία της και έχει παιδιά και στο γεγονός ότι εσύ δεν έχεις όλα αυτά. Ούτε εγώ πιστεύω ότι δεν σε αγαπάει και αν σε πληγώνει η στάση της δεν έχεις παρά να της το πεις. Λες ότι δεν κλαίγεσαι και ότι οι φίλες σου σε βλέπουν πάντοτε όταν είσαι καλά. Αν απλά αναφορικά περιγράφεις τις φορές που δεν είσαι καλά, σαν να μιλάς για εμπειρίες άλλης γυναίκας, αν δεν αφήνεις τους ανθρώπους να γίνουν μέρος της ζωής σου και όταν δεν είσαι καλά, πως πιστεύεις ότι θα σου συμπεριφερθούν σαν μια χρόνια ασθενή; Πως πιστεύεις ότι θα αποκτήσουν συναίσθηση για ένα κομμάτι της ζωής σου που αισθάνομαι (αλλά μπορεί να κάνω και λάθος) πως «κρύβεις» επιμελώς;

Δεν μπορώ να ξέρω ποιοι είναι οι φίλοι σου και δεν σου λέω πως όλοι οι άνθρωποι μας αγαπούν και θέλουν το καλό μας. Αλλά δεν αποκλείω η επιβαρυμένη ψυχολογία σου να ευθύνεται για πολλά από τα προβλήματα που προκαλεί η χρόνια ασθένεια σου. Πολλές χρόνιες ασθένειες πάνε παρέα με την κατάθλιψη, δυστυχώς. Και η κατάθλιψη από μόνη της μας κάνει να αισθανόμαστε όλα αυτά που περιγράφεις εσύ. Στη θέση σου θα έψαχνα κάποιον ψυχίατρο/ ψυχοθεραπευτή ξανά, όσο πιο σύντομα γίνεται. Σου εύχομαι καλή τύχη.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

32 points
Upvote Downvote

23
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
13 Θέματα σχολίων
10 Απαντήσεις θεμάτων
3 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
17 Συντάκτες σχολίων
Πάπρι ΠούπριJaneidrilI need my medicineΦούστα Κλαρωτή Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Φούστα Κλαρωτή
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Η μαμά μου πάσχει από σκληρόδερμα και η κατάστασή της μοιάζει αρκετά με αυτό που περιγράφεις. Μπορώ να σου πω ότι καταλαβαίνω αρκετά καλά τι περνάς, ζώντας όλη μου σχεδόν τη ζωή και βοηθώντας μια μητέρα με αυτά τα θέματα. Συμπτωματικά σε μια συζήτηση πριν λίγες μέρες η μαμά μου μού έλεγε ότι δεν έχει πολλές φίλες γιατί “σχεδόν κανείς δεν μπορεί να καταλάβει”. Συμφωνώ μεν, κατανοώ τη λογική και το συναίσθημά της, από την άλλη διαφωνώ κάπου. Και οι άλλοι δεν έχουν γεννηθεί εκπαιδευμένοι στον πόνο μας, στη νόσο μας κλπ. Στείλε το λινκ. Στείλε όσα λινκ θέλεις. ΕΚΕΙ… Διαβάστε περισσότερα »

I need my medicine
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Πραγματικά δάκρυσα διαβάζοντας το κείμενό σου…Επειδή πραγματικά ταυτίστηκα σχεδόν με όλα όσα είπες.Στα περισσότερα σημεία ένιωθα ότι διαβάζω δικό μου κείμενο.Έχω και εγώ μια σοβαρή ασθένεια η οποία με έχει ταλαιπωρήσει πολύ τα τελευταία 2 χρόνια και θα συνεχίσει να με ταλαιπωρεί πολλές φορές κατά την διάρκεια της υπόλοιπης ζωής μου. Οι περισσότεροι φίλοι μου και γνωστοί μου έχουν παρόμοια συμπεριφορά με τους δικούς σου.Δεν καταλαβαίνουν τι έχω…Με κατακρίνουν συχνά και με κάνουν να νιώθω ακόμα πιο άσχημα…Νομίζουν ότι είμαι τεμπέλης και μου λένε ότι δεν γίνεται να είμαι 20 χρονών και να μην κάνω ‘τίποτα’ όλη μέρα.Δεν μπορούν να… Διαβάστε περισσότερα »

Jelly Roll
Μέλος
Δημιουργός Κειμένων
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Μπορεί να σου φανεί σκληρό, αλλά αν έχεις το κουράγιο μέσα σε όλο αυτό που περνάς, αλήθεια ψάξε βρες άλλους ανθρώπους. Εμένα η αγαπημένη μου σχέση δεν πιστεύει ούτε ψυχολόγο, ούτε τους δύο ψυχιάτρους που λένε ότι έχω κατάθλιψη. Οι φίλοι μου το πιστεύουν. Μάντεψε σε ποιους μιλάω και σε ποιον όχι. Από πείρα και μόνο σου λέω ότι είναι το πιο σκληρό πράγμα οι δικοί σου άνθρωποι να μη σε καταλαβαίνουν. Αντί να σε στηρίζουν να σε βλέπουν σαν έναν που απέκτησε πρόβλημα και δεν μπορεί το κοπάδι να περιμένει. Έχεις δει σε κάτι ντοκιμαντέρ κάτι μεγάλα κοπάδια άγριων… Διαβάστε περισσότερα »

I need my medicine
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Λυπάμαι και εκνευριζομαι πολύ με την στάση που κρατάει η σχέση σου…Δεν μπορεί να καταλάβει πόσο ψυχοφθορο είναι αυτό για σένα;Σε ευχαριστώ που μοιράστηκες την εμπειρία σου, εύχομαι όλα να πάνε καλύτερα.Καλή δύναμη!

Lasitskene
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Cake
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Εγώ σου εύχομαι καλή δύναμη! Με συγκίνησες πραγματικά! Και φυσικά μπορείς να γράφεις όσα κατεβατά θέλεις κάτω από το ποστ μου. Σε καταλαβαίνω απόλυτα και είναι ολοφάνερο ότι με καταλαβαίνεις κι εσύ. Εγώ ευτυχώς έχω μια ωραία διέξοδο όταν είμαι σπίτι οπότε κάπως ξεχνιέμαι. Με τον καιρό μαθαίνεις πραγματικά να ζεις με αυτό. Είναι μέρες που απελπίζεσαι και μέρες που νιώθεις φυσιολογικός. Βέβαια εσύ είσαι νέο παιδί, το μόνο που έχω να σου πω, κι αυτό πολύ διστακτικά γιατί καμιά φορά όταν περνάς δύσκολα σου τη δίνουν οι συμβουλές, είναι να παίρνεις τα φάρμακά σου. Σου εύχομαι με όλη μου… Διαβάστε περισσότερα »

I need my medicine
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Σε ευχαριστώ πάρα πολύ για το ενδιαφέρον σου και τις συμβουλές σου.Χαιρομαι που έχεις μια διέξοδο και καταφερνεις να ξεχνιεσαι λίγο κάποιες φορές.Ελπιζω όλα να πάνε καλά. Καλή συνέχεια και καλό κουράγιο!

Rebecca de Winter
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Συνεργάτης

Επειδή μάλλον το χασα κάπου. Οι φίλοι σου το ξέρουν το πρόβλημα υγείας σου; Αν όχι, τι ακριβώς περιμένεις να καταλάβουν και να σεβαστουν;

δε σου λέω!
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

Βρε καλό μου κορίτσι, πολυ με στεναχώρησε το κείμενο σου. Γιατί δε μπορείς να ανοιχτεις στους γύρω σου και να τους εξηγήσεις την κατάσταση σου; Ειδικά από τη στιγμή που ξέρεις πως έχεις ένα συγκεκριμένο πρόβλημα υγείας, υπαρκτό, διαγνωσμενο, με δύσκολα συμπτώματα, γιατί οπως αναφέρεις δεν το έχεις πει πάρα μόνο στους κοντινούς σου; Αν αφήνεις τους φίλους σου να πιστεύουν πως απλώς είσαι φιλασθενη ή υποχόνδρια, βγαίνεις και πίνεις μαζί τους σαν να μη συμβαίνει τίποτα όταν είσαι καλά και τις υπόλοιπες μέρες κλαις μόνη στο σπίτι χωρίς να το γνωρίζει κανείς, πώς περιμένεις να σου σταθούν;

v for vendetta
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Φυσικά να τους πεις τι έχεις και ιδιαίτερα στην κολλητή σου, για να σε καταλάβει και να σταματήσει να σε κρίνει. Είναι καλό πάντως που η οικογένεια σου σε βοηθάει και σε στηρίζει. Εύχομαι να γίνεις καλά.
Υ.Γ. Εχω ακούσει ότι υπάρχουν ιατρεία πόνου. Τα γνωρίζεις; Υπάρχει περίπτωση να έχουν σχέση με την πάθηση σου; συγγνώμη αν είναι άκυρο αυτό που σκέφτηκα, είμαι άσχετη από ιατρικά. Αλλά επειδή λες οτι έχεις πόνους μου ήρθε στο μυαλό και αναρωτιέμαι αν θα μπορούσαν να βοηθήσουν να μην πονάς.

Vasilis
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Η φίλη είναι άλλη μία μανούλα του facebook και νομίζει ότι προορισμός της γυναίκας είναι να κάνει παιδιά. Επειδή γνωρίζεστε τόσα πολλά χρόνια, θα έπρεπε να καταλαβαίνει κάποια πράγματα και όχι να κοιτάει να επικρίνει. Δεν υπάρχει ένας τρόπος να ανακουφίζεται κάπως ο ασθενής σε μια τέτοια περίπτωση ή έστω να μετριάζεται κάπως ο πόνος μέσω κάποιας αγωγής;

Cake
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Σας ευχαριστώ όλους πολύ για τις απαντήσεις! Λίγο έχουν αλλάξει τα πράγματα από τότε που έγραψα αυτό το κείμενο. Καταρχήν να ξεκαθαρίσω κάτι που μάλλον άφησα άθελά μου ασαφές. Όταν έγραψα “οι κοντινοί μου άνθρωποι” εννοούσα τους φίλους και συγγενείς. Μια χαρά ξέρουν οι γύρω μου ότι δεν είμαι καλά, τα έχω πει, τα έχω εξηγήσει, ειδικά στην κολλητή μου, απλώς μάλλον είναι δύσκολο να καταλάβει ο άλλος τον βαθμό του πόνου που βιώνεις και πόσο αυτό επηρεάζει την ποιότητα της ζωής σου. Απλώς ο άντρας μου, η μητέρα μου και η αδερφή μου το ζουν καθημερινά άρα και σε… Διαβάστε περισσότερα »

Eleanor Oliphant
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Καλό κουράγιο εύχομαι και να παραπονιέσαι όσο θες! Το “πάντα υπάρχουν και χειρότερα” δε βοήθησε ποτέ κανέναν. Αυτά που περνάς είναι δύσκολα και δε χρειάζεται να δικαιολογήσαι και να τα κρύβεις. Όποιος θέλει να μείνει δίπλα σου θα μείνει. Δοκίμασε να βρεις και άλλους ανθρώπους που περνούν κάτι αντίστοιχο μπορεί να σου προσφέρει λίγη στήριξη και βοήθεια. Καλή τύχη σε όλα!

Φούστα Κλαρωτή
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Χαίρομαι πολύ που απάντησες, cake! Χωρίς να θέλω να μειώσω αυτό που αισθάνεσαι, θέλω απλά να σου πω ότι σε τελική ανάλυση όλοι μας όταν αντιμετωπίζουμε κάτι δύσκολο έχουμε πολύ λίγα άτομα γύρω μας. Μόνοι μας γεννιόμαστε, μόνοι μας πεθαίνουμε κλπ. Δεν το λέω απαισιόδοξα αλλά για να είμαστε ρεαλιστές. Λίγοι και καλοί, με τους υπόλοιπους κάνεις μια προσπάθεια επεξήγησης και από εκεί και πέρα όποιος καταλάβει κατάλαβε και μένουμε στους καφέδες και να περνάμε ευχάριστα. Αυτά τα γ**να τα αυτοάνοσα….αυτό που με τσακίζει είναι η αβεβαιότητα. Εξαπλώνεται ή είναι ένας τυχαίος άσχετος πόνος; Και πότε θα εξαπλωθεί και πώς;… Διαβάστε περισσότερα »

idril
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Καλή μου Cake, φαίνεται πως είσαι αισιόδοξη και πραγματίστρια που είναι μεγάλα ατού σε τέτοιες περιπτώσεις χρόνιου πόνου. Ελπίζω με τις διαγνώσεις να μπορέσεις να αντιμετωπίσεις τα προβλήματα και να βελτιωθεί η ποιότητα ζωής σου. Όσο για τους ανθρώπους που δεν καταλαβαίνουν, αν ακόμη ενδιαφέρεσαι να εξηγήσεις με τρόπο που να καταλάβουν, δοκίμασε να μάθεις κάτι στη ζωή τους που βίωσαν ως ιδιαίτερα επώδυνο και “ζωγράφισέ” τους μια καθημερινότητα όπου αυτό επαναλαμβάνεται διαρκώς και απρόβλεπτα. Είναι πολλοί που δεν μπορούν να μπουν στο πετσί του άλλου αν δεν το συνδέσουν με προσωπική τους εμπειρία. Αλλιώς, όπως είπαν κι άλλοι σχολιαστές,… Διαβάστε περισσότερα »

Jane
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Εύχομαι καλή ανάρρωση και καλή δύναμη <3 Είναι δύσκολο να βρείς ανθρώπους να σε στηρίζουν πραγαματικά, αλλά τουλάχιστον απότι φαίνεται έχεις κάποιους ανθρώπους ακόμα και πολύ λίγους να είναι δίπλα σου και να κατανοούν το πόσο δύσκολα περνάς. Ελπίζω τα πράγματα να γίνουν καλύτερα στο μέλλον όσο πιο γρήγορα γίνεται <3

Mitsi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Θέλω να πω εδώ πως αν μια ασθένεια δεν φαίνεται είναι πολύ δύσκολο να τη δεχτούν και να την καταλάβουν οι υπόλοιποι. Εγώ το έζησα με την αδερφή μου που δεν εννοούσε να καταλάβει όταν της έλεγα ότι πρέπει αυτήν την ώρα να είμαι σπίτι γιατί πρέπει να φάω και να πάρω τα χάπια μου. Τι θα πάθεις αν φας μία ώρα μετά και τέτοια ωραία, και της το είχα εξηγήσει πολλές φορές . Με πληγωνε πολύ το να με λένε υπερβολική. Όταν αυτό που έχεις δε φαίνεται νιώθεις μεγάλη μοναξιά. Δεν ξέρω αν έχεις μιλήσει ξεκάθαρα στις δικές σου… Διαβάστε περισσότερα »

Jane
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Δε θέλω να σχολιάσω πολλά, με κάλυψε η Φαίνια σε όλα. Απλά εύχομαι καλη δύναμη και κουράγιο <3 <3

Påskeegg
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Συμφωνώ με την απάντηση. Κι εμένα η εντύπωση που μου έμεινε είναι ότι η κοπέλα έχει πει μόνο στον άντρα και στην μαμά της τι έχει, αλλά περιμένει από όλους να την καταλάβουν και να της συμπαρασταθούν. Πώς να το κάνουν αυτό όμως όταν δεν ξέρουν τι συμβαίνει κι όταν τους επιτρέπει να έρχονται σε επαφή μαζί της μόνο στις καλές της μέρες; Το να σε πιέζει κάποιος να κάνεις παιδιά και να προσπαθεί να σου επιβάλλει την γνώμη του ότι αυτό πρέπει να κάνεις, είναι πολύ άσχημο σε κάθε περίπτωση. Παρόλα αυτά όμως πιστεύω ότι δεν είναι μόνο η… Διαβάστε περισσότερα »