Παρακολουθώ σεμινάριο σχετικά με την Διαχείριση Πελατών σε Ξενοδοχείο και θέλοντας να μας μιλήσει η εκπαιδεύτρια για την διακριτικότητα με την οποία πρέπει να αντιμετωπίσουμε τους πελάτες μας αναφέρει το εξής τυχαίο(!) παράδειγμα: “Καλό είναι να μην αναφέρεστε σε προσωπικά στοιχεία των πελατών λέγοντας πχ. καλά να περάσετε με την σύζυγο σας διότι δεν γνωρίζουμε αν ο πελάτης έχει έρθει να μείνει στο ξενοδοχείο μας με την γκόμενα του και ίσως τον εκθέσουμε”.
Διότι φυσικά μόνο ένας άνδρας δικαιούται να έχει “παράνομη σχέση”, το παράδειγμα δεν είναι ποτέ μια γυναίκα και πρέπει και να τον “προστατεύσουμε”. Αυτό και αν είναι σεξισμός!
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Κατά την γνώμη μου, κάπως έτσι προκύπτουν τα στερεότυπα. Ακούμε μια πρόταση, προβάλουμε σε αυτήν την κοσμοθεωρία μας και βγάζουμε συμπέρασμα.
Στην προκειμένη περίπτωση, δόθηκε ένα παράδειγμα. Εάν, ρωτούσες την εκπαιδεύτρια “αυτό βέβαια ισχύει και τούμπαλιν, σωστά?” Και η εκπαιδεύτρια απαντούσε κάθετα, όχι αυτά δεν γίνονται, αυτό είναι σεξισμός. Όπως περιγράφεται είναι … “κακή δημοσιογραφία”.
Καλα, εντάξει, αυτό δεν ειναι σεξισμος. Ειναι η καζουαλ χοντράδα της ημέρας. Δεν χρειαζόταν καν να φέρει αυτό αυτό παράδειγμα η εκπαιδεύτρια. Ένα απλό, ότι δεν χρειαζετια να συμπεράνουμε τη σχέση μεταξύ των πελατών, αρκεί
Και όταν πάει ζευγάρι λεσβιών, τι σας είπε η εκπαιδεύτρια να λέτε;
Και πάντα αν έχει έρθει ο πελάτης με τη γκόμενά του.
Ποτέ η πελάτισσα με τον γκόμενό της ας πούμε.
Πάντα το σημείο αναφοράς ο άνδρας.
“Πελάτισσα”, ακούγεται σαν δεδομένο οτι θα είναι, μόνο σε κομμωτήρια και κέντρα αισθητικής. Για οτιδήποτε άλλο που δεν έχει σχέση με φτιασίδι, “ο πελάτης”.
Σεξισμός είναι που ο πελάτης είναι ντε φάκτο άντρας. Της γυναίκας τα λεφτά έχουν χαμηλότερη αξία, άλλωστε αν δεν είναι λεσβία (βλ. Κατηγορία ββ) της τα πληρώνει ο πελάτης φυσικά..