Ο κάζουαλ σεξισμός της ημέρας: Μια αθώα, κωμική, οικογενειακή σειρά

Παρακολουθώ μερικές φορές το “Μην αρχίζεις τη μουρμούρα”. Γενικά βρίθει στερεοτύπων, αλλά ομολογώ ότι κάποιες φορές τη χαζεύω για να περάσει η ώρα. Στο σημερινό, όμως (06/03), επεισόδιο, έγινε κάτι σοκαριστικό, το οποίο, για να είμαι ειλικρινής, δεν είμαι σίγουρη εάν εμπίπτει στην κατηγορία του κάζουαλ σεξισμού, παρόλ’ αυτά το γράφω εδώ.

Η Βούλα θέλει να επισκεφθεί τη φίλη της στην Αθήνα. Ο σύζυγός της, ο Μηνάς, επειδή διαφωνεί, την κλειδώνει στην κρεβατοκάμαρα για να μη φύγει. Όταν της ανοίγει, ανταλλάσσουν 1-2 κουβέντες, και όταν εκείνη επιμένει στην απόφασή της και γυρνάει την πλάτη της να φύγει, αυτός την πιάνει από τα μαλλιά και το μπράτσο. Εκεί κόβεται το πλάνο.

Ως γυναίκα που έχει βιώσει κακοποίηση, με έλουσε κρύος ιδρώτας, στο πώς παρουσιάστηκε σε μία “αθώα” prime time “κωμική” “οικογενειακή” σειρά, ως κάτι φυσιολογικό, αφόρτιστο και αχρωμάτιστο ένας άντρας να περιορίζει τη γυναίκα του επειδή διαφωνεί μαζί της και να την πιάνει από τα μαλλιά όταν πάει να φύγει. Για όλες εμάς που έχουμε υποστεί (ενδοοικογενειακή ή μη) σωματική, σεξουαλική, λεκτική, ψυχολογική βία, και για όλες τις γυναίκες εν δυνάμει θύματα, μόνο και μόνο λόγω του φύλου μας, ένιωσα τεράστιο ΘΥΜΟ.

Γιατί ξέρουμε, έχοντάς το βιώσει στο πετσί μας, ότι στην πραγματική ζωή, μετά την κακοποίηση δεν ακολουθεί casual small talk στον καναπέ του σπιτιού, όπως τους βλέπουμε αργότερα στο τέλος του επεισοδίου. Ακολουθεί βία, κι άλλη βία, κι άλλη βία, κι άλλη βία, ΚΙ ΑΛΛΗ ΒΙΑ, με το θύμα να πληρώνει με τη ΖΩΗ του, κυριολεκτικά και μεταφορικά.  Ένιωσα να ΠΝΙΓΟΜΑΙ. Το γράφω εδώ, σ’ αυτήν την κοινότητα που υπήρξε και παραμένει στήριγμά μου στις δύσκολες στιγμές, χωρίς να το ξέρει. Ξέρω ότι εσείς θα καταλάβετε.

in ,

Αξιολογήστε το άρθρο

226 points
Upvote Downvote