Καταλαβαίνει κανείς το εύρος της έκφρασης victim blaming όταν διαβάζει και ακούει τα σχόλια σχετικά με τη δολοφονία της άτυχης Καρολαιν. Αλλά εκεί που πραγματικά συγκλονίζεσαι, που οι παλμοί ξαφνικά εκτοξεύονται, που μπερδεύεις τα λόγια σου από τη σύγχυση είναι όταν ακούς τον πατέρα του άντρα σου να λέει πως «εντάξει φαινόταν από την αρχή πως ήταν ο δολοφόνος από την ψυχρότητα του κτλ κτλ αλλά… τον έκανε δολοφόνο. Έγραφε στο ημερολόγιο της πως τον έδειρε πάλι απόψε».
προφανως και δε με ενδιαφέρει η συγκεκριμένη είδηση αν είναι αληθής ή ψευδής αλλά η δήλωση πως πάλι το θύμα έφταιξε έστω και λίγο, που δε μπορεί κάτι θα έκανε κάτι θα είπε, που προκάλεσε με τον τρόπο της τη συμπεριφορά του μου προκαλεί αναγούλα. Που τολμούν άνθρωποι της διπλανής πόρτας, όχι τίποτα ακραίοι ρατσιστές και φασίστες ούτε τίποτα ακραίοι συντηρητικοί, να επικοινωνούν δυνατά τέτοιες σκέψεις. Που τους περνάει από το μυαλό εστω και λίγο, πως αυτό το προσχεδιασμένο έγκλημα έχει την παραμικρή εκλογίκευση και εστω ένα μικρό μοίρασμα ευθύνης θύματος και θύτη! Με εξοργίζει ακόμα περισσότερο που οι λέξεις αυτές βγήκαν από τον πεθερό μου.
Πάλι καλά που ο σύζυγος μου δε συμμερίζεται τέτοιες απόψεις.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Μόλις έκανα να διαβάσω και τις ΜΑΛΑΚΙΕΣ της ανεκδιήγητης Δημουλίδου για το έγκλημα στα Γλυκά Νερά. Δεν άντεξα πολύ, μου’ρθε να σπάσω την οθόνη μου. Ό,τι και να έχει γίνει πρέπει πάντα να έκανε κάτι και η γυναίκα-θύμα. Αποκλείεται να φταίει μόνο ο καημένουλης ο δράστης, ο οποίος εξ’άλλου παίζει να έχει και Proficiency_μη χέσω!
Είναι το πιο μεγάλο ξέπλυμα του γυναικοκτόνου που έχω δει τον τελευταίο καιρό! Πάνω που αναθαρρείς βλέποντας κόσμο να μιλάει για τα δικαιώματα των γυναικών, έρχεται μία άκυρη, που ένας θεός ξέρει πώς έγινε συγγραφέας, την οποία θαυμάζουν ένα σωρό κακομοίρηδες και βγάζει αυθαίρετα συμπεράσματα ρίχνοντας το θύμα στην λάσπη, βάζοντας φωτοστέφανο στο “καλό παιδί” που έκανε ένα λάθος γιατί ήταν η κακία στιγμή και η γυναίκα του επικίνδυνη. ΕΛΕΟΣ!! Να δεις του χρόνου το καλοκαίρι θα τον έχει βγάλει και βιβλίο!
Καλά αυτή είναι σουργελο. Μια ψωνισμενη, πιθανώς ημινεοπλουτη, που παλιά έπαιρνε σβάρνα τα κανάλια και τις κριντζ πρωινατζιδικες εκπομπές για να προβληθει
Εν τω μεταξύ το ημερολόγιο (αν είναι όντως αληθινό) δεν περιγράφει και καμια ακραία κακοποιητική συμπεριφορά από μέρους της, αν θυμάμαι καλά. Δηλαδή ακόμα και αν όντως έγιναν έτσι όπως λέει, και πάλι δε φαίνεται ο φόνος της να έγινε σε φάση ότι και καλά αυτός να τη “φοβότανε” και να τη σκότωσε για να “γλιτώσει απ’τα χέρια της”. Δε φάνηκε κάτι τέτοιο μέσα απ΄την όλη υπόθεση αλλά ούτε και απ’τα γραπτά της. Συνεπώς το έγκλημα δε δικαιολογείται. Εμένα αυτά που λέει η Κάρολαιν στο ημερολόγιο μου φαίνονται πιο πολύ σαν μια συναισθηματικά μπερδεμένη γυναίκα, που έμπλεξε απ’τα 14 της… Διαβάστε περισσότερα »
Σαν μια συναισθηματικά μπερδεμένη έφηβη. Τον άλλο μήνα θα έκλεινε τα 20, ήταν ακόμη 19….
Κάτσε, έφηβος δεν παύεις να είσαι στα 18? Ή κάνω λάθος? Νομίζω έτσι είναι η νομοθεσία στην Ελλάδα. Εγώ από 18 και πάνω ενήλικους τους θεωρώ πάντως. Εμένα (19) ενήλικη με θεωρώ ας πούμε.
Ναι φυσικά και ο νόμος θεωρεί ενήλικο ένα άτομο στα 18, αλλά θεωρώ ότι στα 19 τα όρια είναι λίγο ρευστά. Τουλαχιστον αν το δει κανείς από την οπτική γωνία ενός 30χρονου, που γνωρίζει ένα κορίτσι στα 15, την παντρεύεται στα 18, στα 19 αποκτούν παιδί, η σχέση αποδεικνύεται κακοποιητικη. Πότε να προλάβει ένα κορίτσι 19 χρονών να τα επεξεργαστεί όλα αυτά? Στο ημερολόγιο, αν είναι αυθεντικό και αν δεν έχουν προσθέσει σάλτσες οι δημοσιογράφοι ακούγεται σαν ένα μπερδεμένο κορίτσι στην εφηβεία…
Ε, ήταν μαζί του από τα 14-15, όπως λες και εσύ. Είχε παιδί από τα 18 της. Είχε πολύ λίγες εμπειρίες σχετικές με την ηλικία της. Δεν είναι απλά θέμα αριθμών.
Μια και μιλάμε για νομικούς χαρακτηρισμούς, κατά τον νόμο η ηλικία των είκοσι (και λίγο παραπέρα) λογίζεται ως “μετεφηβική ηλικία” και ενίοτε αποτελεί και ελαφρυντικό για τους τελέσαντες ποινικά αδικήματα (με τους… “ημιπιτσιρικάδες” ετών σαράντα, πάντως, καμία σχέση!). Αυτά!
Εμένα μου φάνηκε σαν μια έφηβη που πέρασε μια αποβολή και μετά μια εγκυμοσύνη ενώ ήταν σε μια πόλη που δεν ήξερε κανέναν πέρα από τον άντρα της και μεγάλωνε ενα μωρό μόνη της. Δεν αποκλείω να πέρασε ή να πέρναγε και επιλόχειο κατάθλιψη. Αν όντως ήταν αλήθεια τα όσα έγραφε ήταν μια δυστυχισμένη κοπέλα που δεν άντεχε άλλο στον γάμο της και ήθελε να φύγει και αυτό ήταν που πλήρωσε με την ζωή της. Οχι το ότι μίλαγε άσχημα στον άντρα της αλλά το ότι ήθελε να τον αφήσει κι εκείνος δεν το δεχόταν. Αν όντως του φερόταν άσχημα… Διαβάστε περισσότερα »
Κάποια στιγμή είχα μπουχτίσει να διαβάζω μηνύματα από γυναίκες που βρίσκονταν σε σχέση με καημένους παντρεμένους, που ήταν εγκλωβισμένοι σε σχέσεις με γυναίκες με κατάθλιψη και άλλες ψυχικές νόσους και θυσιάζονταν στον λαβύρινθο των παράνομων affairs για να μη στερήσουν την οικογένεια από τα τέκνα τους. Και έλεγαν οι περισσότερες από αυτές, μα με θέλει και με αγαπά, αλλά είναι τόσο ευαίσθητος που δεν μπορεί να χωρίσει και να της “κάνει κακό”. Ε η γυναικοκτονία στα Γλυκά Νερά είναι ακριβώς το ίδιο παραμύθι. Ο καημένος άντρας εγκλωβισμένος στη σχέση με την (έφηβη ακόμα) γυναίκα του που είχε επιλόχειο (που ακούστηκε… Διαβάστε περισσότερα »
Οι άνθρωποι όταν έρχονται αντιμέτωποι με κάτι τόσο ακραίο όσο ένας φόνος, προσπαθούν να το εκλογικευσουν. Προσπαθούν να βρουν ακριβώς αυτά τα στοιχεία τα οποία οδήγησαν αιτιακά στο αποτέλεσμα. Τα εκ των ων ουκ άνευ. Αν τα βρουν, νιώθουν περισσότερη ασφάλεια γιατί σκέφτονται ότι αυτό δε θα συμβεί στους ίδιους και στις οικογένειές τους, γιατί οι ίδιοι και οι οικογένειές τους δεν κάνουν τα Χ και Ψ που έκανε το θύμα. Επίσης, είναι πιο καθησυχαστικο να συμπεριλάβεις τη συμπεριφορά του θύματος (πολλές φορές αποκλείοντας οτιδήποτε άλλο) στα εκ των ων ουκ ανευ. Αν το θύμα προκάλεσε αιτιωδως το φόνο, η… Διαβάστε περισσότερα »
Θυμάμαι όταν ήμουν μικρή το μπαμπά μου κάθε φορά που διάβαζε σε μια εφημερίδα για μια γυναικοκτονία έκανε σχόλια του τύπου: “να αγιάσει το χέρι του”, “καλά της έκανε της σκρόφας” και άλλα όμορφα…
Λυπάμαι αλήθεια. Ο δικός μου άκουσε κάποτε για τη μητέρα μιας κοπέλας από ένα ριαλιτι, η οποία είχε δολοφονηθεί, κι έκανε “τέτοια σκύλα θα ήταν κι αυτή”. Και επειδή δεν έχουμε καλές σχέσεις μου έχει πει πράγματα του στυλ ότι κάνει μέσα του εσωτερική κηδεία για μένα και “κανόνισε να μπει γρήγορα ένας παράλληλος τάφος δίπλα από της γιαγιάς σου” επειδή θεωρεί πως μια και ξεκινάω την προσωπική μου ζωή χωρίς τους δικούς του όρους κινδυνεύω να πεθανω
Σωστό. Μαρία, πράγματι, δε ΘΕΛΟΥΝ να το δουν.
Ναι αλλά το να κοιτάς και λίγο να καταλάβεις τι πραγματικά συμβαίνει κι όχι να παίρνεις στο λαιμό σου θύματα και να αναπαράγεις σιχαμερες κοσμοθεωρίες επειδή εσύ δεν θέλεις να βγεις από τη νοητική βολεψη σου, δε βλάπτει. Στην τελική οκ κι η μη απόλυτη αποδοχή μιας πραγματικότητας και το να μη θες ούτε να σκέφτεσαι κάτι πολύ στενάχωρο είναι ανθρώπινα κι εν μέρει κατανοητά. Είναι όμως και αδυναμίες, που γτ να τις πουλήσεις σαν “απόψεις σου” / “αληθειες” και να βγαίνεις στα κανάλια λες κι έχεις κάτι να πεις; Επειδή εσένα (εν μέρει δικαιολογημενα γτ είμαστε και άνθρωποι) διαταρρασεται… Διαβάστε περισσότερα »
Πιστευω πως, αφου απετυχε το προφιλ του τραγικου χηρου και πατερα, ειπε να πλασαρει τον εαυτο του ως μια αρσενικη Μελεκ Ιπεκ για να αποσπασει οικτο και επιεικη αποφαση δικαστηριου. Ο στοργικος συζυγος μιας κακοποιητικης και ασταθους γυναικας που τρομοκρατουσε τον ιδιο και εδερνε το παιδι τους. Σου λεει, εδω ξεπλενουν τα παντα, δε θα λυγισουν μπροστα στον απελπισμενο πατερα που παει να σωσει το ΜΩΡΟ του απο τα νυχια της τρελης? Και, voila, οι απανταχου Δημουλιδαινες εσπευσαν να επιβεβαιωσουν το σκεπτικο του.
Α ειναι κουκλος??? Ε πειτε το ρε παιδια. Να μετατρεψουμε την ποινη σε ενα τυπικο εξαμηνο σε ειδικο παραρτημα μονο για κουκλους/ες με γυμναστηριο, ινστιτουτο αισθητικης και κομμωτηριο. Κριμα ειναι να βγουν με θαμπο δερμα και παχακια
Έχουμε έναν δολοφόνο που σκότωσε το θύμα του ενώ κοιμόταν! Κοιμόταν! Που δεν έχει την πάραμικρή αμυχη, που σκότωσε ένα ζώο και έπαιζε απαθής θεατρο επί 40 μέρες! και η συζήτηση από κάποιους είναι η υποτιθέμενη επιθετικότητα της γυναίκας!
Δεν μπορεί να συλλάβει το μυαλό μας το πόσο βαθιά ριζωμένη μέσα μας είναι αυτού του είδους η λογική. Αυτή η διαστρεβλωμένη “εξήγηση”, αυτή η προσπάθεια να ξεπλύνουμε τον θύτη και να κατηγορήσουμε το, στην συγκεκριμένη περίπτωση, νεκρό θύμα. Ας αφήσουμε να αναπαυτεί η πονεμένη ψυχή της επιτέλους.
Μα αυτό είναι αυτονόητο… Άλλωστε, πόσα θύματα άντρες υπάρχουν;
Δυο άνθρωποι μέσα σε μια σχέση.
Ο αρσενικός είναι κακοποιητικός. Με κάθε τρόπο.
Η γυναίκα υπομένει.
Η γυναίκα δεν αντέχει.
Η γυναίκα γίνεται κακοποιητική.
Η γυναίκα πεθαίνει.
Η γυναίκα φταίει.
Και αυτό για κάποιους βγάζει νόημα.
Agrioloyloydo του απαντήσατε κάτι;