Την περασμένη εβδομάδα τρεις διαφορετικοί γκριζομάλληδες κύριοι με ρώτησαν γιατί δεν βάφω τα μαλλιά μου -για την ακρίβεια, ο πιο οικείος από τους τρεις μου το είπε στην προστακτική: «Να βάψεις τα μαλλιά σου!».
Η γκάμα των απαντήσεων περιλάμβανε από μια ευγενική αντιστροφή της ερώτησης μέχρι μερικές πιο χυδαίες εκφράσεις (η γλώσσα είναι ένα θαυμάσιο όργανο επικοινωνίας, είμαι υπέρ του να χρησιμοποιούμε όλες του τις δυνατότητες).
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

Μα σε παρακαλώ στον άντρα τα γκρίζα είναι γοητεία, η κοιλίτσα είναι σαν καραμέλιτσα και η ρυτίδα είναι η σοφία.
Θέλω τις απαντήσεις, θα μου χρειαστούν!
Ώχου!
Σεξισμός το ένα, πατριαρχισμός το άλλο.
Η γυναίκα μου έκοψε -μετά από χρόνια παρακάλια- τα μαλλιά της κοντά και τ’ άφησε και στο φυσικό της γκρι. Κι εμένα μ’ αρέσουν και κανείς δεν της είπε τίποτα. Και τι να πει; Αφού της πάνε τρέλα!
Μήπως το παρακάνουν μερικοί με το γρύλο;
Επειδή δεν συμβαίνει σε σένα ή δεν το βλέπεις στον περίγυρο σου, δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει! Η κοπέλα παρέθεσε μία εμπειρία. Είναι φυσικό αν δεν ανήκεις σε μια ομάδα να μην έχεις τις ίδιες εμπειρίες. Μην προσπαθείς να σιγήσεις ή να αμφισβητήσεις αυτές τις εμπείριες επειδή είναι διαφορετικές από τις δικές σου.