Νιώθω ότι η επιτυχία μου δεν μου αξίζει

Ερωτήσεις απαντημένες από την ψυχολόγο Φαίνια Ξανθοπουλίδου.

Είμαι 23 ετών, σε λίγο 24. Το θέμα μου είναι ότι αισθάνομαι κατώτερη οικονομικά μέσα στην παρέα μου. Αυτό, όμως, βλέπω, ότι έχει διαιωνιστεί σε έναν τομέα της ζωής μου: το μεταπτυχιακό μου. Η παρέα μου αποτελείται από τέσσερις κοπέλες. Κατά τη διάρκεια των σπουδών μας (σε διαφορετική πόλη η κάθε μία) όλες είχαν να πουν για τις δραστηριότητές τους, για τα ταξίδια και τις εκδρομές, για τα ψώνια τους κτλ. Εγώ δε μπορούσα. Έμενα στις εστίες του πανεπιστημίου, έκανα οικονομία με τα εισιτήρια του αστικού και τις εξόδους μου και ο,τι αποταμίευα δεν έφτανε ποτέ για διακοπές. Όταν ορκιστήκαμε, εγώ επέστρεψα στην πόλη μας, ενώ εκείνες έμειναν στον τόπο σπουδών τους. Και εδώ που τα λέμε και καλά έκαναν. Προσπαθούσα να αντιμετωπίζω το θέμα πιο ταπεινά, δηλαδή να σκέφτομαι ότι έχω ένα πιάτο φαΐ, νερό, θέρμανση, σπουδές κτλ. Να μη θεωρώ δεδομένα αυτά που ήδη έχω και άλλοι να μην έχουν. Αλλά δε μπορώ να σου κρύψω το γεγονός, ότι τις ζηλεύω που μπορούν να κάνουν πράγματα. Τώρα κάνουμε όλες το μεταπτυχιακό μας. Εγώ έδωσα εξετάσεις, ενώ εκείνες το κάνουν εξ αποστάσεως και επί πληρωμής. Δούλευα σε πρόγραμμα το μισό καλοκαίρι μέχρι και τις μέρες των εξετάσεων σε 8ωρη θέση. Παράλληλα διάβαζα. Σε αυτό το διάστημα χώρισα, αρρώστησα από την κούραση και ήμουν στο νοσοκομείο και ξανά αρρώστησα τη μέρα των εξετάσεων. Παρ’όλες αυτές τις δυσκολίες και τον ανταγωνισμό που είχε το συγκεκριμένο μεταπτυχιακό, επειδή είναι δωρεάν, μπήκα. Έχω είκοσι μέρες που μπήκα. Όμως δε το χαίρομαι. Οικονομικά είμαστε χειρότερα από ποτέ. Είμαστε πολύτεκνη οικογένεια και κάθε ένας μας έχει το δικό του: σπουδές, προετοιμασία πανελληνίων, πτυχίο αγγλικών, εγώ μεταπτυχιακό. Πηγαινοέρχομαι στη πόλη που το πραγματοποιώ με λεωφορείο και νιώθω τύψεις για τους γονείς μου. Εκείνοι χαίρονται για μένα κι εγώ ντρέπομαι και γι’ αυτό και γι’ άλλα. Ντρέπομαι που τους αναγκάζω να χρεωθούν με τα εισιτήρια, που πέρασαν εμένα αντί για καλύτερους φοιτητές, που έχω τόσο φτωχό βιογραφικό σε σχέση με τους συμφοιτητές μου, γιατί δεν είχα τα λεφτά να κάνω ξένες γλώσσες, υπολογιστές, σεμινάρια κτλ, που δε μπορώ να πάρω ρούχα και αυτά, που ήδη έχω, αρχίζουν και λιώνουν. Με το τελευταίο κάθομαι και σκέφτομαι, ποιος θα γυρίσει να με κοιτάξει σε αυτό το χάλι. Όμως, το μεταπτυχιακό είναι αυτό που με γονατίζει ψυχολογικά: είναι τόσο καλό για μένα, που σχεδόν ντρέπομαι που το πραγματοποιώ. Πραγματικά, δε ξέρω τι μου συμβαίνει… Είμαι τόσο χαζή που νιώθω έτσι. Τόσο μα τόσο χαζή!!! Μόνο αυτό έχω να σχολιάσω για τον εαυτό μου.

 

Είναι πάρα πολύ κρίμα που αισθάνεσαι έτσι, γιατί σκέφτεσαι τελείως λανθασμένα και μοιάζει να υποφέρεις από το σύνδρομο του απατεώνα. Στο μεταπτυχιακό μπήκες με την αξία σου. Επομένως όχι μόνο δεν είσαι χαζή, αλλά κατάφερες κάτι με τεράστιο ανταγωνισμό, και σου αξίζουν συγχαρητήρια. Δεν ισχύει το «είναι τόσο καλό για μένα», αυτό μπορούν να το σκέφτονται αυτοί που μπαίνουν με μέσον ή που πληρώνουν δίδακτρα που άλλοι δεν έχουν τη δυνατότητα να πληρώσουν, αλλά όχι άνθρωποι σαν και σένα, που έχουν μπει με εξετάσεις, ή που έχουν πάρει υποτροφία. Οι δύο τελευταίοι, αδιαπραγμάτευτα βρίσκονται εκεί που θα έπρεπε να βρίσκονται και έχουν κάνει πολύ κόπο για αυτό.

Δεν ξέρω ποιος είναι ο λόγος που σε κάνει να αισθάνεσαι έτσι. Αυτό που μπορώ να σου πω είναι πως ζούμε σε καιρούς που η οικονομική ψαλίδα έχει ανοίξει αρκετά, και πως σίγουρα πολλοί άνθρωποι επηρεάζονται ψυχολογικά από την οικονομική τους κατάσταση, που ενδεχομένως σε σύγκριση με τον άμεσο περίγυρο τους να είναι σε χειρότερη κατάσταση. Δεν είσαι άδικη ούτε αχάριστη που νιώθεις έτσι, είναι απολύτως φυσιολογικό. Από την άλλη είναι κρίμα να μην μπορείς να χαρείς τη ζωή σου και τις επιτυχίες σου, επειδή έχεις τέτοια οικονομικά προβλήματα. Είσαι ακόμα ένα νέο κορίτσι και εύχομαι το μεταπτυχιακό σου να σε βοηθήσει να βρεις μια καλή δουλειά (εδώ ή στο εξωτερικό) και οι οικονομικές δυσκολίες σου να είναι προσωρινές.

Δες αν υπάρχει δωρεάν ψυχολογική υποστήριξη στο πανεπιστήμιο ή στον δήμο σου. Το χρειάζεσαι. Σου αξίζουν μόνο έπαινοι για την προσπάθεια σου.

Να σου πω επίσης πως με μία γρήγορη αναζήτηση στο ίντερνετ, βρήκα πως μπορείς να πάρεις δωρεάν πιστοποίηση για υπολογιστές και πάντοτε θα βρεις δωρεάν σεμινάρια ή μαθήματα ξένων γλωσσών. Μην πτοείσαι.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

54 points
Upvote Downvote

14
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
14 Θέματα σχολίων
0 Απαντήσεις θεμάτων
2 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
14 Συντάκτες σχολίων
KokkinoskoufitsaΠατερας ΙερωνυμοςDe LeoneMarinaK Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Φούστα Κλαρωτή
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Ξέρεις κάτι; Μπορεί να μην έχεις πολλά λεφτά* αλλά έχεις άλλα πράγματα που οι περισσότεροι νέοι της ηλικίας σου δεν έχουν: πείσμα και πειθαρχία. Και αυτά θα σε πάνε μπροστά. Σε καταλαβαίνω απόλυτα γιατί κι εγώ σπούδασα με πολύ κόπο, δεν τα βρήκα εύκολα και μου πήρε καιρό να βγάλω από πάνω μου αυτό το μίγμα αυτολύπησης, θυμού και έκπληξης όταν κάτι πήγαινε καλά που διακρίνω και σε σένα. Να δεις έναν ειδικό γιατί θα σε γλιτώσει από πολλούς άσκοπους κύκλους γυρω από αυτές τις σκέψεις. *δεν έχετε πολλά λεφτά, αλλά δεν είναι ότι δεν έχετε καθόλου λεφτά. Από αυτά… Διαβάστε περισσότερα »

Louk Ritia
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Ειδικός

Γλυκιά μου! Μου θύμισες το νεότερο εαυτό μου. Τότε που η μία αρνητική σκέψη έφερνε την άλλη: δεν πάω ταξίδια, ούτε κάνω ψώνια όπως οι φίλες μου–>δεν έχω αρκετά χρήματα για να κάνω όσα επιθυμώ αυτή τη στιγμή—> παιδεύω τους γονείς μου—> το μεταπτυχιακό δε μου αξίζει και τσάμπα το πληρώνουν οι δικοί μου—> τα ρούχα μου είναι χάλια—> κανένα αγόρι δε θα με κοιτάξει σ’ αυτά τα χάλια. Αρχικά, ψάξε για δωρεάν ψυχολογική υποστήριξη, σου είναι αδύνατο να δεις καθαρά αυτή τη στιγμή γιατί ζορίζεσαι για πολλά. Μου φαίνεσαι απολύτως άξια για το μεταπτυχιακό. Μπορεί να νιώθεις αδικημένη ή… Διαβάστε περισσότερα »

Curious
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Ελπίζω να μπορέσεις σύντομα να καταλάβεις ότι θα έπρεπε να είσαι περήφανη για αυτό που κατάφερες, αντί να ντρέπεσαι. Μπήκες σε ανταγωνιστικό μεταπτυχιακό με εξετάσεις, δουλεύοντας παράλληλα κι αφού είχες πληγωθεί και αρρωστήσει. Πέρασαν εσένα αντί για καλύτερους φοιτητές; Μα αν υπήρχαν καλύτεροι, θα περνούσαν. Έτσι δε λειτουργούν οι εξετάσεις; Για το βιογραφικό σου, όταν με το καλό τελειώσεις κι έχεις χρόνο, υπάρχουν πάρα πολλοί τρόποι να μάθεις πράγματα. Εκτός από αυτά που αναφέρει η Φαίνια, υπάρχουν πολλές εφαρμογές και πλατφόρμες που προσφέρουν δωρεάν μαθήματα ή μαθήματα με πολύ πολύ χαμηλό κόστος. Αν ξέρεις αγγλικά οι επιλογές είναι πραγματικά πάρα… Διαβάστε περισσότερα »

Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Έχω πέσει από τα σύννεφα. Όχι μόνο δεν πρέπει να ντρέπεσαι αλλά να είσαι και πολύ περήφανη γι αυτά που έχεις καταφέρει. Σε κάποια προηγούμενη γενιά, αυτή που σπούδασε τις δεκαετίες του 50 και του 60, ξέρεις με πόσο αγώνα κάποιοι νέοι με τρύπια παπούτσια και χωρίς θέρμανση στο σπίτι τους, κατάφεραν να σπουδάσουν και να γίνουν επιστήμονες σε μια χώρα ταλαιπωρημένη και πάμπτωχη ? Ο πατέρας μου περπατούσε χιλιόμετρα μέσα στο χιόνι για να πάει στο γυμνάσιο και διάβαζε με τη λάμπα. Και προόδευσε στη ζωή του και οικογένεια έκανε και σπιτικό έστησε και μια χαρά μεγάλωσε τα παιδιά… Διαβάστε περισσότερα »

Rebecca de Winter
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Advocate

Αχ…αχ. Αν μπορούσες να έρθεις στη θέση μου και να δεις τί αχρηστιλίκι παίζει σε αυτόν τον κόσμο. Τί πόζα, τι αέρας, τί φύκια και φούμαρα. Άλλοι με τα λεφτά του μπαμπά τους, άλλοι με απλώς με μια εικόνα που επιμελώς συντηρούν.

Να πας άμεσα σε έναν ψυχολόγο, βάλτο σε προτεραιότητα. Δεν έχεις κάποιο πρόβλημα, πρέπει απλώς να τακτοποιησεις τις σκέψεις σου, μόνη σου θα αργήσεις παρά πολύ να το κανεις.

Κρίμα ένα παιδί που εμείς εδώ το ψάχνουμε με τα κυαλια να χάνεται έτσι αυτοβασανιζόμενο.

πόντια ιντερνάσιοναλ
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Νομίζω πως αυτό παθαίνουμε όσοι κάπως κάπου κάποτε, πιστέψαμε ότι πρέπει να τα κάνουμε όλα πάρα πολύ καλά, αν όχι τέλεια. Δεν έχει σημασία, εδώ, πώς και γιατί πήραμε αυτό το μήνυμα, πάντως το πήραμε. Σαν να σφύριξε κάποιος και να σου είπε “και τώρα βάλε τα δυνατά σου” και να μη σταμάτησες ποτέ. Δεν έχεις ιδέα του τι έχεις καταφέρει, γιατί το θεωρείς αυτονόητο ότι πρέπει να το καταφέρεις. Είναι χαρακτηριστικό ότι δε λες “παρά τις δυσκολίες αυτές, ΚΑΤΑΦΕΡΑ, να περάσω στο μεταπτυχιακό”, λες ότι πέρασες. Σαν να ήταν εύκολο. Αν κάτι το έκανε εύκολο, ήταν η ευφυία σου,… Διαβάστε περισσότερα »

(Passion) fruit
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Τίποτα δε βλέπω να σου χαρίστηκε και όλα τα αξίζεις. Φαίνεται να τα κατάφερες με πολύ κόπο. Οι γονείς σου είναι σίγουρο πως καλύπτουν τα (ελάχιστα) έξοδά σου με μεγάλη χαρά και καλά κάνουν και είναι περήφανοι για’σένα. Θα έπρεπε να είσαι κι εσύ. Εύχομαι το μεταπτυχιακό σου να σου προσφέρει μια δουλειά που θα σε ικανοποιεί ψυχικά και οικονομικά και να νιώσεις ότι ανταμοίβονται οι κόποι τόσο των γονιών σου, όσο και οι δικοί σου. Μέχρι τότε, δες το πιο θετικά!

MarinaK
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Εισαι αγωνίστρια!! Γεννημένη και μεγαλωμένη ετσι- ο πιο θανατηφόρος συνδυασμός! Βοήθησε λιγάκι τον εαυτό σου με ειδικό και θα ανθήσεις.

namai
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Αχ!! Κοριτσάκι μου γλυκό…όλη αυτή η εμπειρία που έχεις!!! “Πως να αντιμετωπίσω τις δυσκολίες” είναι αυτή που θα σε ξεχωρίσει στο εργασιακό σου περιβάλλον. Πίστεψε με!!!!μπράβο για τα κατορθωματά σου!!!

Evil
Επισκέπτης
Συμμετέχων
Evil

Μπράβο σου, είσαι αξιέπαινη. Πρέπει να αρχίσεις να φροντίζεις τον εαυτό σου τώρα. Πρέπει να βρεις γιατί νιώθεις έτσι κ σε αδικείς τόσο πολύ. Κάπου πρέπει να σταματάμε κ να αναγνωρίζουμε τα επιτεύγματα μας γιατί διαφορετικά στερούμε από τον εαυτό μας την επαναφόρτιση, το κίνητρο κ το κουράγιο για συνέχεια.