Αγαπητή Α, Μπα, είμαι άντρας 27 χρονών. Έχω τελειώσει τις σπουδές μου και εργάζομαι. Είμαι τυχερός, γιατί εργάζομαι στο αντικείμενό μου και σε δουλειές που μου αρέσουν, παρά τα σχετικά λίγα χρήματα. Επίσης, εδώ και αρκετά χρόνια πηγαίνω σε ψυχολόγο και έχω κάνει πολύ σημαντικά βήματα (αποδοχή σεξουαλικότητας, συναισθηματική ωρίμανση, βελτίωση αυτοεκτίμησης κτλ.). Ποιο είναι, λοιπόν, το πρόβλημα; Η εκκρεμότητα των υπηρεσιών μου προς τη μαμά πατρίδα, που δεν μπορεί να αναβληθεί άλλο! Το στρατιωτικό είναι μια εκκρεμότητα που με απασχολεί τουλάχιστον πέντε χρόνια. Υπήρξαν φορές που η σκέψη του με έχει κρατήσει ξύπνιο τα βράδια. Αν τυχόν η κουβέντα στην παρέα μου έρθει σε αυτό μπαίνω απευθείας σε θέση άμυνας και άγχους. Το ίδιο και αν τύχει κάποιος άνθρωπος στον κοινωνικό περίγυρο να με ρωτήσει τι έχω κάνει με αυτό το θέμα. Και μόνο η σκέψη του εγκλεισμού με δεκάδες αγνώστους σε ένα τέτοιο περιβάλλον, με όλα τα στραβά που πάνω-κάτω γνωρίζουμε (αναξιοκρατία, παράλογες συχνά απαιτήσεις, έλλειψη ιδιωτικού χώρου, κακές εγκαταστάσεις πιθανός σεξισμός-ομοφοβία) με τρομάζει αρκετά. Νιώθω ότι για ένα χρόνο θα πρέπει να αποχωριστώ τον εαυτό μου και όσα έχω κατακτήσει και αυτό είναι αρκετά δύσκολο για μένα. Η ψυχολόγος μου έχει εμπιστοσύνη πως είμαι έτοιμος ψυχολογικά για αυτό, εγώ όμως εξακολουθώ να νιώθω πολύ άβολα και να το θεωρώ ό,τι πιο δύσκολο έχω να αντιμετωπίσω αυτή τη στιγμή. Σκέφτομαι συχνά ότι «τόσοι και τόσοι το πέρασαν» ή ότι «οι πατεράδες μας το έκαναν για πολύ παραπάνω χρόνο», αλλά δεν… πείθομαι. Και κάπως έτσι σκέφτομαι μήπως θα ήταν καλό, με τη βοήθεια ενός ψυχιάτρου αυτή τη φορά, να κινήσω τις διαδικασίες για να απαλλαγώ. Και αυτή η επιλογή δεν μου είναι τελείως άνετη, γιατί θα πρέπει ουσιαστικά να προσποιηθώ στην επιτροπή, κάτι που με κάνει να αισθάνομαι «ανήθικος» και φυγόπονος. Από την άλλη, όμως, όταν βλέπω ότι με σφίγγει τόσο πολύ το συγκεκριμένο ζήτημα, μήπως πρέπει να βάλω τον εαυτό μου πρώτα και να αφήσω πέρα τους όποιους ηθικούς φραγμούς;
Σε ένα τέτοιο ζήτημα δεν υπάρχει αντικειμενικότητα, τολμώ να πω πως αντιλαμβάνομαι απόλυτα την επιλογή κάποιου για απαλλαγή (με όποιο τρόπο και αν γίνεται αυτή), αλλά ξέρω ταυτόχρονα πως όποτε εκφράζω αυτή μου την άποψη, ο κόσμος μου λέει πως έχω άδικο. Όπως πολύ σωστά λες και εσύ, η στρατιωτική θητεία, έτσι όπως είναι διαμορφωμένη, φαντάζει βάρβαρη (από την άλλη αν σκεφτούμε για ποιον λόγο εκπαιδεύονται οι άνθρωποι εκεί, η αναλογία κάνει τη διαδικασία μάλλον λογική) , αλλά σε αυτό που αντιτίθεμαι περισσότερο είναι το χάσιμο χρόνου σε παραγωγικά χρόνια.
Εφόσον έχεις ψυχολόγο και η ίδια θεωρεί πως είσαι έτοιμος και δυνατός για αυτό, θα έλεγα να το τολμήσεις. Αυτή τη στιγμή η θητεία μπορεί να φαίνεται τρομακτική, αλλά μπορεί να καταλήξεις να έχεις ωραίες εμπειρίες. Μπορεί και όχι, αλλά αυτή είναι η ζωή γενικότερα, θα μας προσφέρει και άσχημες εμπειρίες. Θα σου πρότεινα να μην σκέφτεσαι την ηθική διάσταση του ζητήματος σε σχέση με το τι έκαναν οι πατεράδες μας ή τι κάνουν οι άλλοι. Η θητεία αφορά τώρα μόνο εσένα και είναι μία πρόκληση αποκλειστικά δική σου.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Καλησπέρα σε όλους. Είμαι το παιδί που έστειλε την ερώτηση (το περασμένο φθινόπωρο. Πώς περνάει ο καιρός!). Ευχαριστώ πάρα πολύ την κ. Ξανθοπουλίδου για την απάντησή της και όλους σας για τα σχόλια και τις συμβουλές! Τελικά τα πράγματα ήρθαν έτσι σε επαγγελματικό και προσωπικό-ψυχολογικό επίπεδο που η απόφαση να κινήσω τη διαδικασία της αναβολής ήρθε αρκετά εύκολα. Αυτό και έκανα, λοιπόν. Η δε ψυχολόγος μου, με την οποία έχουμε πολύ καλή σχέση και συνεργασία, άφησε πάνω μου την τελική απόφαση, τονίζοντας ότι αυτό που μου είχε πει ήταν μια προσωπική της άποψη με κάθε επιφύλαξη, δεδομένου ότι προφανώς δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Αναβολη ή απαλλαγη πηρες?
Αναβολή.
Καλημέρα…έκανα λογαριασμό, γιατί αυτή η ερώτηση ξύπνησε δικές μου εμπειρίες και αναμνήσεις. Ήμουνα και εγώ σαν εσένα, φίλε μου: κάθε φορά που άκουγα εμπειρίες άλλων από τον στρατό, ή και έβλεπα θέματα σχετικά στην τηλεόραση κλπ πάθαινα άγχος, ένιωθα δυσφορία..όταν, δε, ήρθε το χαρτί κατάταξής μου έκλαιγα και δεν είχα φάει 1 ολόκληρη μέρα. Άκουγα, όμως, όλ@ς να λένε “ε σιγά 9 μήνες μόνο είναι πλέον, ο στρατός τώρα είναι λουξ, τι να πουν και οι παλιοί που πηγαίνανε 2μιση χρόνια” και είπα να το προσπαθήσω. Ήδη από τη 2η μέρα τα βρήκα σκούρα. Θα σου πω πως πλέον έχω… Διαβάστε περισσότερα »
‘’ανδρική αλληλεγγύη’’ ωραίο θέμα για προβληματισμό.
Αγαπητέ φίλε ΟΧΙ να μην πας. Δεν είναι δυνατόν να προσπαθείς τόσα χρόνια να αποδεχτείς τον εαυτό σου και ξαφνικά να πρέπει βίαια και χωρίς βοήθεια να γίνεις κάποιος άλλος. Δεν είναι τυχαίο ούτε παράξενο το ότι θέλει μικρές ηλικίες κάθε στράτευμα, στα 27 είσαι υπέργηρος για στρατό έχεις συνείδηση. Απορώ με την ψυχολόγο σου αν έχει ιδέα τι θα αντιμετωπίσεις σε περίπτωση που δεν έχεις συγγενή πολιτικό ή στρατιωτικό για να υπηρετείς 8 -2 κοντά στο σπίτι σου. Έχει διαφορά το πως αντιμετωπίζεις την ομοφοβία στο δίκιο σου επιλεγμένο περιβάλλον και πως σε περιβάλλον μακρυά από το οτιδήποτε, με… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ θα σου έλεγα να πάρεις απαλλαγή. Αν ήσουν είκοσι θα το άντεχες. Δηλαδή θα άντεχες τον παραλογισμό και την απόλυτη ματσίλα που βρωμά τραγίλα μαζί με την ποδαρίλα που έρχεται από την αρβίλα. Όλα αυτά σε κοινό θάλαμο με καμιά 20ριά κάγκουρες. Σίγουρα θα υπάρχουν και εντάξει άτομα εκεί μέσα αλλά θα είναι καλά κρυμμένα, εννοώ και σαν συμπερίφορά. Καμία ηθική αναστολή μην έχεις. Ούτε ανήθικος είσαι, ούτε φυγόπονος. Είσαι απλά νορμάλ άνθρωπος που δεν θες να ζήσεις το φόβος και παράνοια στον ελληνικό στρατό. Η ψυχολόγος δεν καταλαβαίνω τι εννοεί. Ότι δεν θα αυτοκτονήσεις; ότι δεν θα καταλήξεις… Διαβάστε περισσότερα »
Αγαπητέ μου θα σου πω κάποια πράγματα ως μητέρα ενός άντρα, σήμερα είναι 34 ετών. Για τους λόγους που αναφέρεις κι εσύ, που δεν είναι παράλογοι, αποφάσισε ότι δεν θέλει να πάει φαντάρος. Έκανε λοιπόν την διαδικασία που έπρεπε, και απαλλάχθηκε από κάτι που τον αγχωνε αρκετά. Κατά την γνώμη μου δεν χρειάζεται να νιώθεις ανήθικος ή φυγόπονος. Άλλωστε δεν είναι ψέμα ότι σε τρελαίνει η σκέψη του να πας στρατό. Εκει δεν θα είσαι ο μόνος, είναι πάρα πολλοί άνθρωποι που για διάφορους λόγους αποφασίζουν να απαλλαγούν, και η επιτροπή δεν επιμένει σε κάτι, είναι λίγο τυπική η διαδικασία.… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ λέω να το τολμήσεις – να κινήσεις διαδικασίες με ψυχολόγο. Ξέρω πολλούς άνδρες που κανείς μεν δε χοροπηδούσε από τη χαρά του που θα πάει στρατό, αλλά δεν τους παρέλυε τόσο η σκέψη. Στην Ελλάδα ζούμε, οι άνθρωποι, και δη οι άνδρες, μεγαλώνουν και με μια άλφα νοοτροπία πολύ συχνά. Πολλοί το βλέπουν ως μια ως μια απόδειξη του “ανδρισμού” τους, του πατριωτισμού τους κλπ, ως bonding experience και δεν ξέρω τι άλλο. Και ΟΚ μπράβο τους αν το παίρνουν τόσο θετικά και δεν είναι δυστυχείς, αλλά ως εκ τούτου δεν θα ασκήσεις και καμιά τεράστια αδικία εις βάρος… Διαβάστε περισσότερα »
Εντάξει, 3-4 φορές πήγαμε σε βολές, μας έπιασε και κάνα 10ήμερο σε σοβαρή χερσαία άσκηση. Αλλά ισχύει, να μάθω να σφουγγαρίζω καλύτερα έμαθα, παρά να πυροβολώ.
Από τη στιγμή που μπαίνεις στη διαδικασία αναζήτησης κι άλλων απόψεων πέρα από της ψυχολόγου σου, σημαίνει πως η ψυχολόγος σου μάλλον δεν έκανε και την σωστότερη διάγνωση. Χωρίς να υποτιμώ τις ικανότητες της. Ίσως εσύ συνειδητά ή μη να την έχεις απομακρύνει από την εσωτερική σου πραγματικότητα. Όπως και να χει, από τη στιγμή που σε τρώει κατά βάθος μέσα σου, ο ζυγός έχει γύρει προς την απόφαση που προσπαθείς να πάρεις. Η στρατιωτική θητεία είναι υποχρεωτική στην Ελλάδα και σε λίγες ακόμα χώρες τις Ευρώπης. Με το πέρασμα των χρόνων, τα καρκινώματα του στρατού και της εκκλησίας εύχομαι… Διαβάστε περισσότερα »
Ακριβώς όπως τα λες asteroid, ακριβώς!
Έχω θα διαφωνήσω μαζί σας μόνο στο κομμάτι των γυναικών
Καταρχάς, όπως βλέπουμε και εδώ, οι περισσότερες φεμινίστριες επιθυμούν την κατάργηση της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας, ή και της στράτευσης γενικότερα. Αλλά και πολλές γυναίκες “μη-φεμινίστριες” δείχνουν κατανόηση στο ότι ζορίζονται κάποιοι άνδρες-ειδικά αν έχουν κάποιον αδερφό, σύντροφο κλπ που έχει καταταγεί.
Οι γυναίκες που σίγουρα “φλέγονται” να υπηρετούν οι άνδρες είναι οι συντηρητικές, οι “μπατριώτισσες” κλπ
Φιλε, οι ανησυχιες που εχεις αρχικα για την διαβιωση μεσα, τις εχουν ολοι, ολοι ομως. Ξεπερνιεται γρηγορα και θα δεις οτι δεν ειναι τοσο τρομακτικο οσο νομιζεις. Θα ανακαλυψεις νεα πραγματα για εσενα και θα δεις οτι κολυμπας και στα βαθια. Πραγματικα απλα συνηθιζεις και αργοτερα, “ξεψαρωνεις” εκει αρχιζει η ζωαρα. Ειναι επισης και μια καλη ευκαιρια να χρησιμοποιησεις οτι ψυχικο εργαλειο εχεις. Εισαι τυχερος θα πω εγω, που μπαινεις μεγαλος γτ θα δεις οπως πραγματικα ειναι τα πραγματα, ειναι ενδιαφερουσα εμπειρια. Ναι θα συναντησεις φουλ σκατανθρωπους(ο,τι πραγματικα σιχαινεσαι) αλλα και σιγουρα θα βρεις αξιολογα ατομα να κανεις παρεα και… Διαβάστε περισσότερα »
Είμαι gay άντρας 30 ετών, ψυχολόγος. Στα 27 αντιμετώπισα παρόμοιο ζήτημα. Αποφάσισα με τη στήριξη της ψυχολόγου μου να πάρω απαλλαγή μέσω φρουραρχείου, όπως και έκανα. Δεν το έχω μετανιώσει ούτε στιγμή. Μην ακούς καμιά καταστροφολογία, ηθικολογία ή κρυπτοπατριαρχικά ψευδοεπιχειρήματα. Κάνε αυτό που λέει η ψυχή σου. Βρες έναν οποιονδήποτε ψυχίατρο να σου γράψει χαρτί και όλα θα πάνε καλά. Μετά από τη διαδρομή που έχεις κάνει, μόνο στον εαυτό σου οφείλεις να χαρείς τη ζωή σου. Όποιος και όποια θέλει να υπηρετήσει την πατρίδα μέσω αυτού του παράλογου θεσμού, ας πάει. Οι υπόλοιποι βρίσκουμε πιο ουσιαστικούς τρόπους να προσφέρουμε… Διαβάστε περισσότερα »
>Οι υπόλοιποι βρίσκουμε πιο ουσιαστικούς τρόπους να προσφέρουμε στην κοινωνία, σύμφωνα με τις προσωπικές μας αξίες.
<3 <3
Αν μπορούσα να γυρίσω τον χρόνο πίσω δεν θα ξόδευα ούτε μία μέρα στον στρατό. Δεν πέρασα άσχημα per ce. Έκανα φίλους, ήμουν ανοιχτά gay ειδικά με τα παιδιά που ήμουν πιο κοντά, αλλά όλη η ταλαιπωρία που θα φας και το χάσιμο του χρόνου δεν αξίζουν απλά και μόνο για να δεις την ελληνική κοινωνία στα χειρότερά της. πχ θες ο κάθε πικραμένος να ξεσπά τα νεύρα του πάνω σου; θες να κάνεις παράλογες εργασίες που καμία λογική επιχείρηση δε θα ξόδευε εργατοώρες για να τις κάνει; θες να φας το κρύο της αρκούδας και τη ζέστη της σαχάρας;… Διαβάστε περισσότερα »
Έχοντας πάρει απαλλαγή για ψυχολογικούς από τον στρατό και έχοντας μιλήσει με πολύ κόσμο κατά την διαδικασία, μπορώ να σου πω πάντως ότι η όλη διαδικασία είναι τελείως τυπική και λογικά θα σου πάρει περίπου 7-10 μέρες συνολικά διασκορπισμένες σε 2,5 χρόνια (ανάλογα την διαδικασία που θα ακολουθήσεις και το πόσο μεγάλες αναβολές θα πάρεις). Μπροστά σε επιτροπές και στρατιωτικούς γιατρούς ο χρόνος που θα περάσεις συνολικά θα είναι περίπου 20 λεπτά στα οποία δεν θα σε ρωτήσουν σχεδόν τίποτα. Η επιλογή είναι δική σου, εγώ απλά θέλω σου τα λέω αυτά για να λάβεις υπόψιν αν θες ότι η… Διαβάστε περισσότερα »