Να μιλήσω στην αδερφή μου για το παιδί της;

Ερωτήσεις απαντημένες από την ψυχολόγο Φαίνια Ξανθοπουλίδου.

Αγαπητή μου α,μπα και αναγνώστες.. έχω έναν βαθύ προβληματισμό που αφορά στο παιδί της αδερφής μου και θα ήθελα τη συμβουλή σας. Έχει ένα κοριτσάκι 7 χρονών που είναι εμφανές ότι νοητικά το παιδί αυτό έχει κάποιο πρόβλημα που επειδή δεν είμαι ειδικός δεν μπορώ να σας ορίσω τι ακριβώς είναι. Ας πούμε ότι την ρωτάς πώς πέρασε εκεί που πήγε και σου απαντάει ότι στη θάλασσα κολυμπάνε καρχαρίες.. Δυσκολία στη συννενόηση και κυρίως δείχνει να καταλαβαίνει τα μισά του μισού από αυτά που της λες. Έκανε το νήπιο δύο φορές, όπου εξετάστηκε από αναπτυξιολόγο ο οποίος απέκλεισε τον αυτισμό και εμείς ξέρουμε μέχρι εκεί. Η δασκάλα έχει κάνει επανειλημμένες προσπάθειες να μιλήσει στους γονείς εκείνοι όμως αρνούνται σθεναρά ότι το παιδί έχει θέμα και την βρίζουν πίσω της λέγοντας ότι είναι όλοι τους ένα κύκλωμα που στέλνουν πελατεία ο ένας στον άλλο (λογοθεραπευτές, αναπτυξιολόγοι κτλ) και ότι δεν σκοπεύουν να γίνουν θύματα του συστήματος που μόνο λεφτά από τους γονείς θέλει να τρώει.. Από την άλλη, όλοι στην οικογένεια βλέπουμε πως υπάρχει πρόβλημα και κάνεις μας δεν μιλάει ανοιχτά. Σκέφτομαι να μιλήσω εγώ στους γονείς ακόμα κι αν με βρίσουν. Ακόμα κι έτσι ίσως να προβληματιστούν και να είναι μια αρχή για το καλό αυτού του παιδιού. Αισθάνομαι ότι με τη σιωπή μας γινόμαστε συνένοχοι στο “έγκλημα”. Ποια είναι η γνώμη σας; Πιστεύετε ότι αξίζει τον κόπο να κάνω μια προσπάθεια;

Η γνώμη μου είναι πως ναι. Η έγκαιρη διάγνωση μόνο θετική μπορεί να είναι σε ένα τέτοιο παιδί, γιατί θα οδηγήσει σε έγκαιρη πρόληψη- ή εν προκειμένω γρηγορότερη αντιμετώπιση, από ότι αν το αφήσουν εντελώς παραμελημένο.

Όταν ένα παιδί είναι νηπιακής ηλικίας, οι αναπτυξιολόγοι συχνά μπορούν μόνο να αποκλείσουν, δεν μπορούν να δώσουν κάποια σαφή διάγνωση.

Υπάρχει ο φόβος ότι το παιδί θα στιγματιστεί ή ότι θα ταλαιπωρηθεί γυρνώντας από ειδικό σε ειδικό. Στην πραγματικότητα ο στιγματισμός ενός τέτοιου παιδιού στο σχολικό περιβάλλον θα είναι μεγαλύτερος. Και η ταλαιπωρία του, προκειμένου να ανταποκριθεί στις αναμενόμενες σχολικές επιδόσεις, αντίστοιχα μεγάλη.

Μακάρι να εισακουστείς.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

89 points
Upvote Downvote

18
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
11 Θέματα σχολίων
7 Απαντήσεις θεμάτων
1 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
17 Συντάκτες σχολίων
Granita LemoniΕννοείταιΕύα ΕυσταθιάδουpapiaPåskeegg Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
nena
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Συνηθες φαινομενο παντως οι γονεις να εθελοτυφλουν τοσο πολυ σε τετοιες περιπτωσεις που ειναι πασιφανες το προβλημα. Μου συμβαινει και εμενα κατι αντιστοιχο με παιδι φιλης που εχει φτασει 5 και δεν αρθρωνει λεξη, δεν εχει αλληλεπιδραση με το περιβαλλον, το βλεμμα του δεν εστιαζει πουθενα και ακομα φοραει πανα και καθε φορα που τολμαω να αναφερω κατι, μονο ξυλο δεν τρωω. Εχω φτασει σε σημειο να λεω ας το βοηθησει ο θεος το παιδι γιατι οι γονεις αποκλειεται. Και η απαντηση τους ειναι, μια χαρα ειναι δεν εχει τιποτα, δεν γουσταρει να μιλησει, γι’αυτο δεν το κανει. Εχω απελπιστει..… Διαβάστε περισσότερα »

Maggie
Μέλος
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Αιχμαλωτοι της τελειας εικόνας των παιδιών που υπάρχει γυρω μας, πολλοι γονεις εκλαμβάνουν τη διαφορετικότητα του παιδιου τους ως μια προσωπική αποτυχία, την οποια αν αποδεχθουν και κοιταξουν κατάματα νομιζουν οτι θα στιγματιστουν αυτοματα ως αποτυχημενοι.

Εννοείται
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

πάντως, αποτυχημένους δεν τους θέλουν και όλα τα σχόλια που γίνονται; Γιατί αποδέχομαι τη διαφορετικότητα, όπως το διατυπώνεις, είναι αποδέχομαι ότι το παιδί έχει πρόβλημα. Κατά τη γνώμη μου το πρόβλημα προκύπτει από την κανονικοποίηση των απαιτήσεων που έχουμε για τις αποδόσεις κατά ηλικία και την έμμεση αναγνώριση ως φυσικού νόμου πως το παιδί θα έχει πολλά προβλήματα κοινωνικά στο σχολείο. Θα έχει. Όχι επειδή έχει “πρόβλημα” αλλά επειδή η εκπαίδευση στην Ελλάδα κάθε άλλο παρά συμπεριληπτική (inclusive) κατά τα σύγχρονα πρότυπα είναι (βλ. πανστρατιά “ειδικών” έξω από τη σχολική τάξη).

Granita Lemoni
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Ναι το εκπαιδευτικό μας σύστημα είναι χάλια και ναι πολλοί “ειδικοί” κάθε άλλο παρά ειδικοί και ενσυνείδητοι επαγγελματίες είναι. Αλλά έτσι είναι η κατάσταση αυτή τη στιγμή και προς το παρόν πορευόμαστε με αυτό που έχουμε (διεκδικώντας παράλληλα ό,τι καλύτερο μπορούμε). Αποδεχόμαστε τη διαφορετικότητα του παιδιού, αλλά συγχρόνως το διευκολύνουμε για να φτάσει στο καλύτερο των δυνατοτήτων του. Για κάποια παιδιά αυτό σημαίνει να διαπρέψουν σε όλους τους τομείς, για κάποια άλλα απλώς να είναι λειτουργικά και να μπορούν να αυτοεξυπηρετούνται (να ντύνονται μόνα τους, να μπορούν να φτιάξουν ένα τοστ κτλ). Και φυσικά υπάρχουν και όλες οι ενδιάμεσες καταστάσεις.… Διαβάστε περισσότερα »

Påskeegg
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Το’ χω συναντήσει πολλές φορές στη δουλειά αυτό ακριβώς που λες. Δεν παραδέχονται ότι το παιδί χρειάζεται κάποιου είδους βοήθεια κι ακόμα κι αν το παραδεχτούν και απευθυνθούν σε κάποιον ειδικό, η στάση που κρατάνε είναι “το παιδί μου χάλασε, φτιάξ’το και κάνε γρήγορα γιατί δεν έχω χρόνο και λεφτά να σου δίνω”. Το ακόμα πιο απογοητευτικό είναι όταν τους λες ότι το παιδί θα χρειαστεί την τάδε βοήθεια και σε αυτό πρέπει να συμπεριληφθούν και οι ίδιοι συνήθως με κάποιον τρόπο που τους ξεβολεύει/δυσκολεύει και απλά τα παρατάνε και το παιδί τελικά δεν παίρνει τη βοήθεια που χρειάζεται.

Kelly
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Δεν υπάρχει κάποιος φορέας στον οποίο να μπορείς να απευθυνθείς; Αυτό είναι αμέλεια, είναι εγκληματικό. Είναι βασικό κομμάτι της παιδικής πρόνοιας.

Mitsi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Θα πω μόνο πόσο σπάνιο είναι να επαναλάβει παιδί τα νήπια και πόσο σπάνια το ζητάμε ,αυτό και μόνο να ήξεραν οι γονείς θα καταλάβαιναν ότι το παιδί τους έχει πρόβλημα. Αλλά αυτό είναι ένα από τα μεγαλύτερα θέματα . Ότι οι γονείς πολύ συχνά εθελοτυφλουν και κατηγορούν το δάσκαλο ότι τα έχει βάλει με το παιδί τους αντί να κάνουν ότι μπορούν για να το βοηθήσουν. Ο,τι και να γίνει φέτος που θα πάει δημοτικό η δασκάλα του σίγουρα θα ξαναζητησει αξιολόγηση. Το θέμα είναι αν θα τη δεχτούν .

Σμαράγδα
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Παιδί γνωστών μου του άλλαξαν τρία δημοτικά, δύο γυμνάσια και κάμποσους λογοθεραπευτές επειδή θυμωναν με τους δασκάλους που πήγαιναν να τους “βγάλουν το παιδί προβληματικό”. Κάποιοι δάσκαλοι μάλιστα είχαν πει στους γονείς ότι το παιδί τρομάζει και απομακρύνεται από τους ανθρώπους και μήπως αυτό υποδηλώνει βία στο σπίτι, στη γειτονιά η στο σχολείο. Δεν ήταν αυτό όμως το ζήτημα. Να μην τα πολυλογω, το παιδί διαγνώστηκε με μια μορφή αυτισμού αφού ενηλικιώθηκε αφού όλες οι σχολικές αλλαγές του έκαναν απίστευτο κακό και αφού πήγε σε αγρίων συνθηκών ΕΠΑΛ και πέρασε σε σχολή δίνοντας πανελλήνιες δύο φορές χωρίς πριμοδότηση μορίων. Πραγματικά… Διαβάστε περισσότερα »

Blackcat
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Εγώ θα έλεγα να τους μιλήσεις…. Εδώ το θέμα βέβαια είναι ότι η στάση τους είναι η άρνηση και πιθανόν να μην καταφέρεις κάτι…στη χειρότερη να σε βρίσουν. Να σκεφτείς πολύ καλά τι να τους πεις. Καλύτερα να τους κάνεις κάποιες ερωτήσεις για να τους βαλεις σε διαδικασία σκέψης. Ρώτησε τους για ποιο λόγο η δασκάλα τους μιλά για το παιδί; τι βλέπει εκείνη; το κάνει για αλλά παιδάκια; ρώτησε τους αν εκείνοι έχουν διαπιστώσει κάτι για τη μικρή; Αν χρειάζεται να πάρουν τη γνώμη και κάποιου ακόμα αναπτυξιολογου; πολύ πιθανόν να ξέρουν τι ακριβώς συμβαίνει και μην θέλουν να… Διαβάστε περισσότερα »

Εύα Ευσταθιάδου
Μέλος
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Περιεχομένου
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Τόσα χρόνια στο κουρμπέτι,έχω ακούσει αμέτρητες τέτοιες ιστορίες και καμία με ευτυχές τέλος. Πολύ άρνηση, πολύ (κατα)πίεση στο παιδί, συζητήσεις αλλα λόγια να αγαπιόμαστε με όσους επισημαίνουν το προβλημα, καταπιεσμένος θυμός. Εν τω μεταξύ όλα αυτά γίνονται γιατί οι γονεις αρνούνται να δεχτούν οτι δεν θα έχουν το τελειο παιδί που θα είναι προέκταση του εαυτού τους και λόγος περηφάνειας. Χρειάζονται και οι γονεις θεραπεία για να μπορέσουν να ανταπεξέλθουν. Αυτό που μπορείς να της πείς είναι οτι η επαναφοίτηση στο νηπιαγωγείο συστήνεται σε πολύ λίγες και δύσκολες περιπτώσεις οποτε αυτό είναι το πρωτο καμπανάκι. Η δασκάλα τι τους λέει;… Διαβάστε περισσότερα »

Σκιάς όναρ άνθρωπος
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Συνεργάτης

Λυπάμαι πολύ για το παιδάκι. Αν δοθεί εγκαίρως η κατάλληλη βοήθεια, θα μπορέσει να εξελιχθεί σε ένα λειτουργικό ενήλικα. Η λέξη κλειδί, φυσικά, είναι το “εγκαίρως”. Ορισμένοι γονείς αρνούνται να δεχτούν ακόμα και σχετικά ήπιες περιπτώσεις δυσλεξίας, πολλώ μάλλον περιπτώσεις αυτισμού ή ανάπτυξης που δε συμβαδίζει με την ηλικία του παιδιού. Η θέση του εκπαιδευτικού που νοιάζεται είναι εξαιρετικά δύσκολη γιατί παιδιά με ενισχυμένες ανάγκες εκπαίδευσης μπορεί να πηγαίνουν πίσω μία ολόκληρη τάξη ή οι γονείς να θεωρούν ότι με 2-3 ώρες ιδιαίτερα την εβδομάδα έχουν καλυφθεί τα κενά. Δεν καταλαβαίνουν ότι μόνο κακό κάνουν στα παιδιά τους και ακόμα… Διαβάστε περισσότερα »

AllesGoed
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Τα παιδιά με ειδικές ανάγκες δεν πηγαίνουν πίσω όλη την τάξη. Ας μην επιθυμούμε την περιθωριοποίηση τους σε ειδικά περιβάλλοντα “για το καλό τους”. Ή συμπερίληψη παιδιών με ιδιαιτερότητες σε mainstream σχολεία κάνει καλό στα παιδιά με ιδιαιτερότητες Αλλά και στα αλλα παιδιά που μαθαίνουν την ποικιλομορφία και την αποδοχή από μικρή ηλικία.
Είναι πολύ.μεγαλο λάθος η περιθωριοποίηση με την δικαιολογία ότι κάνουν κακό στην τάξη πηγαίνοντας την πίσω.

Εννοείται
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

πες τα! έτσι ακριβώς, Δεν υπάρχει το “κανονικό” παιδί, παρά μόνο στη φαντασία μας

Παπαρουνα
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Όσο σκέφτομαι τι θα τραβήξει αυτό το παιδί στο σχολικό περιβάλλον, από τα άλλα παιδιά… Και πως θα αντιδράσουν οι γονείς αν συνεχίσουν την άρνηση.. και πως θα διαμορφωθεί τελικά το περιβάλλον για όλους εκεί μέσα.. Στην θέση σου θα της έλεγα πάνω κάτω τα εξής : κάποια στιγμή αργά η γρήγορα θα το παραδεχθείς. Θες τώρα.. που υπάρχει δυνατότητα για κάποια αντιμετώπιση η θες μετά.. που όλοι θα σου πουν “τώρα μας το έφερες το παιδί; Είναι αργά.. δεν γίνονται και πολλά πράγματα”. Και εγώ σαν αδερφή σου, αρνούμαι να προσποιούμαι ότι δεν βλέπω. Αρνούμαι να γίνω συνένοχη σε… Διαβάστε περισσότερα »

Laurel
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Εχοντας συναντησει παρα πολλές φορες αυτο το μοτιβο, μια ειναι η λυση. Μιλα ειλικρινα, απ την καρδιά και εξω απο τα δόντια. Μην ωραιοποιήσεις καταστασεις. Πες της οτι δεν ειναι αργα, υπαρχει βοήθεια και με το να εθελοτυφλεί κανει κακο στο παιδι. Πες της οτι ειναι το ιδιο με το να αφηνει ενα παιδι με σπασμενο χερι χωρις ακτινογραφια και γυψο. Αλλα πριν τα κανεις ολα αυτα, οπλισου με ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ που θα μπορεις να της δώσεις στα καπακια, γιατι ολο αυτο ειναι χαοτικο κ χαστούκι απο μονο του. Αν δλδ της τα πεις, σε ακουσει κ μετα το αφησετε στο… Διαβάστε περισσότερα »

papia
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Θυμήθηκα την ερώτηση στην οποία οι γονείς δεν είχαν παραδεχτεί την κατάσταση, το άτομο έφτασε σε μεγάλη ηλικία και χωρίς διάγνωση δεν μπορουσε να πάρει κάποιο επίδωμα απο το κράτος, ούτε ήταν σε θέση να εργαστεί αν θυμάμαι. Αν επέμβει κάποιος απο εσας, το παιδί ίσως να λάβει την κατάλληλη αντιμετώπιση, που μπορεί να κάνει διαφορά στη ζωή του, να μπορεί να ενσωματωθεί πιο εύκολα με τα παιδιά, με τα μαθήματα, κλπ.

Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Συμμετέχων

Φυσικά και να μιλήσεις.Και αν μπορείς να μιλήσεις στους δασκάλους να επιμείνουν να μιλάνε στους γονείς.Εννοειται δοκίμασε πρώτα με το καλό.Βρες συμμάχους στην οικογενεια.Δε μπορεί,καποιος μέσα στην οικογένεια θα επηρεάζει κάπως την αδερφή σου και θα τον ακουει.Το παιδί δεν μπορεί να προστατευτεί μόνο του οπότε ναι,εσύ ως ενήλικας και ως θεία του πρέπει να το βοηθήσεις