Μερικές σκόρπιες σκέψεις με αφορμή τον κορωνοϊό

Μένουμε σπίτι λοιπόν

Πηγή: Getty Images

Δέχτηκα την απόφαση της Κυβέρνησης για το κλείσιμο των Πανεπιστημίων με ανακούφιση. Με είχε καταβάλλει ο φόβος τις τελευταίες μέρες, φόβος για τα ΜΜΜ, για το συνωστισμό στα αμφιθέατρα, στο εστιατόριο και στα εργαστήρια. Με την ίδια ανακούφιση δέχτηκα και την παύση της εργασίας μου για τον ίδιο λόγο. Και τώρα τί να κάνω για να περάσουν οι μέρες;

Ευκαιρία να φτιάξω εκείνα τα χρονοβόρα φαγητά και γλυκά που τόσο μου αρέσουν, αλλά δεν έβρισκα την ευκαιρία εδώ και χρόνια. Ευκαιρία να διαβάσω εκείνη τη στοίβα με τα βιβλία που με περίμεναν απο το καλοκαίρι και δεν είχα αξιωθεί να τα ξεκινήσω. Ευκαιρία να μιλήσω με συγγενείς και φίλους ή γνωστούς, διαδικτυακούς ή με φυσική παρουσία στη ζωή μου. Ευκαιρία να διαβάσω με την ησυχία μου το υλικό που ανεβάζουν οι καθηγητές μου, για να μην πνιγώ στην εξεταστική, να λύσω τις απορίες μου, να ψάξω άρθρα και βιβλιογραφία. Ευκαιρία να κάνω μια γενική στο σπίτι μου, να κάνω και τις λεπτομέρειες που τόσο με νευριάζουν όταν δεν γίνονται. Ευκαιρία να πω και καμιά κουβέντα με τον φίλο μου, στα διαλείμματα απο την εργασία του, που ούτως ή άλλως την κάνει απο το σπίτι. Και τα κάνω όλα αυτά, κάθε μέρα. Και πάλι περισσεύει χρόνος. Και τον γεμίζουμε με συζητήσεις, με γέλια, με την αγαπημένη μας σειρά, με διαφωνίες αλλά όχι καβγάδες, με σεξ, με προγραμματισμό για τις δουλειές που είναι να γίνουν. Και περνάω πιο καλά απο ότι περίμενα.

Νιώθω λιγάκι σαν ψάρι σε ενυδρείο, έχοντας συνηθίσει πολλά χρόνια να τρέχω πανικόβλητη απο τη μία υποχρέωση στην άλλη, να διανύω χιλιόμετρα ολόκληρα καθημερινά, να συναναστρέφομαι με άπειρους ανθρώπους. Αλλά είμαι καλά. Κι όμως κάτι με ενοχλεί. Κάτι πολύ μικρό και απροσδιόριστο στην αρχή, που όσο περνάνε οι μέρες μπορώ να το ψηλαφίσω, αλλά δεν καταλαβαίνω ακόμα τί είναι ακριβώς. Και σιγά σιγά αρχίζω να ακούω όλο και περισσότερους τσακωμούς απο τους γείτονες. Τα ζευγάρια μεταξύ τους, με τα παιδιά τους, με τους γονείς τους. Και συνειδητοποιώ οτι αυτό που με ενοχλεί είναι η αναγνώριση του προνομίου μου. Ένα προνόμιο που δεν το είχα πάντα, αλλά μέχρι τώρα δεν είχα καταλάβει και οτι το απέκτησα.

Εξηγούμαι: Αναμφίβολα η πανδημία αυτή είναι μεγάλη πρόκληση σε πολλούς τομείς. Στον υγειονομικό, για ευνόητους λόγους. Στον οικονομικό, επίσης για ευνόητους λόγους, ειδικά για αυτά που είναι ήδη ευάλωτοι οικονομικά. Ως συνέπεια αυτών, έχουν αρχίσει ήδη να πυροδοτούνται σκέψεις και αντιδράσεις ενάντια σε κυβερνητικές πολιτικές σε πολλές χώρες του κόσμου. Δεν είναι όμως μόνο αυτά. Ο εγκλεισμός στο σπίτι και η αναγκαστική συνεχόμενη συνύπαρξη με τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας γίνεται αφορμή για τριβή, συζήτηση και αξιολόγηση των σχέσεων μεταξύ μας. Μας προσφέρει χρόνο που δεν είχαμε και αδυναμία απομόνωσης. Δεν έχουμε πλέον την δυνατότητα να κλείνουμε τα μάτια στα προβλήματα, ούτε να τα σπρώχνουμε κάτω από το χαλάκι, ούτε να ανοίξουμε απλά την πόρτα και να ξεφύγουμε για λίγο απο αυτά μέχρι να μπορέσουμε να τα θάψουμε. Είμαστε όλοι αναγκασμένοι να τα αντιμετωπίσουμε τώρα, χωρίς διάλειμμα, να ξεβολευτούμε, να βγούμε απο τη φούσκα που φτιάχναμε τον καιρό που δεν είχαμε ελεύθερο χρόνο ούτε για να φάμε. Ακόμα, είμαστε αναγκασμένα να αξιολογήσουμε τη ζωή μας, τις επιλογές μας, τα θέλω μας, τα πρέπει που μας επιβλήθηκαν. Δεν μπορούμε να ξεφύγουμε απο αυτό, ο ελεύθερος χρόνος φέρνει αναπόφευκτα τέτοιες σκέψεις στο μυαλό. Ίσως σε κάποιες περιπτώσεις είναι για καλό, ίσως και όχι, σίγουρα πάντως κανένα απο εμάς δεν θα βγει το ίδιο απο αυτήν τη διαδικασία. Και ίσως κάποια απο εμάς να μην βγούνε καθόλου. Συνειδητοποίησα λοιπόν, πόσο προνομιούχα είμαι που έχω πλέον δίπλα μου έναν άνθρωπο που με κάνει να γελάω σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς, που μπορώ να μοιραστώ μαζί του τις ανησυχίες μου χωρίς να με κρίνει, που μπορώ να περάσω μήνες μόνη μαζί του χωρίς να μου λείψει η απόλυτη μοναξιά που επιζητούσα παλιότερα. Και ταυτόχρονα πόσο στενάχωρη είναι αυτή η κατάσταση για άτομα που θα συνειδητοποιήσουν οτι αυτή η συνύπαρξη είναι αφόρητη για αυτά. Και πόσο επικίνδυνη είναι για άτομα που είναι σε κακοποιητικές σχέσεις, που ίσως η καθημερινή τριβή αποδειχτεί πιο θανάσιμη για αυτά απο τον ιό.  Ελπίζω το καθένα απο εσάς να βγει όσο πιο αλώβητο γίνεται απο αυτήν την αναμέτρηση. Και αν συνειδητοποιήσετε οτι είστε σε κίνδυνο, να φύγετε. Όσο είναι ακόμα νωρίς.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

33 points
Upvote Downvote

31
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
11 Θέματα σχολίων
20 Απαντήσεις θεμάτων
4 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
17 Συντάκτες σχολίων
idrilScotland for HolidayslionessPo the Panda Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
kamia empnefsi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Συμμετέχων

Δηλαδή σε αυτή την ιστορική συγκυρία, για σένα, το προνόμιο έγκειται στο πόσο καλή σχέση έχει ο καθένας κ αν τη χαρακτηρίζει η ιλαρότητα κ η ξεγνοιασιά? Για τους περισσότερους ή μάλλον για όσους δεν έχουν προνόμιο, η διαφορά έγκειται στο αν θα πρέπει να ταμπουρωθούν τέσσερα άτομα σε 50τ.μ. ή σε σπίτι χωρίς θέρμανση/ίντερνετ ή αν θα πρέπει να στήνονται σε ουρά κάθε μέρα κ να εκτίθενται γιατί δε βγαίνουν οικονομικά να πάρουν προμήθειες για παραπάνω μέρες κ θα τρώνε φακές κάθε μέρα κ θα πρέπει να νταντεύουν κ ανήλικα ταυτόχρονα ή να μην είναι μισθωτοί κ να χάνουν… Διαβάστε περισσότερα »

Queen of spades
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Αρα μας λες οτι υπαρχουν κι αλλες πτυχες και οπτικες του προβληματος; Ναι υπαρχουν. Πως αυτο αναιρει αυτα που σωστα λεει ο/η Po? Μπορει καποιος να βιωνει την πραγματικοτητα που περιγραφεις, και ειναι τρομακτικο και τραγικο. Μπορει ομως μια γυναικα που εχει χρηματα για προμηθειες και μενει σε καραντινα σ ενα ανετο, ζεστο διαμερισμα, να πρεπει να ζησει καθε ωρα με τον κακοποιητικο συντροφο της. Μπορει καποιος να μενει σπιτι με την οικογενεια που δεν ηθελε στ αληθεια να κανει, αλλα εκανε απο κοινωνικη πιεση και κεκτημενη ταχυτητα. Οποτε αυτες οι ωρες απομονωσης ισως μερικους οντως τους αλλαξουν αρκετα.

Μία από το χωριό, δεν την ξέρεις
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Συγνωμη αλλα μετα απο αυτη τη φραση: “Κι όμως κάτι με ενοχλεί. Κάτι πολύ μικρό και απροσδιόριστο στην αρχή, που όσο περνάνε οι μέρες μπορώ να το ψηλαφίσω, αλλά δεν καταλαβαίνω ακόμα τί είναι ακριβώς.” περίμενα κάτι άλλο. Περίμενα να ακούσω οτι ενώ εσύ είσαι καλα μεσα στο γενικό κακό, άλλοι νοσουν ήδη, από τον καινούργιο ιο ή απο κάτι άλλο. Άλλοι είναι στα νοσοκομεία και πεθαίνουν, άλλοι θρηνούν δικούς τους. Άλλοι βλέπουν τη χώρα τους να καταρρέει και άλλοι να ολιγωρεί. Άλλοι είναι στις επάλξεις και παλέυουν ενώ οι υπόλοιποι πρέπει απλά να φροντίσουμε να μείνουμε σπίτι. Τα θιγεις… Διαβάστε περισσότερα »

Andromeda
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Ρε παιδιά η κοπέλα έγραψε κάποιες σκέψεις σχετικά με την κατάσταση από την δίκη της ματιά. Το κείμενο έχει μια συναισθηματική χροιά. Δεν φαίνεται να είχε σκοπό να κάνει μια αξιολόγηση της κατάστασης στον τομέα της υγείας και της οικονομίας ή να κρίνει τα μέτρα και τις συνέπειες τους για κάθε άνθρωπο. Οι άρρωστοι και οι ευπαθείς ομάδες που κινδυνεύουν είναι η πρώτη και η προφανής έννοια μας αυτή τη στιγμή. Οι άνθρωποι επίσης που έχουν οικονομικες δυσκολίες ή που θα αποκτήσουν οικονομικά προβλήματα όσο εξελίσσεται η κατάσταση είναι επίσης κάτι που ήδη γίνεται αισθητό. Η κοπέλα ήθελε να μιλήσει… Διαβάστε περισσότερα »

kamia empnefsi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Συμμετέχων

Απευθύνομαι σε σένα, σε Queen of Spades και όποιο άλλο άτομο δεν κατάλαβε εν τέλει τι γράφω: Δεν είπα πουθενά οτι δεν ισχύει πως κάποιοι θα είναι αποκλεισμένοι σε ένα σπίτι με άτομα κακοποιητικά ή άτομα που δε θέλουν Με το ύφος τα έβαλα. Όταν γράφω ένα κατεβατό με το πόσο ωραία περνάω εγώ και μετά αναφέρω οτι κάποιοι δεν περνάνε και τόσο ωραία ή και εφιαλτικά, τι προσφέρω στη συζήτηση; Αν γράψω ένα κείμενο με το πόση γυμναστική κάνω κ τι ωραία τρεξίματα ρίχνω κ τι τυχερος άνθρωπος είμαι που μπορω να πάω παντού, και μετά αναφέρω οτι ωωωω… Διαβάστε περισσότερα »

Andromeda
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Εγώ δεν διέκρινα τίποτα ενοχλητικό στο ύφος. Το να λες ευτυχώς έχω έναν άνθρωπο δίπλα μου και να το αντιπαραβάλλεις με τους υπόλοιπους που δεν έχουν κανέναν προσφέρει ακριβώς αυτό στη συζήτηση: Αυτό που έχεις εσύ και θα έπρεπε κάθε άνθρωπος να έχει δεν είναι το δεδομένο και το αναγνωρίζεις. Δεν κατάλαβα γιατί πρέπει να κουτσουρέψει τη χαρά της και να είναι πιο μετριοπαθής; Επειδή οι περισσότεροι έχουν προβλήματα οι πιο τυχεροί πρέπει να είναι ενοχικοί για να μην τους κάνουν παρατήρηση; Επειδή εσείς θεωρείτε αυθαίρετα ότι χαίρεται εις βάρος των άλλων; Και στην τελική γιατί πρέπει να προσφέρει κάτι… Διαβάστε περισσότερα »

Maggie
Μέλος
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Όταν βλέπω κάποιον σε πιο δεινή θέση από μένα, δεν χαίρομαι για τη δική μου καλύτερη θέση.

este
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Μα πραγματικά! Συμφωνώ απόλυτα! Δεν καταλαβαίνω γιατί θα πρέπε να συμπεριλάβει ακριβώς τι γίνεται στην κοινωνία, και πόσο δύσκολα είναι τα πράγματα για κάποιες κοινωνικές ομάδες ή για κάποιους ανθρώπους πιο συγκεκριμένα. Έγραψε τις δικές της σκέψεις, και το πως βιώνει η ίδια μια δύσκολη για όλους κατάσταση.

Louk Ritia
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Μόλις ξεκίνησε όλο αυτό, μη βιάζεσαι να κάνεις τον απολογισμό σου. Πολλοί είμαστε στην πρίζα. Και όταν είσαι κλεισμένος στο σπίτι για τόσες μέρες, ένα βρισίδι θα το ρίξεις, δε γίνεται. Δεν μπορούμε να ξέρουμε τι συνέπειες θα έχει όλο αυτό στην ψυχολογία μας σε 10-15 μέρες από τώρα. Βλέπω τη μάνα μου στην κάμερα και δεν την αναγνωρίζω από την κούραση, δεν παραπονιέται που εργάζεται διπλάσιες ώρες στο σούπερ μάρκετ, αλλά η ταλαιπωρία της αυτοθυσίας είναι γραμμένη στο πρόσωπό της. “Πρέπει να είμαστε ενωμένοι” μου λέει και γίνεται το μότο μου αυτές τις μέρες. Παίρνω δύναμη από το κουράγιο… Διαβάστε περισσότερα »

Maggie
Μέλος
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Σε καιρούς που κάποιοι άνθρωποι νιώθουν την απόλυτη απόγνωση γιατί μπορεί να χάνουν μεροκάματα, δουλειές ακόμα και όλη τη σεζόν, εσυ ένιωσες την ανάγκη να μοιραστείς μαζί τους ποσο γ@μάτα περνάς με τον γκόμενο και ποσο (πιο) τυχερή είσαι.
Κάποιοι άνθρωποι όταν βλέπουν άλλους να περνάνε δύσκολα, προσπαθούν να βοηθήσουν, ενώ κάποιοι άλλοι σκέφτονται δες τί χάλια είναι αυτοί και τί τυχερή εγώ πωπω.

TER
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Συνεργάτης

Προφανώς δεν έχεις ζήσει κακοποιητική σχέση.
Όπως μπαίνεις στη θέση του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού, του άπορου, του άστεγου, του υπαλλήλου που δεν μπορεί να αυτοεγκλειστεί, του μισθωτού που δε θα πληρωθεί, του καταστηματάρχη που έκλεισε, του ευπαθούς ατόμου, μπες και στη θέση ανθρώπων που υφίστανται βία και υποχρεώνονται να μένουν με τον κακοποιητή. Μπες!

Andromeda
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Από που έβγαλες το συμπέρασμα ότι δεν βοηθάει; Έπρεπε να γραψει ότι κάνει τα ψώνια της γειτόνισσας για να της δώσεις το οκ να εκφράσει αυτά που σκέφτεται; Και γιατί τέτοια υποκρισία; Όλοι μας έχουμε σκεφτεί σε διάφορες καταστάσεις ότι ήμασταν πιο τυχεροί από κάποιους άλλους. Δεν το λέει με υπεροψία. Όταν συμβαίνει κάτι σοβαρό εκτιμάς περισσότερο τους ανθρώπους που έχεις στη ζωή σου είτε γκομενους είτε γονιούς είτε τρίτες ξαδέρφες και ειδικά όταν βλέπεις ότι άλλοι άνθρωποι είναι μόνοι. Τόσο πολύ σοκαρίστηκατε από ένα κείμενο που μιλάει για την μοναξιά και τις ψυχολογικές συνέπειες της κατάστασης; Σε ένα σαιτ… Διαβάστε περισσότερα »

Scotland for Holidays
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Maggie, σε καιρούς που κάποιοι νιώθουν την απόλυτη απόγνωση γιατί χάνουν δουλειές και μεροκάματα, κάποιοι άλλοι νιώθουν επίσης απόγνωση γιατί πρέπει να μείνουν κλεισμένοι στο σπίτι με τον κακοποιητικο πατέρα, αδερφο, σύζυγο, σύντροφο.

Το νόημα των αναρτήσεων δεν είναι να μετρήσουμε ποιος έχει τη μεγαλύτερη κοινωνική ενσυναισθηση. Ας μην φαγωθουμε μεταξύ μας για το ποιες πτυχές του προβλήματος είναι το ενδεδειγμένο να αναδείξουμε. Όλο αυτό που ζούμε είναι πρωτοφανές.

Η ανάγνωση “δες πόσο χάλια είναι αυτοί και τί τυχερή εγώ” που έκανες, δεν είναι όσο εγωκεντρικη νομίζεις. Μάλλον το αντιθετο.

Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ήρωας

Δυστυχώς, όταν υπάρχει οικονομική ανάγκη, μένεις στο ίδιο σπίτι με ανθρώπους που δεν θέλεις. Τουλάχιστον, αν συνειδητοποιήσεις ότι ο μόνος λόγος που συγκατοικείς μαζί τους είναι ο οικονομικός, δεν θα κοροϊδεύεις τον εαυτό σου.

Anna
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Μέντορας

Ρε παιδιά, ακουγεστε σαν τους “για την Μαρφιν δε λετε”. Δεν υπηρχε στο κείμενο έλλειψη ενσυναίσθησης και αντίληψης για τα καθε ειδους προβλήματα που μπορεί να προκύψουν. Καθένας μπορεί να θέλει να ρίξει φως σε μια ακόμα προβληματική κατάσταση. Η ψυχική υγεία, οι δυσκολίες συγκατοίκησης και ο εκνευρισμός που μπορεί να προκύψει, οπως και το ότι τα θυματα σε κακοποιητικές σχέσεις υποφερουν οταν η περίοδος ειναι στρεσογονα για το θύτη, όλα αυτά ειναι σημαντικά. Αυτο δεν σημαινει οτι δεν υπαρχουν και άλλα σημαντικά. Αν για εσάς υπάρχει άλλο σημείο στο οποίο θελετε να εστιάσετε, καθηστε γραψτε το! Εγώ ελπιζω να… Διαβάστε περισσότερα »

lioness
Μέλος
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ήρωας

Πολύ αυστηρή κριτική δεχτηκες γλυκό μου Πάντα. Από μένα, που διάβασα το κείμενο σου σημερα το πρωί από το πόστο μου στο νοσοκομείο, στην πρώτη γραμμή, χωρίς να έχω επιλογή, μια αγκαλιά γτ καταλαβαίνω απόλυτα την οπτική αυτή, και ότι είναι ακριβώς αυτό : σκόρπιες σκέψεις, σε μια κατάσταση που μας ξεπερναει. Σηκωθηκα σήμερα το πρωί να ετοιμαστω για εφημερια και ένιωσα ανακούφιση που στο μπράτσο μου κοιμόταν το πλάσμα που έχω επιλέξει να έχω δίπλα μου : η γάτα μου. Δεν μπορώ να διανοηθω πώς θα βιωνα αυτές τις συγκυριες με τον μανιακό ημιτρελο μέσα σε τέσσερις τοίχους. Μη… Διαβάστε περισσότερα »

Anna
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Μέντορας

Καλή δύναμη lioness σε όλους εσάς που είστε στην ενεργή μάχη, και ευχαριστούμε που φροντίζετε τους ανθρώπους μας ❤

Και για να μην ξεχνιόμαστε, φιλιά στο γατί!

Εύα
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Advocate

Συμφωνώ απόλυτα με την Queen of spades και την Ανδρομέδα. Οι μεγάλες κρίσεις μας υποχρεώνουν να αντιμετωπίσουμε τους σκελετούς μας, είτε είναι από αυτούς που μπορούσαμε να κρύψουμε στην ντουλάπα μας, είτε ειναι από αυτούς που περπαταγανε συνεχώς τριγύρω μας. Ο πόνος δεν μπαίνει σε ζυγαριά. Η Po μίλησε για κάτι που είναι υπαρκτό. Κάποιες εχουμε την πολυτέλεια του ζεστού σπιτιού μας με ανθρώπους στους οποίους μπορούμε να βασιστούμε, κάποιες τρέμουμε τον εγκλεισμό στο σπίτι με κακοποιητικους συντρόφους, κάποιες τρέμουμε τον εγκλεισμό στο σπίτι με τα παιδιά μας (αν δε μπορούμε να μιλήσουμε σε αυτό το site για αυτό που… Διαβάστε περισσότερα »