Αγαπητές φίλες, είμαι με έναν 29χρονο -συνομήλικο- εδώ και κάποιους μήνες που έχει πολύ ωραία χαρακτηριστικά: είναι όμορφος (όχι μοντελέ αλλά ωραίο σώμα και χαρακτηριστικά), είναι φεμινιστής, μου δίνει απίστευτη προσοχή, στήριξη και αγάπη κλπ, δεν έχει κάποιο red flag, γενικώς δεν έχω να προσάψω τίποτα (πέραν ίσως του ότι θα τον ήθελα λίγο πιο πνευματώδη. Ελπίζω να μην ακούγεται ξινό). Αλλά μέρα με την μέρα νιώθω ότι η φάση μαζί του μου τελειώνει. Δεν έχουμε κλείσει εξάμηνο ακόμα και ήδη θεωρώ πως δεν έχω κανένα ενθουσιασμό (ίσως και να μην είχα ποτέ) και αγχώνομαι
1) ότι θα το κόψω αργά ή γρήγορα και τότε θα τον πληγώσω γιατί αυτός είναι πιο ερωτευμένος και δεν θα καταλαβαίνει τι πήγε λάθος και η σκέψη αυτή με φρικάρει (με έχουν πληγώσει και εμένα έτσι στο παρελθόν και δεν θέλω να το κάνω σε άλλον ειδικά κάποιον που δεν μου έκανε κάτι κακό) 2) ότι κάτι πάει λάθος με μένα, γιατί είναι η πρώτη φορά που έχω τόσα τσεκ στα σωστά κουτάκια και παρόλα αυτά δεν είμαι ικανοποιημένη ούτε τώρα. Θα ήθελα να ακούσω τις συμβουλές σας με βάση τα παραπάνω δεδομένα παρακαλώ
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
«Μην του κόβεις την τύχη», όπως μου έλεγε κάποτε μια φίλη μου, χωρίστε όμορφα κι ευγενικά ώστε να έχει πιθανότητες να βρει κάποια που θα είναι ενθουσιασμένη κι ερωτευμένη μαζί του. Μόνο καλό θα του κάνεις! Εσύ δηλαδή δεν θέλεις να βρεις κάποιον που θα σε ενθουσιάσει; Κι αφού στους 6 μήνες βλέπεις ότι σου τέλειωσε μαζί του, τι να καθήσεις να κάνεις; Να υποφέρεις και να βαριέσαι; Ή να προσεύχεσαι να τον ερωτευτείς μια μέρα στα ξαφνικά;
Φοράς κάθε μέρα ένα ζευγάρι παπούτσια που σε στενεύουν, κατάλαβέ το και κάνε κάτι γι’αυτό.
Αν αυτο το ενιωθε μετα απο 15 χρονια και ειχαν 1 παιδι, θα απαντουσατε το ιδιο; Η ερωτηση ειναι ιδια μονο που αντι για εξαμηνο ειναι 15 χρονια.
Γιατί κύριε μου απαγορεύεται να χωρίσει μια γυναίκα μετά απο 15,20,30 χρόνια;;; Όποια γυναίκα νιώθει ότι δεν καλύπτονται οι όποιες ανάγκες της είτε μέσα σε γάμο είτε σε σχέση, έχει δικαίωμα να χωρίσει.Ποιό είναι το νόημα της ερώτησής σας;;;
Tsikaki αν έγραφα τη short version της απάντησης στον spiros VII, θα έγραφα ακριβώς αυτά που έγραψες εσύ 😉 Έγραψα τελικά τη long version, για να μην πει κανείς ότι δεν αναλύσαμε πλήρως όλες τις πτυχές 🙂
Α, θα κάνει καλό και στον Μητροπολίτη Σερβίων και Κοζάνης να διαβάσει αυτές τις απαντήσεις!
spiros VII, η γυναίκα μας είπε: «Η φάση μαζί του μου τελειώνει». THE END, τελείωσε η ταινία, τι πιο ξεκάθαρο; Όταν έρχεται το τέλος φεύγουμε, ό,τι κι αν δείχνει το ημερολόγιο. Το να μένεις σε καταστάσεις και σχέσεις που δεν σε καλύπτουν πια, και να ζεις τη ζωή σου εναντίον του εαυτού σου, είναι αυτοκαταστροφικό. Υπάρχουν βέβαια και οι μαζοχιστές, που παίρνουν ευχαρίστηση όταν πονάνε, αλλά εγώ δεν είμαι έτσι, γι’αυτό έγραψα το σχόλιο που έγραψα. Δυστυχώς στον περίγυρό μου έχω δει ζευγάρια που μένουν μαζί μετά από 15 χρόνια «για το παιδί», αλλά η σχέση τους είναι μια βιτρίνα.… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτή ακριβώς η ‘μικρή’ λεπτομέρια που αναφέρετε διαφοροποιεί την ερώτηση. Και δεν υπονοώ ότι η απάντηση θα έπρεπε να είναι διαφορετική κατ’ανάγκη. Αλλά ο παράγοντας ‘παιδί’ είναι σημαντικός, δε νομίζετε;
Πολύ “μικρή “… 😉Εδώ εξίσωσε 6μήνες σχέση με 15 χρόνια γάμου και παιδί. Απο κεί και πέρα αν ένας άνθρωπος δεν περνά καλά σε μία σχέση ή έναν γάμο έ χει κάθε δικαίωμα να αποχωρήσει.
Αν αυτό δεν σου συμβαίνει συστηματικά, δηλαδή να χάνεις το ενδιαφέρον σου στο εξάμηνο (εδώ θα βοηθούσε ο ψυχολόγος), και αν δεν είναι ότι θέλεις συνεχώς ένταση και δράμα αλλιώς βαριέσαι (κι εδώ θα βοηθούσε ο ψυχολόγος), σημαίνει ότι δεν τον θέλεις, τέλος. Ας είναι κελεπούρι, δεν έχει σημασία. Θα τον αφήσεις εσύ, θα τον εκτιμήσει κάποια άλλη.
Θα σου πω τη γνώμη μου .Χώρισε αφού δεν τον θες ,αλλά με έναν τρόπο που δε θα αφήσει κανένα περιθώριο ελπίδας για επανασύνδεση.Διοτι εάν όλα είναι τόσο ιδανικά,όπως λες ότι είναι ,θα μείνει με πολλές απορίες,θα διατηρήσει ελπίδες και ίσως κολλήσει ,και αυτό είναι άδικο γι’αυτον .Έχεις κάθε δικαίωμα να χωρίσεις και χωρίς κανένα λόγο , αλίμονο,αλλά θερμά σε παρακαλώ (γιατί όταν μας το κάνουν, πονάμε και δε μπορούμε να προχωρήσουμε),μην αφήσεις την παραμικρή χαραμάδα επανασύνδεσης ,δε λέω να χωρισετε σαν εχθροί.Αλλα εφόσον το έχεις σκεφτεί καλά ,να είσαι ξεκάθαρη χωρίς να είσαι αγενής,απόλυτη χώρις ν είσαι σκληρή και… Διαβάστε περισσότερα »
Ευκολακι.
Εξαιρετική απάντηση και τα καλύψεις όλα. Πρέπει το μήνυμα να είναι ξεκάθαρο (δεν σε γουστάρω), να διευκρινίζει ότι ο άλλος δεν φταει και δεν μπορεί να κάνει κάτι για να το αλλάξει και φυσικά να έχεις και το θάρρος να αντιμετωπίσεις την ανασφάλεια του ότι μπορεί να βρεθείς ολομόναχη και χωρίς καβατζα στην περίπτωση που έχεις μοναξιες (να μην παίζουμε με συναισθήματα). Α και φυσικά όταν μας χωρίζουν να μην έχουμε την ψευδαίσθηση ότι ο άλλος θα είναι το ίδιο ξεκάθαρος. Το πιθανότερο είναι τα γνωστά (θέλω τον χρόνο μου, δεν φταις είσαι υπέροχη απλά είμαι πιεσμένος) ώστε και να… Διαβάστε περισσότερα »
Η σκέψη “με έχουν πληγώσει και εμένα έτσι στο παρελθόν και δεν θέλω να το κάνω σε άλλον ειδικά κάποιον που δεν μου έκανε κάτι κακό” δεν είναι ρεαλιστική. Αν νομίζεις πως μπορείς να είσαι μαζι του ενώ δεν τον γουστάρεις και πως αυτό είναι εντάξει τότε ήδη τον υποτιμάς και εκείνον ως άτομο αλλά και την νοημοσύνη του. Κανένας ποτέ δεν εκτίμησε το Pity fuck. Δεν σε μαλώνω , απλά προσπαθώ να σου εξηγήσω πως η στάση του “μένω με κάποιον που δεν θέλω γιατί φοβάμαι πως θα πληγωθεί” είναι υποτιμητική και σε εσένα αλλά και στο άλλο άτομο… Διαβάστε περισσότερα »
Μπορεί και να πάει στην επόμενη αμέσως,δεν το ξέρεις αυτό. Μην αγχώνεσαι καθόλου,θα περάσει.
Είναι στην ανθρώπινη φύση μας να θέλουμε να εξορθολογισουμε κ να τικαρουμε κουτάκια κ κόκκινες γραμμές στις σχέσεις. Ο έρωτας ομως κ η κ@@λα για τον άλλον δεν χωράνε σε αυτα τα ανθρώπινα όρια μπορεί να μας χτυπήσουν την πόρτα με τον πιο ασύμβατο ως προς τα θέλω μας τύπο.
Ας αφεθούμε λοιπόν να μας παρασύρει αυτο το αρχέγονο ένστικτο κ ή θα καούμε στην κόλαση ή θα πετάξουμε στον παράδεισο σίγουρα όμως θα το έχουμε ζήσει με όλη μας την υπόσταση.
Μέσα από την εμπειρία μου να σου πω ότι πολύ πιθανό να σου αρχίσει να σου βγαίνει πικρία, ειρωνεία, και να σου προκαλεί εκνευρισμό και μόνο που τον βλέπεις να τρώει και να αναπνέει. Γιατί και μόνο που θα νοιώθεις ότι σου προκαλούνται τύψεις εξαιτίας του, άθελά σου θα τον σιχαθείς. Αυτό παθαίνω εγώ κάθε φορά, τελικά τους χωρίζω στο τέλος αλλά μέχρι τότε, επειδή και εμένα είναι μεγάλη μου δυσκολία, παθαίνω ακριβώς αυτά που περιέγραψα. Συνεπώς το πραγματικό σου νοιάξιμο, αλλά και τον σεβασμό προς εσένα πάνω από όλα και μετά προς εκείνον, έτσι θα το δείξεις. Δεν είναι… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό όμως που κάθε γυναίκα που θέλει να χωρίσει πρέπει να κουβαλάει και το άγχος μην χαρακτηριστεί κακιά, να το κοιτάξουμε λίγο.Δεν λέω να μην υπολογίζουμε τα συναισθήματα των άλλων αλλά πολύ σπάνια ένας άντρας έχει τέτοιους προβληματισμούς.
Κι όμως Tsikaki, υπάρχουν και πάμπολλοι άντρες που φτάνουν μέχρι γάμο και παιδί για να αποφύγουν να πάρουν τη γενναία απόφαση και να γίνουν δυσάρεστοι. Μισό από βόλεμα, μισό από κακώς εννοούμενο ιπποτισμό, μένουν και ξεμένουν και όταν δεν αντέχουν άλλο, τα τινάζουν όλα στον αέρα με τον πιο αψυχολόγητο τρόπο. Είναι αυτοί που θα κάνουν πρόταση γάμου μετά από δέκα χρόνια σχέση-σούπα και σε ένα μήνα θα χωρίσουν πανικόβλητοι, είναι αυτοί που ενώ δεν ξενοκοίταζαν ποτέ θα βρουν ξαφνικά άλλη μόλις η γυναίκα τους μείνει έγκυος, είναι αυτοί που θα κάνουν βλακείες επίτηδες για να τους διώξεις. Ή είναι… Διαβάστε περισσότερα »
Ναί καταλαβαίνω τι λές.Δεν ξέρω αν είχες διαβάσει μια ερώτηση της στήλης του σ/κ απο άντρα που παντρεύτηκε χωρίς να το θέλει,λίγο το βόλεμα, λίγο το προνόμιο που πού να το χάσεις τώρα,λίγο η γκρίνιααπο τα σόγια…Θα κάνω μια μέρα μια ανάλυση πάνω στο θέμα του πώς ένας άντρας παρόλο που έχει προνόμιο πέφτει θύμα της πατριαρχίας.Στην μικρή κοινωνία που ζώ, πιέζουν ΚΑΙ τους άντρες να παντρευτούν. Επειδή όμως οι γυναίκες στερούμαστε ακόμα και το αυτονόητο του να χωρίσουμε χωρίς να χαρακτηριστούμε κακές,αναίσθητες που δεν εκτιμήσαμε το καλό το παιδί και μπλά μπλά…( ας μην αναφέρω και τις γυναικοκτονίες…),προτιμώ προς… Διαβάστε περισσότερα »
Ουουου, το έχω σκεφτεί και το έχω ξανασκεφτεί αυτό. Και έτσι έμενα σε σχέσεις που δεν τις ήθελα άλλο μη τους πληγώσω. Και μάντεψε, στο τέλος και αυτός πληγωνόταν και εγώ φυσικά εξαντλούμουν.
Πράγματι κάποιος μπορεί να είναι good οn paper κι όμως να μη μας κάνει, ωστόσο αυτό το “θα τον ήθελα λίγο πιο πνευματώδη” (που το λες και διστακτικά και νομίζεις ότι θα σε κρίνουμε κιόλας- μη χειρότερα δηλαδή) εμένα μου βγάζει μάτι κ ακούω ταυτόχρονα έναν ήχο Ντιν νταν.