Χαίρετε χαίρετε!
Είμαι η Μαρία, είμαι 27 ετών και τον τελευταίο χρόνο ζω μόνιμα (ελπίζω) στην Αθήνα. Για λόγους ανωτέρας βίας ήρθα για καλοκαίρι στη γενέτειρά μου, μια κωμόπολη 20.000 κατοίκων και δεν περνάω καλά. Δεν περνάω καλά γενικά, τώρα που γνώρισα τη ζωή (και τη μεγαλύτερη ελευθερία) στην Αθήνα, αλλά περνάω πραγματικά άσχημα κάθε Σάββατο που πρέπει να πάω στη λαϊκή.
Άντρες που σε κοιτάνε λες και δεν έχουν ξαναδεί γυναίκα στη ζωή τους, άντρες που σχολιάζουν όταν περνάς, άντρες που μοιάζουν να απολαμβάνουν να σε φέρνουν σε δύσκολη θέση.
Σήμερα μάλιστα κάποιος μου φώναξε: “Κυρία, έλα να πάρεις αγγουράκια για τα μωρά σου.” Μπορεί να ακούγεται αστείο, αλλά ένιωσα πάρα πολύ άσχημα, κακοποιημένη ψυχικά. Θα το έλεγαν αυτό (ή οτιδήποτε άλλο) σε κάποιον άντρα; Θα το έλεγαν αυτό σε μένα την ίδια αν ήμουν μαζί με κάποιον άντρα;
Εκτός αυτού, όταν πηγαίνω συνειδητοποιώ πως επιλέγω να φοράω παντελόνι ή κάτι μακρύ τέλος πάντων και αυτό με εξοργίζει. Και παλιά, όσο ζούσα μόνιμα εδώ, συνέβαιναν όλα αυτά, αλλά πλέον νιώθω πως δεν μου φτάνει το οξυγόνο, μαζεύω όλες μου τις δυνάμεις για να πάω και όταν επιστρέφω νιώθω εξουθενωμένη.
Το ίδιο συνέβη και στην Αθήνα στη Βαρβάκειο αγορά. Η εμπειρία ήταν τόσο άσχημη που μου πήρε ώρα να συνέλθω. Κι εκεί έρχεται η άλλη σκέψη: Μήπως είμαι υπερβολική; Μήπως ο φεμινισμός μου δυσκολεύει τη ζωή αντί να τη διευκολύνει; Μήπως φταίω εγώ που είμαι μισάνθρωπος και κάθε Σάββατο σιχαίνομαι τη ζωή μου;
Ξέρω ποια είναι η λογική απάντηση, αλλά δεν παύω να νιώθω ότι ευθύνομαι εγώ και ότι δεν θα έπρεπε να νιώθω έτσι.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Ο λόγος που δε πατάω ποτέ στη λαϊκή…Ξέρω οτι δεν είναι λύση αλλά αυτός είναι ο τρόπος που το αντιμετωπίζω. Προτιμώ να πληρώνω πιο ακριβά παρά να δίνω λεφτά σε αυτούς τους ανθρώπους. Θυμάμαι όταν ήμουν ακόμα στο δημοτικό και πήγαινα αναγκαστικά μαζί με τη μαμά μου να ακουγα να σχολιάζουν τα οπίσθια της. Ενα διάστημα η λαϊκή ήταν κάτω από το σπίτι μου οπότε αναγκαστικά περνούσα πριν ή μετά τη δουλειά. Είναι ακριβώς όπως τα περιγράφεις. Αισθάνομαι πως περνάω από scanner . Δεν έχει σημασία τι θα φορέσεις, η σωματική σου διάπλαση ή το ύφος σου για όλες έχουν… Διαβάστε περισσότερα »
Πωπω πολυ λυπαμαι για το μπαμπα σου! Γενικά η λαϊκή είναι μια ζουγκλα, κανείς δε γλιτώνει! Κι εγώ την αποφευγω για τους ίδιους λόγους, αλλά θυμάμαι μια φορά που πηγα με τη δική μου σακούλα, για αποφυγή πλαστικου. Και φωνάζει ο λαικατζης, λες κ έβγαζε έκτακτο παραρτημα “βρήκαμε την οικολογο της ημέρας, εδώ η καλή οικολόγος! “.
🧸
Πατριαρχία και ψυχολογία της μάζας. Θανάσιμος συνδιασμός.
Karlee αντί να το δει σαν ευκαιρία να βελτιώσει την επιχείρησή του. Δεν ξέρω αν είσαι η μειοψηφία, αλλά θα μπορούσε να κρατήσει την πληροφορία για το κοινό του και να την αξιοποιήσει για κέρδη. Βασικά άνθρωπος που εργάζεται ειδικά σε παραγωγή και κοροϊδεύει οικολόγους, δεν ξέρει το ‘χερι που τον ταΐζει’ και οτι θα γίνει μονόδρομος αν θέλει να ξαναδεί πατάτα να φυτρώνει.
Λυπήθηκα, πόσο σκατόψυχοι.
Zero-gravity πόσο λυπήθηκα για το μπαμπά σου! Άραγε ποια είναι η σωστή αντίδραση σε αυτές τις περιπτώσεις; Να απαντήσεις με την ίδια αγένεια ή τότε γίνεσαι ίδιος με τα μούτρα τους; Πραγματικά δεν ξέρω! Δε μου έχει τύχει κάτι ανάλογο στη λαϊκή με τις ιστορίες που διαβάζω εδώ. Αλλά αυτό με το μπαμπά σου με έβγαλε από τα ρούχα μου!
Για μένα το ιδανικό θα ήταν να τους απαντήσω στη γλώσσα που καταλαβαίνουν. Κάτι του τύπου ‘τα αστεία σου είναι πιο μπαγιάτικα κι απ’τα ζαρζαβατικά σου´. Αλλα χρειάζεται ψυχικά αποθέματα και σθένος γιατί είναι πολλοί και οι περισσότεροι παίζουν το ίδιο μήκος κύματος.
Ετεροχρονισμενο, αλλα απλα ηθελα να πω οτι μου ραγισε την καρδια η ιστορια του μπαμπα σου. Θελω ειλικρινα να πατησω με οδοστρωτηρα ανθρωπους που πληγωνουν ετσι βαθια και αναιτια τους αλλους.
🧸🧸🧸🤎
Το ίδιο συμβαίνει σε όλες τις λαϊκές, γι’αυτό δεν πάω ποτέ… τη λαϊκή την έχει αναλάβει αποκλειστικά ο σύζυγος κι έχω ησυχάσει..
Το πιο τραγικό ήταν όταν ήμουν μαθήτρια και πέρναγα μέσα απτή λαϊκή για να πάω σπίτι στο σχολασμα, απτό γυμνάσιο και μετα κάθε φορά φωνές χυδαία σχόλια και να πω ότι δε φαινόταν ότι ήμουν μικρή.. σχολική τσάντα είχα στην πλάτη.. τι να πεις αηδία σκέτη.
Είναι φοβερά εκνευριστικο.Το ζω από τα 20 μέχρι τώρα που κοντεύω 50. Εγώ συνήθως ρίχνω δολοφονικές ματιές η βρίζω ώστε να εκτονωνομαι κιόλας. Μια λύση είναι να απαντάς ότι με τέτοια σχόλια δεν πρόκειται να ψωνίσεις ποτέ από τον πάγκο τους.Η άλλη λύση είναι το μανάβικο
Στη λαϊκή απαντάμε, συνεχώς και αδιακρίτως: Με λέει ο εξηντάρης κορίτσι (είμαι 40+), του λέω (όχι χαριτωμένα) τι τρέχει αγόρι; Με λέει ο άλλος κοπελιά/μανάρι, του λέω (με αυστηρό ύφος) μη μιλάς έτσι σε γυναίκες που δεν ξέρεις. Και αφού κάνω την παρατήρηση, εννοείται ψωνίζω απ’ τον επόμενο. Καμιά φορά το λέω κιόλας, ότι γι’ αυτό που είπες δεν ψωνίζω από σένα. Το ξαφνιασμένο ύφος και η απολογητική τους διάθεση (στάνταρ: μα για καλό το είπα) αξίζει κάτι, έστω κι αν δεν θ’ αλλάξουν απ’ αυτές τις κουβέντες. Πάντως εγώ νιώθω πολύ πιο άνετα αφού απαντήσω.
Αυτή ακριβώς η φράση, αν ο φεμινισμός δυσκολεύει την ζωή..πόσες φορές έχω αναρωτηθεί κ γω η ίδια αυτό το πράγμα. Διαβάζω την σελίδα 7-8 χρόνια κ έχω δει το φώς το αληθινό 🙂 έχω δημιουργήσει κεραίες που καταλαβαίνω αμέσως μισογύνηδες σεξιστές κ όλο το κακό συναπάντημα. Το πρόβλημα είναι πως έχω κάποια χρόνια ν κάνω σχέση, δυστυχώς οι φεμινιστικές ανησυχιες μου δεν συγχρονιστηκαν με άτομα του κύκλου μου κ έχουμε λίγο απομακρυνθεί κ γενικά ξενερώνω γρήγορα με καταστάσεις κ ανθρώπους μόλις καταλαβαίνω πως δεν εκπεμπουμε στο ιδιο μήκος κύματος.
Έτσι είναι οι λαϊκές και στην Αθήνα. Εξαίρεση θεωρώ τη βιολογική λαϊκή στο Ίλιον που μένω, αλλά νομίζω ότι έχει να κάνει με την παιδεία των παραγωγών και των πελατών, μου φαίνεται ότι είναι λίγο πιο ψαγμένο κομμάτι του πληθυσμού. Αλλά παιδιά, πάω και στις κλασσικές λαϊκές. Δεν θα τους κάνω τη χάρη να μην ψωνίζω όπου γουστάρω, επειδή είμαι γυναίκα. Εννοείται ότι δεν ψωνίζω σε άτομα που μου μιλάνε με αυτόν τον τρόπο. Μάλιστα, από όταν άρχισα να διαβάζω αυτή τη στήλη, συνειδητοποίησα ότι αυτή τη συμπεριφορά δεν την προκαλώ εγώ, δεν είναι δική μου ευθύνη και δεν θα… Διαβάστε περισσότερα »
Τι τραβάμε πια;
Τις προάλλες μπήκα στο τρένο, απέναντι μου και διαγώνια καθόταν ένας τύπος, κοντά στα 60. Δεν είχα καταλάβει ότι με κοίταζε πίσω από τα γυαλιά ηλίου του.
Σηκώθηκε να κατεβει και είδα μέσα από το παντελόνι του να πετάει… καταλάβαμε όλοι.
Τότε ήταν που συνειδητοποίησα με κοιτούσε όλη αυτή την ώρα ..
Αηδίασα.
Δεν πάω ποτέ στη λαϊκή. Τώρα σοβαρά βρε παιδιά? Γίνονται όλα αυτά? Έχω μείνει άφωνη. Έτσι μου έρχεται να πάω επίτηδες όταν θα ξινω τα νύχια μου για καυγά.
Άει σιχτίρ γίδια.
Την επόμενη φορά δοκίμασε το:”ελπίζω τα λαχανικά σας να ναι καλύτερα απ το χιούμορ σας”.
Κορίτσι μου να αγιάσει το στόμα σου. Μόλις διάβασα το άρθρο σου έκανα με τη μια λογαριασμό για να σχολιάσω και εγώ. Παιδιά αυτό το πράγμα με την αγορά δεν υπάρχει, ο σεξισμός σε όλα τα μεγαλεία του. Έχω πάει στην αγορά της Γλυφάδας αναγκαστικά κάποιες φορές γιατί πρέπει να πάρουμε λαχανικά η φρούτα, και κάθε φορά πηγαίνω με μισή καρδιά. Την προηγούμενη φορά ο ένας με αποκάλεσε «μωρό» του και πραγματικά με έπιασε μια αηδία ολόκληρη. Πλέον απλά πηγαίνω και κάνω mute και προσπαθώ να μη δίνω σημασία. Αλλά κάθε φορά πρέπει να προετοιμαστώ ψυχολογικά και είμαι σε φάση… Διαβάστε περισσότερα »