Η μέρα του Αγίου Βαλεντίνου

Γράφω στον πίνακα την ημερομηνία. «14» φωνάζει ένας πιτσιρικάς. Σήμερα έχει 13 ο μήνας, αύριο είναι 14 που γιορτάζει και ο Άγιος Βαλεντίνος τον διορθώνω. «Η χειρότερη μέρα του χρόνου» πετάγεται ένα κοριτσάκι.

Τελειώνει το μάθημα, πλησιάζω τη μικρή και τη ρωτάω για ποιο λόγο θεωρεί την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου τη χειρότερη μέρα. Και μου αφηγείται μια ιστορία:

Ότι πριν από δύο χρόνια ένα αγοράκι έκανε ερωτική εξομολόγηση στη φίλη της και τον απέρριψε. Και το αγοράκι τη χτύπησε. Επειδή τον απέρριψε. Τη χτύπησε. Ένα αγοράκι. Στο δημοτικό. Κι εκεί θυμήθηκα όλες τις μαμάδες και τις γιαγιάδες, που αποκαλούν προνήπια, νήπια και παιδιά του δημοτικού «άντρα μου». Τι ζημιά κάνουν, όταν καμαρώνουν για την υπερκινητικότητα και τη ζωηράδα του αγοριού «έτσι είναι τα αγόρια, η φύση τους». Κι όλα εκείνα τα προνήπια στο τιμόνι στην αγκαλιά του μπαμπά που μαθαίνουν οδήγηση. Κι εκείνες οι μαμάδες, που πηγαίνουν στη δασκάλα και την κατηγορούν για την αδυναμία προσαρμογής του γιου στους κανόνες ομαδικής ζωής. «Δεν καταφέρατε να προσεγγίσετε το παιδί μου», «δεν τον ενθαρρύνατε», «είναι εγωιστής, δεν λειτουργεί η αυστηρότητα». Για να φτάσουμε στο σημείο 9 και 10 χρονών αγοράκια να μην μπορούν να διαχειριστούν την απόρριψη από τη συμμαθήτρια. Αλλά έτσι είναι, έτσι το κάνει «η φύση», που στόμα να είχε αυτή η φύση να μιλήσει!!

in

Αξιολογήστε το άρθρο

40 points
Upvote Downvote

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
  Εγγραφείτε  
Ειδοποίηση για