Η μέρα της γυναίκας

Η μέρα μου ξεκινάει μπαίνοντας στο αυτοκίνητο και αφού ακούσω και κανένα «πήγαινε να πλύνεις κανά πιάτο, μωρή» φτάνω στο σχολείο για να αφήσω την κόρη μου.

Στην είσοδο του σχολείου συναντώ τη μαμά του Δημητράκη, με την οποία καλημεριζόμαστε και συζητάμε στα πεταχτά. Ο τετράχρονος Δημητράκης προσπαθεί άγαρμπα – φυσιολογικό για την ηλικία του- να προσεγγίσει την κόρη μου. Σήμερα της φωνάζει πειράγματα και η μικρή με τη σειρά της βάζει τα κλάματα. Είναι κάτι που συμβαίνει σχεδόν καθημερινά όπως έχω μάθει από τη δασκάλα, όχι μόνο με την κόρη μου, καθώς ο Δημητράκης είναι ζωηρός και πειραχτήρι. Η μαμά του Δημητράκη απευθύνεται στην κόρη μου γελώντας «μη στεναχωριέσαι, έτσι είναι τα αγόρια, σε αγαπάει και προσπαθεί να σου τραβήξει την προσοχή». Με τη σειρά μου απευθύνομαι στο Δημητράκη και του εξηγώ ότι όταν αποκαλούμε τους φίλους μας με άσχημες λέξεις εκείνοι θα στεναχωρηθούν, σε εκείνον θα άρεσε να τον κοροϊδεύουν οι συμμαθητές του;  Προσπαθώ να παρηγορήσω και τη μικρή Φούστα και παράλληλα να ακυρώσω αυτά που ειπώθηκαν από την άλλη μαμά.

Σήμερα στο γραφείο έχουμε μια σημαντική συνάντηση, θα μαζευτούμε αρκετοί από διάφορες εταιρείες. Κάποιους θα τους δω για πρώτη φορά. Είμαι υψηλόβαθμο στέλεχος εδώ και λίγα χρόνια στην εταιρεία και στη συνάντηση και θα είναι και κάποιοι υφιστάμενοί μου. Σήμερα τυγχάνει να είμαι η μοναδική γυναίκα που συμμετέχω. Σήμερα επίσης είμαι ο άνθρωπος στον οποίο όλοι ζητάνε να φτιάξει  ή να παραγγείλει καφέ.

Με το καλό τελειώνει η συνάντηση αλλά έχω ένα σωρό υποχρεώσεις μέχρι το τέλος της μέρας. Μέσα στο άγχος μου, αφήνω το κουτάκι με τα ταμπόν μου πάνω στο ραφάκι της τουαλέτας. Μετά από λίγη ώρα έρχεται στο γραφείο μου ένας συνάδελφος και με στολίζει κανονικά που άφησα «αυτό το πράγμα» σε κοινή θέα, σε μια τουαλέτα που μπορεί να μπουν και επισκέπτες ακόμα.

Το μεσημέρι καθόμαστε με κάποιους συναδέλφους για να συζητήσουμε και να λύσουμε κάποια τεχνικά ζητήματα σε ένα προϊόν μας. Λόγω σπουδών και προϋπηρεσίας αντικειμενικά είμαι ο άνθρωπος που ξέρω το προϊόν και τα θέματά του απέξω κι ανακατωτά. Είμαι ο άνθρωπος που έχω βραβευτεί για αυτό το προϊόν στο παρελθόν. Παράλληλα, ο συνάδελφος που προσλήφθηκε πριν τρεις μήνες επιμένει να μου εξηγήσει πώς θα δούλευε καλύτερα και δε σηκώνει αντίρρηση. Εκείνος και δυο τρεις άλλοι καταλήγουν να μιλούν μεταξύ τους για κάτι που γνωρίζουν ελάχιστα. Προσπαθώ να επαναφέρω την κουβέντα σε σωστό πλαίσιο χωρίς αποτέλεσμα. Με αμφισβητούν μέσα στα μούτρα μου. Πρέπει να υψώσω τον τόνο της φωνής μου ή πρέπει να το λήξουμε χωρίς κάποιο συμπέρασμα.

Έχω αφήσει το αυτοκίνητο εντωμεταξύ στο συνεργείο, οπότε προτιμώ να πάρω ταξί γιατί δε βολεύει η συγκοινωνία. Το κεφάλι μου είναι καζάνι. Ο οδηγός προσπαθεί να πιάσει κουβέντα, μου κάνει σαχλά κομπλιμέντα, προσπαθεί να μάθει αν είμαι παντρεμένη. Κουνάω απλά το κεφάλι, είμαι εξαντλημένη. Δεν έχω κουράγιο να του κόψω τη φόρα, να απαντήσω κατάλληλα. Θέλω απλά να φτάσω επιτέλους στο σπίτι μου.

Επιστρέφοντας πετυχαίνω στην είσοδο τη γειτόνισσα από το ισόγειο. Την καλησπερίζω τυπικά όμως εκείνη έχει όρεξη για κουβέντα και ενώ ξεκλειδώνω και προσπαθώ να της ξεφύγω αρχίζει, και πότε με το καλό το δεύτερο, άντε και ένα ίσον κανένα. Της απαντώ ότι μάλλον ποτέ για δεύτερο κι εκεί ξεφουρνίζει όχι μόνο ότι έχω ευθύνη απέναντι στην κόρη να μην την αφήσω μοναχοπαίδι αλλά ότι με πήραν και τα χρόνια και δεν έχω περιθώρια. Άρα και κακή μάνα και πέρασε και η μπογιά μου. Δυο σε ένα η κυρία Ρούλα.

Επιτέλους σέρνομαι μέχρι την πόρτα του διαμερίσματος. Μιλάμε με το σύζυγο για τη μέρα μας. Εκείνος σήμερα κατάφερε να πάει στη δουλειά του φορώντας μια μπλούζα με μια τρύπα. Οι συνάδελφοι του είπαν ότι η γυναίκα του δεν τον φροντίζει,  ότι είναι ακαμάτρα και πώς τον αφήνει να κυκλοφορεί έτσι. Σημειώνω νοητά να ντύνω και το σύζυγο το πρωί μαζί με την κόρη μας.

Εντωμεταξύ, χτυπάει το τηλέφωνο, άγνωστος αριθμός, είναι ο θείος του συζύγου που έχουμε καιρό να μιλήσουμε. Λέμε τα νέα μας, λέμε ότι χαθήκαμε, όλοι μας με τόσες δουλειές πότε να βρεθούμε. Ο θείος βέβαια δε μου χαρίζεται. Μου πετάει ότι αυτά είναι υποχρέωση των γυναικών , εκείνες πρέπει να συντηρούν το σπίτι και τις σχέσεις.

Η μέρα φεύγει, λίγο πριν τον ύπνο και επιτέλους μόνη με τις σκέψεις μου και χωρίς υποχωρήσεις, υποδείξεις, μικρές ήττες αλλά και μικρές νίκες.

Disclaimer: στο κείμενο δεν αναφέρω καν πράγματα που ακούω για/προς άλλες γυναίκες, γράφω πράγματα που συμβαίνουν μόνο σε μένα, αλλιώς θα έβγαινε το κείμενο τόμος. Δεν έχει τύχει να συμβούν όλα μαζί σε μια μέρα αλλά δε θα ήταν καθόλου απίθανο. Τέτοια πράγματα σε μικρές παραλλαγές είναι καθημερινή πρακτική εξάλλου. Και είναι όλα 100% πραγματικά, δεν έχω γράψει τίποτα χάριν παραδείγματος. Δεν έχω γράψει το πώς αντιδρώ στο κάθε τί ακριβώς γιατί κάποια ζητήματα όπως αυτό με τον καφέ έχουν προκύψει άπειρες φορές στα είκοσι χρόνια που δουλεύω. Αλλιώς αντιδρούσα στα 18, αλλιώς στα 25 και αλλιώς τώρα (αισίως 37 χρονών). Τέλος, αναγνωρίζω ότι οι σημαντικότεροι άνθρωποι στη ζωή μου – σύζυγος, φίλοι, γονείς , αφεντικά – δεν είναι καθόλου σεξιστές. Είμαι σε πολύ «προστατευμένο» περιβάλλον αλλά απόλυτα συνειδητοποιημένη ότι άλλες γυναίκες δεν έχουν αυτό το προνόμιο. Πού θέλω να καταλήξω με αυτό το κείμενο; Όταν έχω περάσει μια τέτοια μέρα, όπου όλες οι προηγούμενες μέρες είναι πάνω κάτω ίδιες, και πάω στο σουπερμάρκετ και ερωτηθώ περί απορρυπαντικών θα είναι το κερασάκι στην τούρτα. Ερώτημα των προηγούμενων ημερών μου έδωσε το έναυσμα να γράψω. Αυτό το κείμενο, λοιπόν, είναι για τους άντρες. Οι γυναίκες, ιδίως οι εδώ της σελίδας, θα ταυτιστούν και θα προσθέσουν κι άλλα τόσα στη λίστα. 

in

Αξιολογήστε το άρθρο

131 points
Upvote Downvote

25
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
11 Θέματα σχολίων
14 Απαντήσεις θεμάτων
2 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
16 Συντάκτες σχολίων
lionessΦούστα ΚλαρωτήMiraculous LadybugLazy catMs.Lego Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Jelly Roll
Μέλος
Δημιουργός Κειμένων
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Ο κάζουαλ σεισμός της ημέρας 24ωρο edition.

Lazy cat
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Και μόνο που το διαβάζεις νιώθεις την κόπωση και το στρες που προκαλούν αυτές οι καταστάσεις. Υπέροχο κείμενο!

Dotti Kali Linnea
Μέλος
Συμμετέχων

Αχ Φούστα..Νιώθω τόσο θυμό μέσα μου..Καμιά φορά αντιδρώ στο 1 από τα 10 τέτοια συμβάντα που θα αντιμετωπίσω μέσα στη μέρα και με λένε υπερβολική, νευρική και εύθικτη γιατί μάντεψε: ούτε που πρόσεξαν τα άλλα 9. Νιώθω σαν το λαγό που τον κοντοζυγώνει ο κυνηγός επί ώρες μέχρι να του δώσει τη χαριστική βολή. Και ναι, καμιά φορά αντιδρώ με απροσδόκητη ένταση. Καμιά φορά μπορεί να τα ακούσει συσσωρευτικά ένας/μία και για λογαρισμό των υπολοίπων. Αλλά έχω αποφασίσει ότι δε θα δικαιολογούμαι και γι’αυτό πλέον. Αυτ@ δε δικαιολογούνται για την αδιακρισία, για την παρεμβατικότητα, για τα ασφυκτικά τους στερεότυπα, για… Διαβάστε περισσότερα »

ChainReaction
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Το “Πρέπει να υψώσω τον τόνο της φωνής μου” μου θύμησε τη μητέρα μου που έλεγε ότι πολλές φορές δεν “κερδίζει” αυτός που έχει δικιο, αλλά αυτός που φωνάζει πιο δυνατά…
Η μικρή φούστα επωφελείται και άμεσα και έμμεσα από τις πράξεις σου 🙂 Αν ακόμα ερθεις αυτόν τον μηνα Λονδίνο, θέλουμε κι άλλες τέτοιες ιστορίες από κοντά 😉

nena
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Εμενα αυτο το σκηνικο μου θυμισε σκηνη απο το sex and the city, οπου η μιραντα πετυχημενη δικηγορος σε ολα τα συμβουλια που γινοντουσαν στην εταιρεια δεν καταφερε να σταυρωσει λεξη γιατι παντα πεταγοταν το αφεντικο της και την καπελωνε του στυλ, τι ξερεις εσυ απο αυτα, γυναικα εισαι.. ωσπου καποια στιγμη της την εδωσε και περασε στην αντεπιθεση κανοντας του μια κινηση να το βουλωσει και ανεβαζοντας τον τονο της φωνης της πηρε θεση και ειπε την αποψη της θαρραλεα μπροστα σε ολους. Απο τις καλυτερες σκηνες οσο αφορα τη γυναικεια πυγμη σε ενα ανδροκρατουμενο περιβαλλον

no_roots
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Θρύλος

Απανωτά, καθημερινά χτυπήματα. Πολύ ωραίο κείμενο Φούστα!

cyora
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Advocate

Πολύ ωραίο το κείμενο σου φούστα! Πιστεύω στις περισσότερες μας έχουν συμβεί αυτά που περιγραφεις. Σε μένα τουλάχιστον μου εχουν συμβεί όλα με μικρές παραλλαγές εκτός από το ταμπον. Είμαι πολύ προσεκτική ακριβώς επειδή ξέρω τι θα γίνει αν το ξεχάσω.

Miraculous Ladybug
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Τέλειο το κείμενο. Ταυτίστηκα. Αυτές τις ημέρες έχω έναν συνάδελφο που λόγω απόστασης δεν έχουμε ειδωθει ποτέ, αλλά μιλάμε συχνά στο τηλέφωνο για να διεκπαιρεωσουμε διαφορά επαγγελματικα. Κουκλίτσα με ανεβάζει κουκλίτσα με κατεβάζει. Μου προκαλεί απίστευτη αμηχανία κ δεν ξέρω καθόλου πως να βάλω φρένο. Και πόσα ακόμα που ίσως να μην τα παρατηρώ καν.

lioness
Μέλος
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Μέντορας

Όνομα και επίθετο με αυστηρό τόνο, εάν χρειαστεί και την επαγγελματική σου ιδιότητα (εφόσον ξεχνάει ο “συνάδελφος” σε ποια απευθύνεται). Ως γυναίκα ειδικευόμενη, έχω ακούσει άπειρες φορές τα “κοπελιά, κουκλίτσα, κούκλα, κοριτσάκι, μικρή, βοηθός”, συνήθως αυτή η αντίδραση βάζει φρένο. Έχω ακούσει και άπειρες φορές “μα ο γιατρός δε θα περάσει?”, ενώ μόλις έχω εξετάσει ασθενή αφιερώνοντας τουλάχιστον 1 ώρα (γιατί ως γνωστόν γιατρός ίσον άντρας κάποιας ηλικίας). Εκεί τους λέω επίσης “να σας ξανασυστηθώ λοιπόν, είμαι η τάδε και είμαι η γιατρός σας”. Έχω δει ότι ο άλλος/ άλλη μπορεί να ζοριστεί, να δείξει δυσαρέσκεια, έχω ακούσει και “κουκλίτσα… Διαβάστε περισσότερα »

Miraculous Ladybug
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Έχεις δίκιο, το θέμα μου δεν είναι να μην γίνω εγώ δυσάρεστη αλλά μην μου κοστίσει την δουλειά μου με οποιαδήποτε άλλη αφορμή. Θα προσπαθήσω πάντως να βρω αναίμακτο τρόπο να το κόψω.

carpe-noctem
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

– Κουκλίτσα, μπλαμπλαμπλα
– Σε παρακαλώ να μου απευθύνεσαι με το όνομά μου/Το ονομά μου είναι Τάδε.
Κάθε φορά που σε λέει κουκλίτσα. ΚΑΘΕ ΦΟΡΆ όμως.

Miraculous Ladybug
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Ναι έχεις δίκιο. Αλλά τι κάνεις αν ο άλλος το δει σαν προσβολή και συμμορφωθεί μεν αλλά αντιδράσει έμμεσα επιθετικά? Γιατί κάτι τέτοιο μπορεί να κοστίσει την δουλειά μου. Προφανώς με κάποια άλλη αφορμή αλλά αν στραβώσει η κατάσταση μετά δεν ισιώνει εύκολα.

Ms.Lego
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Το αφεντικό μου με φωνάζει χαριτολογώντας “μικρή” και κάθε φορά του απαντάω πόσο χρονών είμαι (ξεκίνησα από το είμαι τριανταφεύγα και αισίως έχω φτάσει να του λέω “Είμαι 41 χρονών”). Ακόμα περιμένω. Δεν έχω τολμήσει να του πω κάτι άλλο πιο άμεσο.

lioness
Μέλος
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Μέντορας

“τσιμπιέμαι εσωτερικά” Τέλειο! Χαχα! : )

Lazy cat
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Μπορείς να του πεις κάτι τύπου ” Μιας και δουλεύουμε πλέον καιρό μαζί νομίζω θα ήταν καλύτερα να με λες Τάδε. Το κουκλίτσα είναι απρόσωπο/αντιεπαγγελματικό/ περίεργο κλπ.” Βάλε τα οριά σου γιατί θα σου σπάσουν τα νεύρα να δουλεύεις υπό αυτές τις συνθηκες,τουλάχιστον αν μιλήσεις θα έχεις ελπίδα να φτιάξει στο μέλλον. Άσχετο,πόσο λατρεύω το user name σου!!!

Miraculous Ladybug
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

@lazy cat έχεις δίκιο, πρέπει κάτι να πω. Θα το δουλέψω λίγο μέσα μου πως θα μπορούσα να το κόψω μαλακά. Η φοβερή αυτή πασχαλίτσα είναι η αγαπημένη της κόρης μου κ έτσι είπα να την βάλω username

Muse
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ειδικός

Θα ήθελα να διαβασω (διαβάσουμε) κ άλλα παρόμοια κειμενα. Ευχαριστούμε φούστα.

Chance
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Αχ θυμάμαι 1 meeting με πελάτες να με διακόπτει συνεχώς συνάδελφος και να με διορθώνει με απότομο τρόπο μπροστά τους (χωρίς να λέω κάτι λάθος), σαν να το θεωρούσε δεδομένο ότι θα πω κάτι λάθος. Φυσικά δεν θα έκανε ποτέ το ίδιο σε έναν συνάδελφό του, είχε εντελώς διαφορετική στάση απέναντι στους άλλους, ήμουν και η μόνη γυναίκα εκεί και το εξέλαβα καθαρά ως έκφραση σεξισμού. Ήταν και πριν χρόνια που δεν τολμούσα, απλώς έλεγα ‘α ok’. Την πεθέρα μου να μου λέει ότι οι άντρες δεν πρέπει να βάζουν πλυντήρια (στα πλαίσια συμβουλών για έναν ευτυχισμένο γάμο😛, καλά θα… Διαβάστε περισσότερα »

optimistictragedy
Μέλος
Συμμετέχων

Είμαστε παρούσες