Η Μαργαρίτα στο Φεγγάρι

Ένα παραμύθι για μικρά κορίτσια

Αγαπητή Α,Μπα,

ήθελα εδω και καιρό να σε ρωτήσω το εξής: Έχεις συνειδητοποιήσει ποτέ πόσο παράλογα είναι τα παραμύθια με τα οποία μεγαλώνουν γενιές και γενιές παιδιών; Αν δώσεις σημασία στην πλοκή των κλασικών παραυθιών πραγματικά τρομάζεις… Κακοί λύκοι που τρώνε γιαγιάδες, μητριές που φυλακίζουν και δηλητηριάζουν θετές κόρες, γυναίκες που περιμένουν για χρόνια ένα πρίγκηπα να τις σώσει. Κοκκινοσκουφίτσα, Σταχτοπούτα, Χιονάτη, Ωραία Κοιμωμένη, και η λίστα δεν έχει τελειωμό. Είναι δυνατον να μεγαλώνουν έτσι τα παιδιά; Είναι δυνατόν να μην υπάρχουν αληθινές ιστορίες που να συναρπάζουν τα παιδιά και να κάνουν τη φαντασία τους να ταξιδεύει;

Η μήπως υπάρχουν;

Η Μαργαρίτα στο Φεγγάρι

Ηταν μια φορά και έναν καιρό σε μια πόλη πολύ πολύ μακριά ενα μικρό κορίτσι που την έλεγαν Μαργαρίτα. Η Μαργαρίτα ρωτούσε συνέχεια το μπαμπα και τη μαμά της για κάθε τι που έβλεπε μπροστά της. Ήθελε να μάθει τα πάντα. Τα βράδια ο μπαμπάς της καθόταν μαζί στο κρεβάτι της και της έλεγε ιστορίες για το φεγγάρι και τα αστέρια μέχρι να κοιμηθεί. Η μικρή Μαργαρίτα με το νου της ταξίδευε ανάμεσα στ αστέρια και φανταζόταν ότι έφτανε μέχρι το φεγγάρι. Το πρωί ξυπνούσε πάντα με χαρά να πάει στο σχολείο. Αγαπούσε πολύ το σχολείο της και όλα τα μαθήματα, αλλά πάνω από όλα αγαπούσε τα προβληματα και τους αριθμούς. Κανένας δεν προλαβαινε να λύσει ένα πρόβλημα πιο γρήγορα από τη Μαργαρίτα.

Τα χρόνια περνούσαν, η Μαργαρίτα μεγάλωνε και κάθε μέρα αγαπούσε όλο και περισσότερο τους αριθμούς και προσπαθούσε να λύνει όλο και περισσότερα προβλήματα. Έφτασε μάλιστα στο Πανεπιστήμιο και προσπαθούσε να λύσει τα μεγαλύτερα προβλήματα του κόσμου. Ώσπου μια μέρα ανακάλυψε σε ένα δωμάτιο στο Πανεπιστήμιο ένα μηχάνημα που το έλεγαν υπολογιστή.

-Τι κάνει αυτό το μηχάνημα; – ρώτησε η Μαργαρίτα. -Αυτό το μηχάνημα το λένε Υπολογιστή και το χρησιμοποιούμε γιατί μας βοηθάει να λύσουμε τα πιο δύσκολα προβλήματα του κόσμου της απάντησαν. -Μα, τότε γιατί δεν τα έχετε λύσει όλα; -Γιατί ο Υπολογιστής δεν μιλάει σαν και μας, και δεν ξερουμε πως να του ζητησουμε να μας λυσει τα προβλήματα.

Η Μαργαρίτα ένιωσε τότε τεράστια χαρά. Θα μάθαινε πρώτη πως να ζητήσει βοήθεια από τον Υπολογιστή και μετά θα κατάφερνε να λύσει ακόμα πιο δύσκολα προβλήματα. Μέρα με τη μέρα λοιπόν άρχισε να μαθαίνει πως ο Υπολογιστής για να δουλέψει χρειαζόταν να του γράψεις πολλές οδηγίες που τις έλεγαν προγράμματα. Και όσο καλύτερα έγραφε προγράμματα, τόσο ο Υπολογιστής έλυνε καλύτερα τα προβλήματα. Μια μέρα λοιπόν έφτιαξε ένα πρόγραμμα που βοηθούσε τον Υπολογιστή να μάθει που βρίσκονταν όλα τα αεροπλάνα στον ουρανό. Και μια άλλη φορά έφτιαξε ένα πρόγραμμα που βοηθούσε τον Υπολογιστή να ξέρει άν τις επόμενες ημέρες θα έχει κρύο η ζέστη, αν θα βρέχει ή αν θα χιονίζει. Η Μαργαρίτα είχε μάθει τον Υπολογιστή να λύνει τα δυσκολότερα προβλήματα.

Μια μέρα λοιπόν η Μαργαρίτα έμαθε οτι ζητούσαν βοήθεια από κάποιον να λύσει το μεγαλύτερο πρόβλημα του κόσμου. -Και ποιό έιναι αυτό το πρόβλημα; ρώτησε η Μαργαρίτα. -Να ταξιδέψουμε μέχρι το Φεγγάρι και να περπατήσουμε πάνω του. Και ποιο είναι το δύσκολο σε αυτό. Θα γίνετε αστροναύτες και θα μπείτε σε ένα διαστημόπλοιο – Ναί αλλά δεν έχουμε ξαναοδηγήσει διαστημόπλοιο μέχρι το Φεγγάρι. Ποιός θα το οδηγήσει; Πώς θα φτάσουμε μέχρι εκεί;

Θα φτιάξω ένα πρόγραμμα για να οδηγήσει ο Υπολογιστής το διαστημόπλοιο, σκέφτηκε η Μαργαρίτα και αμέσως στρώθηκε στη δουλειά. Ηταν όμως πολύ δύσκολο να φτιάξει αυτό το πρόγραμμα. Και αν κάτι πήγαινε στραβά; Αν οι αστροναύτες έχαναν τον δρόμο τους στο ταξίδι προς το φεγγάρι; Αν χαλούσε το διαστημόπλοιο;

Η Μαργαρίτα όμως είχε μάθει να μην το βάζει κάτω και να λύνει όλα τα προβλήματα. Θα μάθω τον Υπολογιστή να αντιμετωπίζει τα πάντα, σκέφτηκε. Θα τον μάθω να οδηγεί το διαστημόπλοιο καλύτερα από όλους και να φροντίζει τους αστροναύτες στο ταξίδι τους μέχρι το Φεγγάρι. Το πρόβλημα ήταν πολύ δύσκολο όμως. Η Μαργαρίτα χρειαζόταν βοήθεια οπότε φώναξε και άλλους ανθρώπους κοντά της για να μπορέσουν όλοι μαζι να βρούνε τη λύση στο πρόβλημα. Χρειάστηκε να δουέψουν μέρα-νύχτα για πολλά χρόνια ωστε τελικά να καταφέρουν να μάθουν τον υπολογιστή να οδηγεί το διαστημόπλοιο. Όμως σιγά-σιγά τα κατάφεραν και έτσι το διαστημόπλοιο ξεκίνησε τα πρώτα του μεγάλα ταξίδια. Στο πρώτο ταξίδι οι αστρονάυτες έφτασαν με το διαστημόπλοιο κοντά στο Φεγγάρι. Στο δεύτερο ταξίδι εφτασαν ακόμα πιο κοντά. Στο τρίτο ταξίδι κατάφεραν σχεδόν να το ακουμπήσουν.Ηταν πια σιγουροι οτι στο επομενο ταξιδι θα εφταναν να περπατησουν στο Φεγγαρι.

Η μερα λοιπον για το μεγαλο ταξιδι ειχε φτασει. Τρεις αστροναυτες μπηκαν στο διαστημοπλοιο τους. Μεσα ηταν και ο Υπολογιστης της Μαργαρίτας. Η Μαργαριτα ηταν σιγουρη οτι το προγραμμα που ειχε φτιαξει για τον υπολογιστη θα οδηγουσε τους αστροναύτες με ασφάλεια μέχρι το Φεγγάρι. Μαζί με την υπόλοιπη ομάδα θα παρακολουθούσαν το ταξίδι του διαστημόπλοιου από το μεγάλο τους γραφείο. Ενα ρολόι άρχισε τοτε να μετράει. 5, 4, 3, 2, 1, εκτόξευση!!! Με ένα μεγάλο θόρυβο οι μηχανές του διαστημόπλοιου ξεκίνησαν και το μεγάλο ταξίδι για το φεγγάρι έιχε αρχίσει. Η Μαργαρίτα από το μεγάλο γραφείο μαζί με όλους όσους είχαν δουλέψει για να κάνουν αυτό το ταξίδι πραγματικότητα θα παρακολουθούσαν το ταξίδι του διαστημόπλοιου και θα φροντίζανε να πάνε όλα καλά. Από την τηλεόραση, όλος ο κόσμος θα έβλεπε τους αστροναύτες ενώ ταξίδευαν σιγά σιγά προς το φεγγάρι.

Τέσσερις ημέρες και νύχτες κράτησε το μεγάλο ταξίδι προς το φεγγάρι. Όλα πήγαιναν καλά. Δεν υπήρχε ούτε ένα πρόβλημα. Οι αστροναύτες έβλεπαν σιγά σιγά το φεγγάρι να έρχεται όλο και πιο κοντά. Τρία μόλις λεπτά πριν το διαστημόπλοιο φτάσει στο φεγγάρι, ξαφνικά ο συναγερμός αρχίζει να χτυπάει. Υπάρχει πρόβλημα. Ένας αστροναύτης πάτησε κατά λάθος ένα κουμπί και το διαστημόπλοιο κινδυνεύει να χάσει το δρόμο του τα τελευταία λεπτά πριν το φεγγάρι. Τι θα κάνουμε τώρα σκέφτονται φοβισμένοι οι αστροναύτες; Πίσω στη γη στο δωμάτιο που είναι η Μαργαρίτα όλοι τρομάζουν. Τί έχει γίνει; Θα τα καταφέρει ο Υπολογιστής να σώσει το διαστημόπλοιο;

-Και βέβαια φωνάζει ένας από την ομάδα. Μην ανησυχείτε. Ο Υπολογιστής θα το λύσει το προβλημα γρήγορα. Έτσι και έγινε. Η Μαργαρίτα είχε φροντίσει για αυτή τη στιγμή. Είχε μάθει στον υπολογιστή να αντιμετωπίζει όλα τα προβλήματα. Ο Υπολογιστής ανέλαβε την οδήγηση του διαστημόπλοιου και συέχισε να το φέρνει ολοένα και πιο κοντά στο Φεγγάρι, μεχρι που…… Προσελήνωση. Οι αστροναύτες τα είχαν καταφέρει. Με τη βοήθεια της Μαργαρίτας ήταν έτοιμοι να περπατήσουν στο φεγγάρι. Η Μαργαρίτα είχε καταφέρει να λύσει το δυσκολότερο πρόβλημα του κόσμου…

 

Υ.Γ.: Η Margaret Hamilton ήταν από τις πρώτες γυναίκες που εργάστηκαν στην NASA για το πρόγραμμα Apollo. Θεωρείται ότι θεμελίωσε την έννοια του Software Engineering. Το λογισμικό που ανέπτυξε για τον υπολογιστή του Apollo 11 ακόμα και σήμερα θεωρείται υπόδειγμα άρτιας σχεδίασης και δεν έχει βρεθεί ούτε ένα σφάλμα στον κώδικα. Στην εικόνα είναι η Margaret με τα δακτυλογραφημένα ντοσιέ του κώδικα που έγραψε με την ομάδα της.

Υ.Γ.2: Η ιδέα των παιδικών παραμυθιών βασισμένων στη ζωη πραγματικών ηρωίδων γύριζε εδώ και καιρό στο μυαλό μου. Η μέρα της γυναίκας φέτος ίσως αποτέλεσε μια καλή αφορμή για την πρώτη ιστορία. Κατά την διάρκεια της έρευνας και της “συγγραφής” συνειδητοποίησα ότι η ιδέα δεν ήταν και τόσο πρωτότυπη και έπεσα στο βιβλίο Goodnight stories for Rebel Girls, το οποίο και συνιστώ ανεπιφύλακτα. Από αυτό το βιβλίο είναι και η εικόνα που συνοδεύει το κείμενο.

Υ.Γ.3: Ίσως να ακολουθήσουν και επόμενες ιστορίες….

 

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

in

Αξιολογήστε το άρθρο

69 points
Upvote Downvote

10
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
5 Θέματα σχολίων
5 Απαντήσεις θεμάτων
0 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
6 Συντάκτες σχολίων
Corry Karav O'KeeriemongrelMaggieAnana-nation Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Μάνα Κουράγιο
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Συνεργάτης

Μα τι ωραίο!! Μπράβο κι ευχαριστούμε!

Maggie
Μέλος
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Πολύ ωραίο, όμως στα παραμύθια έχει πάντα έναν κακό, και κάτι μου λέει ότι η Μαργαριτα θα συνάντησε πολλούς.

Anana-nation
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Συμμετέχων

Συγχαρητήρια! Υπέροχο!

mongrel
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Το βιβλίο αυτό το έχω χαρίσει κι εγώ, αν και δεν το έχω διαβάσει. Πάντως, άλλο τα παραμύθια και οι μύθοι, με τους συμβολισμούς που σε φέρνουν σε επαφή με τις σκοτεινές πλευρές της ζωής, και άλλο οι αληθινές ή και κατασκευασμενες ιστοριες που έχουν στόχο να εμπνευσουν και να δώσουν φτερά.

Corry Karav O'Keerie
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Εγώ δεν καταλαβαίνω γιατί είναι κακός ο φόβος. Καταρχάς είναι ένα συναίσθημα αρκετά κοινό στη ζωή που όχι μόνο δεν πρέπει να δαιμονοποιείται αλλά είναι πάρα πολύ χρήσιμο. Οφείλουμαι να εκπαιδευόμαστε στην αναγνώρισή του, αλλά ειδικά στην περίπτωση των παιδιών, μέσω των παραμυθιών διδάσκονταν και τρόποι αντιμετώπισης των δύσκολων τρομακτικών καταστάσεων. Ωραίες οι μελιστάλαχτες ιστορίες, αλλά έχει αναρωτηθεί κανείς τι υπερκατόρθωμα έκανε η Rowling που κατάφερε την εποχή της τεχνολογίας να κάνει παιδάκια σε όλο τον κόσμο να ξαναπιάσουν βιβλίο στα χέρια τους; Τα αντιμετώπισε σαν ψυχές που μπορούν να αντέξουν τον φόβο, γενναίες ψυχές και κέρδισε όλα τα λεφτά… Διαβάστε περισσότερα »

Corry Karav O'Keerie
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

*Οφείλουμε