Η μάχη της αντρικής διαφήμισης

Στις 13 Ιανουαρίου 2019 κυκλοφόρησε μια διαφήμιση της Gillette  η οποία προκάλεσε πολλές και ποικίλες αντιδράσεις. Η διαφήμιση έδειχνε περιστατικά επιθετικής συμπεριφορας όπως πχ. bullying ενός αγοριού απο πολλά αγόρια, δύο αγοράκια να δέρνονται στο έδαφος, και νεαρούς να παρενοχλούν κοπέλες στο δρόμο χρησιμοποιώντας άσχημη γλώσσα. Έπειτα, η διαφήμιση έδειξε τις κινήσεις που μπορεί να κάνει ένας άντρας όταν γίνεται μάρτυρας τέτοιων επιθετικών περιστατικών ωστε να τα σταματήσει και το μήνυμα της ήταν “The best a man can get”, δηλαδή “το καλύτερο που μπορεί να γίνει/είναι ένας άντρας”.

Η διαφήμιση χαιρετίστηκε απο πολύ κόσμο ως μια ωραία προσπάθεια να πάψει το στερεότυπο του “ματσο” άντρα, και να πάψει η ατάκα “boys will be boys” (“τα αγόρια είναι αγόρια”) ως δικαιολογία για κάθε επιθετική/προσβλητική συμπεριφορά των αντρών. Φυσικά πολλοί άντρες ένιωσαν πως αυτή η διαφήμιση θίγει τον ανδρισμό και τη σκληράδα τους και αποσκοπεί στο να τους ευνουχίσει, όπως άλλωστε προσπαθεί να κάνει και όλο το φεμινιστικό κίνημα (sigh).

5 ημέρες μετά την κυκλοφορία της διαφήμισης της Gillette, μια εταιρία ρολογιών, η Egard Watches, κυκλοφόρησε μια διαφήμιση-απάντηση προς τη Gillette. Το σλογκαν τους είναι “We see the good in men” και στη διαφήμιση τους μας παραθέτουν διάφορα στατιστικά στοιχεία βάσει των οποίων βλέπουν το καλό στους άντρες.

Ας ρίξουμε μια ματιά σε αυτά τα στατιστικά στοιχεία και στο κατά πόσο και με ποιόν τρόπο δείχνουν το καλό στους άντρες.

Men account for 93% of workplace fatalities – Bureau of Labor Statistics”

Οι άνδρες αποτελούν το 93% των εργασιακών θανάτων”

Αυτό το ποσοστό είναι αληθινό σύμφωνα με το 2017 Census of Fatal Occupational Injuries Charts . Το 93% των θανάτων στο εργασιακό περιβάλλον αφορά άντρες. Τι θέλει να μας πει όμως με αυτό η διαφήμιση; To voiceover πάνω απο αυτό το στατιστικό στοιχείο λέει “is a man brave?”. Δηλαδή αυτό δείχνει το 93% νεκρών αντρών στον εργασιακό χώρο; Πως πρόκειται για γενναιότητα; Εάν δούμε την παγκόσμια βιβλιογραφία για το θέμα των λόγων των εργασιακών θανάτων (για μια πρόσφατη ανασκόπηση δείτε:) θα παρατηρήσουμε πως πράγματι οι άντρες έχουν μεγαλύτερη παρουσία σε επικίνδυνα επαγγέλματα, αλλά επίσης έχουν μεγαλύτερη έκθεση σε βία στη δουλειά τους και κανονιστικές προσδοκίες σχετικά με την αρρενωπότητά τους που απαιτεί να είναι ατρόμητοι και σκληροί στο ενδεχόμενο ρίσκου ή κινδύνου. Επιπλέον, λόγω αυτής της προσδοκίας της αρρενωπότητας, οι άντρες είναι λιγότερο πιθανό να αναζητήσουν βοήθεια και συμβουλές σχετικά με την υγεία τους. Σύμφωνα με την ανασκόπηση, οι άντρες είναι λιγότερο πιθανό να φροντίσουν τα σωματικά τους προβλήματα και τους τραυματισμούς τους, και είναι περισσότερο πιθανό να πιστεύουν πως είναι απαραίτητο να υπομένουν μεγάλους βαθμούς πόνου και να κρύβουν τυχόν προβλήματα ψυχικής υγείας. Οι πρακτικές αυτές πιθανολογείται πως συμβάλλουν στο μεγαλύτερο ποσοστό θανάτων των αντρών στο εργασιακό περιβάλλον.

Μήνυμα διαφήμισης: Βλέπουμε το καλό στους άντρες, οι άντρες είναι γενναίοι και πεθάνουν τόσο πολύ στον εργασιακό χώρο, γυναίκες να μας ευγνωμονείτε που δεν κάνετε αυτές τις σκληρές, επικίνδυνες δουλειές και δεν πεθαίνετε.

Απάντηση: Ας αρχίσουμε σαν κοινωνία να δεχόμαστε και να εξοικειωνόμαστε με την ιδέα γυναικών στις σκληρές, επικίνδυνες δουλειές, όπως και με την ιδέα αντρών σε νηπιαγωγεία, γραμματείες, ταμεία σούπερ-μάρκετ, σαλόνια νυχιών, και άλλα «γυναικεία» επαγγέλματα.
Επιπλέον, ας αρχίσουμε να σπάμε το στερεότυπο της αρρενωπότητας και του σκληρού άντρα ο οποίος θα φερθεί με τρόπο επικίνδυνο για την υγεία του στη δουλειά του και δεν θα ζητήσει βοήθεια για τραυματισμούς του οι οποίοι μπορεί να οδηγήσουν σε θάνατο.

Bonus: Όσοι ενδιαφέρονται να μάθουν τι συμπεριφορές εισέπρατταν οι γυναίκες όταν άρχισαν να εργάζονται σε αμιγώς «ανδρικά», επικίνδυνα επαγγέλματα (όπως πχ. ανθρακωρύχοι) μπορούν να διαβάσουν για την υπόθεση Jenson v. Eveleth Taconite Co. Όσο οι γυναίκες αντιμετωπίζονται με σκεπτικισμό, αρνητισμό, και απορρίπτονται για πρόσληψη σε «αντρικές» εργασίες, και όσο οι άντρες βρίσκουν υποτιμητικό το να μείνουν στο σπίτι και να μεγαλώσουν παιδιά, αυτό το ποσοστό θα παραμείνει.

Men comprise over 97% of war fatalities – US Department of Defense”

Οι άνδρες αποτελούν πάνω απο το 97% των θανάτων σε πολέμους”

Συμφωνά με το Population Representation in the Military Services: Fiscal Year 2017 Summary Report, το 2017 στις Αμερικάνικες Ένοπλες Δυνάμεις το ποσοστό των εν ενεργεία γυναικών έφτασε το 16% (στρατολογημένα μέλη) και το 18% (commissioned officers). Αυτά τα ποσοστά (έναντι των 84% και 82% των ανδρών) είναι αυτά που είναι πιθανώς επειδή σύμφωνα με την πολιτική του Πενταγώνου το 1994: “Service members are eligible to be assigned to all positions for which they are qualified, except that women shall be excluded from assignment to units below the brigade level whose primary mission is to engage in direct combat on the ground.” Δηλαδή οι γυναίκες απαγορεύονταν να συμμετάσχουν σε στρατιωτικές αποστολές όπου υπήρχε ενεργή μάχη. Αυτός ο κανονισμός καταργήθηκε μόλις το 2013.

Μήνυμα διαφήμισης: Βλέπουμε το καλό στους άντρες, γυναίκες να μας ευγνωμονείτε που οι άντρες σκοτωνόμαστε στον πόλεμο για να σας κρατάμε ασφαλείς.

Απάντηση: Ωραία θα ήταν να μην σκοτώνεται κανείς στον πόλεμο, αλλά εφόσον τώρα άρθηκε η απαγόρευση τα ποσοστά πιθανώς να ανέβουν στα επόμενα χρόνια. Αυτό φυσικά δεδομένου πως οι ανώτεροι θα επιλέγουν να βάζουν γυναίκες στρατιώτες στις αποστολές τους.

79% of all homicide victims are male – United Nations Office on Drugs and Crime”

Το 79% όλων των θυμάτων ανθρωποκτονιών είναι άντρες”

Όμως σύμφωνα με τον ίδιο οργανισμό, “males accounted for about 96% of all homicide perpetrators worldwide”, δηλαδή οι άντρες αποτελούν το 96% όλων των δραστών ανθρωποκτονιών.Οπότε ποιο το νόημα αυτού του στατιστικού στοιχείου; Γιάννης κερνάει, Γιάννης πίνει. Άντρες σκοτώνονται πιο πολύ, ΑΠΟ ΑΝΤΡΕΣ.

Μήνυμα διαφήμισης: Βλέπουμε το καλό στους άντρες, γυναίκες να μας ευγνωμονείτε γιατί τα θύματα ανθρωποκτονιών είναι περισσότερο άντρες απ’ όσο γυναίκες (?!?)

Απάντηση: Well, οκ, αλλά οι δράστες είναι στη συντριπτική τους πλειοψηφία άντρες άρα να νιώθουμε ευγνωμοσύνη που επιλέγετε να μας σκοτώσετε λιγότερο απ’ οτι σκοτώνεστε μεταξύ σας; Που ακριβώς είναι “το καλό στον άντρα” σε αυτή την περίπτωση;

Nearly half of fathers without any visitation rights still financially support their children – US Census Bureau

Σχεδόν οι μισοί απο τους πατέρες χωρίς δικαιώματα επίσκεψης των παιδιών τους εξακολουθούν να στηρίζουν οικονομικά τα παιδιά τους

Για να τους απαγορεύτηκαν τα visitation rights απο το δικαστήριο μήπως σημαίνει πως το δικαστήριο έκρινε πως οι συγκεκριμένοι πατέρες αποτελούν κίνδυνο για τα παιδιά τους; Λόγω βίαιης συμπεριφοράς ή αλκοολισμού ή προβλήματος με τα ναρκωτικά ή άλλου είδους αμέλειας (που είναι οι συχνότεροι λόγοι για απαγόρευση επισκέψεων); Το δικαστήριο δεν αφαιρεί επιμέλεια χωρίς λόγο.Φυσικά οι συγκεκριμένοι πατέρες πρέπει να συνεχίζουν να συνεισφέρουν οικονομικά στην ανατροφή των παιδιών τους, άσχετα με το αν τους επιτρέπεται να δουν τα παιδιά τους.(Το ζήτημα των πατέρων που έχουν κερδίσει δικαίωμα επίσκεψης αλλά η γυναίκα ή η οικογένειά της αρνούνται να δώσουν το παιδί, είναι διαφορετικό και με βρίσκει σύμφωνη πως κάποιοι άντρες που το βιώνουν αδικούνται)

Μήνυμα διαφήμισης: Βλέπουμε το καλό στους άντρες, γυναίκες να μας ευγνωμονείτε γιατί παρα το οτι το δικαστήριο μας απαγόρευσε να βλέπουμε τα παιδιά μας, εμείς εξακολουθούμε να τα στηρίζουμε οικονομικά.

Απάντηση: “Σχεδόν οι μισοί” λέει το μήνυμα, που σημαίνει λιγότερο απο το 50% που σημαίνει πως πάνω απο τους μισούς πατεράδες (>50%) οι οποίοι ΥΠΟΧΡΕΟΥΝΤΑΙ να πληρώνουν διατροφή για τα παιδιά τους ΔΕΝ πληρώνουν τίποτα. Γιατί πρέπει να νιώσουμε ευγνωμοσύνη είπαμε;

Men account for 80% of all suicide victims – World Health Organization”

Οι άντρες αποτελούν το 80% όλων των θυμάτων αυτοκτονίας”

Σύμφωνα με τον World Health Organization (Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας): “The global Male:Female ratio of age-standardized suicide rates was 1.8 in 2016, meaning there were more males suicides than females suicides”. Αυτό σε ποσοστά σημαίνει πως οι αυτοκτονίες των αντρών ήταν περίπου στο 65% ενώ των γυναικών στο 35%.Ίσως αν οι άντρες άφηναν λίγο κατα μέρους τη ματσίλα και τον σκληροπυρηνικό ανδρισμό τους, και αποδέχονταν οτι είναι οκ να αποτύχεις, είναι οκ να μην είσαι σκληρός όλη την ώρα, είναι οκ να είσαι ευάλωτος, είναι οκ να είναι αδύναμος, ΙΣΩΣ να μπορούσαν να απευθυνθούν σε έναν ειδικό ψυχικής υγείας πριν φτάσουν στο σημείο να αφαιρέσουν τη ζωή τους.

Μήνυμα διαφήμισης: Βλέπουμε το καλό στους άντρες, οι άντρες πιεζόμαστε τόσο πολύ, χωρίς να διαμαρτυρόμαστε, στωικά, που στο τέλος καταλήγουμε να αυτοκτονούμε περισσότερο απο τις γυναίκες.

Απάντηση: Οι άντρες αυτοκτονούν λιγότερο απ’ όσο αναφέρει η διαφήμιση αλλά και πάλι είναι κάμποσο (άντρες-γυναίκες: 65%-35%). Μπορούμε να κάνουμε όλοι μαζί μια προσπάθεια για να φύγει το στίγμα της επίσκεψης σε ειδικούς ψυχικής υγείας ώστε οι άντρες και οι γυναίκες που έχουν αυτοκτονικό ιδεασμό να μπορούν να απευθυνθούν εκεί που πρέπει. Αυτό θα ευνοήσει ακόμα περισσότερο τους άντρες οι οποίοι θεωρούν την εκδήλωση αδυναμίας ως κάτι εντελώς καταδικαστέο για το φύλο τους.

75% of single homeless people are men – National coalition for the homeless”

Το 75% των ανύπαντρων άστεγων ανθρώπων είναι άντρες”

Σύμφωνα με το 2016 Annual Homeless Assessment Report το οποίο έχει στο σάιτ του το National coalition for the homeless, οι άστεγοι άνδρες είναι στο 60% ενώ οι άστεγες γυναίκες στο 40%. Μέσα σε αυτό το ποσοστό συμπεριλαμβάνονται βετεράνοι, κάτι που αποτελεί ένα ξεχωριστό πρόβλημα στις ΗΠΑ και συμβάλλει στο ποσοστό των ανδρών.

Μήνυμα διαφήμισης: Βλέπουμε το καλό στους άντρες, δείτε πόσα υπομένουν οι άντρες, είναι περισσότεροι οι άντρες που υποφέρουν στους δρόμους χωρίς σπίτι απ’ ότι οι γυναίκες.

Απάντηση: Ναι είναι περισσότεροι. Δεν νομίζω πως υπάρχει κάτι άλλο για σχολιασμό διότι το πρόβλημα της έλλειψης στέγης είναι πολύ σύνθετο, ειδικά στις ΗΠΑ, και δεν μπορώ να αναλύσω το δημογραφικό του. Αυτό που σίγουρα μπορώ να κάνω είναι να πω πως δεν είναι χαρακτηριστικό του «καλού στους άντρες» (ούτε και του «κακού» βεβαίως) το γεγονός ότι περισσότεροι καταλήγουν άστεγοι.

Παρατηρούμε πως τα αληθινά στατιστικά στοιχεία δείχνουν πως η ποσοστιαίες διαφορές μεταξύ των αντρών και των γυναικών σε όλα αυτά τα θέματα είναι αρκετά μικρότερες απο αυτές που παρουσιάζει η διαφήμιση των ρολογιών. Και πως αυτά που επικαλέιται η διαφήμιση τελικά δεν είναι “το καλό στον άντρα”.

Για το τέλος, μερικές σκέψεις που έκανα αφού είδα αυτές τις δύο διαφημίσεις:

• Το να υπομένεις στωικά και αγόγγυστα μέχρι να σπάσεις δεν είναι δείγμα δύναμης.
• Το να ζητήσεις βοήθεια δεν είναι δείγμα αδυναμίας.
• Το να φέρεσαι σε άλλους ανθρώπους (άντρες ή γυναίκες) με επιθετικότητα, αδιαφορώντας για το πως νιώθουν, ΔΕΝ σε κάνει “άντρα”.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News