Η κακοποίηση που βίωσα ήταν διάχυτη σε όλη μου τη ζωή

Το κείμενο αυτό αποτελεί κομμάτι του αφιερώματος που ετοίμασε το Α,μπα για τα πρώτα σημάδια κακοποιητικών χαρακτήρων. Πιστεύουμε ότι η εμπειρία της μιας είναι η προστασία της άλλης. Ο στόχος μας είναι, στο τέλος του Σαββατοκύριακου, να σας έχουμε διαβεβαιώσει ότι όχι, δεν ήσασταν υπερβολικές. 

Πολύ μετά τον χωρισμό με τον πρώην άντρα μου, και διαβάζοντας α, μπα και αλλά φεμινιστικά site, (αλλα κυρίως με ψυχοθεραπεία) κατάλαβα ότι, παρασυρόμενη από την έλλειψη σωματικής βίας δεν εννόησα νωρίς την κακοποίηση. Υπήρχαν φυσικά ξεσπάσματα τύπου “γροθιά στην πόρτα”, αλλά ποτέ προς τα εμένα.

Τα ακόλουθα όμως ήταν red flags καταπίεσης που με αφησαν αρχικά με ενα μονιμο, καθημερινό αγχος και μετά με καταθλιψη και γενικευμένη διαταραχή άγχους

Επικοινωνία

-Έκανε απίστευτο χαμό, στο όνομα της ασφάλειας, όταν δεν του σήκωνα το τηλέφωνο, ακόμα και αν είχα σοβαρό λόγο, πχ οδηγούσα. Δεν πέρναγε μέρα που να μην μου έκανε καυγά γι αυτό και να το συνδέσει με το πόσο ανεύθυνη ειμαι (9 στα 10 τηλεφωνήματα ήταν για βλακεία).

-Με έπαιρνε τηλέφωνο τουλάχιστον 3 με 4 φορές την ημέρα όταν πήγαινα στην πόλη που μεγάλωσα (και που δεν ζούσαμε εκεί) να δω τους γονείς μου.

-Επειδή δεν μπορούσα άλλο τους τσακωμούς και την γκρίνια, κάθε φορά που έβλεπα αναπάντητη, με έπιανε τρομερό άγχος.

Να χωρίσετε επειδή σε παίρνει συνέχεια τηλέφωνα και θέλει να σου μιλήσει, γιατί σε χρειάζεται; άσε που μπορεί κάτι σημαντικό να συμβεί. Ε, όχι να χαλάσουμε και το σπίτι μας γι αυτό! Άλλωστε όταν αγαπάς, έτσι είναι, θες τον άλλον συνέχεια δίπλα σου….

Ταπεινωτικά σχόλια και αποξένωση από το περιβάλλον

Στην αρχή έδειχνε να σέβεται τα διαφορετικά γούστα που είχαμε (στην μουσική, στις ταινίες, στην τέχνη γενικότερα) και έδειχνε να συμφωνούμε στα πολιτικά.  Μετά τον χρόνο περίπου άρχισε να μιλάει υποτιμητικά μπροστά σε άλλους για τους “ψευτοκουλτουριάρηδες” που τους αρέσει η μοντέρνα τέχνη, η λογοτεχνία κτλ, περιγράφοντας ακριβώς εμένα χωρίς να με ονομάζει, μιλώντας με πολύ υποτιμητικά επίθετα (“πρόβατα, τους κοροϊδεύουνε οι μάγκες που κάνουν μια γραμμή σε ένα πίνακα, και τα ζώα τους θαυμάζουν”).

Άρχισε να εκφράζει απόψεις φιλελέ στα πολιτικά, και ενώ αυτό δεν είναι πρόβλημα, άρχισε να τσακώνεται πολύ άσχημα και με άπρεπο στυλ και εκφράσεις με τους φίλους μου και την οικογένεια μου για τα πολιτικά, και ακόμα χειρότερο με συναδέλφους μου κάθε, μα κάθε φορά που τους καλούσα σπίτι. Έχω κάποιες/ους συναδέλφισσες/ους (υφιστάμενε/ους, έχει σημασία) και φίλε/ους πολύ αριστερών απόψεων και ενώ τον παρακάλεσα πολλές φορές να μην ανοίγει τέτοιες συζητήσεις γιατί με φέρνει σε δύσκολη θέση, μια και είμαι προϊσταμένη τους και δεν μπορούν να τον διαολοστείλουν, και γιατί εμείς τους καλούμε, αυτός αντί να συμμορφωθεί με την παράκληση και μετά με τις φασαρίες που του έκανα, το εντατικοποίησε.

Τελικά, είτε για καλλιτεχνικά είτε για πολιτικά τσακώθηκε πολύ με όλους τους συναδέλφους και φίλους μου. Και με κατηγορούσε ότι δεν έπαιρνα το μέρος του και που συνέχισα να τους βλέπω και να είναι φίλοι μου παρόλο που “δεν σέβονται τον άντρα της αφεντικίνας τους/ της φίλης τους”. Και ενώ δεν αποκόπηκα από τους φίλους μου, απέφευγα να τους συναντήσω πια μαζί με τον άντρα μου και όταν δεν γινόταν αλλιώς (πχ γενεθλια του παιδιού) έτρεμε το φυλλοκάρδι μου όλη την ώρα τί θα πει πάλι και θα γίνουμε όλοι χάλια.

Τί δηλαδή, να χωρίσεις επειδή δεν του αρέσει η λογοτεχνία και δεν εκτιμά το μεταμοντέρνο; Να χαλάσεις το σπίτι σου για τον Ιονέσκο; Ε, και η πολιτικές αντιπαραθέσεις μέσα στην ζωή είναι, οι άντρες με πάθος ανάβει το αίμα τους, πως να το κάνουμε.

Μακριά από γονείς και αδέρφια

Έγινε απίστευτα εριστικός και αγενής στους γονείς μου και ειδικά στην μητέρα μου. Έχω μια αξιοζήλευτη σχέση μαζί τους, καθώς και με την αδερφή μου και την οικογένεια της. Και ενώ στην αρχή τους εκτιμούσε πολύ (σε σημείο να πάει και διακοπές στο εξωτερικό με τον πατέρα μου, για ένα συνέδριο), σύντομα άρχισε να τους αποδομεί και να μην θέλει να πάμε για Χριστούγεννα, Πάσχα κτλ (με τους δικούς του είχε κόψει εντελώς σχέσεις). Έφτασα να ντρέπομαι γι’αυτόν μπροστά στην οικογένεια μου, μια και έκανε καφρίλες και μιλούσε τόσο άσχημα που πιστεύω πια το έκανε επίτηδες.

Με κατηγορούσε παντού και έκανε καυγά ότι για μένα η οικογένεια μου είναι οι γονείς και η αδερφή μου, και όχι αυτός. Και ότι δεν ανέχεται να επεμβαίνουν όλο στην ζωή μας (δεν επενέβαιναν καθόλου, άλλωστε ζούσαμε 500χλμ μακριά!

Μιλούσε πολύ άσχημα για την πόλη καταγωγής μου, για το εξοχικό των γονιών μου, για κάποιες ιδιαιτερότητες του πατέρα μου στο στυλ (που δεν ενοχλούν κανένα).

Συνολικά όλο αυτό μου δημιούργησε ένα τρομερό άγχος για το πότε άραγε οι γονείς μου θα τον διαολοστείλουν για την ανοιχτά και αδικαιολόγητα επιθετική συμπεριφορά του, ειδικά προς την μητέρα μου. Όταν χτυπούσε το τηλέφωνο στο σπίτι και ήταν η μάνα μου, γκρίνιαζε non-stop, ή έβριζε σιγανόφωνα

Ε καλά, μπορεί να έχει και λίγο δίκιο ο άντρας μου, παραείμαι κολλημένη με τους γονείς και την αδερφή μου, όταν παντρεύεσαι αλλάζεις μυαλά, κοιτάς το σπίτι σου και όχι όλο σούρτα-φέρτα με τους γονείς. Ζηλεύει ο καημενούλης, φοβάται ότι ίσως δεν έχει την πρώτη θέση στην καρδιά σου, πρέπει να τον καθησυχάσεις και να δείξεις έμπρακτα ότι αυτός μετράει πάνω άπολους.

Μείωση της γυναίκας γενικά και ειδικά

Με απάτησε τουλάχιστον 2-3 φορές με την δικαιολογία ότι τον παραμελούσα, όσο ακόμα είμασταν ζευγάρι ή νιόπαντροι. Μετά, γύρναγα πάντα μετά από μια μίξη gaslighting, κλαμάτων απο την πλευρά του, και απειλών οτι θα αυτοκτονήσει.
Είναι χοντροφοβικός και ήμουν αδύνατη όποτε δεν έδωσα (κακώς) σημασία στο γεγονός. Όμως δεν κράτησε για πάντα, μετά από 3 αποβολές και μια εγκυμοσύνη πήρα 17 κιλά που δυσκολεύτηκα να χάσω. Ενώ δεν ήμουν χοντρή σε καμία περίπτωση, δεν είχα το τέλειο κορμί του πριν, και με κορόιδευε, πότε καλοπροαίρετα και πότε όχι.

Σεξιστικά σχόλια συχνά – “δουλεύω εγώ για να παίρνει άδεια μητρότητας αυτή η κατσίκα που με το που πήρε την δουλειά γκαστρώθηκε”

Ξαφνικά, δεν ήθελε να οδηγώ το αυτοκίνητο του, και κορόιδευε γυναίκες οδηγούς.

Με πίεζε στο σεξ να κάνουμε πράγματα που δεν μου άρεσαν ή πονούσα, και όταν σε συζήτηση μετά έλεγα δεν θέλω, μου έλεγα ότι δεν μπορεί να φανταστεί σχέση που δεν θα είναι “ανοιχτή” σε νέες κοινές μας εμπειρίες που θα μας “ενώνουν”. Τουτέστιν, πρέπει να κάθεσαι, να κάνεις, και θα συνηθίσεις.

Με δεδομένα όλα τα παραπάνω, ένα παιδί που με εξουθένωνε, μετακόμιση στο εξωτερικό, απαιτητική δουλειά και μηδέν βοήθεια, η όρεξη μου για σεξ ήταν κάτω του μηδενός. Και άρχισαν οι ιστορίες για την τάδε και τους δεινά γνωστούς του (φίλους δεν είχε και δεν έχει), που απατά τις γυναίκες τους και δικαιολογημένα και καλά κάνουν γιατί αυτές παράτησαν τον εαυτό τους, δεν βγαίνουν, δεν κάνουν σεξ και ο άντρας καλά κάνει και κοιτάει την πάρτη του.

Προφανώς, με όλα αυτά και με την μοναξιά του εξωτερικού, έπαθα μια καταθλιψάρα να. Συχνά όμως έλεγε ότι θα αυτοκτονήσει, ότι δεν μπορεί της ζωή του, που δεν τον αγαπώ (πράγματι δεν τον αγαπούσα), αλλά αυτό με έβαζε και σε μια θέση ευθύνης, να τον βοηθήσω να σταθεί στα πόδια του (κυρίως λόγω του επαγγελματικού).

Τον λυπόμουν, και νόμιζα είμαι υπεύθυνη γι αυτόν, άσε που φοβόμουν μην αυτοκτονήσει όπως έλεγε.

Μα, να τον αφήσεις τον άντρα σου, εφόσον εσύ τον έφερες σε αυτό το σημείο;;;

End of story:

Ευτυχώς, δεν αυτοκτόνησε, αλλά τα έφτιαξε με την γειτόνισσα, καλή τους ώρα, τον χώρισα, πήγα σε δυο ψυχιάτρους, και με αντικαταθλιπτικά και ψυχοθεραπεία είμαι απέραντα ευτυχισμένη, πιο πολύ και από όταν πριν τον γνωρίσω. Η ψυχοθεραπεία με βοήθησε να καταλάβω την ψυχολογική βία που έζησα και το πόσο χειριστικός και κακοποιητικός ήταν.

Δεν νομίζω ότι κινδύνεψα σωματικά, αλλά ψυχικά και πνευματικά πέθανα.

Αν δεν είχα την οικονομική ευμάρεια να κάνω εκτεταμένη ψυχοθεραπεία, ένα δίκτυο φίλων και οικογένειας να με υποστηρίζουν και μια συναρπαστική και καλοπληρωμένη δουλειά να μου εξασφαλίζει την ανεξαρτησία μου, θα ήμουν ακόμα πεθαμένη. Το μόνο που μου έχει μείνει ακόμα να δουλέψω είναι το αιώνιο “Γιατί περίμενα 10 χρόνια για να τον χωρίσω; γιατί δεν έκανα κάτι νωρίτερα.”.

Kαι ένω καταλαβαίνω γιατί, δεν μπορώ να το χωνέψω.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News