Η φωνή

Ήσουν στην αυλή όταν μάτωσες και πόνεσες και έτρεχες στην αγκαλιά της μαμάς σου να κρυφτείς και μετά γέλασες και φώναξες και σε μάλωσαν γιατί ήσουν κορίτσι και έπρεπε να ήσουν ήσυχο και σοβαρό, και μετά σώπασες και κλείστηκες και όταν ξαναμιλήσεις δεν μπορούσες να ακουστείς και όταν ακούστηκες σου είπαν ότι μιλάς πολύ και ξανά σώπασες, φοβήθηκες, έμεινες στην σιωπή.

Και μετά όλα άρχισαν να γίνονται τεράστια και να σε πνίγουν και το σκοτάδι γινόταν όλο και πιο βαθύ, όμως έπρεπε να φύγει όλο αυτό γιατί μέσα σου το ήξερες ότι είχε ένα σκοπό, η φωνή σου να μείνει αιώνια κλεισμένη σε αυτό.

Και το πάλεψες και αντιστάθηκες, να μην σε πουν υπερβολική επειδή η φωνή σου ήθελες να ακουστεί. Το σκοτάδι όμως έφυγε και ήρθε μετά το φως και η δύναμη και η λάμψη της ψυχής σου δεν μπορούσε πια να κρυφτεί. Ακούστηκες, έλαμψες, μεγάλωσες, ψήλωσες και φωνάξες γιατί τώρα πια ξερεις ότι την λάμψη σου ήθελαν να σβήσουν.

Add your submission

Εικόνα Κείμενο Embed

Αυτό το πεδίο είναι υποχρεωτικό

Σύρετε την εικόνα εδώ

ή

Δεν έχετε ενεργοποιημένη τη javascript. Η μεταφόρτωση πολυμέσων δεν είναι δυνα

Λήψη εικόνας από την διεύθυνση URL

Μέγιστο μέγεθος αρχείου: 1 MB.

Επεξεργασία...

Αυτό το πεδίο είναι υποχρεωτικό

π.χ.: https://www.youtube.com/watch?v=WwoKkq685Hk

Supported services:

Επεξεργασία...

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

in

Αξιολογήστε το άρθρο

7 points
Upvote Downvote