Η εικόνα μου δεν βλάπτει κανένα

Το πολύ μικρό μου μαύρο φόρεμα

Παρόλο που ασχολούμαι με τη μόδα, ποτέ μου δεν κατάλαβα ποιο είναι εκείνο το περίφημο μικρό μαύρο φόρεμα. Σίγουρα δεν είναι μακρύ, μάλλον ούτε μακρυμάνικο, ή μπορεί και να είναι, δεν είναι ξέρω αν είναι στενό ή φαρδύ, μονοκόμματο ή όχι, δεν καταλαβαίνω, δεν έχω την παραμικρή ιδέα και το google δεν με βοήθησε καθόλου, γιατί αυτό που βλέπω, μόνο μικρό δεν είναι στα μάτια μου, αλλά δεν με νοιάζει, γιατί έχω το δικό μου, πολύ πολύ μικρό μαύρο φόρεμα. Αν σας νοιάζει; Δεν νομίζω, αλλά νιώθω μια βαθιά ανάγκη να σας μιλήσω γι’ αυτό.

Για να μην κάνετε λάθος εικόνα του φορέματος, να σας δώσω περιγραφή. Το πήρα δέκα ευρώ στις εκπτώσεις, από κατάστημα γνωστής αλυσίδας. Βαμβακερό, πλεκτό, λεπτό με αυτή τη χαριτωμένη λεγόμενη ύφανση ριπ. Μπροστά κουμπάκια μέχρι κάτω. Και πολύ κοντό. Πάρα πολύ κοντό. Δεν περίμενα ένα τόσο κοντό ρούχο να με βολέψει τελικά, τόσο πολύ.

Με βόλεψε γιατί φοριέται εύκολα. Ένα χοντρό καλσόν (ή λεπτό, ανάλογα τον καιρό), μια ζακετούλα και το παλτό. Και φεύγω. Ούτε φανέλες, ούτε κάλτσες, ούτε παντελόνια να σε σφίγγουν και να σου βγάζουν τα άντερα (ναι, μπορεί κάποια να βρει το ιδανικό καλτσόν που δεν της βγάζει άντερα, ούτε την φαγουρίζει, πιστέψτε με, γίνεται). Όσο για το πού μπορεί να φορεθεί, η απάντηση είναι παντού. Είναι τέτοιο που μπορεί να θεωρηθεί τελείως καθημερινό στο φως της μέρας, αλλά μια χαρά φοριέται και για ένα, δυο, τρία, όσα θες τέλος πάντων, χαλαρά ποτά. Άρα όταν έχω πολλά να κάνω και βαριέμαι πολύ αλλά θέλω να νιώθω καλοντυμένη, φοράω αυτό. Βέβαια, ίσως να μην είναι το πιο κατάλληλο ρούχο για κάποιες περιστάσεις, οπότε δεν φοριέται εκεί, αλλά ποιο είναι το ρούχο που είναι κατάλληλο για όλες τις περιστάσεις άλλωστε;

Ομολογώ πως υπήρξα επιφυλακτική στην αρχή, έχω κοντά φορέματα και φούστες αλλά όχι τόσο κοντά. Περίμενα να έχω ατυχήματα, αλλά για καλή μου τύχη, δεν είχα κανένα. Όμως, δεν μπορούσα να το φορέσω με αυτοπεποίθηση. Φοβόμουν πώς δεν έχω τα τέλεια πόδια, ούτε την τέλεια εμφάνιση για να βάζω ένα τέτοιο ρούχο και να μου το συγχωρούν, φοβόμουν πώς θα μου κολλάνε, θα με πουν πρόστυχη. Το σεξιστικό τους μυαλουδάκι θα μου πει ότι προκαλώ. Αλλά δεν το φοράω για να προκαλέσω, το φοράω γιατί μου αρέσει και με βολεύει. Αλλά αργότερα θυμήθηκα ότι δεν με νοιάζει τι σκέφτονται για μένα τα σεξιστικά μυαλουδάκια και ότι δεν μπορώ να τα πάρω στα σοβαρά.

Σημασία έχει το πως ένιωσα όταν είδα τον εαυτό μου στον καθρέφτη. Και μου άρεσε αυτό που είδα. Μου άρεσε το πως ένιωθα μέσα σε αυτό το ρούχο, από την υφή ως την εικόνα του. Οι προβληματισμοί μου προέκυψαν από απόψεις «άλλων», που έκαναν μέσα στο μυαλό μου παράσιτα. Τέρμα τα παράσιτα. Τέρμα γιατί διαφωνώ μαζί τους, άρα δεν πρόκειται να συμμορφωθώ με τις απαιτήσεις τους. Ότι και να κάνω πάντα θα υπάρχει κάποιος που θα διαφωνεί, άρα γιατί να προσπαθώ να τους κρατάω ευχαριστημένους, γιατί να νιώθω άσχημα, γιατί να νιώθω ντροπή για το σώμα που έχω, ή τις επιλογές μου, όταν δεν βλάπτουν κανένα; Η εικόνα μου δεν βλάπτει κανένα. Θα φοράω το μικροσκοπικό μου φορεματάκι μέχρι να λιώσει ή να μην μου κάνει πια.

Αυτά. Καλοφόρετα και τα δικά σας ρούχα!

in

Αξιολογήστε το άρθρο

46 points
Upvote Downvote

2
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
2 Θέματα σχολίων
0 Απαντήσεις θεμάτων
1 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
2 Συντάκτες σχολίων
Alex RainersTasm Ann Ian Deville Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Tasm Ann Ian Deville
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Οι τρεις ψήφοι “κρίμα ” τι να εννοούν άραγε…Πολύ θα ήθελα να μάθω.

Alex Rainers
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Το lbd ήταν επανάσταση ακριβώς γι αυτό.
Συνήθως δεν έχει μανίκια αλλά και μακρυμανικο νομίζω τέτοιο θεωρείται αν είναι μινι. Αλλά γιατί να πάρεις μακρυμανικο μινι;;