Η αθεΐα δεν είναι επανάσταση

Με το στανιό επαναστάτρια;

Illustration: Sebastien Thibault

Το ακόλουθο κείμενο γράφτηκε με αφορμή αυτή την πρόσφατη ερώτηση. Εξέφρασα κι εκεί κάποιες σκέψεις σε διάφορα σκόρπια σχόλια, τις οποίες θέλησα να βάλω εν τέλει σε μια σειρά, και να τις εντάξω σε έναν κάπως ευρύτερο προβληματισμό μου, που προκύπτει από ορισμένες απόψεις που συναντώ συχνά.

Ο αρχικός προβληματισμός της γυναίκας που έκανε την ερώτηση είχε να κάνει με το αν θα βάφτιζε το παιδί της. Η Λένα καθώς και αρκετοί σχολιαστές θεώρησαν ότι, ως άθεοι, οι γονείς θα ήταν σωστό να μη βαφτίσουν το παιδί αλλά και να μην λαμβάνουν λαμπάδα από το νονό για κανένα από τα παιδιά. Κάποιοι σχολιαστές μάλιστα θεώρησαν ότι, ως άθεοι, είναι υποκριτικό να συμμετέχουμε με οποιοδήποτε τρόπο όχι μόνο σε θρησκευτικές τελετές, αλλά και σε γιορτές και έθιμα με θρησκευτική βάση, ακόμη και τελείως άσχετα με την Εκκλησία (όπως η ανταλλαγή δώρων τα Χριστούγεννα και το τσούγκρισμα αυγών το Πάσχα).

Όλη αυτή η κουβέντα μου θύμισε τις πρώτες δημόσιες συζητήσεις για τον ομόφυλο γάμο. (Waitfor it.) Οι τοποθετήσεις των ομοφοβικών ήταν αυτές που περίμενα. Αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν οι τοποθετήσεις ατόμων που ως επί το πλείστον εκτιμούσα (πχ. Νίκος Δήμου), και αντιτάχθηκαν στο ίσο δικαίωμα στο γάμο επειδή λέει ο γάμος είναι παρωχημένος θεσμός, το ζήτημα είναι να τον καταργήσουμε, εσείς μας λέτε να τον επεκτείνουμε;

Σε τέτοια κείμενα τα επιχειρήματα δεν ήταν (υποτίθεται τουλάχιστον) κατά των γκέι, αλλά κατά του γάμου. Των καταπιεστικών θρησκευτικών καταβολών, της κοινωνικά επιβεβλημένης μονογαμίας, της μικροαστικής αντίληψης που τον συνοδεύει κλπ. Και οι ομοφυλόφιλοι; Αυτοί ανάγονταν σε σύμβολο ουσιαστικά, σύμβολο αντίστασης στις μικροαστικές συνήθειες και τους παλιούς θεσμούς.

Και εκεί ενέκειτο η απορία μου: Μια στιγμή. Αν δηλαδή εγώ είμαι γυναίκα που τις αρέσουν οι γυναίκες, γιατί δε μπορώ να είμαι απλώς αυτό; Γιατί πρέπει ο σεξουαλικός μου προσανατολισμός defacto να με καθιστά Μαριάν των δυνάμεων της ανατροπής, αιχμή του δόρατος που μπήγεται στην καρδιά του μικροαστισμού; Μπορεί φυσικά να θέλω όντως να ανατρέψω την καθεστηκυία τάξη πραγμάτων, αλλά είμαι και υποχρεωμένη; Δε μπορώ απλώς να θέλω να τη μετουσιώσω για να την κάνω δικαιότερη και να μπορέσω να ενταχθώ στους κόλπους της; Το να είμαι λεσβία γιατί με κάνει εξ ορισμού αντισυμβατική, και δη με τον πλέον σχηματικό τρόπο; Αν δεν είμαι έτσι σαν άνθρωπος δηλαδή; Με το στανιό επαναστάτρια;

Νιώθω ότι αυτοί οι άνθρωποι ξεχνούν ότι το να είσαι γκέι είναι απλώς κάτι που είσαι, όχι κάτι που επέλεξες για να μπεις στη μύτη του συντηρητικού μπαμπά σου.

Κάπως έτσι νιώθω κι εγώ με την αθεΐα.

Δεν είναι ακριβώς κάτι που επέλεξα, και οπωσδήποτε δεν είναι κάτι που επέλεξα για να δείχνω cool και edgy. Η αθεΐα είναι απλώς κάτι που νιώθω. Για την ακρίβεια, κάτι που δεν νιώθεις. Απλώς δεν πιστεύω ότι υπάρχει Θεός. Αυτά που πείθουν άλλους, και δικαίωμά τους, εσένα δεν με πείθουν για την ύπαρξή του. Αυτό. Τα άλλα είναι απλώς η λογική συνέχεια αυτής της ίδιας μη-πίστης: Αν δεν υπάρχει Θεός, προφανώς δεν μεταδίδεται Θεία Χάρη με τη μετάληψη, τη βάπτιση, τον αγιασμό κλπ.

Ως εκ τούτου, το να χαρακτηρίσεις κάποιον μη-αληθινό άθεο, γιαλατζί άθεο κλπ. πιστεύω ότι είναι άνευ νοήματος, με μόνη εξαίρεση αν εννοείς ότι μέσα στην καρδιά του πιστεύει στο Θεό, αλλά ψευδώς υποστηρίζει ότι δεν πιστεύει, αποσκοπώντας μάλλον σε κάποιο όφελος: στην αποδοχή από κάποια συγκεκριμένη ομάδα; στη δημιουργία ενός κουλ αντισυμβατικού προφίλ; Αλλά και πάλι, επαναλαμβάνω: πρέπει και να θεωρείς ότι μέσα του πιστεύει, και παριστάνει τον άθεο στα ψέματα. (Κάτι σαν κρυπτοχριστιανός απ’την ανάποδη.) Αυτό και μόνο συνιστά ένα άθεο «γιαλατζί».

Γιατί αν το πάμε σε θέμα αρχών, αντιλήψεων και ιδεολογίας, η φράση «ένας πραγματικός άθεος δεν θα…» απλώς δεν έχει καμιά νόημα. Γιατί οι άθεοι δεν είναι ομάδα, δεν είναι δόγμα, δεν υπάρχει καμιά καθολικά αναγνωρισμένη «αθρησκευτική» αρχή που να τους εκπροσωπεί (πόσο μάλλον να τους θέτει κανόνες, υποχρεώσεις και περιορισμούς).

Ένας άθεος μπορεί να είναι ομοφοβικός, μισογύνης και ρατσιστής. Πιθανότατα δεν είναι ομοφοβικός, μισογύνης και ρατσιστής επειδή είναι άθεος, αλλά ούτε και τον εμποδίζει η αθεΐα να είναι όλα αυτά. Μπορεί να είναι αλτρουιστής και αλληλέγγυος. Ούτε αυτό σχετίζεται με το αν είναι άθεος.

Αντιθέτως, ένας χριστιανός, μουσουλμάνος ή ινδουιστής (όχι κάποιος που πιστεύει αόριστα στο Θεό χωρίς να ασπάζεται κάποιο δόγμα) αυτομάτως τοποθετεί εαυτόν εντός ενός πλαισίου. Ακόμη κι αν απορρίψουμε την σκληροπυρηνική στάση που υποστηρίζει ότι ένας πιστός υποχρεούται να τιμά των σύνολο των επιταγών του ιερού του βιβλίου (όλα σχεδόν τα δόγματα έχουν κάποιο σύνολο ιερών γραφών), ένας πιστός πρέπει αν μη τι άλλο να τηρεί ένα μίνιμουμ κανόνων/να ασπάζεται ένα μίνιμουμ αρχών. Ακόμη λοιπόν κι αν διαφωνήσουμε σχετικά με το αν ένας «πραγματικός χριστιανός» θα έπρεπε να τηρεί όλες τις νηστείες, σίγουρα όλοι (άθεοι και ένθεοι) θα συμφωνήσουμε ότι ένας «πραγματικός χριστιανός» δεν σκοτώνει γιαγιάδες για να τους κλέψει τη σύνταξη και δεν βιάζει παιδάκια. Ένας άθεος, αντιθέτως, που θα τα κάνει αυτά, μπορεί να είναι σίχαμα και βάρος της γης, αλλά δεν είναι περισσότερο ή λιγότερο άθεος.

Άρα ο άθεος κάνει ότι γουστάρει κι έχει να αντιμετωπίσει μόνο το Νόμο, ενώ ο θρησκευόμενος πρέπει να τηρεί επιπλέον κανόνες και περιορισμούς; Εμμμ… ΝΑΙ! Ναι, ακριβώς.

Ο πιστός δεν ακολουθεί την πίστη του για να μπει στη μύτη των άθεων, σωστά; Ούτε παρά τη θέλησή του (αν όντως πιστεύει και δεν το κάνει επειδή η αποστασία τιμωρείται με εκτέλεση). Πιστεύει στην πνευματική διάσταση αυτών των κανόνων, και περιμένει συγκεκριμένα πράγματα από την τήρησή τους (ψυχική γαλήνη, ηθική ικανοποίηση, σωτηρία από το αιώνιο πυρ, μετά θάνατον ζωή, μια θέση στον παράδεισο κλπ). Δεν του θέτουμε οι υπόλοιποι τους περιορισμούς, μόνος του τους αποδέχεται και τους τηρεί με ένα συγκεκριμένο σκοπό/ελπίδα.

Ο άθεος πάλι δεν έχει κάτι να προσδοκά. Δεν υπάρχει κάποια θεία δύναμη που θα τον κρίνει για το αν είναι αρκετά καλός άθεος. Ούτε εκπροσωπεί, ούτε πρεσβεύει αυτομάτως κάτι. Μπορεί να είναι νομοταγής, μπορεί επίσης να έχει προσωπικό κώδικα ηθικής, να ακολουθεί ένα σύστημα αξιών, αλλά όλα αυτά δεν εκπορεύονται από την αθεΐα του. Ίσως εκπορεύονται από ένα ιδεολογικό σύστημα που συνδέεται με τον υλισμό, όπως πχ. ο κομμουνισμός, αλλά τότε αυτές είναι κομμουνιστικές αρχές, όχι «αθεϊστικές». Ίσως απλώς ενστερνίζεται το σύστημα αξιών της κοινωνίας στην οποία μεγάλωσε – η ειρωνία σ’αυτό είναι ότι πολλές από αυτές τις αρχές είναι εμπνευσμένες από θρησκευτικές αντιλήψεις. Ίσως τέλος να έχει ως μπούσουλα έναν φιλόσοφο, έναν διανοούμενο. Και πάλι, πρόκειται για προσωπική επιλογή, αφού η αθεΐα δεν είναι δόγμα και ο, ας πούμε, Dawkins δεν είναι ο Προφήτης της.

Αν λοιπόν κάποιος υποστηρίζει από μόνος του ότι είναι η Πασιονάρια της αθεΐας, ένας αντιθρησκευτικός απόστολος που έχει αναλάβει τη διάδοση των αθεόφοβων ιδεωδών, τότε ας τον ανακρίνουμε για τη στάση του απέναντι σε βαφτίσεις και πασχαλινά τσουρέκια. Αν όμως κάποιος απλώς δεν πιστεύει, και δεν ζητάει κάποιο παράσημο (λογικής; αντισυμβατικότητας; μαγκιάς;) μόνο και μόνο επειδή είναι άθεος, μπορούμε απλώς να μη νοιαζόμαστε τι κάνει (εκτός αν βλάπτει τους υπολοίπους);

Μπορεί ένα άθεο ζευγάρι να παντρεύεται, και οι γονείς τους να είναι όλοι θρησκευόμενοι ή τέλος πάντων μανιακοί της παράδοσης. Αν κάνουν θρησκευτικό γάμο επειδή το ζητούν οι γονείς τους, πείτε τους καταπιεσμένους που δεν έχουν κάνει την επανάστασή τους, μην τους πείτε «και καλά άθεους». Το να είσαι άθεος δεν σε υποχρεώνει να είσαι λιγότερο ευαίσθητος στα δάκρυα του μπαμπά σου, δεν σε ατσαλώνει απέναντι στον ψυχολογικό εκβιασμό της μαμάς σου. Αν αντέχεις να πηγαίνεις κόντρα στις κοινωνικές πιέσεις, μπράβο, αυτό σε κάνει δυναμικό, ανεξαρτητοποιημένο, απογαλακτισμένο και ατσάλινο χαρακτήρα, αλλά δε σε κάνει πιο άθεο ή καλύτερο άθεο ή αληθινότερο άθεο. Κάποιος που δε μπορεί να βάλει όρια στους γονείς του για το αν πρέπει να τους βλέπει κάθε Κυριακή, θα κάνει ακριβώς το ίδιο κι όταν θα τον πιέσουν να κάνει γάμο σε εκκλησία. Το ένα δεν είναι λιγότερο ντροπιαστικό από το άλλο.

Α, κι αν θες το θρησκευτικό γάμο για τα φουστάνια και τους ανθοστολισμούς και το μπούγιο, αυτό μπορεί να σε κάνει θύμα της γκλαμουριάς και του φαίνεσθαι ή μικροαστό ή μεγαλοαστό ή δεν ξέρω τι, αλλά όχι, ούτε αυτό σε κάνει λιγότερο άθεο. Εκτός αν εννοούμε ότι θα μπεις στην εκκλησία έχοντας στο νου σου μόνο τι ωραία που δείχνεις με το κρινολίνο, και ξαφνικά εκεί που κάνεις νόημα στο φωτογράφο να σε πάρει από το καλό προφίλ, παίρνει τ’αυτί σου «τα λόγια του παπά» και πέφτουν από τα μάτια σου τα λέπια σαν τον Σαούλ/Παύλο και βλέπεις το φως το αληθινό και η ψυχή σου πλημμυρίζει από τη Θεία Χάρη. Αν δεν εννοούμε αυτό, τότε όχι, ούτε αυτό σε κάνει λιγότερο άθεο.

Αυτά όσον αφορά σημαντικές τελετές ορόσημα. Τώρα όσον αφορά ετήσια έθιμα και παραδόσεις με τα οποία ανατραφήκαμε και τα έχουμε συνδέσει με πλήθος εξωθρησκευτικών (σχεδόν αποκλειστικά εξωθρησκευτικών, τολμώ να πω) εμπειριών, δεν νομίζω ότι χρειάζεται καν ιδιαίτερη ανάλυση. Και η αργία της Κυριακής για θρησκευτικούς λόγους ξεκίνησε, να δουλεύουμε τις Κυριακές οι άθεοι; Οι εργαζόμενοι έχουν ανάγκη για ξεκούραση και αναψυχή κάθε βδομάδα, ε διάλεξαν τη μέρα που μπορείς να πας και στην εκκλησία. Έτσι έγινε ουσιαστικά και με τα Χριστούγεννα και το Πάσχα. Είναι απλώς μια αφορμή για να μοιραστείς στιγμές με τους δικούς σου. Αν όλο σου το σόι είναι στο πασχαλινό τραπέζι, εσύ δε θα πας; Όπως είπα πριν, η αθεΐα δεν σε κάνει να αγαπάς λιγότερο τη μαμά σου ή τα ξαδέλφια σου.

Ή μήπως επιτρέπεται να πας, αρκεί να διαχωρίσεις σαφώς τη θέση σου; «Χριστός Ανέστη! – Παραμύθια.» «Έλα να τσουγκρίσουμε! – Παρακαλώ, δε θα ’θελα.» «Να σου βάλω αρνί; – Αρνούμαι να τιμήσω το έθιμο που αντλεί τις ρίζες του στην Έξοδο των Ισραηλιτών από την Αίγυπτο και στη συνέχεια συνδέθηκε με τον χαρακτηρισμό του Ιησού ως Αμνού του Θεού. Έφερα ταπεράκι με μουσακά απ’ το σπίτι.» Μια ωραία ατμόσφαιρα, που λέμε…

Και, μιας που μίλησα για οικογένειες, κάτι τελευταίο. Εγώ παιδιά δεν έχω και δε θέλω (το ξέρετε, σας έχω πρήξει). Λόγω μάλιστα αυτού, φοβάμαι μήπως ενίοτε είμαι υπερβολικά αυστηρή με τους γονείς, απαιτώντας από αυτούς ένα επίπεδο ικανότητας στην ανατροφή στο οποίο αναρωτιέμαι αν εγώ η ίδια θα ανταποκρινόμουν. Είμαι δηλαδή από αυτούς που θα πουν «πείτε και κάνα όχι», «μην κακομαθαίνετε τα παιδιά», «καλό είναι να μαθαίνουν ότι υπάρχουν όρια, ότι δεν γυρίζει ο κόσμος γύρω τους». Αλλά ρε παιδιά, ρε παιδιά… Τους εαυτούς σας δεν τους θυμάστε μικρούς;

Μιλώντας πάντα για Ελλάδα (και όχι για κάποιον που μεγαλώνει τα παιδιά του μακριά από τις επιρροές της ελληνικής πραγματικότητας): Θα ακούσει το παιδάκι όλους τους φίλους του να μιλάνε για το χριστουγεννιάτικο δέντρο στο σπίτι τους. Για τη λαμπάδα που έφερε η νονά. Για τον αετό που πέταξαν την Καθαρά Δευτέρα. Για τα δώρα που πήραν. Και θα γυρίσω εγώ ο γονιός να του πω «εμείς δεν συμμετέχουμε σ’αυτά τα πανηγυράκια γιατί είμαστε πιστοί στις αρχές μας»; Δεν είναι κακομαθησιά αυτό βρε παιδιά, δεν είναι πειθαρχία και όρια, είναι ένα συνεχές μαρτύριο. Αν είναι ποτέ δυνατόν. Θα κάνω το παιδί να νιώθει μειονεκτικά, να νιώθει στερημένο, να νιώθει εκτός ομάδας χωρίς να είναι επιλογή του, χωρίς να μπορεί να είναι επιλογή του, για τις δικές μου τις αρχές; Ξέρει το 5χρονο και το 10χρονο αν πιστεύει, συλλαμβάνει καν την έννοια του Θεού για να την απορρίψει κιόλας; Να μιλούσαμε και για τίποτα βλαβερό να το καταλάβω, αλλά θα πάθει κάτι το παιδί να πιάσει ένα στολισμένο κερί; Ναι, ναι, το δώρο θέλει, δεν το ζητάει για πνευματική ανάταση, το δωράκι θέλει. Παιδί είναι. Ναι πρέπει να μάθουν να ελέγχουν τις επιθυμίες τους τα παιδιά, αλλά ας ακούσουν το «όχι» τις υπόλοιπες 100 φορές που πιθανότατα θα πουν «Μαμά θέλω», «Μπαμπά θα μου πάρεις». Πρέπει να τους πούμε το «όχι» τη δεδομένη στιγμή που όλα ή σχεδόν όλα τα άλλα παιδάκια γύρω τους ακούνε το «ναι»;

Αυτά είχα να πω. Συγγνώμη για το ανοικονόμητο κείμενο.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

173 points
Upvote Downvote

89
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
46 Θέματα σχολίων
43 Απαντήσεις θεμάτων
8 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
53 Συντάκτες σχολίων
NipenthesNota Bene Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
εξωγήινη
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Iris μπορεί να είσαι άθεη (όπως κι εγώ) αλλά είσαι θεά αγάπη μου ♥️ Τα έγραψες υπέροχα και κατατοπιστικοτατα όπως πάντα!

Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Συμμετέχων

Είμαι η άθεη “νονά” ενός άθεου “βαφτιστηριού” από γονείς και ευρύτερη άθεη οικογένεια. Βάφτιση σε εκκλησία δεν κάναμε ποτέ, αλλά έχουμε δεσμούς μεγάλης αγάπης με τους δικούς του και όταν μου πρότειναν το ρόλο της πνευματικής μαμάς (να τον κατηχήσω στον Δαρβίνο, στην ωραία λογοτεχνία, στα ταξίδια, στο τι είναι μια ζωή που αξίζει να ζεις, όσο και όπως τα νιώθω, με τρόπο που συμπληρώνουν τους γονείς του), δέχτηκα με μεγάλη χαρά. Έχουμε αναπτύξει μια υπέροχη σχέση με μεγάλη αγάπη, και η τελευταία λαμπάδα που του πήρα ήταν στα 10, όταν μου είχε ζητήσει ένα κερί πιτόγυρο που τον έκανε… Διαβάστε περισσότερα »

Γβρμ
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Αχ τι όμορφο και γλυκό σχόλιο! Κι εγώ έτσι θέλω να είμαι με το δικό μου «αβαφτιστήρι» που λέει κι αυτή, έτσι μας ονειρεύομαι. Παρέα, όπως ήμαστε πάντα με τη μαμά της. Ζήτω οι άθεες νονές και τα αβαφτιστήρια τους!

Μπουρμπουλήθρα
Μέλος
Συμμετέχων

Γεια σου Iris! Διαβάζω το Α,μπα; χρόνια και χρόνια και πολλές φορές έχω μπει στον πειρασμό να σχολιάσω. Δεν το έκανα ποτέ πριν, είναι το πρώτο μου σχόλιο. Ήθελα να πω ότι λες ακριβώς αυτά που έχω στο μυαλό μου. Κι εγώ ποτέ δεν κατάλαβα γιατί το να κάνεις κάτι μη-συνηθισμένο πρέπει να σε προάγει αυτομάτως στην κατηγορία “επαναστάτη”. Ειδικά σε ένα θέμα όπως αυτό, που η (ορθόδοξη) θρησκεία είναι τόσο ανακατεμένη με την παράδοση που δεν γίνεται να τα ξεχωρίσεις (τουλάχιστον όχι τώρα και σίγουρα όχι για πολλές δεκαετίες ακόμα). Πολλοί από εμάς ακολουθούν κάποιες παραδόσεις που αναπόφευκτα έχουν… Διαβάστε περισσότερα »

Corry Karav O'Keerie
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Εδώ να αναφέρω και το εξής όσον αφορά στους γάμους. Όντως οι πολιτικοί γάμοι είναι πολύ διεκπεραιωτικοί. Και αυτό είναι μια χαρά αν αυτό είναι αυτό που θέλει το ζευγάρι. Όμως θα μπορούσαν οι δήμοι με το αζημίωτο να προσφέρουν πακέτα plus, ώστε ο γάμος να παίρνει λίγο πιο “τελετουργική” μορφή, λίγο λιγότερο ψεκάστε-σκουπίστε-τελειώσαμε. Πχ. θα μπορούσε να είναι ελεύθερο το ωράριο, να γίνονται και απογευματινές ώρες ή να γίνονται και σε χώρους εκτός δημαρχείου.

Femme Farfalle
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Advocate

Ε ναι! Ε ναι! Ε ΝΑΙ!
Και τωρα σκέφτομαι… Μιας και εγώ είμαι μια από αυτούς που δεν πιστεύουν… Είμαι λιγότερο άθεη όταν χρησιμοποιώ εκφράσεις του τύπου “ο Χριστός και η Παναγία”, “καλά, αυτός δεν έχει το Θεό του” κλπ;;; σε τι βαθμό γιαλαντζί αθεΐας εμπίπτω;; 😁

Φούστα Κλαρωτή
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Κλαπ κλαπ κλαπ για το κείμενο. Με όλα αυτά θυμήθηκα τον αδερφό μου, ο οποίος όταν ανακάλυψε την αθεϊα φρόντισε να το δηλώσει με κάθε δυνατό τρόπο σε αφίσα-κάρτα-κορνίζα. Οι γνωστοί και φίλοι – που φυσικά δε γνώριζαν ότι τον προηγούμενο μήνα αποφάσισε να αποκυρήξει κάθε μορφής θρησκεία- όταν τον καλούσαν ή του έγραφαν χρόνια πολλά στο facebook βρίσκονταν αντιμέτωποι με λογύδριο. Όταν υπήρχε κάποια υποχρέωση πχ γάμος ή μεγάλες γιορτές με οικογενειακή μάζωξη, φρόντιζε να μας βγάλει το λάδι και συνήθως ακολουθούσε μουτρωμένος και επιδεικτικά αρνούμενος να μπει πχ στην εκκλησία. Εκτός από την αγένειά του το θέμα είναι… Διαβάστε περισσότερα »

Mafalda
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

“Αν αντέχεις να πηγαίνεις κόντρα στις κοινωνικές πιέσεις, μπράβο, αυτό σε κάνει δυναμικό, ανεξαρτητοποιημένο, απογαλακτισμένο και ατσάλινο χαρακτήρα, αλλά δε σε κάνει πιο άθεο ή καλύτερο άθεο ή αληθινότερο άθεο.”

Αυτό.

Sia
Επισκέπτης
Συμμετέχων
Sia

Διαφωνώ, λυπάμαι.
Με κάλυψε η τελευταία παράγραφος στην απάντηση της Λένας σε εκείνη την ερώτηση που έλεγε αν κάνατε που κανατε βαπτιση μη λέτε ότι είστε άθεοι. Όπως ξαναείπα υπάρχει μεγάλη απόσταση από τις μαγειρίτσες και τα χριστουγεννιατικα δέντρα και τα κάλαντα μέχρι να δηλώνεις άθεος και να κάνεις το σταυρό σου, να φιλήσεις το Ευαγγελιο, να πεις το Πιστεύω, να πιεις Θ. Κοινωνία δηλαδή να γίνεις μέρος των χριστιανικών Μυστηρίων. Αν εισαι κάτι στη ζωή να είσαι ακέραιος. Αν δεν είσαι είναι επειδή δεν είσαι αυτό που δηλώνεις οπότε μη το δηλώνεις κιόλας.

Origami Lover
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Συνεργάτης

Δεν ξέρω για την κοπέλα που ρώτησε αλλά για να βαφτίσεις το παιδί σου δεν χρειάζεται να πεις το πιστεύω ούτε να πιείς θεία κοινωνία. Για να γίνεις νονός χρειάζεται να πεις το πιστεύω αλλά δεν νομίζω να σε κατηγορήσει κανείς για ψευδορκία. Τα παιδιά μου δεν έχουν κοινωνήσει ποτέ (το βρίσκω σιχαμερό και επικίνδυνο ) Εγώ πρέπει τελευταία φορά να ήμουν 8 χρονών που με έβαλε κρυφά (και με το ζόρι ) η θρήσκα γιαγιά μου (από τότε σιχαινομουν) Ευαγγέλιο και χέρι παπά δεν φίλησα ούτε όταν έγινα εγώ νονά, το βρίσκω ιδιαίτερα υποτιμητικό να γλύφεις σαν σκύλος έναν… Διαβάστε περισσότερα »

no_roots
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Θρύλος

Αν ένας άθεος κάνει όλα αυτά που λες δεν τρέχει απολύτως τίποτα, ενώ αν δεν τα κάνει ένας ένθεος (αλήθεια τα κάνουν όλοι;) ναι τίθεται θέμα ακεραιότητας της πίστης του. Αυτό λέει η Iris.

Από την άλλη, εφόσον δηλώνεις άθεος θα πρέπει να έχεις και τα κότσια να προστατεύσεις το παιδί σου από τη βαρβαρότητα της ορθόδοξης βάφτισης. Αλλιώς μη δηλώνεις τιποτα, μη τυχόν και κακοκαρδίσουν οι συγγενείς. Αυτό είπε η Λένα.

Granita Lemoni
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Sia, όλες αυτές οι τελετές που αναφέρεις εκτός από θρησκευτικές είναι και πολιτισμικές. Ο θρησκευτικός γάμος πέρα από το θεολογικό του κομμάτι, κουβαλάει και το εθνολογικό κομμάτι. Γι’ αυτό π.χ. ο ελληνορθόδοξος γάμος είναι διαφορετικός από τον ρωσορθόδοξο γάμο ή ακόμη και από περιοχή σε περιοχή υπάρχουν διαφορετικά έθιμα συνδεδεμένα με το γάμο (πέρα από το κομμάτι της εκκλησιαστικής λειτουργίας). Ένας άθεος λοιπόν που τελεί θρησκευτικό γάμο/βάφτιση τονμ επιλέγει για τον λαογραφικό/εθιμοτυπικο του χαρακτήρα και όχι για τον θρησκευτικό. Εάν ως άθεη (ή και ένθεη) ήσουν καλεσμένη σε ένα γάμο άλλου δόγματος ή θρησκείας, θα συμμετείχες; Π.χ. σαν bridesmaid στον… Διαβάστε περισσότερα »

idril
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Granita Lemoni, Δεν είμαι σίγουρη ποιος όρος με περιγράφει καλύτερα, μάλλον αγνωστικίστρια αλλά σίγουρα άθρησκη. Το άθεη το μελετώ ακόμη. Πάντως έχω συμμετάσχει σε προτεσταντικά βαφτίσια και σε μουσουλμανικό γάμο. Γενικώς με ενδιαφέρουν τα έθιμα ανεξαρτήτως θρησκείας, όπως είπες, για το λαογραφικό τους χαρακτήρα αλλά και για τους διαθρησκειακούς παραλληλισμούς. Και όταν μου πρότεινε η φίλη μου να βαφτίσω τον μικρό της που υπεραγαπώ και μεγαλώνουν μαζί με τη δική μου κόρη, της είπα μετά χαράς – κι αν τελικά δεν κάνουν τη βάφτιση, δεν θα αλλάξει ο τρόπος που αγαπώ το παιδάκι. Αλλά όταν μου ζητούσε μια άλλη φίλη… Διαβάστε περισσότερα »

Μέλος
Συμμετέχων

Ούτε καν η εκκλησία δεν συμφωνεί με αυτό που λες Sia. Το να φιλήσεις το Ευαγγέλιο να πεις το Πιστεύω κλπ, δεν σε κάνει μέτοχο των χριστιανικών μυστηρίων αν δεν πιστεύεις. Ενδεικτικά σου παραθέτω απόσπασμα από θρησκευτικό site :”Με τη ζωντανή, ενσυνείδητη και γεμάτη πίστη συμμετοχή μας στα μυστήρια γινόμαστε μέτοχοι της θεϊκής ζωής, δηλαδή αγιαζόμαστε, μετέχουμε στο εκκλησιαστικό γεγονός ….”. (https://www.pemptousia.gr/2019/04/i-akolouthies-ton-mistirion/) ΜΕ ΤΗΝ ΖΩΝΤΑΝΗ, ΕΝΣΥΝΕΙΔΗΤΗ ΚΑΙ ΓΕΜΑΤΗ ΠΙΣΤΗ…. Όχι τσεκάροντας το ρολόι και περιμένοντας την μαγειρίτσα (όπως κάνω εγώ λ.χ.) Πουθενά δεν θα βρεις κάτι διαφορετικό. Η τυπική συμμετοχή σε μυστήριο, χωρίς πίστη, δεν σημαίνει τίποτε για την εκκλησία… Διαβάστε περισσότερα »

Neverlander
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ειδικός

Iris, θα αγόραζα οπωσδήποτε συλλογή με δοκίμια σου, να απολαύσω τις σκέψεις σου πάνω στο καθετί, είσαι όαση❣❣❣

Nota Bene
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Iris, ωραία τα λες και σε πολλά συμφωνώ μαζί σου. Αυτό που ήθελα να σχολιάσω είναι κάπως άσχετο και ελάχιστο μπροστά σε όσα έχεις γράψει. Αλλά επειδή έχει ο καθένας τα κολλήματά του θα το πω.. Γράφεις “θα συμφωνήσουμε ότι ένας «πραγματικός χριστιανός» δεν σκοτώνει γιαγιάδες για να τους κλέψει τη σύνταξη και δεν βιάζει παιδάκια”. Δυστυχώς, ένας “πραγματικός Χριστιανός” και να σκοτώσει και να βιάσει μπορεί, κανείς δεν θα τον αποπέμψει από τους κόλπους της εκκλησίας. Μάλιστα υπάρχει το μυστήριο της εξομολόγησης, όπου αν εξομολογηθεί το αμάρτημα του και έχει “ειλικρινά” μετανιώσει, “γλυτώνει” και την κόλαση και “απαλλάσσεται ο… Διαβάστε περισσότερα »

Melia
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Νομίζω ότι η λέξη κλειδί εδώ είναι το ειλικρινά. Ειλικρινής μεταμέλεια σημαίνει ότι σε κατατρέχουν οι τύψεις. Και δεν είναι κακό να σου προσφέρει εξιλέωση ο πνευματικός της ενορίας (ή έστω οι Ευμενίδες).
Γιατί γνωρίζω τον τύπο ανθρώπου στον οποίο αναφέρεσαι, και ουδεμία σχέση με τύψεις και ειλικρινή μεταμέλεια.

Μέλος
Συμμετέχων

Δεν μας περιέγραψες τον πραγματικό χριστιανό. Μας περιέγραψες τον υποκριτή χριστιανό. Η μετάνοια είναι βίωμα, συναισθηματική κατάσταση και όχι απλά πήγα και το εξομολογηθηκα και πήρα το συγχωροχάρτι.

Nota Bene
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Dim Chita, δεν προσπάθησα να περιγράψω τον πραγματικό χριστιανό, ούτε έχω καμιά διάθεση να αναλύσω και να κατηγοριοποιήσω τους χριστιανούς ή μη. Το σχόλιο μου, όπως και έγραψα παραπάνω ήταν συγκεκριμένα πάνω στο σχόλιο της Iris “ένας πιστός πρέπει αν μη τι άλλο να τηρεί ένα μίνιμουμ κανόνων/να ασπάζεται ένα μίνιμουμ αρχών….. θα συμφωνήσουμε ότι ένας «πραγματικός χριστιανός» δεν σκοτώνει γιαγιάδες για να τους κλέψει τη σύνταξη και δεν βιάζει παιδάκια”, κι εκεί είπα την διαφωνία μου και τον πόνο μου. Ότι χριστιανός που εξομολογείται και μετανιώνει (ειλικρινά ή όχι) την αμαρτία του, χριστιανός “πραγματικός” είναι.

Ανεμελιά
Μέλος
Συμμετέχων

Συμφωνώ μέχρι τελείας. Μπήκες στον κόπο και συνέταξες όλα όσα θα ήθελα να εκφράσω προχθές στα σχολια. Ευχαριστούμε.