Γυναικοψυχική σχέση

Σήμερα είναι η Τρίτη μέρα καθυστέρησης.

Ναι, καλά κατάλαβες, καθυστέρησης περιόδου. Ναι, μιλάω για την περίοδο μου και για το σώμα μου ανοιχτά, δυνατά και χωρίς ντροπή.

Η Τρίτη μέρα καθυστέρησης όμως δεν είναι κάποιο πρωτοφανές γεγονός ή κάποια καταστροφή ή κάποιο επίτευγμα. Ίσα-ίσα ίσως είναι ότι πιο φυσιολογικό για πολλές εκεί έξω.

Η Τρίτη μέρα καθυστέρησης δεν είναι ούτε κάποια καταστροφή ούτε και φόβος προς κάτι τέτοιο μιας και αυτό τον καιρό δεν έχω συντρόφους. Άρα σίγουρα δεν πρόκειται για ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη.

Η Τρίτη μέρα καθυστέρησης πρόκειται για συνειδητοποίηση. Συνειδητοποίηση για έμενα και το σώμα μου. Για πρώτη φορά στη ζωή μου δεν είμαι συνεπής με τις βιολογικές μου υποχρεώσεις (επειδή εδώ που τα λέμε δεν πρόκειται και για πάρτι, ψυχικό είναι), και δεν έχει να κάνει με άλλο άτομο, ούτε με περίσταση ούτε με ατυχές συμβάν. Δεν χρειάζεται να αναρωτηθώ ούτε να υπολογίσω την επιρροή άλλου ατόμου στο σώμα μου.

Αυτή τη φορά αναρωτιέμαι για την δική μου επιρροή στο σώμα μου.

Επειδή, τον τελευταίο καιρό δεν είμαι καλά. Και το ξέρω. Και είναι δύσκολο στο κεφάλι μου. Και ζητώ βοήθεια. Και έχω βοήθεια. Κι όσο μπορώ, με βοηθώ. Και έχω δύσκολες μέρες, και άγχος, και καταθλιπτικά συμπτώματα, και ένα βάρος μέσα μου. Απλά, αυτό που δεν είχα υπολογίσει είναι ότι οι μέρες είναι τόσο δύσκολες που θα μου στερούσαν τις δύσκολες μέρες (με την λαϊκή έννοια) και ότι αυτό θα ήταν δύσκολο και στα γυναικολογικά μου εκτός απ’το κεφάλι μου – απλά όχι με τον τυπικό τρόπο.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

in

Αξιολογήστε το άρθρο

6 points
Upvote Downvote

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
  Εγγραφείτε  
Ειδοποίηση για