Γιατί φέτος βρίσκουμε το πραγματικό νόημα των Χριστουγέννων

It’s a Wonderful Life αλλά δεν είναι ταινία

Reubern Teo, Unsplash

Δεν ξέρω αν και σε ποια ηλικία σταματάμε να νιώθουμε πεταλούδες στην κοιλιά με εκείνο το ενθουσιαστικό συναίσθημα της χριστουγεννιάτικης αναμονής που μας κατακλύζει αυτές τις ωριμότερες μέρες του Νοέμβρη. Φαντάζομαι ότι ειδικά για όσους είχαμε το προνόμιο να ζούμε κάθε χρόνο από τη παιδική μας ηλικία Χριστούγεννα ζεστά με τις οικογένειές μας, πάντα αυτές οι μέρες θα μας γεμίζουν με την ίδια και απαράλλαχτη νοσταλγία.

Τα δικά μας Χριστούγεννα- μιλάω για τα ελληνικά γιατί δεν έχω άλλο βιώσει άλλης εθνικότητας- μοιάζουν κάπως αναίτια φλύαρα για μια ευγνωμοσύνη που είναι στη βάση της σιωπηλή. Η μαμά κλείνει δυο εβδομάδες σκλαβωμένη στη κουζίνα, ο μπαμπάς τρέχει για δώρα και εξωτερικά, η γιαγιά μπουκώνει στόματα και τσέπες, μακρινότεροι συγγενείς επιδεικνύουν νεόπλουτα ρολόγια και προαγωγές ή πτυχία, οι νεότεροι υποκύπτουμε σε εκείνη την ρεβεγιονίστικη επιταγή εξόδου στην οποία-ας το πούμε επιτέλους-δεν περνάει ποτέ κανείς καλά και για αυτό καταλήγουμε να κολλάμε 6 ώρες στο κινητό μας. Μπορεί να είναι δευτερευόντως και μια γιορτή ευγνωμοσύνης, αλλά κυρίως τα Χριστούγεννα μοιάζουν με ένα μίγμα υποχρέωσης τήρησης παράδοσης, διαχείρισης οικογενειακών τύψεων και συναισθηματικής εμμονής να δείξουμε ότι είμαστε κάτι παραπάνω από όσα κάναμε κατά τη διάρκεια της χρονιάς.

Φέτος, είναι η ευκαιρία μας να αφαιρέσουμε από το κλίμα των Χριστουγέννων τον ψυχαναγκαστικό του χαρακτήρα. Γιατί τα φετινά Χριστούγεννα πολύ περισσότερο από υποχρέωση είναι μια μεγάλη, συλλογική και πανανθρώπινη ανάγκη. Φέτος ήρθε εκείνη η στιγμή που ποτέ δεν περιμέναμε ή ευχόμασταν, αλλά από την οποία μπορούμε τόσο να επωφεληθούμε, η στιγμή της βαθιάς εκτίμησης της ανθρώπινης συνύπαρξης. Η στιγμή που η κατ’ επίφαση φιλευσπλαχνία και η α λα κάρτ ευαισθησία μπορούν να δώσουν τη θέση τους στη πραγματική και καθόλου μεγαλορρήμονα ταπεινότητα μιας πολύ παροντικής εκτίμησης όσων χάσαμε, όσων δεν χάσαμε και όσων καταφέραμε με προσωπική θυσία να προστατέψουμε.

Δε χρειάζεται φέτος να προσποιηθούμε ότι κάτι καινούριο κινείται μέσα μας, δε χρειάζεται να υποκριθούμε πως σχεδιάζουμε με σταθερότητα να γίνουμε αυτό που νιώθουμε πως είμαστε τις τελειότερες στιγμές μας, γιατί η πανδημία έχει αγγίξει και το τελευταίο ανθρώπινο κύτταρο πάνω στον πλανήτη, αλλάζοντας τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε την ανθρώπινη ζωή. Κανείς δεν έχει μείνει ίδιος και ξέρουμε πως φέτος μοιραζόμαστε κάτι μεγαλύτερο, πλατύτερο, ψηλότερο και σε κάθε διάσταση βαθύτερο από μεθυσμένες δηλώσεις μιας αλλαγής που πάντα έρχεται χωρίς ποτέ να φτάνει.

Περισσότερο από συγκυριακά φωτεινό θέαμα τέλους χρόνου, τα φετινά Χριστούγεννα μπορεί να είναι εκείνη η γιορτή που ξεπερνά τα ενστικτώδη όρια της επαναληπτικής παράδοσης που παλιλλογεί ανεξάντλητη και γίνεται μια συνειδητή γιορτή που επιτέλους έχουμε λόγο να γιορτάσουμε -και που αν δεν υπήρχε ακόμα, θα είχαμε πλέον τους λόγους να την εφεύρουμε.

It’s a Wonderful Life-1946

Φέτος, λιγότεροι μα πιο μαζί από ποτέ, γινόμαστε, χωρίς να χρειαστεί να μαγέψουμε το χρόνο ή να μας επισκεφτούν τα φαντάσματα του μέλλοντος, οι πρωταγωνιστές μιας πανανθρώπινης σκληρής ιστορίας που μας διδάσκει εκ του αντιθέτου μια ευγνωμοσύνη σχεδόν κινηματογραφική και μας αφήνει με τις καρδιές ένα τσακ πιο μαλακές.

Ευχόμαστε γλυκά Χριστουγεννιάτικα προεόρτια.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

in

Αξιολογήστε το άρθρο

14 points
Upvote Downvote

3
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
3 Θέματα σχολίων
0 Απαντήσεις θεμάτων
1 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
3 Συντάκτες σχολίων
Sally SpectraPannenkoekΜοναχική ψυχή Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Μοναχική ψυχή
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ειδικός

Καλά Χριστούγεννα από τα βάθη της καρδιάς μου και εύχομαι ο νέος χρόνος να απαλύνει τις πληγές που μας άφησε ο προηγούμενος. Ήταν μια δύσκολη χρονιά, φρικτή θα έλεγα, περάσαμε του λιναριού τα βάσανα και μας αξίζει κάθε ευτυχία. Ας ελπίσουμε τα επόμενα Χριστούγεννα, να είναι υπέρλαμπρα και να τα γιορτάσουμε χωρίς περιορισμούς, χωρίς αποστάσεις και χωρίς κορωνοιούς🤗

Pannenkoek
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Είμαι αυτή που παραμονή Χριστουγέννων 2019 βγήκα κέντρο Θεσσαλονίκης και πέρασα σούπερ τέλεια! Σκέφτομαι τι σαρδελιασμα είχε πέσει παντού και τώρα μου φαίνεται extreme η ιδέα ν είμαι με κόσμο…

Sally Spectra
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Τα Χριστούγεννα μου προκαλούν μια κάποια δυσφορία, λόγω της ψυχαναγκαστικής υπερκατανάλωσης με την οποία έχουν συνδεθεί τα τελευταία χρόνια. Ανταλλαγές δώρων, παραγγελίες στον άγιο Βασίλη, στη νονά, κλπ. τα θεωρώ όλα άχρηστα και επιβαρυντικά. Όσο σκέφτομαι ότι, φέτος ειδικά, πολλές οικογένειες, βαθιά επηρεασμένες από την τρέχουσα κρίση της πανδημίας, δεν θα μπορούν να αντεπεξέλθουν καν στο φοβερό marketplace των Χριστουγέννων, έχω μεγαλύτερη δυσφορία. Επιπλέον, άνθρωποι μόνοι τους, ηλικιωμένοι και ευπαθείς ομάδες, υπό το φόβο της αρρώστιας ή και του θανάτου, έρχονται στο μυαλό μου και αναρωτιέμαι πώς θα βιώσουν εκείνοι τα Χριστούγεννα φέτος. Το μόνο που μου προκαλεί λίγη αισιοδοξία… Διαβάστε περισσότερα »