Γιατί δε με βοηθούν η ψυχοθεραπεία και η φαρμακοθεραπεία;

Ερωτήσεις απαντημένες από την ψυχολόγο Φαίνια Ξανθοπουλίδου

Photo by Maria Ionova on Unsplash

Αγαπητή Α,μπα, η ερώτησή μου απευθύνεται στην ψυχολόγο του σάιτ, τη Φαίνια. Μετά από πολλή σκέψη αποφάσισα να πω αυτά που μου συμβαίνουν, αν και μου είναι πολύ δυσκόλο να τα εκφράσω. Η γνώμη σας θα με ενδιεφερε πάρα πολύ, αν και να τονίσω ότι με παρακολουθούν και ψυχολόγος και ψυχίατρος. Λοιπόν για να μην σας κουράζω από μικρή ήμουν ένα κορίτσι ντροπαλό, ήσυχο και λιγομίλητο. Έως αντικοινωνικό παιδί θα με χαρακτήριζα, παρ’ όλα αυτά δε με ενοχλούσε καθόλου αυτό. Ενώ ήμουν φαινομενικά καλά μέχρι τα 13 μου, στα 14 άρχισα να έχω τα πρώτα καταθλιπτικά συμπτώματα. Στα 15, όταν ξεκίνησα να πηγαίνω στο Λύκειο και με έπιασε η τελειομανία με τα μαθήματα, ξεκίνησε και το άγχος, ενώ η κατάθλιψη επιδεινώθηκε. Τρίτη λυκείου, πανελλαδικές. Όλη τη χρονιά πάθαινα κρίσεις πανικού, υπέφερα καθημερινά από έντονους πονοκεφάλους, ταχυκαρδιές, πόνους στο στήθος, μούδιασμα στο αριστερό χέρι και τον λαιμό, υπερένταση, αϋπνίες,τρέμουλο στα άκρα, εφιδρώσεις, υψηλή πίεση που καμία ιατρική εξέταση δεν μπορούσε να αιτιολογήσει. Έκανα μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου, ακτινογραφίες, triplex, καρδιογράφημα. Όλα φυσιολογικά. Έτσι καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι προέρχονται από την κακή ψυχολογική μου κατάσταση. Την πρώτη φορά που έδωσα στις εξετάσεις έπαθα μια μεγάλη κρίση και απέτυχα. Προσπάθησα να μην το βάλω κάτω και ξεκίνησα να προετοιμάζομαι για να ξαναδώσω όμως οι αντοχές μου ήταν λίγες. Πήγα σε ψυχίατρο, αλλαξα αρκετές φαρμακευτικές αγωγές, καμία ωστόσο δε βοηθούσε αρκετά. Εν τέλει έδωσα πανελλήνιες και πέρασα σε μια αρκετα καλή σχολή. Έτσι, τον περσινό Σεπτέμβριο μετακόμισα στην Αθήνα και βρήκα ψυχολόγο και ψυχίατρο εκεί. Ύστερα από όλη αυτήν την ταλαιπωρία, το μυαλό μου άρχισε να μπουχτίζει με πολλές σκέψεις, οι περισσότερες χωρίς νόημα με συνέπεια να αρχίζουν πάλι ταχυκαρδίες, δυσκολία στην αναπνοή και ενιώθα ότι τρελαίνομαι κυριολεκτικά. Δεν πήγαινα στη σχολή, δεν έβγαινα καθόλου από το σπίτι, μου έλειπε πολύ η μητέρα μου. Υπήρχαν μέρες που χανόμουν έντονα σε έναν άλλο δικό μου κόσμο μέσα στις σκέψεις, και ακόμα το κάνω ασυναίσθητα. Αν κάποιος μου πει κάτι οτιδήποτε θα το σκέφτομαι συνέχεια χωρίς νόημα κάνοντας εξηγήσεις στο μυαλό μου και θα το υπεραναλύω για ώρες. Δεν μπορώ να ηρεμησω ποτέ. Δεν μπορώ να κάτσω στην παρέα και να είμαι “εκεί”, το μυαλό μου συνέχεια χάνεται σε σκέψεις. Ιδιαίτερα αν κάποιος πεθάνει, ακόμα και να μην τον γνωριζα μπορεί να το σκέφτομαι για πολύ καιρό να πέσω σε μελαγχολία. Δεν ξέρω γιατί συμβαίνουν αυτές οι περίεργες διαδρομές στο μυαλό μου και δεν μπορώ ποτέ να αποφυγω όλες αυτές τις ανόητες σκέψεις. Ο ψυχίατρος μου έχει διαγνώσει οριακή διαταραχή προσωπικότητας, καθώς έχω όλα τα συμπτώματα της διαταραχής. Εγώ νομίζω ότι είναι κάτι πιο πολύπλοκο… Γιατί δε με βοηθούν η ψυχοθεραπεία και η φαρμακοθεραπεία; Το θεωρώ αδικαιολόγητο και δεν ευθύνονται σίγουρα οι ειδικοί που έχω επιλέξει να συνεργαστώ μαζί τους, καθώς όλα αυτά τα χρόνια που ταλαιπωρουμαι παρέλειψα να σας αναφέρω ότι έχω αλλάξει 3 ψυχιάτρους και 4 ψυχολόγους. Θα ήθελα πολύ να μου πείτε τη γνώμη σας. Ευχαριστώ εκ των προτέρων και με συγχωρείτε για το τεράστιο ποστ αλλά ήθελα να σας παραθέσω το πλήρες ιστορικό μου, για να έχετε μια σαφή εικόνα της κατάσταση μου.  

 

Όλοι έχουμε κάποια συμπτώματα από τις διαταραχές προσωπικότητας. Όταν όμως υπάρχει διάγνωση για μία διαταραχή προσωπικότητας (που σημαίνει ότι πληρούμε των συμπτωμάτων για μία συγκεκριμένη διαταραχή τουλάχιστον), τα συμπτώματα δεν αντιμετωπίζονται τόσο αποτελεσματικά με φαρμακοθεραπεία. Αυτό συμβαίνει  γιατί όπως λέει και το όνομα τους, όταν μιλάμε για διαταραχές προσωπικότητας μιλάμε  για δυσλειτουργίες στον τρόπο σκέψης και συμπεριφοράς που συστήνουν μια χρόνια κατάσταση που αποτελεί μέρος της προσωπικότητας του ανθρώπου, κάτι που αλλάζει πολύ δύσκολα. Αυτό δεν σημαίνει πως τα φάρμακα δεν βοηθούν, σου αναφέρω τα παραπάνω απλώς για να μην αποθαρρύνεσαι που τα φάρμακα δεν σου προσφέρουν κάποια θεαματική αλλαγή στα συμπτώματα σου. 

Θα πρέπει να δώσεις πολύ μεγάλη βάση στην ψυχοθεραπεία σου. Αυτό που θα σε βοηθήσει πολύ είναι μία εν τω βάθει χρόνια ψυχοθεραπεία, με έναν άνθρωπο που εμπιστεύεσαι. Θα υπάρχει αργή βελτίωση και πολλές φορές θα νιώσεις πως θέλεις να τα παρατήσεις, αλλά νομίζω ότι η συνέπεια στην ψυχοθεραπεία σου (και στη σχέση με τον ψυχοθεραπευτή) είναι αυτό που θα σου δώσει τα περισσότερα αποτελέσματα. 

Δεν ξέρω επίσης αν θα σε βοηθήσει να διαβάσεις για την οριακή διαταραχή προσωπικότητας, να μπεις σε φόρουμ όπου άνθρωποι μοιράζονται τις εμπειρίες τους και τις σκέψεις τους. Να δεις πως πολλοί άνθρωποι ταλαιπωρούνται από το ίδιο πράγμα, και ζουν με αυτό πολλά χρόνια, μαθαίνοντας στην ουσία και μεγαλώνοντας μέσα από/μαζί με τη διαταραχή τους. Αν έχεις συνέπεια στη φαρμακοθεραπεία και στην ψυχοθεραπεία (αφού καταλήξεις σε έναν ψυχίατρο και ψυχολόγο και όχι αλλάζοντας συνεχώς) όλα θα πάνε καλά.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

in

Αξιολογήστε το άρθρο

9 points
Upvote Downvote

9
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
7 Θέματα σχολίων
2 Απαντήσεις θεμάτων
0 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
7 Συντάκτες σχολίων
Betty BooplalalaτσιγκλιπουφΝεράτζι Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Betty Boop
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Δεν ξέρω τι ακριβώς κάνεις, επομένως μπορεί να αυθαιρετώ. Αναρωτιέμαι όμως αν περιμένεις τα χάπια και στην ψυχοθεραπεία να λειτουργήσουν ως χάρτες για να βρεις το μαγικό κουμπί που θα σου λύσει το πρόβλημα. Εσύ κάνεις το κομμάτι σου; Και κυρίως, ίσως αυτές οι σκέψεις στο κεφάλι σου να μην φύγουν ποτε. Θες είνια έτσι η κατασκευή σου, θες οτιδήποτε. Πρέπει να μάθεις να ζεις μαζί τους και να τις σιγάζεις όταν χρειάζεται. Αποδοχή λέγεται φίλη και δεν την φέρνουν τα φάρμακα

τσιγκλιπουφ
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Το βρίσκω πολύ σκληρό αυτό το σχόλιο και ισως λίγο επικριτικό. Να αποδεχθεί τι; Η κοπέλα υποφέρει, βιώνει κρίσεις πανικού και σωματικά συμπτώματα που αλλάζουν όλη της τη ζωή. Όπως δεν υπάρχει μαγικό κουμπί για να φύγουν, έτσι δεν υπάρχει και μαγικό κουμπί για να μάθεις να τα ελέγχεις. Πολλές φορές χρειάζονται χρόνια προσπάθειας και απίστευτη δύναμημ διοτι ναι, οι κρίσεις πανικού είναι εξαντλητικές, και είναι λογικό να απογοητεύεται. Δεν είναι απλά θέμα αποδοχής της κατάστασης, είναι πολύ πιο βαθύ.

Betty Boop
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Καταλαβαίνω ότι πειράχτηκες αλλά δεν είναι αυτή η ανάγνωση που προσδοκούσα. Δεν μιλώ ως ειδικός φυσικά, ήθελα όμως να μιλήσω για αυτή την διάσταση που για μένα τουλάχιστον ήταν βοηθητική

Ponemenosspourgitis
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Αγαπητή φίλη δεν είμαι ούτε ψυχίατρος ούτε ψυχολόγος για να βαρύνει πολύ η γνώμη μου. Στην δικιά μου περίπτωση αγχώδη και καταθλιπτική διαταραχή, που το μυαλό μου ατέρμονα δεν μπορούσε να ησυχάσει, η θεραπεία είχε πολύ γρήγορα αποτελέσματα. Αλλά είμαι μεγάλος σε ηλικία και φαντάζομαι έχω κάτι πιό ήπιο.
Στον ψυχολόγο εξακολουθώ όμως να πηγαίνω και θα πηγαίνω για αρκετό καιρό ακόμα. Μην χάνεις το κουράγιο σου, απο ότι έγραψες νομίζω ότι είσαι στον σωστό δρόμο, θέλει χρόνο και υπομονή. Σου εύχομαι ολόψυχα να λύσεις τα θέματα σου, να σου δώσεις όσο χρόνο χρειαστεί.

Ονειροπαρμένη!
Μέλος
Συμμετέχων

Αγαπητή μας φίλη! Θα σου μιλήσω μέσα από την δίκη μου εμπειρία, ελπίζω να σε βοηθήσει. Στα 19 μου ξεκίνησαν και εμένα οι κρίσεις πανικού και η αγχώδη διαταραχή με αποτέλεσμα να σταματήσω μια χρόνια από την σχολή μου και να έχω φοβίες όπως και εσυ. Ξεκίνησα θεραπεία με αντικαταθλιπτικό και μετά από κάποιους μήνες είδα διαφορά. Τώρα είμαι 32, μέσα σε αυτά τα χρόνια υποτροπίασα 2 φορές και αλλαξα 3 θεραπείες. Η ψυχοθεραπεία με βοήθησε πολύ, είμαι πλέον καλά, παίρνω ένα χαπάκι και ζω φυσιολογικά. Αυτό που αλλαξα και πλέον είμαι καλά, είναι πως απομακρύνθηκα από τοξικές καταστάσεις και… Διαβάστε περισσότερα »

lalala
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Έχω κι εγώ οριακή. Καταρχάς, είσαι τυχερή που το κατάλαβες πολύ πιο έγκαιρα. Εγώ το εντόπισα στα 38 μου έχοντας περάσει ένα μεγάλο διάστημα στη ζωή μου πολύ προβληματικό. Κι εμένα ξεκίνησε κάπου στα 14-15. Υπάρχει ένα πολύ καλό βιβλίο που λέγεται “Μιλώντας για την Οριακή Διαταραχή Προσωπικότητας”. Επίσης στο Youtube θα βρεις κάποια πολύ ωραία βιντεάκια που εξηγούν τη διαταραχή αυτή. Εμένα με βοήθησε πολύ αυτό: https://www.youtube.com/watch?v=to5qRLRSS7g. Η φαρμακοθεραπεία με βοήθησε όταν η κατάσταση έφτασε στο απροχώρητο για να μπορέσω να είμαι λειτουργική και να μετριάσω το συναίσθημα. Δεν θέλω να μπω σε μακάβριες λεπτομέρειες. Αυτό που πραγματικά με… Διαβάστε περισσότερα »

Νεράτζι
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Διαβάζω το μηνυμα σου και σε κάποια σημεία ταυτίζομαι αρκετά. Ως μαθήτρια ευτυχώς δεν είχα ιδιαίτερο άγχος. Στο 2ο έτος των σπουδών μου όμως άρχισα να νιώθω αυτό που περιγραφεις. Μια αλληλουχία σκέψεων χωρίς νόημα, που με αγχωνε και με φοβιζε, η συνεχής αίσθηση ότι είμαι μόνη, αδικαιολογητος πανικός για απλά πράγματα. Έκλεγα συνέχεια, δε μπορούσα να συμμετέχω σε παρέες (ήμουν εκεί αλλα το μυαλό μου ήταν αλλού), ήθελα να παρατήσω τη σχολή που τόσο κόπο έκανα για να μπω και να επιστρέψω στον τόπο καταγωγής μου. Δυστυχώς εγώ δεν πήγα τότε σε ψυχολόγο, και δυσκολευτηκα πάρα πολύ για να… Διαβάστε περισσότερα »

τσιγκλιπουφ
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Να σου πω κι εγώ με τη σειρά μου ότι σε καταλαβαίνω. Είναι δύσκολο να βγεις από αυτές τις σκέψεις και ξέρω ότι δεν σου αφήνουν ενέργεια για πολλά πράγματα. Εγώ από την πλευρά μου παρακολουθούμαι για αγχώδη και καταθλιπτική διαταρραχή και έχω από μικρή και διαταρραχή επιλεκτικής όρεξης η οποία σε περιόδους αγχους οξύνεται πολύ έντονα. Χρειάστηκε κι εγώ να αλλάξω κάποιους γιατρούς μέχρι να βρω κάποιον να μου κάνει και να υπάρχει η σωστή χημεία, κάνω κάθε εβδομάδα ψυχοθεραπεία και είμαι στη δεύτερη αγωγή με αντικαταθλιπτικά γιατί η πρώτη δεν λειτούργησε ιδιαίτερα καλά. Συνεχιζω να πανικοβάλλομαι χωρίς να… Διαβάστε περισσότερα »

Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Πέρα από τις απαντήσεις που ήδη δώθηκαν θέλω να προσθέσω και κάτι που δεν είδα να αναφέρεται από κανέναν: έχεις σωματική άσκηση στην καθημερινότητα σου; Οι βιολογικές αλλαγές που συμβαίνουν στο σώμα μας με τη συστηματική άσκηση βοηθούν πραγματικά πολύ στο πώς λειτουργεί ο εγκέφαλός μας, στην καταπολέμηση του άγχους και της δυσθυμίας και δίνουν πολλά πολλά άλλα οφέλη. Γενικά ο οργανισμός μας για να νιώθει καλά θέλει τουλάχιστον οι βασικές του ανάγκες να καλύπτονται και διαλέγω να γράψω την φυσική άσκηση, καλό ύπνο, καλή διατροφή. Το γράφω ως γιατρός αλλά και ως παθούσα εν μέρει. Εννοείται σε συνδυασμό με… Διαβάστε περισσότερα »