Προσωπική ιστορία: «Για χρόνια πίστευα πως τιμωρήθηκα επειδή έφταιγα»

Εμπιστοσύνη: Είναι τραγικό το πόσες φορές εμπιστευόμαστε λάθος άτομα.

Στα 16 και κάτι, σε σχέση με έναν άνθρωπο ετών 33. Από τα 11, ήμουν φουλ ερωτευμένη με τον προπονητή μου, ετών 37 (δίχως ανταπόκριση, αλλά με κατανόηση-προς τιμήν του).

Ένας συναθλητής, με κάλεσε το βραδάκι για να φάμε σε ένα παραλιακό μαγαζί, όπου “θα πήγαιναν όλοι, μαζί και ο προπονητής”.

Ήρθε με πήρε από το σπίτι μαζί με τον ξαδερφό του, που ήταν στην πόλη, οπότε θα μας ακολουθούσε, αν και άσχετος από την ομάδα.

Στο μαγαζί, ήταν ο receptionist του ομίλου και άλλος ένας τύπος, που πάλι δεν γνώριζα. Κανένας άλλος. Κι όμως, δεν έφυγα, αν και μου βρώμισε η κατάσταση.

Το επόμενο που θυμάμαι, είναι να σταματάμε στην παραλία, γιατί ζαλιζόμουν και να σέρνεται ο ένας πάνω μου.

Βούτηξα στην θάλασσα με τα ρούχα, γιατί νόμισα πως θα με συνέφερε το νερό και βρέθηκα να με σπρώχνουν “χαριτωμένα” ο ένας πάνω στον άλλον.

Σε λίγο, απλά ξαναήμουν στην άμμο και περνάγαν από πάνω μου.

Όταν στέγνωσα, μπήκαμε στο αμάξι, όπου συνεχίστηκαν διάφορα στο πίσω κάθισμα και θυμάμαι να κοιτάζω τον συναθλητή που οδηγούσε μέσα από τον καθρέφτη.

Με άφησαν σπίτι.

Το είπα στην μάνα μου, μου είπε πως είμαι αρκετά έξυπνη για να ξέρω καλύτερα και πήγαμε στον γυναικολόγο. Την έχω συγχωρέσει.

Το είπα στον προπονητή μου, μου είπε πως λυπάται πολύ και καλύτερα, να σταματήσω τις προπονήσεις, γιατί το συζήτησαν και με άλλους και το ξέρει όλος ο χώρος. Μετά, κάλεσε και την μάνα μου, να της απολογηθεί που δεν με πρόσεξε καλύτερα. Εξαφανίστηκα.

Το είπα στον άνθρωπο που είχα σχέση και μου είπε πως είναι σίγουρος πως το απόλαυσα και πως τώρα, θα πρέπει να δοκιμάσω και με άλλη γυναίκα μαζί του. Τον χώρισα.

Για χρόνια, θεωρούσα πως “τιμωρήθηκα”, επειδή ποθούσα τον προπονητή μου, ενώ ήμουν σε σχέση με άλλον.

Για χρόνια, θεωρούσα πως αφού δεν έφυγα μόλις μου βρώμισε η κατάσταση, έφταιγα και καλά να πάθω.

Εφταιγα, που δεν άρχισα να τους δαγκώνω, να τρέχω, που ήπια, που πήγα, που μπήκα στο αμάξι ξανά, που, που, που.

Μετά, άρχισα να προσπαθώ να το ξορκίσω, κάνοντας sex μόνο περιστασιακά και μόνο με ανθρώπους στους οποίους κόλλαγα εγώ.

Με έφθειρε και αυτό. Δεν με ίσιωσε, όπως ήλπιζα.

Έμεινα 3 χρόνια ανενεργή. Ούτε αυτό.

Στα 30κατι, σε ένα εταιρικό ταξίδι, με κόλλησε κυριολεκτικα στον τοίχο ένας συνάδελφος, παντρεμένος και πάλι κοκκάλωσα. Ευτυχώς, είδε το περιστατικό ένας τρίτος και μπήκε στην μέση. Πραγματικά, αμφιβάλλω αν θα είχα βρει το θάρρος να τον σταματήσω. Όπως δεν σταμάτησα και 3 τύπους, στα 20, όταν ο ένας μου ζήτησε το τσαντάκι με μια ωραιότατη πεταλούδα ανά χείρας.

Η “φίλη” που ήταν παρούσα, ήθελε να μάθει γιατί δεν τους έδειρα, τόσα χρόνια πολεμικές τέχνες την στιγμή που είχαν “μόνο” μια πεταλούδα.

Ερωτεύτηκα ένα φαινομενικά υπέροχο πλάσμα και στο πρώτο φιλί μας, 19 σχεδόν χρόνια μετά από το πρώτο περιστατικό, ένιωσα πως δεν με σημαδεύει πια.

Μέχρι που με ρώτησε, τι μου έχει συμβεί και είμαι τόσο “καμμένη” στο σεξ.

Δεν θεωρώ τον εαυτό μου καμμένο στο σεξ. Απολαμβάνω λίγο περισσότερο τον πόνο, απ’ο,τι οι περισσότερες.

Του είπα, καθώς πιστεύω η αφελής στην ειλικρίνεια σε μια σχέση. Το είπα, μέσες άκρες όπως το έγραψα κι εδώ. Χωρίς περιττές λεπτομέρειες.

Το έχω πει σε 5-6 άτομα ακόμα και οι αντιδράσεις ήταν ποικίλες.

Το χειρότερο που έχω ακούσει είναι από γυναίκα, πως κατά βάθος, είναι η φαντασίωση όλων μας, ενώ από άντρα πως τελικά δεν κατάλαβε, ήταν βιασμός, ή παρτούζα;

Η γυναίκα, είναι η ίδια (πρώην) φίλη που αναρωτιόταν γτ δεν έδειρα τους τύπους που με λήστεψαν.

Ο άντρας, είναι το φαινομενικά υπέροχο πλάσμα που περιγράφω πιο πάνω, ο άνθρωπος που ερωτεύτηκα στα 35, που με το πρώτο φιλί μας, ένιωσα πως έφυγε η μαυρίλα εκείνης της νύχτας και των επιλογών μου από πάνω μου.

Κουράγιο, η κάθε μία το αντιμετωπίζει διαφορετικά, μακάρι να μην υπάρξουν άλλες τέτοιες περιπτώσεις. Είναι βαρύ το έργο της οικογένειας και του περιβάλλοντος να μάθει το παιδί της να σέβεται τους άλλους και τον εαυτό του τόσο, ώστε να εξαλειφθούν αυτές οι καταστάσεις.

(Με πλήρη συναίσθηση, πως ο φαινομενικά υπέροχος άνθρωπος που έχω ερωτευτεί, δεν είναι υπέροχος, με πλήρη συναίσθηση πως δεν έχω καταφέρει να με σέβομαι, έχω απλά συμφιλιωθεί με το παρελθόν μου).

in

Αξιολογήστε το άρθρο

79 points
Upvote Downvote

11
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
11 Θέματα σχολίων
0 Απαντήσεις θεμάτων
0 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
11 Συντάκτες σχολίων
Anana-nationcyoraangusCycling in the rain Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
angus
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Πολλές οι απορίες. Έρχεται το παιδί σου και σου λέει αυτήν την ιστορία και το μόνο που της λες είναι ότι πρέπει να ξέρει καλύτερα; Έρχεται 16χρονη αθλητρια σου και λυπάσαι υποτιθεται τόσο πολύ που συμβουλεύεις να φύγει από την ομάδα; (Για να νιώσει και άλλες ενοχές) Και οι υπόλοιποι; Αυτοί πως τιμωρήθηκαν ; Έρχεται η φίλη σου και σου λέει για το περιστατικό του βιασμού και της λες πως δεν πειράζει, είναι κοινή φαντασίωση των γυναικών; Και τέλος περιμένεις η φίλη σου να αντιμετωπίσει 3 τύπους εκ των οποίων ο ένας κρατάει μαχαίρι επειδή αυτό το είδες σε εκείνη… Διαβάστε περισσότερα »

Μάνα Κουράγιο
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Advocate

Θέλω να σου στείλω καντάρια σεβασμού, γιατί φαίνεσαι τόσο ισορροπημένος άνθρωπος.
Και πες χαιρετίσματα στον φίλο σου ότι δεν είναι “καμμένος” στο σεξ όποιος απολαμβάνει πράγματα διαφορετικά από ό,τι ο ίδιος.

stephiestep
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Σου στέλνω μια τεράστια διαδικτυακή αγκαλιά. <3
Και ξέρω πως όλες μαζί δεν θα πάψουμε να αγωνιζόμαστε ώσπου το victim blaming και η κουλτούρα βιασμού ν' αποτελούν παρελθόν. Ώσπου να μη θρηνούμε αδελφές μας, ώσπου να μην υπάρχουν βιασμοί, ώσπου να μην υπάρχει έμφυλη βία και παρενόχληση.

Cycling in the rain
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ειδικός

Διάβασα πολλές φορές το κείμενο σου. Θέλει πολύ θάρρος για να το μοιραστείς αυτό. Προφανώς και δεν έφταιγες εσύ και ούτε θα μπορούσες να φανταστείς τι είχαν στο μυαλό τους. Θα ήθελα να σχολιάσω πολλά, για τον συναθλητή και τον προπονητή για τη μετέπειτα στάση του αλλά δεν ξέρω τι νόημα έχει πλέον.
Σου εύχομαι να είσαι καλά. Μια αγκαλιά από μένα.

emy memy
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Μόνο πόνος για αυτά που έγραψες και θαυμασμός για εσένα. Εσύ είσαι ο υπέροχος άνθρωπος. Εδώ θα έχεις πάντα μια διαδικτυακή αγκαλιά και όταν τα πράγματα επιστρέψουν στο ´φυσιολογικό´, να πας σε μια συνάντηση αναγνωστών. Για πραγματικές αγκαλιές ❤️

Muse
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ειδικός

Πολύ λυπηρό.. εύχομαι να ξαναβρείς γαλήνη αλλα και χαρά.

dune
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Πολυ στενοχωρηθηκα 🙁 Ποσο διεστραμμενα ατομα υπαρχουν?? Κατι τετοιοι θα επρεπε να μπαινουν φυλακη. Αραγε υπαρχει τροπος να τιμωρηθουν?

Και βεβαια ΔΕΝ εφταιγες εσυ. Μακαρι να σε ηξερα, θα σε εκανα μια μεγαλη αγκαλια και θα σου λεγα να βγαλεις απο τη ζωη σου ολα αυτα τα αθλια αναισθητα ατομα.

Nya92
Μέλος
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Ενθουσιώδης

Είμαστε όλοι κ όλες μαζί σου σε στηρίζουμε! Όλοι το χειριζόμαστε διαφορετικά όλες τις δύσκολες καταστάσεις. Αλλα τουλάχιστον εδώ θα δεις πως εχεις ένα σύστημα στήριξης.
Δεν έχεις κανέναν λόγο να ντρέπεσαι ή να φοβάσαι, δεν φταις σε τίποτα. Βρες άνθρωπους να σε στηρίζουν, αν θες βρες κ εναν ψυχολόγο να πεις ολη την ιστορία σου να τηη αποτινάξεις από πάνω σου. Δεν χρειάζεται να στενοχωριέσαι για κάποια καθάρματα που τους αξίζει να καούν στην “κόλαση”. Εμείς όλοι είμαστε εδώ

cyora
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Συνεργάτης

Λυπάμαι πολύ γι’αυτό που πέρασες. Αυτοί ήταν συμμορία και ειχαν προσχεδιασει να σε βιάσουν. Το είχαν μελετήσει δεν θα μπορούσες να κάνεις κάτι για να το αποφύγεις. Λυπάμαι πολύ. Νομίζω πως μόνο όσοι δεν έχουν βρεθεί σε κατάσταση κινδύνου πιστεύουν ότι εκείνοι θα αντιδράσουν ή αναρωτιουνται γιατί δεν αντιδρούν οι άλλοι. Εμένα προσπάθησε να μου κλέψει την τσάντα κάποιος ενα πρωί. Ήταν 8 η ώρα, ήμουν ακριβώς κάτω από το σπίτι μου, ήξερα ότι ο πατέρας μου ηταν 5 μέτρα πιο πέρα μέσα σε ενα ισόγειο μαγαζί, ήξερα ότι απέναντι στο καφενείο ήταν γείτονες που με ξερανε κι όμως οπως… Διαβάστε περισσότερα »

Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Δεν ξέρω πως θα ακουστεί (ή σε αυτήν την περίπτωση πώς θα διαβαστεί) αυτό που θέλω να πω, αλλά μερικοί άνθρωποι πραγματικά είναι άξιοι της μοίρας τους… Αν τους συμβεί το ίδιο θα τους άρεσε η δική τους απάντηση; “Να προσέχες περισσότερο γιατί ξέρεις καλύτερα” ή “λυπάμαι αλλά είναι καλύτερα να απομακρυνθεί αυτός που το έπαθε γιατί εγώ είμαι ανίκανος να επιβάλλω το σωστό και το δίκαιο”, αλλά λυπάμαι που όταν χρειάζεται είμαι τόσο χρήσιμος όσο μια χελώνα στη φόρμουλα 1 ή “είναι γυναικεία φαντασίωση” ο τρόμος που σε μουδιάζει τόσο ώστε να μη νιώθεις τίποτε και να παρατηρείς απ’… Διαβάστε περισσότερα »